Тарих
Хэммель қаласына айналатын 10 шақырымдық (6 миль) аумақ алғаш рет 1847 жылғы жазда АҚШ үкіметі үшін жұмыс істейтін топпен зерттелді. 1857 жылдың соңында тағы бір топ ауылдың барлық шектерін белгілеп, орман мен мұздақ батпақтар арқылы жүріп, тізбек және компаспен өлшеді. Осы аумақта бірнеше қарағай және арша батпақтары бар, олардың кейбіреулері кең және көбінесе егіс үшін жарамсыз. Жер беті көбінесе дөңгелек және екінші сапалы топырақ, бірақ Қара өзен жағалауларында бірінші сапалы топырақ. Ағаштардың тығыздығы жоғары, негізінен гемолок, қайың, қарағай, кеспеағаш, қарағай және арша. Қара өзен қаланың оңтүстік-шығыс бұрышынан кіреді, әдетте терең және батысқа қарай ақырын ағып, қаланың оңтүстік-батыс бұрышына жетіп, жақсы қуат көзіне немесе диірмендерге қолайлы емес. 1880 жылғы Висконсин штатының картасында Медфордтан Хаммельге жететін екі жол көрсетілген. Хаммель қаласы 1897 жылы құрылды. 1900 жылғы картада, әсіресе шығысында, қоныстану белсенділігі көп көрінеді. Кейбір жолдар қаланың шығыс шетіндегі қазіргі E округінің бойымен жүрді. Қазіргі Перкинстаун даңғылының алдағысы бүкіл ауылды қамтиды, ал қысқа жанама жолдар солтүстік және оңтүстікке қарай тармақталады. Оның бойында шашыраңқы қоныстар, үш ауылдық мектеп және екі ағаш кесу зауыты орналасқан. Қазіргі Орталық даңғылының шығыс жағында тағы бір жол бар. Бұл жерде де қоныстанушылар шашырап, ауылдық мектептер орналасқан. Тағы бір жол қазіргі 64-ші тас жол мен Сойер даңғылының бағытымен қаланың көп бөлігінде, көптеген қоныстар мен екі ауылдық мектептермен бірге жүрді. Тағы бір жол қазіргі О округінің бағытымен шашыраңқы қоныстанушылармен жүрді. Қаланың кейбір бөліктері, әсіресе батысында, әлі де көбінесе қоныстанбаған, көбінесе Сойер және Остин мен Холвейс сияқты ағаш өндіру компанияларына тиесілі үлкен учаскелерде орналасқан. Сойердің Қара өзендегі бөгеті қаланың батыс шетінде көрсетілген. Висконсин орталық темір жолы әлі де тақ нөмірлі учаскелердің бөліктеріне ие болды. Темір жолға Медфорд арқылы өтетін темір жол желісін салуды қаржыландыру үшін екі жағында 18 мильге дейін тақ нөмірлі учаскелер берілді. 1900 жылға қарай ол Хаммельдегі жерлерінің көп бөлігін сатты, бірақ әлі де кейбір учаскелерін сақтап қалды. Екі ағаш кесу зауытының бірі Эсадордың шығысы Перкинстаун даңғылын кесіп өтетін жерде орналасқан. Ол 1900 жылы жұмыс істеп тұрған, ал 1903 жылы өртенгеннен кейін жабылды. 1911 жылғы картада 1900 жылдан бері көп өзгеріс болған жоқ. Жолдар одан әрі кеңейіп, шығысқа қарай қоныстанушылар көбейді. Алыс батыста әлі де көбінесе үлкен учаскелер сақталған, меншік иелерінің азайып, қоныстанушылардың саны аз болды. 1933 жылы Хаммельдің солтүстік-батыс бөлігінің бір бөлігі Чеквамегон ұлттық орманның құрамына енді.
This Township contains several Tamarac and Cedar Swamp some of considerable extent and mostly unfit for cultivation. The Surface is generally rolling and 2nd rate soil except on the Black River bottoms it is 1st rate soil. Timber is very heavy all over the Township Chiefly Hemlock Birch Pine Maple Tamarac and Cedar. Black River enters the Township near the South East corner, it is generally Deep and flows in a gentle Current in a Westerly direction to the South West corner of the Township, not well adapted for good motive power or mills. An 1880 map of central Wisconsin shows two roads from Medford reaching the east edge of what would become Hammel. The Town of Hammel was organized in 1897. A map from 1900 shows lots of settlement activity, particularly in the east. Some sort of roads followed the course of parts of modern County E along the east edge of the town. A predecessor of modern Perkinstown Avenue spanned the whole township, with short side roads branching off to north and south. Along it were scattered settlers, three rural schools, and two sawmills. Another road followed the eastern two miles of modern Center Avenue. It too had scattered settlers and a rural school. Another road followed the course of modern Highway 64 and Sawyer Avenue across most of the town, with many settlers and two rural schools. Another followed the course of modern County O, with scattered settlers. Parts of the town, particularly in the west, were still largely unsettled, still mostly in large blocks owned by logging companies like Sawyer & Austin and the Holways. Sawyer's log driving dam on the Black River was marked at the west edge of the town. The Wisconsin Central Railroad still owned portions of the odd numbered sections. The railroad had been given most of the odd numbered sections for 18 miles on both sides of its line through Medford to finance building that railroad line up through the wilderness. By 1900 it had sold most of its land in Hammel, but still held some chunks. One of the two sawmills stood where the outlet of Esadore crosses Perkinstown Avenue. It was in operation by 1900 and closed after burning in 1903. The 1911 plat map shows little change from 1900. The roads had reached farther and more settlers had filled in along them in the east. The far west was still mostly in large blocks, with some changes of ownership and few settlers. In 1933 parts of the northwest quarter of Hammel were designated part of the Chequamegon National Forest.