Кіріспе

Калькутта епархиясының кафедральді соборы – Солтүстік Үндістан шіркеуінің (CNI) англикандық соборы, Готикалық сәулетімен танымал және апостол Пауылға арналған. Ол Калькутта епархиясының орталығы болып табылады. Негізгі тас 1839 жылы қаланды, ал құрылысы 1847 жылы аяқталды. Бұл Калькуттадағы ең ірі шіркеу және Азиядағы алғашқы англикандық кафедральді собор. Сонымен қатар, бұл Британ империясының шетелдегі аумақтарында салынған алғашқы жаңа собор. Ғимарат Калькуттадағы еуропалық қоғамның 1800 жылдары өсіп келе жатқан халқына кеңірек орын беру мақсатымен таңдалған "көрікті орындар аралындағы" Кафедральдік жолда орналасқан. Собордың сәулеттік дизайны – Үндістан климатына бейімделген Готикалық сәулет стиліндегі "Индо-готика". 1897 жылғы жер сілкінісінен және 1934 жылғы күшті жер сілкінісінен кейін, Калькутта көп зақым көрген кезде, собор жаңа жоба бойынша қайта жаңартылды. Собор кешенінде батыс галереясының үстінде кітапхана, сондай-ақ көркем өнер туындылары мен естелік заттар қойылған көрме бар. Собордың негізін қалаушы епископ Дэниел Уилсоннан басқа, шіркеуде тағы бір маңызды жерлеу – 1871 жылы Калькутта қалалық залының баспалдағында қанымен құрбан болған, қазіргі бас судья Джон Пакстон Норманның жерлеуі.

Тарих

Калькуттаның еуропалық қауымы үшін тым кішкентай болған Сент-Джон шіркеуінің орнына собор салынды. 1810 жылы Бенгалияда 4000 британдық ер адам және 300 британдық әйел болды. 1819 жылы Франсис Роудон Гастингс, Гастингс маркизі, Бенгалияның генерал-губернаторы болып тұрғанда, корольдік инженерлер офицері Уильям Найрн Форбс ұсынылған собордың жобасын жасады; алайда, ол құрылысының өте қымбатқа түсетіні анықталғандықтан қабылданбады. Миддлтон 1822 жылы құрылыс жоспарлары дайын болмай тұрып қайтыс болды. Келесі үш епископ – Реджинальд Хебер, Томас Джеймс және Джон Тернер – барлығы қысқа мерзім қызмет еткен соң қайтыс болды, және собор салу жобасы 1832 жылы епископ Дэниел Уилсон басшылығымен ғана қайта жанданды. 1897 жылғы жер сілкінісінде собор зақымданып, қайта жөнделді. 1934 жылғы Калькутта жер сілкінісінде, қала қирағанда, собордың мұнарасы құлады. Ол қайтадан жаңартылған жоба бойынша қайта салынды. 1934 жылғы Калькутта жер сілкінісінен кейін мұнара Кентербери соборының орталық Белл Гарри мұнарасының үлгісімен қайта салынды. Құрылысы аяқталғаннан кейін, Әулие Павел соборы Әулие Иоанн шіркеуінің орнына собор ретінде танылды. 1847 жылы құрылысы аяқталған собордың барлық архитектурасы Англиядағы Норвич соборымен салыстырылды. Бастапқы боялған әйнектері бар шығыс терезесі 1964 жылы дауылдан зақымданып, 1968 жылы жаңасымен ауыстырылды. Собордың шатыры (салынған кезде ең үлкен аралыққа ие болған) готикалық ою-өрнектермен безендірілген темір арқалықтар үстінде орналасқан жұмсақ қисық пішінде. Собордың негізгі бөлігі кеңістікпен салынған, екі жағында да дәліздер жоқ. Өлтірілген бас судьяның міндетін атқарушы Сэр Джон Пакстон Норманның есіміне арналған үлкен, әсем безендірілген тақташа орнатылған, оның үстінде айқыш бейнеленген. Суретте әділдік таразымен бейнеленген, ал фонда судья Норманның ботаникаға деген қызығушылығын көрсететін плитка гүлдері салынған.