Кіріспе

Ауырлық күшінен объектіні гипотетикалық түрде қорғау
"Гравитациялық қорғау" термині – объектіні гравитациялық өрістің әсерінен қорғайтын болжамды процесс. Егер мұндай процестер болған жағдайда, ол объектінің салмағын азайтуға әкелер еді. Қорғалған аймақтың пішіні гравитациялық қорғаудың көлеңкесіне ұқсас болар еді. Мысалы, дискінің үстіндегі қорғалған аймақтың пішіні конус тәрізді болар еді. Конустың жоғары нүктесінің дискіге қатысты биіктігі, Жерге қатысты қорғау дискісінің биіктігіне тура пропорционал болар еді. Бүгінгі күнге дейін жүргізілген тәжірибелік зерттеулер мұндай эффектінің жоқ екенін көрсетеді. Гравитациялық қорғау эквиваленттік принципін бұзу болып саналады, демек Ньютондық теориямен де, жалпы салыстырмалылық теориясымен де үйлеспейді. Гравитациялық қорғау тұжырымы ғылыми фантастика әдебиетінде, әсіресе ғарыш саяхаты туралы әңгімелерде жиі кездеседі. Ең алғашқы және кең танымал мысалдардың бірі – Х.Г. Уэллстің 1901 жылғы "Айдағы алғашқы адамдар" романында кездесетін "Каворит" атты ойдан шығарылған гравитациялық қорғау материалы. Уэллс оны қолданғаны үшін Жюль Верн тарапынан дереу сынға ұшырады.

Майорананың эксперименттері мен Расселлдің сын-пікірлері

Қалқандау бойынша кейбір тәжірибелерді 20-шы ғасырдың басында Кирино Майорана жүргізді. Майорана оң қалқандау эффектін өлшегенін мәлімдеді. Генри Норрис Расселлдің аспаптық күштерді талдауы Майорананың оң нәтижелерінің гравитациялық қалқанмен ешқандай қатысы жоқ екенін көрсетті. Майорананың тәжірибелерін жалпы салыстырмалылық теориясының эквиваленттік принципімен сәйкестіру үшін, ол дене массасының басқа денеге жақын болуымен азаятынын көрсететін модель ұсынды, бірақ гравитациялық қалқан мен оның ұсынған масса өзгеруі арасындағы байланысты жоққа шығарды. Майорананың тәжірибелеріне басқаша түсіндірме үшін Coïsson және авторларға жүгініңіз. Бірақ Майорананың нәтижелері бүгінгі күнге дейін расталмады (жоғарыдағы бөлімді қараңыз), ал Расселлдің массалық өзгеріс теориясы, жалпы салыстырмалылықтың өзгертілген нұсқасы ретінде қарастырылса да, стандартты физикамен де үйлеспейді.

Азшылық көзқарастары

Ғылыми қауымның жалпы пікірі гравитациялық қалқанның жоқ екендігіне байланысты, бірақ осы тақырып бойынша кейбір зерттеулер жүргізілді, мысалы, 1999 жылы NASA қаржылаған мақалада теріс нәтижелер жарияланды. Евгений Подклетнов екі мақаласында, олардың бірін кейіннен қайтарып алды, магниттік күшпен левитацияланған, суперөткізгіш, айналатын диск үстінде ұсталған заттардың салмағы 0,5-тен 2%-ға дейін төмендеді деп мәлімдеді. Теоретиктер Подклетновтың мәлімдемелерін кванттық гравитация теориясымен сәйкестіруге тырысты. Дегенмен, Подклетновтың және басқалардың "гравитацияны азайту", "гравитациялық қорғау" сияқты талаптары әлі күнге дейін сәтті қайталанбады, тәуелсіз сараптамадан өтпеді немесе көпшілік алдында демонстрацияланбады.

Электроттар

1976 жылы "Электромагнетизм және гравитация" атты мақаласында физик Эдвард Теллер электреттердің, яғни тұрақты электрлік дипольдық моменті бар материалдардың, дипольдық күйлер арасындағы өтуді анықтау үшін олардың өту нүктесіне жақын тәжірибелер жасауды талқылады. 1997 жылдың 9 шілдесінде өнертапқыш Уильям Родс Usenet желісінде электреттерге байланысты антигравитациялық эффект ашқаны туралы хабарлама жариялады. Сонымен қатар, Дрезден Технологиялық университетінің ғарыш жүйелері саласындағы физигі және профессоры доктор Мартин Таджмар қозғалтқышсыз жылдамдату туралы мақала жазып, электреттерге көп сілтемелер жасады. Органикалық негіздес материалды қолданатын гравитациялық күшті әлсіретуге арналған материалға патент өнертапқыш Рональд Кита алды.