Кіріспе
Джон Эдвард Уилсон (14 маусым 1929 – 27 желтоқсан 2011) – канадалық кәсіби хоккейші және бас жаттықтырушы. Ол 1950-1962 жылдар аралығында Ұлттық хоккей лигасы (НХЛ) құрамындағы «Детройт Ред Уингс», «Чикаго Блэк Хокс», «Торонто Мейпл Лифс» және «Нью-Йорк Рейнджерс» командаларында ойнады. «Детройт» командасымен бірге Уилсон төрт рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін 1969-1980 жылдар аралығында НХЛ-де «Лос-Анджелес Кингс», «Детройт», «Колорадо Рокиз» және «Питтсбург Пингвинс» командаларын жаттықтырды. Сонымен қатар, 1974-1976 жылдар аралығында «Мичиган Стагс / Балтимор Блэйдс» және «Кливленд Круседерс» командаларын Әлемдік хоккей қауымдастығында жаттықтырды, ал 1977 жылғы әлем чемпионатына қанадалық ұлттық құраманы дайындады.
John Edward Wilson (June 14, 1929 – December 27, 2011) was a Canadian professional ice hockey player and head coach. He played in the National Hockey League (NHL) with the Detroit Red Wings, Chicago Black Hawks, Toronto Maple Leafs, and New York Rangers between 1950 and 1962. With Detroit Wilson won the Stanley Cup four times. After his playing career he coached in the NHL with the Los Angeles Kings, Detroit, the Colorado Rockies, and Pittsburgh Penguins between 1969 and 1980. He also coached the Michigan Stags/Baltimore Blades and Cleveland Crusaders of the World Hockey Association between 1974 and 1976, as well as the Canadian national team at the 1977 World Championship
Ойын мансабы
Үш маусым Виндзор Спитфайрс командасымен өткеннен кейін, Уилсон 1949 жылдың қыркүйегінде Ұлттық хоккей лигасының «Детройт Ред Уингс» клубымен өзінің алғашқы кәсіби шартына қол қойды, бірақ 1949–50 маусымының көп бөлігін олардың фермалық командасы «Омаха Найтс» құрамында өткізді. Маусым соңында «Ред Уингс» оны негізгі құрамға шақырды және олардың Стэнли кубогын жеңуіне көмектесті. 1950–51 маусымының көп бөлігін төменгі лигада өткізгеннен кейін, Уилсон 1951–52 маусымының ортасында «Ред Уингс» командасына толыққанды қосылды және оларға тағы үш Стэнли кубогын жеңуге (1952, 1954, 1955) көмектесті. 1955 жылы Стэнли кубогын жеңгеннен кейін, «Ред Уингс» бас менеджері Джек Адамс Уилсонды сегіз ойыншыны алмастыру барысында «Чикаго Блэк Хокс» клубына сатты. Чикагода екі сәтті маусымнан кейін, ол атақты Тед Линдсей саудасы арқылы қайтадан «Ред Уингс» клубына қайтарылды және 1959 жылы «Торонто Мейпл Лифс» клубына ауыстырылғанша «Ред Уингс» сапында тағы екі маусым ойнады. Бір жыл өткен соң, «Лифс» Уилсонды және тағы бір ойыншыны Эдди Шакқа алмастырып, «Нью-Йорк Рейнджерс» клубына жіберді. «Рейнджерс» құрамында екі маусым ойнағаннан кейін, Уилсон 1961–62 маусымынан кейін карьерасын аяқтады. НХЛ карьерасы барысында Уилсон 688 рет тұрақты маусым ойындарына қатысып, 161 гол мен 171 нәтижелі пас берді, ал 66 плей-офф ойынында 27 ұпай жинады. Ол «Ред Уингс» командасымен төрт рет Стэнли кубогын жеңіп алды және екі мәрте «Жұлдыздар ойынына» қатысты (1954, 1956). Оның ең танымал жетістіктерінің бірі – 1951 және 1960 жылдар аралығында 580 ойынды қатарынан өткізуі, бұл оны НХЛ-дің екінші «темір адам» етті.
Жаттықтырушылық мансап
1967 жылы Уилсон Америка хоккей лигасының «Спрингфилд Кингс» командасының бас бапкері болып жұмысқа қабылданды, бұл жаңа құрылған «Лос-Анджелес Кингс» командасының екінші лигадағы филиалы еді. «Спрингфилдпен» үшінші маусымының ортасында Уилсон «Лос-Анджелес Кингс» командасының уақытша бас бапкері болып тағайындалды, себебі маусымның басында нашар нәтиже көрсеткені үшін Хэл Лэйкоэ қызметтен босатылды. Алайда, Уилсон команданың ойынын жақсарта алмады және маусым аяқталғаннан кейін «Спрингфилдке» қайтып оралды. Келесі маусымда ол «Спрингфилдті» Кальдер кубогына жеңіс алып жеткізді. 1971 жылы Кальдер кубогын жеңгеннен кейін Уилсон 1971–72 маусымында «Детройт Ред Уингс» командасымен маусым ортасында ауыстырылды. «Ред Уингстің» бас жаттықтырушысы ретінде жеңіске жеткеніне қарамастан, команда қатарынан екі маусым плей-оффқа қатыса алмады және Уилсон қызметтен босатылды. Тағы 15 жыл өткен соң ғана «Ред Уингстің» тағы бір бапкері Уилсонның көрсеткіштерін жақсарта алды. Одан кейін ол екі жыл Дүниежүзілік хоккей қауымдастығында жұмыс істеді, «Мичиган Стагс/Балтимор Блэйдс» (1974–75) және «Кливленд Круседерс» (1975–76) командаларымен. Ол НХЛ-ге оралып, «Колорадо Рокиз» (1976–77) командасын бір маусым, ал «Питтсбург Пингвинс» (1977–80) командасын үш маусым жаттықтырды, осы кезеңде «Пингвинс» командасын екі рет плей-оффқа шығарды. Уилсон тағы бір маусым «Спрингфилдті» жаттықтырды, содан кейін 1981 жылы жаттықтырушылық қызметтен зейнетке шықты. Уилсон 1977 жылы Венада өткен әлем чемпионатына қатысқан Канада құрамасының бас бапкері болды. Канада 1969 жылдан бері алғаш рет осы жарысқа қатысып, төртінші орынды иеленді. Команданың құрамында Стэнли кубогының плей-офф кезеңіне қатыса алмаған командалардың ойыншылары болды.
Жеке
Джонни Ларри Уилсонның ағасы және Рон Уилсонның әкесі болды, екеуі де НХЛ-де ойнады және баптап жатты. Уилсон әйелі Пэтпен бірге Детройт аймағында тұрды және Red Wings командасының үй матчтарында көрінетін. Олардың екі баласы бар: ұлы Келли және қызы Трейси. Трейси А. Уилсон, бұрынғы телеавтор және телешоу жүргізушісі, қазір әкесінің өміріне терең бойлап, өзінің де жаңа жақтарын ашатын, шын оқиға негізінде кітап жазуда. Ол сондай-ақ Tracy Wilson Writing Life деген блог жазады. 2011 жылдың 27 желтоқсанында Джонни 82 жасында өкпе фиброзынан көз жұмды. Ол бірнеше жыл бойы өкпе ауруымен және ішек рагымен күресті.