Фаррагут мектебінің тарихы: 1894 жылдан бастау алатын білім беру ошағы
Farragut Career Academy
Фаррагут мектебінің тарихы: 1894 жылы ашылған, 900 оқушыға арналған бастауыш мектеп. Дэвид Фаррагутқа құрмет көрсетіліп, Джордж Пламб директор болып тағайындалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
Фаррагут мектебі 1894 жылдың 4 қыркүйегінде жаңа бастауыш мектеп ретінде есігін ашты. Ол Оңтүстік Лаундейл ауданындағы 23-ші көшеге жақын Сполдинг даңғылында орналасқан. Оның 16 сыныбы 900 оқушыны қабылдады. Чикаго қалалық білім беру басқармасы мектепке адмирал Дэвид Фаррагуттың есімін берді және Джордж Р. Пламбты директор етіп тағайындады. Мектептің алғашқы күні Фаррагутқа 1–4 сыныптарға 500-ге жуық оқушы қабылданды. Бұл 500 оқушы Чикагодағы 200 мектепте білім алып жатқан 175 000 оқушының арасында болды, оқушы саны 15% артқан жыл. Фаррагут алғашқы жылдары мыңдаған аудан оқушылары үшін бастауыш мектеп ретінде қызмет етті. Фаррагут ашылғанына екі жыл өткен соң Пламб адмирал Фаррагуттың майлы портретін ашу рәсімін өткізді. 1896 жылдың 26 маусымында Республика армиясының 602-ші Фаррагут бөлімі мектепке осы портретті сыйға берді. Салтанатты шарада Чикаго қалалық білім беру басқармасының және Республика армиясының өкілдері сөз сөйледі, ал Фаррагут оқушылары «патриоттық әндер» орындады. Адмирал Фаррагуттың портреті әлі күнге дейін Фаррагуттың оңтүстік ғимаратында ілулі тұр. 1901 жылы Фаррагут Пламбты қызметтен босатып, оның орнына Мэри Э. Бейкерді тағайындады. ХХ ғасырдың басында Чикагоның оңтүстік-батыс жағындағы халық саны арта берді, ал Фаррагутта орын жетіспеушілігі мәселесі туды. Осы мәселені шешу үшін Чикаго қалалық білім беру басқармасы Фаррагутқа 16 сыныптан тұратын қосымша ғимарат және акт залын салуға 150 000 доллар бекітті. Құрылыс жұмыстарын басқарған Генри К. Кокс 1904 жылы Мэри Бейкерден директорлық қызметті қабылдады. Кокс Фаррагут оқушыларының орта мектеп білімін аяқтамауының басты себебі – оларды қабылдай алатын жақын маңдағы білім беру орталықтарының жетіспеушілігі деп есептеді. Қосымша ғимарат 1909 жылдың 7 қыркүйегінде Сполдинг және 24-ші көшелерде Фрэнк Л. Морс директор ретінде есігін ашты. Бастапқы ғимарат бастауыш мектеп ретінде жұмыс істей берді. Осы кезеңде орта мектеп оқушыларын мектепте ұстап тұрудың ең үлкен қиындығы – көптеген жасөспірімдер Чикаго маңындағы фабрикаларда жұмыс істеп, отбасылық бюджетін толықтыруы болды. 1909 жылы директор Морс оқушылар жұмыс істеп, білім алып, сонымен қатар ақы алуға мүмкіндік беретін жоспар жасады. Чикаго иілгіш темір компаниясы, Халықаралық орақшы компаниясы және Кимболл фортепиано компаниясы сияқты жұмыс берушілермен бірлесіп, оқушылар жұмыс пен оқуды апта сайын алмастырып отыратын. Мектеп бұл оқушыларды «кәсіби білімдерін» арттыру үшін арнайы кәсіптік оқу бағдарламасына қабылдады. 14 пен 16 жас аралығындағы ұлдар бағдарламаға қатысып, оқу кезінде толық жалақы алатын. Фаррагуттың кәсіптік білім беру жоспарында қыздар да болды, бірақ олардың бағыты басқаша болды. Қыздарға арналған сабақтар «шаруашылық ғылымдары» санатына жатты және тігін, тамақ өнімдерін зерттеу және тамақ дайындау, үйдегі санитария және гигиена, өнеркәсіп тарихын қамтыды. Кәсіби бағдарламалардың танымалдылығы арта түскенде Фаррагут тез кеңейді. 1914 жылы көптеген оқушылар 24-ші көше мен Маршалл бульварының жанындағы жаңа Харрисон техникалық орта мектебіне ауыстырылды. Бос орын пайда болғаннан кейін Фаррагут аптасына екі рет қоғамдық орталық ретінде есігін ашты. Сыныптар скауттар мен лагерьтік қыздар сияқты ұйымдарға берілді. Сонымен қатар, мектеп тігін, киім тігу, тамақ пісіру және баспа ісін үйрету үшін ересектерге арналған курстар ұйымдастырды. Мектеп сонымен қатар аудан тұрғындарына ағылшын тілін тегін үйретті. Жастар мен ересектер спорт, музыка және өнермен де айналыса алатын. 1924 жылы Фаррагут тағы бір рет қайта құрылымдалды. Чикаго мектептері бірнеше мектепті 7-ші және 8-ші сыныптарға арналған орта мектептерге айналдырған жаңа бағдарлама жасады. Бұл шара кейбір мектептерді 8-ші сыныптан 6-шы сыныпқа дейін қысқарту және үлкен оқушыларды жаңа мектептерге көшіру арқылы орын жетіспеушілігін азайту мақсатында жасалды. 1925 жылдың қыркүйегінде Фаррагут, Бернс, Спри және МакКормик мектептерінің 7-ші және 8-ші сынып оқушылары Изабелла Долтон директор ретінде Фаррагут орта мектебінде сабақтарға қатысты. Фаррагут мектебінің K-2 сыныптары бастапқы ғимаратта қалды, ол Бернс мектебінің бөлігі ретінде жұмыс істеді. 3-ші сыныптан 6-шы сыныпқа дейінгі оқушылар көрші мектептерге көшірілді. 1928 жылға қарай мектептердегі орын жетіспеушілігі мәселесі Фаррагут ғимаратына қосымша ғимарат салуға әкелді. Жобаға ғимараттың оңтүстік және батыс бөліктері кірді, олар ғимараттың көлемін екі есеге арттырды. Сол жылы Изабелла Долтонның аудандық мектептердің оқу-әдістемелік жұмысы бойынша орынбасар директор болып сайлануынан кейін Питер Б. Рицма директор болды. Фаррагут 1933 жылға дейін орта мектеп ретінде жұмыс істеді, содан кейін Чикаго мектептері орта мектептерге айналдыру бағдарламасын тоқтатып, қалалық орта мектептерді жоғары мектептерге айналдырды. Фаррагуттың оқушыларды қабылдау шегі солтүстікке қарай 16-шы көшеге және оңтүстікке қарай Иллинойс және Мичиган каналына дейін созылды. 1935 жылы Федералдық жеңілдету басқармасы (FERA) құрған Төтенше білім беру бағдарламасы (EEP) аясында Фаррагутқа кәсіби білім беру қайтадан енгізілді. Ұлы депрессияның алғашқы жылдарында мыңдаған мұғалімдер жұмыссыз қалды және көмек іздеді. FERA директоры Гарри Хопкинс мұғалімдерді жұмысқа қайтару ғана емес, жұмыссыз жұмыскерлерге білім беру бағдарламаларын ұсыну мүмкіндігі бар екенін түсінді. EEP аясында Фаррагут ересектерге арналған кешкі сабақтарды тегін ұсына бастады. Жұмыссыздар тегін баспа, диктафон, стенография (бастауыш және жоғары деңгей), тігін, ағаш өңдеу және баспа ісі сабақтарына қатыса алатын.
The original Farragut School opened its doors on September 4, 1894, as a new primary school. It was located on Spaulding Ave near 23rd Street in the South Lawndale neighborhood. Its 16 rooms accommodated 900 students. The Chicago Board of Education named the school after Admiral David Farragut and appointed George R. Plumb as principal. On the first day of school, Farragut enrolled about 500 students in grades 1–4. Those 500 students were among 175,000 students enrolled in Chicago's 200 schools in a year that saw a 15% increase in enrollment. Farragut served as a primary school for thousands of neighborhood students in its early years. Two years after opening Farragut, Plumb officiated at a ceremony to dedicate an oil portrait of Admiral Farragut. The Farragut Post 602 of the Grand Army of the Republic (GAR) presented this portrait to the school on June 26, 1896. The dedication ceremony included speeches by representatives of the Chicago Board of Education and the Grand Army of the Republic and the singing of "patriotic songs" by Farragut students. The portrait of Admiral Farragut still hangs in Farragut's south building. Farragut dismissed Plumb in 1901, replacing him with Mary E. Baker. In the early years of the 20th century, the population of Chicago's southwest side continued to grow, and overcrowding at Farragut became a problem. To ease this overcrowding, the Chicago Board of Education approved $150,000 to build a sixteen room addition and assembly hall for Farragut. At the forefront of the construction effort was Farragut Principal Henry C. Cox, who had taken over from Mary Baker in 1904. Cox believed that the primary reason Farragut students did not complete their high school education was a lack of facilities in the area that could accommodate them. The addition opened its doors as a high school at Spaulding and 24th streets on September 7, 1909, with Frank L. Morse as principal. The original building continued to operate as a primary school. One of the most significant challenges to keeping high school students in school during this time was that many teenagers worked in factories around Chicago to supplement their family income. In 1909, Principal Morse created a plan to allow students to continue working, attend school, and still receive pay. In cooperation with such employers as the Chicago Malleable Iron Company, the International Harvester Company, and the Kimball Piano Company, students would alternate weeks between work and school. The school enrolled these students in a unique vocational curriculum to improve their "industrial education." Boys between the ages of 14 and 16 would be enrolled in the program and would receive their full weekly salary while in school. Young women were also part of the vocational education plan for Farragut, although with a different focus. Classes for girls fell under the category of "domestic sciences" and included beginning and advanced sewing, food study and cooking, sanitation and hygiene in the home, and industry history. As the vocational programs increased in popularity, Farragut expanded quickly. In 1914, most were transferred to the new Harrison Technical High School at 24th St and Marshall Blvd. With space now available, Farragut opened its doors as a community center two nights a week. Classrooms were made available for organizations such as the Boy Scouts and Camp Fire Girls. In addition, the school organized adult education classes to teach sewing, millinery, cooking, and typing. In addition, the school offered English language classes free of charge to neighborhood residents. Young people and adults could also participate in sports, music, and art. In 1924, Farragut underwent another restructuring. The Chicago School Board created a new program that converted several schools into junior high schools housing grades seven and eight. The move was designed to ease overcrowding by reducing some schools from K 8 to K 6 and moving the older students to new schools. In September 1925, 7th and 8th grade students from the Farragut, Burns, Spry, and McCormick schools attended classes at Farragut Junior High School with Isabella Dolton as principal. Students at Farragut in grades K 2 stayed in the original building, operating as an extension of the Burns school. The remaining students in grades 3–6 moved to the neighboring schools. By 1928, the continuing problem of school overcrowding led to the construction of an addition to the Farragut building. The plans included a south and west section of the building that effectively doubled its size. That year, Peter B. Ritzma became principal following Isabella Dolton's election as Assistant Superintendent of Schools for the district. Farragut operated as a junior high school until the Chicago School Board decided to scrap the program and convert the junior high schools in the city to senior high schools in 1933. Farragut's attendance boundaries extended north to 16th Street and as far south as the Illinois and Michigan Canal. Vocational training returned to Farragut in 1935 following the establishment of the Emergency Education Program (EEP) under the Federal Emergency Relief Administration (FERA). In the early years of the Great Depression, thousands of teachers found themselves unemployed and seeking relief. Harry Hopkins, director of FERA, realized there was an opportunity not only to return teachers to work but also to provide educational programs to other unemployed workers. Under the EEP, Farragut began offering adult evening classes free of charge. Unemployed adults could attend classes in typing, dictaphone, shorthand (advanced and beginning), sewing, millwork, and printing.
XX ғасырдың ортасы - қазіргі уақыт
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде мектеп демографиясы өзгерді, өйткені көбірек афроамерикандықтар бұрын еуропалық иммигранттар мен еврейлер тұрған көршілес аудандарға көшіп келді; студенттер мен оқытушылар құрамы афроамерикандықтардан көбейді. 1950 жылы Фаррагут маңындағы халықтың 91,2% ақ, ал 8,6% қара нәсілді болды. 1960 жылы бұл көрсеткіш 64,4% қара және 35,3% аққа өзгерді. 1968-1969 жылдары "Жаңа буын" және басқа да афроамерикандық студенттер тобы мектепке қара мұғалімдер мен әкімшілерді жұмысқа алуды, ал мектеп директоры Джозеф Кэрроллді қызметтен босатуды талап етті. Андерстің мәліметінше, 1971 жылға қарай мұғалімдер мен студенттер арасында келіспеушіліктер мен топтардың құрылуына байланысты проблемалар туды. 2010 жылдың 8 маусымында Канье Уэст "Мектепте қалу" атты үшінші жылдық байқауында жеңіске жеткен Фаррагут студенттері үшін жеке концерт берді. Фаррагут Манли, Харлан, Клементе, Маршалл, Джулиан және Робсон сияқты алты мектеппен бәсекелесті. Басты мақсат – жалпы оқу көрсеткіштерін, сабаққа қатысуды және мінез-құлықты жақсарту болды.
In the post World War II period, the school demographics changed as more African Americans moved into the surrounding neighborhoods, which European immigrants and Jews had previously populated; the student body and teaching staff became increasingly African American. In 1950 the community around Farragut was 91.2% white and 8.6% black—64.4% black and 35.3% white by 1960. By 1968 1969 the "New Breed" and other groups of African American students demanded that the school hire black teachers and administrators and that it fire Joseph Carroll, the principal of the school. by 1971, according to Anders, discord among teachers and students and problems with gangs occurred by 1971. On June 8, 2010, Kanye West performed a private concert for Farragut students for having won the third annual "Stay in School" contest. Farragut competed against six other schools: Manley, Harlan, Clemente, Marshall, Julian, and Robeson. The goal was to have the best overall improved attendance, grades, and behavior.
Қабылдаулар
1963 жылы Фаррагуттың оқушыларының 80,1%-ы афроамерикалықтар, ал 1968 жылы 91%-ы афроамерикалықтарды құрады. 1968 жылы Фаррагут мұғалімдерінің 43,3%-ы афроамерикалықтар еді. Гарнеттке қоса, ол жоғары мектепті бітірген соң Ұлттық баскетбол лигасына (NBA) қабылданды, сонымен қатар жұлдызды баскетболшы Ронни Филдс та Фаррагутта оқыды.
Farragut's student body was 80.1% black in 1963 and 91% black by 1968. 43.3% of Farragut teachers were black in 1968. In addition to Garnett, who joined the National Basketball Association (NBA) after high school, star basketball player Ronnie Fields was also a student at Farragut.