Салим Әли: Қоршаған орта және табиғи ресурстар сарапашысы

Кіріспе

Пакистандық-американдық-австралиялық ғалым (1973 жылы туған), американдық ғалым Салим Х. Али (1973 жылы туған) – Делавэр университетінің Энергия және қоршаған орта бойынша Көк және Алтын құрметті профессоры, сонымен қатар университеттің Минералдар, Материалдар және Қоғам бағдарламасын басқарады. Бұрын Австралияның Брисбен қаласындағы Квинсленд университетінде Тұрақты ресурстарды дамыту кафедрасын басқарған, қазіргі таңдағыда құрметті профессор ретінде байланысын сақтап тұр. Ол сондай-ақ Колумбия университетінің Тұрақты инвестициялар орталығының аға ғылыми қызметкері. Алдында Вермонт университетінің Рубенштейн табиғи ресурстар мектебінде экологиялық зерттеулер профессоры, Қоршаған орта дипломатиясы және қауіпсіздік институтының негіздеуші директоры, сондай-ақ Гунд институтының мүшесі болды. Бұрын ол Халықаралық теңіз түбі жөніндегі органның қолдауымен үш кішкентай аралдық дамып келе жатқан мемлекеттер – Науру, Кирибати және Тонга үкіметтері демеушілік ететін DeepGreen терең теңіз кеніші компаниясына экологиялық және әлеуметтік әсерді бағалау жөніндегі кеңесші болып жұмыс істеген.

Pakistani American Australian academic (born 1973)
the American scientist

Saleem H. Ali (born 1973) is a Pakistani American Australian academic who is the Blue and Gold Distinguished Professor of Energy and the Environment at the University of Delaware and also directs the university's Minerals, Materials and Society program. He has also held the chair in Sustainable Resources Development at the University of Queensland in Brisbane Australia where he retains affiliation as an Honorary Professor. He is also a senior fellow at Columbia University's Center on Sustainable Investment. Previously he was Professor of Environmental Studies at the University of Vermont's Rubenstein School of Natural Resources, and the founding director of the Institute for Environmental Diplomacy and Security as well as a Fellow at the Gund Institute. Previously, he served as an advisor on environmental and social impact assessment to the deep sea mining company DeepGreen, which is sponsored by the governments of three small island developing states: Nauru, Kiribati and Tonga, under the auspices of the International Seabed Authority

Having visited more than 160 countries and all continents (including Antarctica), he is known for his work on environmental conflict resolution, particularly in the extractive industries and was profiled in Forbes magazine in September, 2009 as "The Alchemist." His book "Treasures of the Earth: Need Greed and a Sustainable Future" (Yale University Press, October, 2009) received a cover endorsement by Nobel laureate Muhammad Yunus for providing a " welcome linkage between environmental behavior and poverty alleviation." In May 2010, he was also chosen by National Geographic as an "emerging explorer" with a profile appearing in the June 2010 issue of National Geographic Magazine. In March 2011, he was also selected by the World Economic Forum as a "Young Global Leader." He serves on the board of Adventure Scientists, Mediators Beyond Borders International and RESOLVE.

160-тан астам елді және барлық құрлықты (Антарктиканы қоса алғанда) аралаған ол, әсіресе тау-кен өнеркәсібіндегі экологиялық қақтығыстарды шешу жөніндегі жұмысымен танымал, және 2009 жылдың қыркүйегінде Forbes журналында "Алхимик" деп сипатталды. Оның "Жердің қазыналары: қажеттілік, ашкөздік және тұрақты болашақ" (Yale University Press, 2009 жылғы қазан) атты кітабына Нобель сыйлығының лауреаты Мұхаммед Юнус "экологиялық мінез-құлық пен кедейлікті жеңілдету арасындағы құтты байланыс" деп мақтауын білдірді. 2010 жылдың мамырында National Geographic журналы оны "жаңадан дамып келе жатқан саяхатшы" деп таңдады, ал оның профилі 2010 жылғы маусымдағы National Geographic журналында жарияланды. 2011 жылдың наурыз айында Дүниежүзілік экономикалық форум оны "Жас әлемдік көшбасшы" деп таныды. Ол Adventure Scientists, Mediators Beyond Borders International және RESOLVE кеңесінің мүшесі болып табылады.

Зерттеу жұмыстары

Доктор Әлидің зерттеулері техникалық және әлеуметтік механизмдер арқылы планеталық тұрақтылыққа жетудің интеграциялық тәсілдеріне бағытталған. Ол, атап айтқанда, өнеркәсіп, қоғамдастықтар мен үкімет арасындағы көп деңгейлі экологиялық қақтығыстардың себептері мен салдарына және экологиялық факторлардың бейбітшілікті қалай нығайтатынына зерттеу жүргізді. Бұған дейін ол Браун университетінің Уотсон халықаралық зерттеулер институтында және Біріккен Ұлттар Ұйымының Бейбітшілік университетінде (Коста-Рика) қонақ оқытушы болып қызмет атқарған. Оның эмпирикалық зерттеулерінің көп бөлігі минералдық сектордағы экологиялық қақтығыстарға арналған. 2007 жылдың қыркүйегінде ол Seed журналының сегіз "революциялық ой-санасының" бірі болып таңдалды. Профессор Әли 2017 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Халықаралық ресурстар жөніндегі панеліне және 2018 жылы Жаһандық қоршаған ортаны қорғау қорының Ғылыми панеліне сайланды. Сондай-ақ, ол Дүниежүзілік қорғалатын аумақтар жөніндегі комиссияның және IUCN трансшекаралық табиғатты сақтау жөніндегі жұмыс тобының мүшесі. Ол сондай-ақ медреселерде экологиялық білім беруді насихаттауға және Америка Құрама Штаттарының Бейбітшілік институтының гранты бойынша өзінің туған жері Пакистанда осы институттардың дамуын зерттеу үшін экологиялық жоспарлау әдістерін қолдануға қатысты. Зерттеу жұмыстарының көп бөлігінде доктор Әли мультимедиалық компонентті пайдаланады, көбінесе студенттерін тәжірибелік жұмыстарының бейне деректі фильмдерін жасауға тартады. 2005-2008 жылдары ол Tiffany & Co. Foundation-нен асыл тастар мен алтын өндірудің экологиялық және әлеуметтік әсерін зерттеу үшін екі грант алды. Сондай-ақ ол 2009 жылы Катардың Доха қаласындағы Брукингс институтының зерттеу орталығында жұмыс істеген кезде мұнай және газ құбырларын ынтымақтастықтың көзі ретінде зерттегені туралы есеп дайындады. Оның "Оңтүстік Азиядағы экологиялық ынтымақтастық" атты есебі 2013 жылдың қаңтар айында Питер Берген ұйымдастырған шарада Вашингтонда жарияланды. Кейіннен ол Стимсон орталығы мен Таяу Шығыс институты үшін Оңтүстік Азияға қатысты ғылыми-дипломатиялық антологияларға үлес қосты. Профессор Әлидің ғылыми-зерттеу қызметіне Гарвард бизнес мектебіндегі Бейкер қоры ғылыми-зерттеу стипендиясы, Рокфеллер қорындағы Беллажио резиденциясы және Британдық Парламент палатасында парламенттік тағылымдама кіреді. Ол экологиялық жоспарлау, қақтығыстарды шешу, өнеркәсіптік экология, зерттеу әдістері және техникалық жазу бойынша курстар оқыды және EdX сияқты онлайн оқыту платформаларына белсенді қатысады. Академиялық мансабына кіріспес бұрын, доктор Әли General Electric компаниясында экологиялық денсаулық пен қауіпсіздік саласының маманы болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Қоршаған ортаны қорғау агенттігі, Балық және жабайы табиғат қызметі және Канада Денсаулық сақтау басқармасының кеңесшісі болды. Оның басқа жобаларына Кроу ұлты үшін тау-кен өндірісінің әсерін бағалау және Мәдени тіршілік етуді зерттеуге көмек көрсету кірді. Ол сондай-ақ Чикаго университетінің баспасында экологиялық ғылым, құқық және саясат туралы кітаптар сериясының редакторы болып қызмет етеді және Сыртқы саясат зерттеу институтының аға ғылыми қызметкері. COVID пандемиясы кезінде ол кинорежиссер Алекс Тайсонмен бірлесіп, үйден жұмыс істеуге қажетті инфрақұрылымның артында жасырын материалдар туралы қысқа фильм түсірді және сценарий жазды. Бұл фильмді "Материалдық зум" деп атады, оны Біріккен Ұлттар Ұйымының Қоршаған орта бағдарламасы таныстырды.

Dr. Ali's research focuses on integrative approaches to achieving planetary sustainability through technical and social mechanisms. In particular, he has studied the causes and consequences of multiscale environmental conflicts between industry, communities and government and how ecological factors can promote peace. He has previously served on the faculty of Brown University’s Watson Institute for International Studies and on the visiting faculty for the United Nations University for Peace (Costa Rica). Much of his empirical research has focused on environmental conflicts in the mineral sector. In September 2007, he was chosen as one of eight "revolutionary minds" by Seed magazine. Professor Ali was elected to the United Nations International Resource Panel in 2017 and to the Science Panel of the Global Environment Facility in 2018, and is also a member of the World Commission on Protected areas and the IUCN Taskforce on Transboundary Conservation. He has also been involved in promoting environmental education in madrasahs and using techniques from environmental planning to study the rise of these institutions in his ethnic homeland of Pakistan, under a grant from the United States Institute of Peace. In much of his research efforts, Dr. Ali involves a multi media component, often involving his students in making video documentaries of their empirical work. From 2005 to 2008, he received two grants from the Tiffany & Co. Foundation to investigate the environmental and social impact of gemstone and gold mining. He also completed a report on oil and gas pipelines as a source of cooperation that was researched while based at the Brookings Institution research center in Doha, Qatar in 2009. His report on "Ecological Cooperation in South Asia" was launched in Washington at an event hosted by Peter Bergen in January 2013. Subsequently, he has also contributed to science diplomacy anthologies pertaining to South Asia for the Stimson Center and The Middle East Institute. Professor Ali's research appointments include, a Baker Foundation Research Fellowship at Harvard Business School, a Bellagio Residency with the Rockefeller Foundation and a parliamentary internship at the British House of Commons. He has taught courses on environmental planning, conflict resolution, industrial ecology, research methods and technical writing and has been is actively involved in online learning platforms such as EdX. Prior to embarking on an academic career, Dr. Ali worked as an environmental health and safety professional at General Electric. He also served as a consultant for the Environmental Protection Agency, Fish and Wildlife Service, and Health Canada. Yet other of his projects included a mining impact prospectus for the Crow Nation and research assistance to Cultural Survival. He has also served as an editor for the University of Chicago Press book series on environmental science, law and policy. and is a Senior Fellow of the Foreign Policy Research Institute. During the COVID pandemic, he collaborated with film maker Alex Tyson to produce and screen write a short film on the hidden materials behind the infrastructure needed to work from home titled "Material Zoom" which was profiled by the United Nations Environment Programme.

Білім

Профессор Әли Массачусетс технология институтында қоршаған ортаны жоспарлау саласы бойынша докторлық диссертациясын қорғады, оның диссертациялық кеңесіне Лоренс Саскинд төрағалық етті. Ол Йель университетінен экологиялық құқық және саясат бойынша магистр (M. E. S.) дәрежесін (диссертация жетекшісі Дэниел С. Эсти) және Тафтс университетінен химия бойынша бакалавр дәрежесін алды. Орта білімін Пәкістанның Лахор қаласындағы Айтчисон колледжінде, ал бастауыш білімін АҚШ-тың Массачусетс штатының Солтүстік Дартмут қаласындағы Достар академиясында және Джоб С. Гидли мектебінде алған.

Жеке өмір

Салим Әли 1971 жылы Лахордан Америкаға көшіп келген пакистандық иммигрант ата-анасының отбасында дүниеге келген. Оның әкесі, доктор Шәүкат Әли (1923-2003) Массачусетс университетінің (Дартмут кампусы) саясаттану профессоры болса, анасы, доктор Парвин Шәүкат Әли (1933 жылы туған) Лахордағы Форман христиан колледжінің проректоры қызметін атқарған. Оның екі қарындасы бар: Ирфана Кадыр (Пакистанның бұрынғы сыртқы істер министрі Манзур Кадырдың ұлы Башрат Кадырға үйленген) және канадалық жазушы әрі белсенді Фарзана Хассан. Ол берген сұхбаттарында ата-анасының өте әртүрлі тегі мен мінез-құлқы болғанын айтқан. Анасы ауғандық тарихы бар (Гераттан шыққан Сидтер) жоғары орта таптық отбасынан шыққан, ал әкесі Лахордағы кедей шаруа отбасынан бірінші буын оқушы болған. Форд қорынан алған стипендиясының арқасында әкесі Оңтүстік Калифорния университетінде жоғары білім алса, анасы Стэнфорд университетінде оқыған. Алғашқы кітабының алғы сөзінде: "Принципті күресуге үйреткен анама және прагматикалық келісімнің құнын үйренген әкеме" деп жазған. Салим Әлидің әйелі Мария (қашмирлік), психолог мамандығы бойынша білім алған, Айтчисон колледжінің бұрынғы директоры Салим Қашмирінің қызы және пакистандық-американдық суретші Амр Қашмирінің қарындасы. Олардың екі ұлы бар: денсаулық сақтау саласындағы маман, доктор Шахмир Әли және Делавэр штатының гидрологы Шахрозе Әли.