Ливерпуль футболшысы және жаттықтырушысы Филип Тейлор

Кіріспе

Филипп Генри Тейлор (18 қыркүйек 1917 – 1 желтоқсан 2012) – ағылшын футболшысы және жаттықтырушы, "Ливерпуль" клубында ойнаған және басқарып тұрған.

Ойыншы

Тейлор туған қаласы Бристоль Роверс клубында шәкірт ретінде ойнады (21 лигалық матчта екі гол соқты) және 1936 жылғы наурыз айында Ливерпульдің менеджері Джордж Паттерсонмен £5000 және Тед Хартиллдің трансфері шартымен келісімге келді. Ол сол айдың 28-і күні «Бейсбол Граундта» өткен лигалық ойында дебют жасады, онда Ливерпуль мен «Дерби Каунти» 2:2 есебімен тең түсті, ал Тейлор клуб үшін бірінші голын соқтырып, теңдікті қалпына келтірді. Тейлор үлкен әлеуеті бар жас ішкі шабуылшы ретінде «Ливерпульге» қосылды, бірақ Джордж Кей оны қанат шебіне ауыстырды, осы позицияда ол өте әдемі және тыныш қорғаушыға айналды. Тейлор 1946–47 жылдарғы чемпионатты жеңген «Ливерпульдің» құрамында болды, ол 35 лигалық матч өткізіп, бір гол соқты. Ол Англия құрамасы сапында үш рет ойнады, алғашқы матчын 1947 жылғы 18 қазанда Кардиффтегі «Ниниан Паркте» өткен Британдық аралдар чемпионатында өткізді. Англияның легендалары Том Финни, Стэн Мортенсен және Томми Лоутон 3:0 есебімен жеңіске жетіп, Тейлор үшін осы күнді ерекше есте қалдырды. Тейлор 1949/50 маусымында капитандыққа тағайындалды және команданы 1950 жылғы 29 сәуірде ФА кубогының финалына жеткізді, турнирде ол клуб сапынан жеті ойын өткізді. «Арсенал» «қызылдардың» қуанышын кері қайтарып, 2:0 есебімен жеңіске жетті. Барлығында Тейлор «Ливерпуль» сапында 345 матч өткізіп, 34 гол соқты (оның ішінде 312 лигалық матч және 32 лигалық гол). Тейлор сонымен қатар бірінші сыныпты крикетші болды және 1938 жылы «Глостерширдің» бірінші командасы үшін бір матч, ал екінші құрамы үшін үш матч өткізді.

Басқарушы

1954 жылы зейнетке шыққан соң, ол жаттықтырушылар штабына қосылды. 1956 жылы ол Ливерпульдің бас жаттықтырушысы болды, себебі бұрынғы бас жаттықтырушы Дон Уэлштің 1-ші дивизионға қайта өтуге жеткізбегені үшін қызметтен босатылғаннан кейін. Тейлор Ливерпульді лайықты орнына қайтаруға бейілділікпен кірісіп, дереу Алан А'Корт, Томми Янгер және клубтың аңызы Ронни Моранмен келісім жасады, ол бес онжылдық бойы Анфилдте өтті. Дегенмен, Тейлор өзінің мақсатына жете алмады, ал 1959/60 маусымының тұрақсыз басталуынан кейін «Жоғарылауға ұмтылудың күші шаршатып жіберді» деп мәлімдеп, қызметтен кетті. Ливерпульдің «Эхо» газетіне берген сұхбатында Тейлор Ливерпульдің бас жаттықтырушысы лауазымынан кету туралы қиын шешімі туралы былай деді: «Директорлардың Бірінші дивизионға қайта оралудағы сәтсіздігімізге қаншалықты көңілі толмаса да, менің көңілім толмауы одан да артық болды. Мен осыны өзімнің мақсатым еттім, оған барлық жүрегіммен, бар күшіммен ұмтылдым. Алайда, осы ұмтылыс жеткіліксіз болды және енді осы істі басқа біреуге тапсырып, олар жақсырақ атынан шыға ала ма екенін көру уақыты келді». Оның орнын Билл Шенкли басты. Тейлордың Ливерпульге қалдырған мұрасы – ол құраған Рубен Беннетт, Джо Фаган және Боб Пейслиден тұратын жаттықтырушылар штабы еді. Шенкли осы үшеуін де сақтап қалды, олармен бірге өте табысты клуб құрды. 1962 жылы жоғары дивизионға өтілді, ал 1974 жылы Шенкли зейнетке шыққан кезде Ливерпуль үш лига титулын, екі ФА кубогын және бір УЕФА кубогын жеңіп алды. Пейслидің басшылығымен тоғыз жыл ішінде тағы да үлкен жетістіктерге қол жеткізілді, оның ішінде алты лига титулы мен үш Еуропа кубогы жеңісі, ал Фаган бас жаттықтырушы ретіндегі екі маусымының біріншісінде үш маңызды кубокты жеңіп алды. Тейлормен келісімшарт жасаған немесе тұңғыш ойынын өткізген ойыншылардың бірнешеуі Шенклидің басшылығымен Ливерпульдің табысына үлес қосты. Олардың қатарында 1958 жылы Тейлор тұңғыш ойынға шығарған шабуылшы Роджер Хант бар еді. Ол Анфилдте 11 жыл ойнап, 286 гол соқты және 1966 жылы Англия құрамасының әлем чемпионы атанған құрамында болды.

Upon his retirement in 1954 he joined the backroom staff as a coach. He became manager of Liverpool in 1956 when former manager Don Welsh was sacked after failing to gain promotion back to the 1st Division. Taylor took over the reins with a determination to put Liverpool back where they belonged, immediately signing Alan A'Court, Tommy Younger, and club legend Ronnie Moran who ended up spending five decades at Anfield. Taylor, however, failed to achieve what he set out to do, and after an unsteady start to the 1959/60 campaign he resigned, stating "The strain of trying to win promotion has proved too much." A very sad Taylor spoke to the Liverpool Echo newspaper about the difficult decision to resign as Liverpool manager, saying: "No matter how great has been the disappointment of the Directors at our failure to win our way back to the First Division, it has not been greater than mine. I made it my goal. I set my heart on it and strove for it with all the energy I could muster. Such striving has not been enough and now the time has come to hand over to someone else to see if they can do better." He was succeeded by Bill Shankly. Taylor's legacy to Liverpool was the back room team he assembled of Reuben Bennett, Joe Fagan and Bob Paisley. All three were retained by Shankly, who together with them built a hugely successful club. Promotion was achieved in 1962, and by the time Shankly retired in 1974, Liverpool had won three league titles, two FA Cups and one UEFA Cup. Even more success, including six league titles and three European Cup triumphs, followed during Paisley's nine years as manager, while Fagan won three major trophies during the first of his two seasons as manager. Of the players who were signed or given debuts by Taylor, several went on to play a part in Liverpool's success under Shankly. They included striker Roger Hunt, given his debut by Taylor in 1958, who spent 11 years at Anfield and scored 286 goals, and was also a member of England's World Cup winning side in 1966.