Тарих

Гроввер деп аталатын екі алты мильдік шаршыны алғаш рет 1847 жылдың жазында АҚШ үкіметі үшін жұмыс істейтін топ зерттеді. 1857 және 1858 жылдардың қысында тағы бір топ ауылдың барлық бұрыштарын белгілеп, орман мен мұзды батпақтар арқылы жүріп, тізбек және компаспен өлшеді. Жұмыс біткен соң, жер өлшеуші Перкинстаунның солтүстігіндегі алты мильдік шаршының мынадай сипаттамасын берді: Бұл аймақта көптеген шағын тамарак және шырша батпақтары бар. Олар көбінесе өңдеуге жарамсыз. Бірақ шөп шабуға жарамды батпақтар да бар. Жер беті көбінесе төбелі; топырақ көбінесе екінші сапалы, бірақ кейбір қайын және шаған аралықтарында бірінші сапалы. Ағаштардың көп бөлігі қайын, шаған, қарағай, қарасора, тамарак және шыршадан тұрады. Сары өзен осы аймақтың солтүстік-батыс бұрышынан оңтүстік-батысқа қарай ағып өтеді. Бұл терең, тар арна, ағысы тыныш, тігізбеуге жарамсыз. Әр түрлі бағытта ағатын бірнеше шағын өзендер бар, жағалаулары көбінесе биік және құрғақ. 1860 жылға қарай аймақта ағаш кесу жұмыстары басталды, ал Хьюгидегі ағаш кесу бөгеті сол жылы тіркелді. Сары өзендегі басқа бөгеттер 1869 және 1873 жылдары, ал солтүстік саласында 1896 жылы тіркелді. 1880 жылғы картада Гровверге айналатын аймақтың солтүстік-батыс бұрышынан өтетін «қысқы жол» көрсетілген, ол шамамен Сары өзеннен Чиппева округінен жоғары қарай созылады. Бұл жол Уэстбороға дейін жалғасады. Ол қысқы ағаш кесу маусымына арналған ағаш кесу лагерьлерін жабдықтау үшін керек-жарақтарды тасымалдау үшін қолданылды. Осы кезеңде ағаш кесушілер ең құнды ағаш – ақ қарағайды кесуге басымдық берді. Гровердегі алғашқы қоныс аударушылар 1880-ші жылдардың басында келді. Якоб Маурер, Генри Рихтер, Фред Вестрих және Джозеф Лехнер 1862 жылғы «Гомстед» заңының талаптарын орындап, бес жыл өмір сүргені үшін жерлерін алды. Олар Перкинстаунға айналатын жерге қоныстанды. 1891 жылы Шоулар Перкинстаун ауылын жоспарлады; одан кейін Катрин көлінің солтүстік жағында тері өңдеу зауытын ашты, себебі тері өңдеу үшін шырша қабығы қолданылды. Сол кезде шағын ара өрмекшісі де іске қосылды. 1900 жылға қарай шырша қолданбайтын тері өңдеу әдістері дамығандықтан тері өңдеу зауыты жабылды. Гровер 18 миль қашықтықта орналасқан. 1900 жылға қарай Висконсин орталық компания осы жердің бір бөлігін ағаш өндіруші компанияларға сатқан, бірақ әлі де үлкен бөліктерін сақтап қалған. Басқа ірі жер иелері – солтүстікте Чиппева ағаш және бөгет компаниясы, оңтүстікте Сойер және Остин, Дж. М. Холвей және түрлі Шоу компаниялары. Қазіргі Перкинстаун даңғылының бойындағы жол шығыстан басталады. Тағы бір жол қазіргі М округі бойынша Перкинстауннан солтүстікке қарай екі шақырымға созылады. Шығыстан тағы бір жол қазіргі 64 тас жолының бойымен бірнеше шақырымға созылады. Бұл жолдардың бойында шашыраңқы қоныс аударушылардың үйлері белгіленген, сондай-ақ Перкинстауннан батысқа қарай жол жоқ жерлерде де бірнеше үйлер бар. 1911 жылғы Гровердің карталарында көбірек жолдар мен қоныс аударушылар көрсетілген. Осы кезде Сауер даңғылының алғашқы нұсқасы шығыстан қалаға кірді. Тағы бір жол қазіргі М округінің бойымен жүрді. Перкинстаун даңғылының бұрышында мектеп және болашақ Қысқы спорт жолы көрсетілген. Оңтүстік-батыс бұрышында Дж. С. Оуэннің ағаш кесу темір жолы бірнеше шақырымға қалаға кіреді. Тағы бір мектеп Перкинстауннан солтүстікке қарай екі шақырым жерде белгіленген. Бұдан басқа, қала әлі де жолсыз және негізінен Висконсин орталық темір жолы, Сары өзен ағаш компаниясы және Солтүстік-батыс ағаш компаниясына тиесілі болды.

Демография

2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 233 адам, 93 шаруашылық және 70 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 3,3 адам (1,3 км2) құрады. Тұрғын үй бірліктерінің орташа тығыздығы бір шаршы мильге 1,9 болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,42% ақ нәсілді және 2,58% американдықтар. Кез келген нәсілге жататын халықтың 0,43% -ы испан немесе латын американдықтары еді. 93 шаруашылықтың 28,0% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 72,0% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 1,1% -ы күйеуі жоқ әйелдер, ал 23,7% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 21,5% -ы жеке адамдардан тұрды, ал 10,8% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдардан құралды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,51 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,89 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер 22,7% -ды, 18-24 жас аралығындағылар 6,9% -ды, 25-44 жас аралығындағылар 30,5% -ды, 45-64 жас аралығындағылар 24,0% -ды және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер 15,9% -ды құрады. Орташа жас 40 жас болды. Әр 100 әйелге 102,6 еркек сай келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 102,2 еркек сай келді. Шаруашылықтың орташа табысы 38 125 доллар, ал отбасының орташа табысы 42 500 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 29 531 доллар, ал әйелдердің 25 875 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 18 031 долларға тең. Отбасылардың 2,9% және халықтың 2,5% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде он сегіз жасқа дейінгілердің ешқайсысы жоқ, ал 65 жастан асқандардың 11,1% -ы.