Шығыс Германияның допингке қатысқан атлеті Удо Бейер

Кіріспе

Шығыс Германиялық доп лақтырушы

Удо Бейер (9 тамыз 1955 жылы туған) – бұрынғы Шығыс Германиялық жеңіл атлет, доп лақтырудан жарысқан. Бейер Шығыс Германия құрамасында өнер көрсеткен кезінде допинг қолданғанын мойындады. Ол "Капитан" кодировкасымен Штазидің хабаршысы болған.

Өмірбаян

Бейер жылыту механигі Ханс Георг Бейер мен оның әйелі Ева Маридің алты баласының ең үлкені болып табылады және Сталинштадтта, қазіргі Айзенхуттенштадтта дүниеге келді. Ол Бреслакта (қазіргі Нейссемюнде) және Айзенхуттенштадтта өскен. Барлық бауырлары сияқты ол жергілікті спорт клубында гандбол ойнады. Ол Франкфурт округінің құрамасына мүше болып, сәтті қақпашы болды. Әкесінің кеңесімен ол спорттық мансапқа ұмтылып, жеңіл атлетикаға көңіл бөлді. 1969 жылы жастар турнирінен кейін ол Франкфурт (Одер) жастар спорт мектебіне ауысты, онда Abitur дәрежесін алды. Сонымен қатар ол ASK Vorwärts Frankfurt мүшесі болды. 1970 жылы Эрнст Кюль оның жаттықтырушысы болды, ол өзі Шығыс Германия үшін сәтті ядроны лақтырушы және дискіні лақтырушы. Кюль 1960 және 1964 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында біртұтас Германия құрама командасының құрамында болды. 1973 жылы Бейер клубты және жаттықтырушыларды ауыстырды, Лотар Хиллебранд басқаратын ASK Vorwärts Potsdam-ға көшті. Потсдамда ол тек ядроны лақтыруға ғана көңіл бөлді және университетте дене тәрбиесі мұғалімі болу үшін оқуын бастады. Армия спорт клубының (ASK) мүшесі ретінде Бейер сонымен қатар NVA спорттық офицері болды және Бундесверде капитан (Hauptmann) шынжырғын алды. Оның спорттық мансабы 1988 жылғы жазғы Олимпиада ойындарынан кейін аяқталды, бірақ 1990 жылы әйелі оны 1992 жылға дейін жалғастыруға көндірді. Көп жылдар бойы Бейер Шығыс Германияның жеңіл атлетика ұлттық құрамасының капитаны болды. Оның бойы 1,94 метр, салмағы 130 килограмм. Тіпті ядроны лақтырушы үшін де Бейер ерекше күшті болды. Спорттық мансабының соңында Бейер саяхат агенті болып жұмыс істей бастады және 1996 жылдан бері Потсдамда саяхат агенттігін иеленді. Ол Потсдамда тұрады, 1976 жылдан бері үйленген, екі қызы бар, олардың бірі бала кезінде қайтыс болды. Оның барлық бауырлары спортпен белсенді түрде айналысты. 1980 жылы Мәскеуде өткен жазғы Олимпиада ойындарында Удо өз әпкесі Жизела Бейермен және інісі Ханс Георг Бейермен бірге болды. Үшеуі де финалдық кезеңге өтті: Ханс Георг гандбол командасымен Олимпиада чемпионы, Удо ядроны лақтыруда үшінші орын алды, ал Жизела дискіні лақтыруда төртінші орын алды. Оның қарындасы Гудрун да 1992 жылы Барселонада өткен жазғы Олимпиада ойындарында физиотерапевт ретінде онымен бірге болды. 2004 жылдан бері Бейер Германияның ең көне шоколад фабрикасы – Галле (Саале) қаласындағы Halloren шоколадының «елшісі» болып табылады. Ол сондай-ақ «Орталық Германиядағы балалар хосписі» мен олардың отбасылары үшін ресми өкіл ретінде белсенді жұмыс істейді. Бейер 1970 жылдары үздік спортшыларына жүйелі түрде допинг қолданған Шығыс Германия құрамасында өнер көрсеткен кезінде допингке қатысқанын мойындады. Оның мойындауы «Жалғыз қасқыр» атты деректі фильмде көрсетілді, ол алғаш рет 2013 жылы Берлин кинофестивалінде көрсетілді.

Beyer is the oldest of the six children of heating mechanic Hans Georg Beyer and his wife Eva Marie and was born in Stalinstadt, today Eisenhüttenstadt. He grew up in Breslack, (today the municipality of Neißemünde), and in Eisenhüttenstadt. Like all of his siblings, he played handball at the local sport club. He was a member of the team representing the district in Frankfurt where he became a successful goalkeeper. On the advice of his father he decided to pursue a sporting career, concentrating on athletics. After the youth tournament in 1969, he changed to the youth sports school in Frankfurt (Oder), where he earned his Abitur. At the same time he became a member of ASK Vorwärts Frankfurt. In 1970 Ernst Kühl became his trainer, himself a successful shot putter and discus thrower for East Germany. Kühl had taken part in the 1960 and 1964 unified German team at the Summer Olympic games. In 1973 Beyer changed clubs as well as coaches moving to ASK Vorwärts Potsdam under Lothar Hillebrand. In Potsdam he concentrated solely on the shot put and began also studying at the University to become a physical education teacher. As a member of the Army sports club (ASK) Beyer was also a sports officer of the NVA and had also become Hauptmann (Captain) in the Bundeswehr. His sport career was essentially over after the 1988 Summer Olympic games, but his wife was able to convince him in 1990 to continue until 1992. For many years, Beyer was captain of the East German athletics national team. At a height of 1.94 meters, he weighed 130 kilograms. Even for a shot putter, Beyer was exceptionally strong. At the end of his sport career, Beyer started work as a travel agent and has owned a travel agency in Potsdam since 1996. He lives in Potsdam and has been married since 1976 and has had two daughters, one of whom died as a child. All of his siblings were very active in sports. At the Summer Olympics of 1980 in Moscow, Udo was with his sister Gisela Beyer and his brother Hans Georg Beyer. All three reached their respective final rounds: Hans Georg was Olympic champion with his handball team, Udo was third in the shot put and Gisela was fourth in the discus. His sister Gudrun was also with him at the 1992 Summer Olympics in Barcelona, as a physical therapist. Since 2004 Beyer is also the "Chocolate Ambassador" for Germany's oldest chocolate factory, Halloren of Halle (Saale). He is also very active as an official representative for the "children's hospice of middle Germany" for terminally ill children and their families. Beyer has admitted to knowingly taking part in doping while he competed for East Germany – which had a systematic doping program for its top athletes in the 1970s. His admission came in the documentary film The Lone Wolf, which was first shown in the 2013 Berlin Film Festival.