Дэвид Брюс Бергман: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы (1953-2015)

Дэвид Брюс Бергман (6 маусым 1953 – 2 ақпан 2015) – 1975 жылдан 1992 жылға дейін ойнаған американдық Бейсбол лигасының бірінші базалық ойыншысы, белгіленген соққышы және сол жақтан шабуылшысы.

Ерте өмір

Иллинойс штатының Эванстон қаласында туған Бергман Мэн Саут орта мектебінің және Иллинойс мемлекеттік университетінің түлегі болды. 1973 және 1974 жылдары ол Кейп Код Бейсбол Лигасының Чатем А командасында студенттік жазғы бейсбол ойнады және 1973 жылы лиганың үздік соққышы атанып, жеңіс туын көтерді. Оның 12 нөмірі 1994 жылы Иллинойс штатында мәңгілікке тоқтатылды. 1974 жылы The Sporting News журналы оны "Американың үздік сыртқы шеп ойыншысы" деп таныды. Ол колледж карьерасын .366 орташа көрсеткішпен аяқтады және 63 рет ұпай жинады. 1975 және 1977 жылдар аралығында "Янкис" командасы сапында бар болғаны 12 ойынға қатысты, ал 1977 жылдың желтоқсанында "Хьюстон Астрос" клубына ауыстырылды. 1978-1981 жылдар аралығында "Астрос" командасының құрамында төрт маусым бойы Бергман көбінесе жартылай штатты ойыншы болды, маусымдық көрсеткіші 186-дан аспады және бірде-бір рет үйден шыққан допты соқпады. 1980 жылғы Ұлттық лигасының Батыс дивизионындағы шешуші ойында Бергман, Арт Хоудың орнына бірінші базада тұрып, ойынның соңғы добын қабылдап, "Лос-Анджелес Доджерс" командасымен 7:1 есебімен жеңіске жетті, соның арқасында "Астрос" командасы алғашқы дивизиондық титулға ие болды. Оны "Янкис" клубының скауты Лу Магуоло таңдап алды. 1981 жылдың 20 сәуірінде Бергман мен Джеффри Леонард "Хьюстон Астрос" командасынан Майк Айвиге айырбас ретінде "Сан-Франциско Джайентс" клубына ауыстырылды. 1983 жылы Бергман "Джайентс" сапында 90 ойынға қатысып, .286 орташа көрсеткішпен 6 рет үйден шыққан допты соқты. 1984 жылдың 24 наурызында Бергман екі рет ауыстырылды: алдымен "Джайентс" клубынан "Филадельфия Филлис" клубына, содан кейін "Филлис" клубынан "Детройт Тайгерс" клубына. Бергман 1984 жылғы әлем чемпионатында "Сан-Диего Падрес" командасын жеңген "Детройт Тайгерс" командасының негізгі бірінші базалық ойыншысы болды. Ол 1984 жылы "Тайгерс" сапында 120 ойынға қатысып, 44 рет ұпай жинап, 7 рет үйден шыққан допты соқты. 1984 жылдың 4 маусымында Бергман 10-шы иннингтің соңында екінші орында тұрған "Торонто Блю Джейс" командасына қарсы ойында екі ойыншы базада тұрғанда және екі аут болғанда соққы жасады. Бергман жеті рет допты қағып жіберді, ал толық есепте 13-ші соққысында "Тайгерс" стадионының жоғарғы бөлігіне үш ұпайлық допты соқты. "Бейітіңіздер, балалар" атты кітабында "Детройт Тайгерс" командасының бас жаттықтырушысы Спарки Андерсон: "Бүгін мен өмірімдегі ең керемет соққыны көрдім. Берги жеті допты қағып жіберді, содан кейін жерден бір допты алып, оны оң жаққа жоғарғы бөлікке бұрғылады. Қандай күрес болды! Берги сол жерде толық жеті минут тұрды" деп жазды. Ол 1988 жылы "Тайгерс" сапында мансабындағы ең жоғары көрсеткішін .294-ке жеткізді, ал 1989 жылдың тамызында Нолан Райанның бес допсыз ойынын тоғызыншы иннингте бір допты соғып бұзды. Бергман "Тайгерс" командасы үшін тоғыз маусым ойнады, оның көп бөлігін сол қолмен соққы жасайтын ойыншылардың құрамында немесе резервтік ойыншы ретінде өткізді. Соңғы маусымдарында ол Сесил Филдерге бірінші базада көмектесті, сонымен қатар тағайындалған соққышы ретінде де ойынға қатысты.

Born in Evanston, Illinois, Bergman was an alumnus of Maine South High School and Illinois State University. In 1973 and 1974, he played collegiate summer baseball with the Chatham A's of the Cape Cod Baseball League, and won the league batting title in 1973. His uniform number 12 was retired at Illinois State in 1994. In 1974, he was named an All American outfielder by The Sporting News. He ended his college career with a .366 batting average and 63 runs batted in. He played in only 12 games with the Yankees between 1975 and 1977, before being traded to the Houston Astros in December 1977. In four years with the Astros from 1978–1981, Bergman was a part time player who never had more than 186 at bats or one home run in a season. In the 1980 National League West tie breaker game, Bergman, in place of Art Howe at first base, recorded the final out of the game when he fielded a liner by himself that clinched the 7 1 victory over the Los Angeles Dodgers that gave the Astros their first division title. He was signed by Yankees scout Lou Maguolo. Bergman, along with Jeffrey Leonard, was traded from the Houston Astros to the San Francisco Giants for Mike Ivie on April 20, 1981. In 1983, Bergman appeared in 90 games for the Giants and hit six home runs with a .286 batting average. On March 24, 1984, Bergman was traded twice; from the Giants to the Phillies, then from the Phillies to the Tigers. Bergman was the starting first baseman for the Detroit Tigers team that defeated the San Diego Padres in the 1984 World Series. He appeared in 120 games for the 1984 Tigers and had a career high 44 RBIs and seven home runs. On June 4, 1984, Bergman came to bat in the bottom of the 10th inning with two men on base and two outs in a game against the second place Toronto Blue Jays, who at that time trailed the Tigers by five games. Bergman fouled off seven pitches, and on a full count hit the 13th pitch of the at bat into the upper deck at Tiger Stadium for a walk off, three run home run. In his season long diary that became the book Bless You Boys, Detroit manager, Sparky Anderson, wrote, "Tonight I saw the greatest at bat in my life Bergie fouled off seven pitches and then picked one practically off the ground and drilled it into the upper deck in right. What a battle! Bergie was up there a full seven minutes." He hit a career high .294 for the Tigers in 1988, and in August 1989, he broke up a Nolan Ryan no hitter with a one out single in the ninth inning. Bergman played nine seasons for the Tigers, with most of his time spent as a left handed batting platoon or reserve player. During his last seasons, he backed up Cecil Fielder at first base while also seeing time at designated hitter.

Ойын стилі

Бергман оң және сол жақ қолмен тастаушыларға қарсы көрсеткіштерінің айырмашылығымен ерекшеленді, бұл оның жартылай штатта немесе топтық ойыншы ретінде ұзақ мансабына себеп болды. Ол оң қолмен тастаушыларға қарсы 2825 мүмкіндікте .264/.356/.377 көрсеткішін берді. Сол қолмен тастаушыларға қарсы ол бар болғаны 289 мүмкіндікте .196/.265/.271 көрсеткішін берді. Жоғары соққы беру орташасымен (.258 мансаптық көрсеткіш) көбінесе көзге түспесе де, ол мансабын 101-ге тең еңбекқорлық көрсеткішімен аяқтады, бұл көбінесе базаға шығу қабілетінің арқасында болды. Бергман соққы аймағын дұрыс бағалауымен танымал болды және мансабында страйк-ауттан гөрі базаға шығу арқылы көбірек мүмкіндік алды (380-ге қарсы 347).

Жеке өмір

Бергман зейнетке шыққаннан кейін Детройт аймағында тұрды, 1985 жылдан бастап Мичиган штатындағы Грос-Пойнт Вудсты мекен етті. Ол Мичиган штатының Саутфилд қаласындағы Sigma Investment Counselors компаниясының серіктесі және аға портфельдік сарапшысы қызметін атқарды. Бергман Джо Никромен жақын дос болды, екеуі 30 жылдан астам уақыт бойы балық аулауда серіктес болды. Никроның ми аневризмасынан қайтыс болғаннан кейін Бергман Джо Никро қорымен жұмыс істей бастады және ми аневризмалары, АВМ және геморрагиялық инсульт зерттеулерін, емдеуін және олар туралы хабардар етуді қолдауға өз күшін жұмсады. Ол сондай-ақ жастар мен орта мектеп бағдарламаларымен айналысты және бұрынғы «Тайгерс» командасының бас жаттықтырушысы Спарки Андерсонның C. A. T. C. H. қайырымдылық қорының мүшесі болды.