Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гюльф Роялз атауы Гюльф қаласында (Онтарио провинциясы) орналасқан бірнеше хоккей командаларына қолданылған. Ең танымал командасы – 1960 жылдан 1963 жылға дейін Онтарио хоккей қауымдастығында ойнаған жастар хоккей командасы, өз алаңындағы ойындарын Гюльф мемориалдық саябағында өткізді. Бұл жастар командасы НХЛ-дің «Нью-Йорк Рейнджерс» клубымен байланыста болды. Басқа Гюльф Роялз командалары 1908 жылдан бастап, сондай-ақ 1909 жылы (6 ойын) қысқа мерзімге Онтарио кәсіби хоккей лигасында, ал 1920 жылдары Онтарио хоккей қауымдастығының ересектер командалары ретінде ойнады. «Роялз» атауы Гюльф қаласының «Royal City» деген лақап атынан шыққан.
The Guelph Royals name has been used for several hockey teams based in Guelph, Ontario. The most prominent was a junior ice hockey team in the Ontario Hockey Association from 1960 to 1963, that played home games at the Guelph Memorial Gardens. The junior Royals were affiliated with the NHL's New York Rangers. Other Guelph Royals teams played from 1908, and briefly in 1909 (6 games) in the Ontario Professional Hockey League, and also circa 1920s as Ontario Hockey Association senior teams. The Royals namesake is the City of Guelph's nickname as the "Royal City."
Тарих
Жас Гелф Роялз командасы 1960 жылы Гелф Билтмор Мад Хэттерс сатылғанда және жаңа иелігі команданың атын өзгерткенде құрылды. Эмиль Фрэнсис 1960–61 ОХА маусымында және 1961–62 ОХА маусымында Роялз командасының бас жаттықтырышы болды. Гелф 1960–61 ОХА маусымында Гамильтон көрермендер кубогын жеңіп, жалпы есепте бірінші орын алды. Роялз командасының Род Гилберт 54 голмен және 103 ұпаймен ОХА-да ең көп гол соққан және ұпай жинаған ойыншы болды, ал Жан Рателл 61 нәтижелі паспен лига көшбасшысы атанды. Гилберт лигада ең көп гол соққаны үшін Эдди Пауэрс еске алу кубогын жеңіп алды және ең үздік ойыншы ретінде Ред Тилсон кубогымен марапатталды. Плей-оффта Роялз лига финалында Торонто Сент-Майклз Мажорс командасына 4:2 есебімен, бір тең ойынмен жеңілді. 1960–61 ОХА маусымынан кейін көптеген ойыншылар жастар хоккейінен бітіп, Роялз бұрынғы деңгейіне көтеріле алмады. Екі сәтсіз маусымнан кейін франшиза тағы да қаржылық қиындықтарға тап болды. 1962–63 ОХА маусымының соңында команда жақын орналасқан Китченерге (Онтарио) көшіп, НХЛ-дің бас клубының атын алған Китченер Рейнджерс аталды. Гелф Роялз командасының жастар сапынан бітірген ойыншыларының бір бөлігі жаңа құрылған ОХА Гвельф Регалз командасында ойнады.
The junior Guelph Royals arose when the Guelph Biltmore Mad Hatters were sold in 1960, and the new ownership renamed the team. Emile Francis was head coach of the Royals for the 1960–61 OHA season and the 1961–62 OHA season. Guelph won the Hamilton Spectator Trophy during the 1960–61 OHA season, finishing 1st overall. The Royals' Rod Gilbert led the OHA in goals scored with 54, points scored with 103, and Jean Ratelle led the league in assists with 61. Gilbert won Eddie Powers Memorial Trophy with the most goals in the league, and was also awarded the Red Tilson Trophy as the most outstanding player. In the playoffs, the Royals lost in the league finals to the Toronto St. Michael's Majors, 4 games to 2 with a tie. Many players graduated from junior hockey after the 1960–61 OHA season, and the Royals did not recover their previous form. After two declining seasons the franchise was in financial trouble again. At the end of the 1962–63 OHA season, the team moved to nearby Kitchener, Ontario, becoming the Kitchener Rangers, taking the name of the NHL parent club. Some of the Guelph Royals players who graduated from the junior ranks played on the newly formed Senior OHA Guelph Regals team.
НХЛ түлектері
Жиырма бір бұрынғы «Гюльф Роялз» командасының ойыншысы Ұлттық хоккей лигасынде ойнаған, ал екеуі – Род Гилберт және Жан Рателл – Хоккей даңқы залына енгізілді.
Twenty one former Guelph Royals have played in the National Hockey League, and two have elected to the Hockey Hall of Fame; Rod Gilbert and Jean Ratelle.