Ұлттық Күрес Федерациясы: Тарих және Дамуы

Кіріспе

Ұлттық Күрес Федерациясы (NWF) – Нью-Йорк штатының Буффало қаласында орналасқан және промоутер Педро Мартинеске тиесілі кәсіби күрестің ұйымдастырушы компаниясы. Ол 1970 жылдан 1974 жылға дейін жұмыс істеді. Кейіннен 1986 жылы Роберт Раскин бұл ұйымды қайта жандандырды. Қайта жандандырылған ұйым 1994 жылы таратылды.

Тарих

Педро Мартинес (бейсболшымен туыстығы жоқ) 1970 жылдан 1974 жылға дейін жұмыс істеген алғашқы Ұлттық Күрестік Федерацияның иесі болды. NWF ауыр салмақ чемпионы және NWF Солтүстік Америка ауыр салмақ чемпионы кейіннен 1981 жылға дейін Жаңа Жапония Кәсіби Күресінің негізгі титулдары ретінде қолданылды. NWF-тің бастапқы нұсқасында танымал өнерпаздар Джонни Пауэрс, Эрни Ладд, Уолдо фон Эрих, Бас Ақ Жұмырқыншақ, Ханс Шмидт, Mighty Igor, Луис Мартинес, Рон Сандерс, Дасти Роудс, Тони Паризи, Тони Марино, Stomper, Бен Джастис, Лав Братс, Дик Брюзер, Блэкджек Ланза, Доктор Мото, Мицу Аракава және Бульдог Брауэр болды. Чемпиондық Күрес Кливлендте сенбі кештері 43-ші арнада көрсетілді. Ұзақ уақытқа дейін екінші шоу, All Star Wrestling, жексенбі күндері таңертең эфирге шықты. Бұл шоу Огайо штатының Парма қаласындағы WUAB телеарнасының студиясында түсірілді. Телешоудың жүргізушілері Джонни Пауэрс, Джек Рейнольдс және Рон Мартинес (Педро Мартинестің ұлы) болды. Әрбір шоудың пленкасы ақшаны үнемдеу үшін өшіріліп, қайта қолданылды, сондықтан қазіргі уақытта шоулардың көп бөлігі бейнежазбада немесе YouTube-та қолжетімді емес. 1986 жылы Роберт Раскин (Раскин Спорттық Өндірістерінің президенті және бұрынғы ABA кәсіби баскетбол жаттықтырушысы) Пенсильвания штатының Аллентаун қаласында орналасқан Континенталдық Күрестік Альянсты Д.С. Дрейктен сатып алып, оны Ұлттық Күрестік Федерация деп атады. Ұйым NWF әлемдік ауыр салмақ чемпионының нұсқасын және NWF әйелдер чемпионының титулын құрды. Раскиннің басшылығымен Ұлттық Күрестік Федерация тез өркендеді. World Wrestling Federation және National Wrestling Alliance келісімшартында бұрын жұмыс істеген күрескерлерді пайдаланып, Раскин өнімді қазіргі теледидарда көрсетіліп жатқан күрестік шоуларға қарағанда көруге болатын балама жасауға ешқандай шығын жұмсамады. Дрейк, чемпион болғандықтан, бұрыштаманы және теледидар өндірісін басқарды. Раскин NWF теледидар таспаларын Истон, Пенсильваниядағы VFW залынан шығыс жағалауындағы әртүрлі жерлерге көшіру қажет деп ойлады. Матчтар Пенсильвания, Нью-Джерси, Нью-Йорк және басқа да штаттардағы ареналарда түсірілді. Раскин сондай-ақ жас Пол Хейманды (кейін Пол Е. Қауіпті атанды) телешоудағы түсіндіруші ретінде жұмысқа алды. Дрейк пен Раскин NWF әйелдер дивизионына көбірек назар аударуға шешім қабылдады. Әйелдер дивизионы құрылғаннан кейін Венди Рихтер (Синди Лаупермен бірге WWF әйелдер күресіне қайта назар аударуға көмектескен) Мэдисон Сквер Гарденде The Fabulous Moolah-тан күмәнді түрде жеңіліп, ұйымды тастады. Ол NWF-ке қосылып, Heidi Lee Morgan-нан титулды жеңіп алды. Жаңадан құрылған NWF хардкор күреске де баса назар аударды, соның ішінде үнділік белбеу жекпе-жектері, ит жағасы жекпе-жектері және болат тор жекпе-жектері сияқты көптеген арнайы жекпе-жектер (соның ішінде АҚШ-тағы алғашқы әйелдер болат тор жекпе-жектерінің бірі, Рихтер мен Морган қатысқан). 1991 жылдың 28 ақпанында Раскин Грекияның Афина қаласындағы Бейбітшілік және Достық стадионында NWF турының бөлігі ретінде суперкарта ұйымдастырды. Іс-шарада Абдулла Қасапшыға қарсы Бас Жюль Стронгбоу және грек ауыр салмақ чемпионы Суглукис Ресейлік Ассасинге қарсы титулын қорғады. 5500 жанкүйер көріп тұрған бұл сол жылы тәуелсіз ұйымдар ұйымдастырған ең көп көрерменге ие болған шоу болды. Сондай-ақ, американдық күрескерлер он жылдан кейін алғаш рет Грекияға келді. Раскин ұйымның кеңейіп жатқанын көріп, Филадельфиядағы спорттық және ойын-сауық ұйымы Creative Entertainment компаниясымен бірікті. Бұл шешім дұрыс болды, өйткені Creative Entertainment NWF үшін бүкіл ел бойынша матчтарды ұйымдастыра алды. Телешоу спорттық арналар мен бүкіл елдегі телеарналарға тарады және Еуропа, Оңтүстік және Орталық Америка және Азиядағы шет елдік нарықтарда көрсетілді. Компания өскен сайын шығармашылық айырмашылықтар ұйымды бөліп, бірнеше қызметкерлер басқа кәсіпорындармен айналысу үшін кетіп қалды. Капиталдық инвестиция тоқтағаннан кейін телешоу тоқтатылды. Ұйым 1994 жылы жабылды.

Pedro Martínez (no relation to the baseball player) owned the original National Wrestling Federation, which operated from 1970 to 1974. The NWF Heavyweight Championship and NWF North American Heavyweight Championship were later used by New Japan Pro Wrestling as its main titles until 1981. During the original version of the NWF, popular performers included Johnny Powers, Ernie Ladd, Waldo Von Erich, Chief White Owl, Hans Schmidt, the Mighty Igor, Luis Martinez, Ron Sanders, Dusty Rhodes, Tony Parisi, Tony Marino, the Stomper, Ben Justice, the Love Brothers, Dick the Bruiser, Blackjack Lanza, Dr. Moto, Mitsu Arakawa, and Bulldog Brower. Championship Wrestling aired on Channel 43 in Cleveland on Saturday nights. Briefly a second show, All Star Wrestling, aired on Sunday Mornings. That show was filmed in the studios of WUAB TV in Parma, Ohio. The television hosts were Johnny Powers, Jack Reynolds, and Ron Martinez (son of Pedro Martinez). The film from each show was erased and reused to save money, hence few of the shows are available now on video or YouTube. In 1986, Robert Raskin (President of Raskin Sports Productions and a former professional basketball coach for the ABA) purchased the Allentown, Pennsylvania based Continental Wrestling Alliance from D. C. Drake and renamed it the National Wrestling Federation. The organization created a version of the NWF World Heavyweight Championship and created an NWF Women's Championship. Under the direction of Raskin, the National Wrestling Federation grew rapidly. Using wrestlers who were formerly under contract with the World Wrestling Federation and the National Wrestling Alliance, Raskin spared no expense in making the product a watchable alternative to the wrestling shows which were currently on television. Drake, who was the champion, also headed up the booking and television production ends of the business. Raskin felt that the NWF should move the television tapings from the Easton, PA VFW Hall to various locations around the east coast. Matches were taped at arenas in Pennsylvania, New Jersey, New York, and other locations. Raskin also hired a young Paul Heyman (who later became Paul E. Dangerously) to handle color commentary on the TV show. Drake and Raskin also decided to put more emphasis on the NWF Women's Division. As the women's division became established, Wendi Richter (who along with Cyndi Lauper helped the WWF bring attention to ladies wrestling once again) was defeated in a questionable fashion in Madison Square Garden by The Fabulous Moolah and left the organization. She entered the NWF and quickly captured the title from Heidi Lee Morgan. The revived NWF also placed a major emphasis on hardcore wrestling, including many specialty matches such as Indian strap matches, dog collar matches, and steel cage matches (including one of the first women's steel cage matches in the United States, featuring Richter and Morgan). On February 28, 1991, Raskin promoted a supercard at the Peace and Friendship Stadium, as part of a one night NWF tour of Athens, Greece. The event featured a co main event with Abdullah the Butcher vs. Chief Jules Strongbow and Greek Heavyweight Champion Sugloukis defending his title against The Russian Assassin. Seen by 5,500 fans, it was the most attended show by an independent promotion for that year. It was also the first time in ten years that American wrestlers had visited Greece. Raskin, seeing the organization expand, merged with Creative Entertainment, a sports and entertainment promotional organization from Philadelphia. This move proved to be a smart one as Creative Entertainment was able to book matches for the NWF across the country. The television show expanded to Sports Channels and broadcast stations across the country and appeared in foreign markets in Europe, South and Central America and Asia. As the company grew, creative differences began to split the organization and several in the front office left to pursue other ventures. As the capital investment stopped, the television product was halted. The promotion closed in 1994.