Плейзант-Пойнт шайқасы және алғашқы қоныстану тарихы
Point Pleasant, West Virginia
Понт-Плезант шайқасы (1774): Вирджиния жасақтары шайни және минго тайпаларын жеңіп, АҚШ революциясының бастауы деп санайды. Тарихы, маңызы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Пойнт-Плезант шайқасы (1774)
Пойнт Плезант шайқасында (1774 жылдың 10 қазаны), болашақ қала орналасқан жерде, полковник Эндрю Льюис (1720–1781) басқарған мыңнан астам Вирджиния милициясы, шамамен бірдей күшті шоуни және минго жауынгерлерінен құралған Алгонкин конфедерациясын, оның басшысы шоуни басшысы Корнсталк (шамамен 1720–1777) басқарды, жеңді. Бұл оқиға жергілікті жерде "Америка Тәуелсіздік соғысының бірінші шайқасы" деп тойланады және 1908 жылы АҚШ Сенаты оны осылай еске алу үшін жергілікті ескерткіш орнатуға рұқсат берді. Дегенмен, көптеген тарихшылар оны Тәуелсіздік соғысының (1775–1783) шайқасы емес, Лорд Данмор соғысының (1774) бір бөлігі деп санайды.
In the Battle of Point Pleasant (October 10, 1774), fought on the future site of the town, over one thousand Virginia militiamen, led by Colonel Andrew Lewis (1720–1781), defeated a roughly equal force of an Algonquin confederation of Shawnee and Mingo warriors led by Shawnee Chief Cornstalk (c. 1720–1777). The event is celebrated locally as the "First Battle of the American Revolutionary War" and in 1908 the U. S. Senate authorized erection of a local monument to commemorate it as such. Most historians, however, regard it not as a battle of the Revolution (1775–1783), but as a part of Lord Dunmore's War (1774).
Елді мекен
"Кэмп Пойнт Плезант" полковник Льюис ұрыс кезінде құрды, ал одан кейін пайда болған елді мекен де осы атауды алды. Плезент нүктесінде 1774 жылға дейін ақ адамдар тұра бастаған болуы мүмкін. Сол шақта Блэр бекінісі деп аталған, тұрақты қамал салынды. Оған дейін Огайо өзені аңғарында ақтар мен үндістер арасындағы қақтығыстар, едәуір нығайтылған қорғаныссыз қоныстануға мүмкіндік бермеді. 1776 жылы бұрынғы бекіністің орнында жаңа бекініс салынды және ол жақында қайтыс болған Вирджиния шенеунігі Пейтон Рэндолфтың (1721–1775) құрметіне аталды. Форт-Рэндолф 1777 жылы бас вождь Корнсталк өлтірілген жер ретінде танымал. Ол келесі жылы үндістердің шабуылына тойтарыс берді, бірақ 1779 жылы тастап кетілді. Джордж Вашингтонның 1770 жылы Огайо өзені аңғарына жасаған саяхаты, 1754 жылы губернатор Динвиддидің француз және үнді соғысында қызмет еткен офицерлер мен сарбаздарға жариялаған әскери жәрдемақыларға байланысты болды. Осы салдағы зерттеу 52 302 акр (немесе 80 шаршы миль) жерді қамтыды және 1780 жылдары былай бөлінді: Эндрю Льюиске – 9 876 акр, оның ішінде Пойнт Плезанттың қазіргі жағы, Джордж Музаға – 5 000 акр, Питер Хоггқа – 5 000 акр, Эндрю Стивенске – 8 000 акр, Питер Хоггқа тағы – 3 000 акр, Джордж Музаға тағы – 5 026 акр, Эндрю Ваггенерге – 3 400 акр, Джон Полсонға – 6 000 акр, Джон Уэстке – 6 000 акр. Қанауа өзенінің төменгі жағында Хью Мерсерге – 13 532 акр (Мерсердің төменгі жағын қараңыз), ал соңында Вашингтонның өзіне – 10 990 акр бөлді. Форт Рэндолф 1785 жылы АҚШ үкіметі мен үндістер арасындағы қақтығыстар жаңадан басталғаннан кейін жақын жерде қайта салынды, бірақ көп қимылдар болған жоқ және ақырында тағы да тастап кетілді. Пойнт Плезанттағы елді мекен 1794 жылға дейін ресми жарлық алған жоқ.
"Camp Point Pleasant" was established by Col. Lewis at the time of the Battle and the settlement that followed also took that name. Although not certain, Point Pleasant may have been permanently settled by whites as early as 1774. A permanent stockade known as Fort Blair was erected there at about that time. Prior to that, hostilities between whites and Indians all along the Ohio River Valley probably precluded the possibility of settlement in the absence of a substantial stockade. In 1776, a new fort was built on the site of the earlier fort and named for the recently deceased Virginia official Peyton Randolph (1721–1775). Fort Randolph is best remembered as the place where Chief Cornstalk was murdered in 1777. It withstood attack by Indians the following year, but was abandoned in 1779. George Washington's 1770 journey to the Ohio River Valley had been occasioned by military grants that had been awarded by proclamation in 1754 by Governor Dinwiddie to officers and soldiers who had served in the French and Indian War. The resulting survey encompassed 52,302 acres (or 80 square miles) and was subdivided in the 1780s as follows: 9,876 acres — including the present side of Point Pleasant — to Andrew Lewis, 5,000 acres for George Muse, 5,000 acres for Peter Hogg, 8,000 acres for Andrew Stephens, another 3,000 acres for Peter Hogg, another 5,026 acres for George Muse, 3,400 acres for Andrew Waggener, 6,000 acres for John Poulson, 6,000 acres for John West. On the lower side of the Kanawha River, 13,532 acres for Hugh Mercer (see Mercers Bottom) and, finally, 10,990 acres for Washington himself. Fort Randolph was rebuilt nearby in 1785 after the renewal of hostilities between the United States government and the Indians, but saw little action and was eventually abandoned once again. The settlement at Point Pleasant did not receive an official charter until 1794.
19 ғасыр
Мейсон округі 1804 жылы Канахва округінен бөлініп шықты және сол кезде Пойнт Плезант округ орталығы болып белгіленді. Тарихшы Вирджил Льюистің сөзіне сүйенсек, "Пойнт Плезант ғасыр толуынан кейін көп жылдар бойы гүлденбеді. Елу жылдан астам уақыт бойы шіркеу болған жоқ, қоғамдық жағдай төмен деңгейде болды. 1777 жылы Корнсталктың осы жерде қатыгездікпен өлтірілуіне байланысты, жүз жыл бойы қарғысқа ұшырады деген кең таралған сенім болды". Льюис сондай-ақ, 1810 жылы Пойнт Плезантқа келген саяхатшы, қаланың Ұлы Канаваның құйылысының үстінде, Огайоның кең және құнарлы жазығында орналасқанын, сонымен қатар өзен бойында керемет көрініс ашылатынын атап өткен. Бұл Вирджиния штатының Мейсон округінің әділет орталығы болды, онда шамамен 15-20 отбасы, ағаштан салынған сот үйі, түрме және, өкінішке орай, Вирджиния қалаларында кең таралған жазалау тірегі мен қамшылау бағанасы болды. Пойнт Плезанттың жақсару көрсеткіштері төмен деңгейде екені байқалды, себебі жерді пайдалану құқықтарын анықтауда қиындықтар туындады. Дегенмен, Вирджинияның артқы және батыс аймақтарынан Огайоға келе жатқандар үшін бұл маңызды транзиттік пункт болды. Бір саудагер жұмыс істеді – Уильям Лэнгтри мырза. Пойнт Плезант 1833 жылы қала ретінде тіркелді. Американдық Азаматтық соғыс кезінде 1861 жылғы Вирджинияның бөліну конвенциясында Мейсон округінің делегаты, заңгер Джеймс Х. Коуч (1821-1899), құл иесі болғанына қарамастан, бөлінуге қарсы дауыс берді. Содан кейін Мейсон округі Вирджиния штатының құрылғанға дейін Вирджинияның Өкілдер палатасына ешқандай делегат жібермеді, себебі Вирджинияның Өкілдер палатасы оны мойындаудан бас тартты және оның орнына Конфедерация әскерлерінің лагерінде сайланған Джеймс Хатчесонды отырғызды. Осы уақытта Уильям В. Ньюман соғыс бойында Мейсон округін, сондай-ақ жақын орналасқан Джексон, Кэбелл, Уэйн және Уирт округтерін өкілдік еткенін мәлімдеді. Мейсон округі Одақ армиясына 1000-нан астам сарбаз, ал Конфедерация армиясына 61 сарбаздан тұратын бір рота жіберді (37-ші Вирджиния жаяу әскері). 1863 жылдың наурыз айында Пойнт Плезанттағы жалғыз соғыс шайқасы Джонс Имбоден шабуылы кезінде болды, онда 6-шы және 8-ші Вирджиния атқыштары Мейсон округінің сот үйіне шабуыл жасады, онда оқ-дәрілер сақталған деп есептеді, нәтижесінде қабырғаларда оқ тесіктері қалды, және 1954 жылы ғимарат жаңасымен ауыстырылды.
Mason County was carved out of Kanawha County in 1804 and Point Pleasant was designated the county seat at that time. According to historian Virgil A. Lewis, "Point Pleasant did not flourish for many years [after the turn of the century]. There was no church for more than fifty years and society was at a low ebb. There was a popular superstition that because of the fiendish murder of Cornstalk there in 1777, the place was laid under a curse for a hundred years". Lewis also relates that a visitor to Point Pleasant in 1810 observed that Point Pleasant is pleasantly situated immediately above the mouth of the Great Kanawha, on an extensive and fertile bottom of the Ohio, of which it has a fine prospect up and down that river. It is the seat of justice of Mason county Virginia, and contains about 15 or 20 families, a log courthouse, a log jail and as usual (but unfortunately) in the Virginia towns, a pillory and whipping post. Point Pleasant seems rather on the stand in point of improvement, arising, it is said, from the difficulty in establishing the land titles. It is, however, a considerable place of embarkation for those descending the Ohio from the back and western parts of Virginia. There is one merchant. Mr. William Langtry. Point Pleasant was incorporated in 1833. During the American Civil War, the Virginia Secession Convention of 1861, Mason County's delegate, lawyer James H. Couch (1821 1899), although a slaveholder, voted against secession. Mason County then sent no delegates to the Virginia House of Delegates until West Virginia's statehood, which Virginia's House of Delegates refused to recognize, thus seating James Hutcheson who had been elected by Confederate soldiers in their camp. Meanwhile, William W. Newman claimed to represent Mason as well as nearby Jackson, Cabell, Wayne and Wirt counties throughout the war. Mason County sent more than 1000 men to the Union army and one company of 61 men to the Confederate Army (the 37th Virginia Infantry). In March 1863, in the only wartime skirmish in Point Pleasant, during the Jones Imboden Raid, the 6th Virginia Cavalry and 8th Virginia Cavalry attacked the Mason County Courthouse, where they believed munitions stored, leaving bullet holes in the walls until a replacement was built in 1954.
20 ғасыр
Пойнт-Плезант 1967 жылы күміс көпірдің құлауымен кеңінен танылды, нәтижесінде 46 адам қаза тапты. 1974 жылдың 10 қазанында Пойнт-Плезант Пойнт-Плезант шайқасының 200 жылдығын тойлады. 1973-74 жылдары Форт Рэндольфтің көшірмесі салынды және осы мерекелік шаралар аясында ашылды. Пойнт-Плезант қаласы бұл форттың орнында салынған, сондықтан көшірме бір шақырымдай қашықтықтағы Кродел саябағында орналасқан.
Point Pleasant was widely noted for the 1967 collapse of the Silver Bridge, which killed 46 people. On October 10, 1974, Point Pleasant celebrated the 200th anniversary of the Battle of Point Pleasant. A replica of Fort Randolph was built in 1973 74 and dedicated as part of the festivities. The town of Point Pleasant was situated over the site of the fort and so the replica is located at Krodel Park, about one mile away.
Тарихи орындардың ұлттық тізілімі
Истхэм үйі, Льюис Кейпхарт Роузберри үйі және Пойнт Плезант шайқас алаңы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Орталық бизнес ауданы және оны қоршаған тұрғын үйлер Point Pleasant тарихи ауданының құрамына кіреді.
The Eastham House, Lewis Capehart Roseberry House, and Point Pleasant Battleground are listed on the National Register of Historic Places. The central business district and surrounding residential areas are included in the Point Pleasant Historic District.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 3,10 шаршы миль (8 км²), оның ішінде 2,40 шаршы миль (6 км²) құрлық және 0,70 шаршы миль (2 км²) су алабын құрайды. Пойнт Плезант (38.857527, 82.128571) координаталарында орналасқан. Пойнт Плезантта Ту Энди Вей мемлекеттік паркі және Кродел паркі бар.
According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 3.10 square miles (8 km2), of which 2.40 square miles (6 km2) is land and 0.70 square miles (2 km2) is water. Point Pleasant is located at (38.857527, 82.128571). Point Pleasant is home to Tu Endie Wei State Park and Krodel Park.
Климат
Бұл аймақтың климаты жыл бойы тең бөлінген жауын-шашынмен сипатталады. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша, Пойнт Плезантта ылғалды субтропикалық климат, климат карталарында "Cfa" деп белгіленеді.
The climate in this area is characterized by evenly distributed precipitation throughout the year. According to the Köppen Climate Classification system, Point Pleasant has a humid subtropical climate, abbreviated "Cfa" on climate maps.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 4350 адам, 2014 үй шаруашылығы және 1162 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 2244 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 95,9% ақ нәсілді, 1,3% афроамерикалық, 0,3% американдық үндістер, 0,6% азиялық, 0,3% Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары және 1,7% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,6% құрады. 2014 үй шаруашылығының ішінде 25,7% 18 жасқа дейінгі балалары бар, 37,9% бірге тұратын жұбайлар, 16,0% күйеуі жоқ әйелдер, 3,8% күйеуі жоқ ерлер және 42,3% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 38,5% жеке адамдардан тұрады, ал 18,7% 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,15 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,82 адамды құрады. Қала тұрғындарының орташа жасы 44 жас. Тұрғындардың 21,5% 18 жасқа дейін, 7,8% 18 мен 24 жас аралығында, 21,6% 25 пен 44 жас аралығында, 27,4% 45 пен 64 жас аралығында және 21,6% 65 жасқа толған немесе одан асқан. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 44,9% ерлер және 55,1% әйелдер.
As of the census of 2010, there were 4,350 people, 2,014 households, and 1,162 families residing in the city. The population density was There were 2,244 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 95.9% White, 1.3% African American, 0.3% Native American, 0.6% Asian, 0.3% Pacific Islander, and 1.7% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.6% of the population. There were 2,014 households, of which 25.7% had children under the age of 18 living with them, 37.9% were married couples living together, 16.0% had a female householder with no husband present, 3.8% had a male householder with no wife present, and 42.3% were non families. 38.5% of all households were made up of individuals, and 18.7% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.15 and the average family size was 2.82. The median age in the city was 44 years. 21.5% of residents were under the age of 18; 7.8% were between the ages of 18 and 24; 21.6% were from 25 to 44; 27.4% were from 45 to 64; and 21.6% were 65 years of age or older. The gender makeup of the city was 44.9% male and 55.1% female.