Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд гольфшісі
Scottish golfer
Дэвид Хьюш (23 сәуір 1944 жылы туған) – шотланд кәсіби гольфшісі, ең әйгілісі 1975 жылғы The Open Championship турнирінің аралық кезеңінде көшбасшы болғандығымен танылады.
David Huish (born 23 April 1944) is a Scottish professional golfer, perhaps best known for being the halfway leader of The Open Championship in 1975.
Жеке өмір
Хуиш (айтылуы "hush") Шотландияның Солтүстік Бервик қаласында дүниеге келген. 1989 жылы ол екінші әйелі Дианаға үйленді, одан 1990 жылы Оливер есімді ұлы дүниеге келді. Оның бұрынғы некеден Сьюзан (1967 жылы туған) және Мартын (1969 жылы туған) есімді екі баласы бар.
Huish (pronounced "hush") was born in North Berwick, Scotland. He married his second wife Diane in 1989 with whom he had a son, Oliver, in 1990. He also has two children from a previous marriage, Susan (b. 1967) and Martyn (1969).
Мансап
Хьюиш 1959 жылы кәсіби гольфшы ретінде мансабын бастады, алғашқы жұмысы Гуллейнде ассистент болып жұмыс істеу болды. 1965 жылы Гамильтон гольф клубында алғашқы бас гольфшы лауазымын алды, бұл Лонгнидридегі Шотландия ассистенттер чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін болды. Екі жылдан кейін ол туған қаласына оралып, Солтүстік Бервик гольф клубында сол қызметті атқарды, және 2009 жылы зейнетке шыққанға дейін сонда қалды. Оның орнын ұлы Мартин басты. 1968 жылы Карноустиде өткен Ашық чемпионатта Хьюиш 31-орынды бөлісті. Келесі күні өткен 18 лункалық плей-оффта Шейд пен Вебстер 70 ұпай жинады, ал Хьюиш 73 ұпай жинады. Шейд келесі лункада Вебстермен өткен кенеттен өлім плей-оффинде жеңіске жетті. 1971 жылы Хьюиш британдық PGA айналымындағы Сток Погесте өткен Agfa Gevaert турнирінде екінші орын алды. Ол Питер Остерхуистен екі соққыға қалып қойды және Брайан Барнспен тең нәтиже көрсетті. Келесі айда ол Шотландияның Ист Килбрайдтегі Uniroyal турнирін Джон Гарнерден төрт соққыға басымдықпен жеңіп алды. Клубтық гольфшы ретінде Хьюиш толық уақытты турнирлік мансапты жалғастырмады. Ол бәсекеге қабілетті турнир ойыншысы деп есептелгенімен, 1975 жылғы Ашық чемпионатта ғана кең аудиторияның назарына ілікті. Жеті ойыншыдан тұратын плей-оффта чемпионатқа қатысу құқығын алғаннан кейін, ол Карноустиде 67 және 69 ұпай жинап, Том Уотсон, Питер Остерхуис және Бернард Галлахерден екі соққыға басымдықпен көшбасшы болды. Алайда, ол демалыс күндері кері қарай жылжыды және ақырында көшбасшыдан 13 соққыға қалып, 32-орынды бөлісті. Оның Ашық чемпионаттағы ең жақсы нәтижесі келесі жылы Беркдейлде 21-орынды бөлісуі болды. Хьюиш ешқашан жоғары деңгейдегі турда жеңіске жетпегенімен, көптеген басқа турнирлерде жеңіске жетті. 50 жасқа толғаннан кейін ол Еуропалық ағалар турына қосылды, онда ол сәттілікке қол жеткізіп, бес жеңіске ие болды, оның төртеуі плей-оффта, соңғысы 2001 жылы Швейцариядағы Бад-Рагаз PGA ағалар ашық турнирінде плей-оффта жеңіске жетті. Кейіннен Хьюиш кәсіби гольфтың ішінде өте маңызды және құрметті тұлғаға айналды, PGA капитаны, PGA кеңесінің мүшесі және Ryder Cup комитетінің мүшесі болды, бұл лауазымды ол басқаларға қарағанда ұзақ уақыт сақтап қалды. Ойындағы жетістіктері үшін Хьюиш 2004 жылы Гольфқа көрсеткен қызметі үшін Ағалар турының жылдық марапаттау кешінде Арнайы сыйлықты алды.
Huish turned professional in 1959, with his first job being as an assistant at Gullane. He took up his first head professional position at Hamilton Golf Club in 1965, soon after winning the Scottish Assistants' Championship at Longniddry. Two years later he returned to his home town to take up the same role at North Berwick Golf Club, where he remained until his retirement in 2009. He was succeeded by his son, Martyn. Huish qualified for the 1968 Open Championship at Carnoustie and finished tied for 31st place. In the 18 hole playoff the following day Shade and Webster scored 70 with Huish scoring 73. Shade won at the next hole in a sudden death playoff with Webster. In 1971 Huish was a runner up in the Agfa Gevaert Tournament at Stoke Poges, an event on the British PGA Circuit. He finished two strokes behind Peter Oosterhuis and tied with Brian Barnes. The following month he won the Scottish Uniroyal Tournament at East Kilbride, four strokes ahead of John Garner. As a club professional, Huish never followed a full time tournament career. Although he was regarded as a competent tournament player, it was not until The Open Championship in 1975 that he came to the attention of a wider audience. After qualifying for the championship in a seven man play off, he shot rounds of 67 and 69 at Carnoustie to lead by two strokes over Tom Watson, Peter Oosterhuis and Bernard Gallacher at the halfway mark. However, he fell away over the weekend and ultimately finished 13 shots off the pace, in a tie for 32nd place. His best finish in the Open came the following year at Birkdale, when he tied for 21st place. While Huish never won a top flight tour event, he did win many other tournaments. After turning 50, he joined the European Seniors Tour, where he enjoyed some success, claiming five victories, four of them in play offs, with the last coming in 2001 when he won, again in a play off, at the Bad Ragaz PGA Seniors Open in Switzerland. Huish later become a very significant and respected figure on the inside of professional golf, serving as the PGA Captain, a PGA Board Member and Ryder Cup Committee Member, a position he held longer than anyone else. In recognition of his achievements in the game, Huish received the Special Award at the Seniors Tour annual awards dinner in 2004 for services to golf.