Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кичан – Үндістанның Раджастан штатындағы ауыл. Ол Фалоди ауданының Фалоди округінде орналасқан. Ратор әулеті тұсында Ахераджот Раджпурохиттердің негізгі жагирлерінің бірі болған. Ауыл әр жылғы қыста келіп қонатын көптеген сұңқар тұқымдас құстармен танымал. Бұл жылдық құстар көші-қоны 1970 жылдары жергілікті бір жұптың қабандарды тамақтандыруын бастағанда шамамен жүз құстан басталды. Басқа ауыл тұрғындары да оларға қосылып, 2014 жылға қарай Кичанға жыл сайын тамыз айынан бастап келесі жылғы наурыз айына дейін 30 000-нан астам сұңқар тұқымдас құс келіп орналасады.
Khichan is a village in Rajasthan state of India. It is located in the Phalodi tehsil of Phalodi district. It was one of the main jagir of Akherajot Rajpurohits during the Rathore dynesty. The village is known for a large number of demoiselle cranes that visit it every winter. This annual bird migration began with around a hundred cranes in the 1970s, when a local couple started feeding pigeons. Other villagers joined their efforts, and as of 2014, Khichan now hosts over 30,000 demoiselle cranes from as early as August each year to as late as March of the following year.
Демография
2011 жылғы Үндістан халық санағы бойынша ауылдың халқы 7025 адамды құрайды, оның ішінде 3729 ер адам және 3296 әйел бар. Ауылда 1190 отбасы тұрады. Ауылда Марвари джайны отбасылары көптеп кездеседі. Станкаваси джайнистік монахтары Пракашчанд (Гьян Гуч сампрадаясының басшысы) және Уттамчанджи (Самрат Гуч сампрадаясының басшысы) осы ауылда туған.
According to the 2011 census of India, the population of the village is 7025, including 3729 males and 3296 females. The village is home to 1190 families. The village has a number of Marwari Jain families. Sthanakvasi Jain monks Prakashchand (leader of Gyan Gutch sampradaya) and Uttamchandji (leader of Samrath Gutch sampradaya) were born in this village.
Көлік
Кишан – Жодхпур қаласынан батысқа қарай 150 км қашықтықта орналасқан шөлді ауыл. Ең жақын қала – Фалоди, ол 3,4 км жерде. Фалоди – кең табанды теміржол желісіндегі теміржол станциясы және Раджастанның барлық маңызды қалаларын байланыстырады. Фалоди теміржол станциясы Дели – Джайсалмер және Биканер – Джайсалмер пойыз бағыттарының кең табанды желісінде орналасқан. Жодхпурдан үш, Джайсалмерден үш пойыз қатынайды. Делиден де тікелей пойыз бар. Жодхпур – ең жақын әуежай, және одан ауылға жақсы жолмен байланыс бар (139 км). Биканер (солтүстікке қарай 156 км), Нагаур (шығысқа қарай 145 км) және Джайсалмер (батысқа қарай 165 км) де ауылмен байланысты. Пакистан шекарасы шамамен 100 км қашықтықта. No.15 ұлттық тас жолы Фалодиге қарай өтеді.
Khichan is a desert village located 150 km west of Jodhpur city. The nearest town is Phalodi, which is 3.4 km away. Phalodi is a railway station on the broad gauge line and connects all important towns in Rajasthan. Phalodi Railway station lies on the broad gauge line of the Delhi Jaisalmer and Bikaner Jaisalmer train route. There are three trains from Jodhpur and three from Jaisalmer. A direct train also runs from Delhi. Jodhpur is the nearest airport and from there the village is well connected by road (139 km). Bikaner(156 km. towards north), Nagaur (145 km in east) and Jaisalmer (165 km in west) are also connected to the village. The Pakistan Border is about 100 km away. National Highway No.15 skirts towards Phalodi.
Демуэльс крандары
1970 жылдары Одишада жұмыс істеп жүрген Кичанның тумасы Ратанлал Малу ауылға оралды. Жұмыс аз болғандықтан, оның інісі оған көгершіндерді тамақтандыру жұмысын тапсырды. Діңгек джайни болғандықтан, Ратанлал мен оның әйелі бұл міндетті қуана қабылдады. Ратанлал астық қаптарын тамақтандыру орнына әкеп, әйелі оған астықты жерге себуге көмектесті. Біраз уақыттан соң, бұл жерге көгершіндер, торғайлар мен үйірсіктер келіп, кейде қара құстар да соғып тұратын болды. Қыркүйек айында басқа құстармен бірге оншақты қыз-құйрық (Раджастхани тілінде "куржа" деп аталады) да қосылды. Бұл құстар бұрын Кичанның егістік жерлеріне де келіп кеткен еді. Қыркүйек-ақпан айлары аралығында шамамен 100 қыз-құйрық тамақтандыру орнына келді. Келесі қыста бұл сан 150-ге жетті. Құстардың саны арта түскенде, жергілікті иттің оларды аулауына алаңдаған Ратанлал ауылдық кеңестен ауылдың шетіндегі жерді оған беруді сұрады. Ауыл тұрғындарының бір бөлігі оған қосылып, астық сақтау қоймасы мен қоршауы бар "чугга-гарх" ("құстарға тамақ беру үйі") салды. Көптеген джайни саудагерлері бастаманы қолдап, астықпен көмектесті. Алғашқыда бірнеше ондаған құс келген бұл орын, қазір жыл сайын тамыз бен наурыз айлары аралығында мыңдаған қыз-құйрықтың үлкен қоныс аудару орнына айналды, және олардың саны артып келеді. Бұл, ауылдық қауымның ұйымдасқан және табиғи түрде, тамыз бен наурыз айлары аралығында құстар қалаға келгенде күніне екі рет тамақтандыруының нәтижесі. Қыркүйек-ақпан айлары құстардың ең көп келетін кезеңі саналады. 2008 жылы құстар күн сайын 700 тоннаға дейін астық жейтіні есептелді. 2010 жылы Кишанға келген қыз-құйрықтардың саны 15 000-ға жететіні болжалды. Қазір бұл орын құстарды бақылаушылардың арасында танымал болды.
In the 1970s, Ratanlal Maloo, a native of Khichan who had been working in Odisha, returned to the village. Since he did not have a lot of work, his uncle gave him the job of feeding pigeons. Being devout Jain, Ratanlal and his wife accepted the task. Ratanlal would carry grain sacks to the feeding place, and his wife would help him spread the grains on the ground. A number of pigeons, sparrows and squirrels started coming to the place; peacocks also occasionally visited the place. In September, a dozen demoiselle cranes (called kurja in Rajasthani) also joined the other birds. These birds had been seen visiting the farmlands of Kheechan earlier. During September–February, around 100 cranes came to the feeding place. During the next winter, around 150 cranes visited the place. As the cranes grew in numbers, the local dogs started hunting them. So, Ratan Lal asked the village panchayat to allot him some land on the outskirts of the village. Some of the villagers joined him in building a chugga ghar ("bird feeding home"), with a granary and a fence. Several Jain traders supported the initiative by supplying grains. What started initially as a few dozen visiting birds has now become a major migration with thousands of cranes visiting the village year after year, during the period of August to March, and the number is reported to be increasing. This is attributed to the organised and natural feeding done by the village community, twice a day during the birds entire sojourn to the town in the months of August to March, with November to February being the peak season. In 2008, it was estimated that up to of bird seed are consumed every day by the feeding birds. In 2010, the number of cranes visiting Kheechan was estimated at 15,000. It has now become popular among bird watchers.
Кичан крандарының күнделікті өмірі
Крандар ауылдың шетінде орналасқан 50x60 метрлік арнайы салынған төртбұрышты қоршауларға ұшып кіреді, жергілікті тұрғындар оларды "чугга гхар" деп атайды, онда олар шамамен 90 минутқа созылатын таңғы асын ішеді. Олар топтап, бірінен кейін бірі тамақтанады. Ауылдың дәстүрлі үйлерінің (олардың кейбіреулері мұражайлық ғимараттар болып табылады және туристік үйлерге айналдырылған) тұсындағы олардың ұшулары, құстарды бақылау үшін ауылға көптеп келген туристерге тамаша фотосуреттерге түсу мүмкіндігін ұсынады. Тамақтанғаннан кейін, крандар Кишанның солтүстігіндегі көлдерде (тоғандарда) және құмды төбелерде үлкен топтарда көрінеді. Құс үйірлері – крандардың маңында жиі кездесетін тағы бір басым түр. Крандар ұрғашының басшылығымен, тәртіппен, шағын отбасылық топтарда әртүрлі бағытта ұшады, екі жас құс одан жақыннан ілеседі, ал еркек соңынан қарайды. Тағы да, күндіз олар су ішу үшін жиналады, содан кейін шашырап, екінші рет тамақтанады. Жұбайлар арасындағы бір-біріне деген құрметтің әдемі қимылдары да байқалады. Олар алыс егістіктерде түнеп, ертеңгісін таңертең сол су қоймаларына қайта оралады.
The cranes fly into specially created rectangular enclosures of 50x60m, at the edge of the village, called locally as ''chugga ghar's, where they have a breakfast session which lasts for about 90 minutes. They are fed in groups, one after the other. Their flights, in the setting of the conventional mansions (some of them are heritage buildings being converted to tourist lodges) of the village, present brilliant photo ops for the large number of tourists who flock to the village for bird watching. After feeding, the cranes, in large congregations, are seen at some of the water bodies (ponds) and sand dunes to the north of Khichan. Peafowl are the other dominant birds seen around the cranes. The cranes fly in different directions in small family flocks, in a disciplined order led by the female, followed closely by two young ones with the male forming the rear guard. Again, during mid day, they assemble for a drink, followed by an occasional bath, and a second feed. Acrobatic exhibition of mutual affection between couples is also seen. They roost in far away agriculture fields and return to the same water bodies next day, early in the morning.
Қолдау тобы
Қазіргі уақытта құстарға күнделікті берілетін азық А. Б. Кичан Джайн Шри Санг ұйымы арқылы басқарылады. Бұл іске жергілікті тұрғындар мен туристердің қайырымдылықтары көмектеседі. Бұрын жергілікті халық пен келушілерден түскен ақшалай көмектерді Кичан қаласында құрылған, түрлі қаз түрлерін қорғау және күтумен айналысатын "Кураж Самраксхан Викас Санстхан" қоғамы басқарып келген. Марвар кран қоры (MCF) да ауыл тұрғындарының күш-жігерін қолдайды.
Currently, the daily feed of the birds is managed by Pakshi Chuggha Ghar of A. B. Khichan Jain Shree Sangh. Donations by locals and tourists support the cause. Previously, monetary donations from local people and visitors were managed by Kuraj Samrakshan Vikas Sansthan, a society established in Khichan for crane protection and care. The Marwar Crane Foundation (MCF) also supports the villagers' efforts.