Энтвистл, Альберта: Канаданың мұнай-газ өндіріс орталығы, жылдық родео, Pembina River аймағы және «Канаданың алмасты астанасы». Edmonton жанында орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Энтуистл ( /ɛ//n//t//w//ɪ//s//əl/ ) – Канаданың Альберта провинциясындағы Паркленд округінде орналасқан шағын ауыл. Ол Yellowhead тас жолының 22/16A тас жолымен қиылысында, Эдмонтон қаласынан шамамен батысқа қарай орналасқан. Пембина өзенінің шығыс жағасында, Эдмонтон мен Эдсон қалаларының арасының ортасында жатыр. Энтуистл мұнай және газ өнеркәсібі үшін маңызды базалық пунктке айналды. Мұнда жыл сайын родео өтеді, Пембина өзені провинциялық паркі бар және өзін Канаданың алмаз астанасы деп жариялайды. Бұл ауыл Yellowhead федералды сайлау округінің, Lac Ste. Anne – Parkland провинциялық сайлау округінің және Паркленд округінің 6-бөлімінің құрамына кіреді.
Entwistle ('/ɛ//n//t//w//ɪ//s//əl/) is a hamlet in Alberta, Canada, within Parkland County. It is at the Yellowhead Highway's intersection with Highway 22/Highway 16A, approximately west of Edmonton. It sits on the east banks of the Pembina River near the halfway point between Edmonton and Edson. Entwistle has grown to become a staging area for the oil and gas industry. It has an annual rodeo, the Pembina River Provincial Park, and calls itself the Diamond Capital of Canada. I t
is within the federal riding of Yellowhead, provincial electoral district of Lac Ste. Anne Parkland and Parkland County's Division 6.
Тарих
Entwistle компаниясын Grand Trunk Pacific Railway (GTP) компаниясының қызметкері Джеймс Энтуистл құрды. Энтуистл темір жол құрылысы Пембина өзенінің шығыс жағалауында бірнеше жылға тоқтатылатынын білді, себебі өзенге көпір салынуы керек еді. Осы оқиғадан кейін дамыған қала пайда болары анық еді. Мүмкіндікті пайдаланып, Энтуистл 1907 жылы Пембина өзеніне және GTP жобалық сызығына жақын жер учаскесіне үкім шығарды. 1908 жылы теміржол құрылысы лагерьлері Пембина өзеніне жақындағанда, Энтуистл өз жерінде жалпы дүкен салып, оны әйелі мен балаларына тапсырды. Ұзақ өтпей теміржол келді, теміржол көпірінің құрылысы басталды, ал Энтуистлдің дүкенінің төңірегінде дамыған қала қалыптасты. Көп ұзамай, қалада пошта бөлімі ашуға жеткілікті адам тұра бастады. Бірақ пошта бөлімі ашу үшін қаланың аты болуы керек еді. Қала бұрын "Пембина" деп аталып келген, бірақ федералды үкімет атаудың қайталануын себеп етіп қабылдамады. "Бёрк" және "Хармер" аттары да ұсынылды, бірақ олар да қайталану себепті қабылданбады. Энтуистл адамдар оған қаланың атын өзінің атымен атауды ұсынғанда қатты ұялған. Энтуистл "Энтуистл" деген атпен қала бар екеніне сенімді болды, өйткені ол Англияда осы атпен аталатын бір қаланың бар екенін білді. Бірақ Энтуистлдің әйелі Мэри "Энтуистл" деген атауды ұсынып, ол қабылданды. Содан бері көп жылдар бойы Энтуистлдің картаға өзінің атын қоюдың жолын тапқаны туралы әзілдер айтылып жүрді, ал Энтуистл әрқашан: "Оны сол жерге мен емес, Мэри қойды" деп жауап беріп отырды.
Entwistle was founded by James Entwistle, an employee of the Grand Trunk Pacific Railway (GTP). Entwistle knew that construction of the railway would be halted on the east banks of the Pembina River for a few years as a bridge was built over the river. A boomtown would most certainly spring up. Seizing the opportunity, Entwistle staked a claim on a section of land very close to the Pembina River and the surveyed line for the GTP in 1907. In 1908, as the railway construction camps drew closer to the Pembina River, Entwistle built a general store on his land, and left it in the care of his wife and children. The railway soon arrived, construction on the railway bridge started, and the boomtown formed around Entwistle's store. Soon, there were enough people living in the boomtown to warrant a post office. But, to get a post office, they needed a name for the town. The town was informally known as "Pembina", after the river, but that name was rejected by the federal government, citing duplication. The names "Burke" and "Harmer" were also proposed, and again, each one rejected on the grounds of duplication. Entwistle was quite embarrassed when people started suggesting that he name the town after himself. Entwistle was fairly certain that 'Entwistle' was already the name of a town, as he knew of at least one town called Entwistle in England. But, Entwistle's wife Mary went and submitted the name 'Entwistle,' and it was accepted. For years after, Entwistle was often joked about how he found a way to put his name on the map, to which Entwistle would always reply, "It wasn't me who put it thereit was Mary."
Климат
Энтуистлде ылғалды континенталды климат (Dfb) басылады, жаздағы күндер жылы, ал түндері салқын, қыстары ұзақ және суық, орташа қар жауады. Жауын-шашын маусым және шілде айларында ең көп болады.
Entwistle has a humid continental climate (Dfb) with warm summers with cool nights and long, cold winters with moderate snowfall. Precipitation peaks during the months of June and July.
Демография
Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Энтуистлде жалпы 231 жеке тұрғын үйдің 195-інде 429 адам тұратын, бұл 2016 жылғы 480 тұрғынынан өзгеше. Жер аумағы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адамға шаққанда. Статистика Канадасы жүргізген 2016 жылғы халық санағында Энтуистлдің 389 тұрғыны бар, оның 187 жеке тұрғын үйінің 178-і, бұл 2011 жылғы 359 тұрғынынан өзгеше. Жер аумағы - , 2016 жылы халық тығыздығы - .
In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, Entwistle had a population of 429 living in 195 of its 231 total private dwellings, a change of from its 2016 population of 480. With a land area of , it had a population density of in 2021. As a designated place in the 2016 Census of Population conducted by Statistics Canada, Entwistle had a population of 389 living in 178 of its 187 total private dwellings, a change of from its 2011 population of 359. With a land area of , it had a population density of in 2016.
Экономика
Энтуистлдің экономикасы жақын орналасқан мұнай және газ өнеркәсібімен қамтамасыз етіледі. Туризм саласы да Энтуистлдің Эдмонтон мен Эдсон қалаларының арасындағы, Yellowhead тас жолы мен 22-ші тас жолының қиылысында орналасқандығына байланысты жергілікті экономикада маңызды рөл атқарады. Туристік экономикасы маусымдық түрде жақын орналасқан Пембина өзені провинциялық паркімен және жыл сайынғы Энтуистл Родеосымен Канада күні мерекесінде толықтырылады. Энтуистлде туризм өркендеп келеді, себебі көптеген адамдар Энтуистл арқылы өтетін Пембина өзенінің бөлігі құбырмен сырғанауға өте ыңғайлы екенін анықтады. Қазіргі уақытта туристердің көптеп келуі Энтуистл тұрғындарының өзеннің ластануы және қаланың тым көп адамға толуы туралы алаңдаушылығын тудырып отыр. Тұрғындар сондай-ақ жергілікті зиратқа зақым келтірілуі мүмкін деп қорқады, өйткені өзенге жетудің ең танымал жолдарының бірі зират арқылы өтеді. Паркленд округі зиратты айналып өтетін жаңа жол салуда, бұл жағдайдың біршама жеңілдеуіне үміт артылуда.
Entwistle's economy is supported by the nearby oil and gas industries. The tourism industry also plays a role in the local economy due to Entwistle's location at the approximate midpoint between Edmonton and Edson at the intersection of the Yellowhead Highway and Highway 22. Its tourism economy is seasonally supplemented by the nearby Pembina River Provincial Park and the annual Entwistle Rodeo every Canada Day weekend. Entwistle is undergoing a tourism boom, as many have discovered that the stretch of the Pembina River that winds through Entwistle is ideal for tubing. The influx of tourists currently has Entwistle residents worrying that the river is being polluted and the community is being overrun. Residents also fear that the local cemetery is being damaged, as one of the more popular access routes to the river leads through the cemetery. Parkland County is building a new bypass route around the cemetery, which is expected to relieve some of the pressure.
Канаданың алмаздық астанасы
1958 жылы Энтуистл тұрғыны Эйнар Опдал Пембина өзенінің жағасынан алмаз тапты. Алмаздың салмағы белгісіз болды, және ол "жеті қырлы, мөлдір, түссіз тас" деп сипатталды. Опдал алмасты әшекей тас кесетін Эд Арсеноға 500 долларға сатты. Кейіннен Арсено алмазды өзі тапқан деп мәлімдеді. 1990 жылы De Beers Альбертаның Бейбітшілік өзені аймағында алмаз өндіруге құқық талап еткенде, адамдар Энтуистл маңындағы Пембина өзенінде табылған алмазды еске түсірді. 1992 жылы бірнеше Альбертадағы іздеу компаниялары Энтуистл және Пембина өзені маңында алмаз кен орындарына құқық алды. Көпірдің құрылысы 1908 жылы басталды. Болат конструкцияны көтеретін жеткілікті үлкен крандар болмағандықтан, үлкен уақытша көпір және ағаштан жасалған мұрапат құрылысы салынды. Болат көпірдің өзі Шотландияда толығымен дайындалды. Шотландиялық инженерлер көпірді Шотландияда құрастырып, сынақтан өткізді, содан кейін сақтықпен бөлшектеді. Көпір Атлант мұхиты арқылы бөліктерге бөлініп, теміржол арқылы Энтуистлге жеткізілді. Бөліктер 1909 жылы жеткізіле бастады, және болат көпір бірте-бірте құрастырылды. Инженерлердің өлшемдері соншалықты дәл болды, оның салдарынан құрылыс орнында ешқандай түзетулер қажет болмады. Болат конструкция орнатылғаннан кейін, ағаш мұрапаттары мен уақытша көпір біртіндеп бөлшектелді. Құрылысы 1910 жылы аяқталды. Бірінші ғасыр бойы пайдаланғаннан кейін, оған күрделі жөндеулер қажет болған жоқ, тек қана күнделікті техникалық қызмет көрсету қажет болды.
In 1958, Entwistle resident Einar Opdahl found a diamond in the banks of the Pembina River. The diamond weighed , and was described as being "a perfect octahedron with eight faces; a clear, colorless stone." Opdahl sold the diamond to gem cutter Ed Arsenault for $500. It was later claimed that Arsenault discovered the diamond. When De Beers staked a claim for diamond mining in Alberta's Peace River country in 1990, people were reminded of the discovery of a diamond in the Pembina River near Entwistle. Several Alberta based exploratory companies staked diamond claims near Entwistle and the Pembina River in 1992. Construction on the bridge began in 1908. As there were no cranes big enough to carry steel, a massive false bridge and scaffolding were built out of wood. The steel bridge itself was completely pre fabricated in Scotland. The Scottish engineers assembled the bridge in Scotland, ran their tests on it, and then carefully dismantled it. The bridge was shipped in pieces across the Atlantic, and brought out to Entwistle on the railway. The pieces began arriving in 1909, and the steel bridge was slowly assembled. The engineers’ measurements were so accurate, that no modifications were needed on site. As the steel structure was laid in place, the wooden scaffolding and false bridge were gradually dismantled. Construction was completed in 1910. After its first century of use, it has required no major repairs; only routine maintenance.
Yellowhead тас жолының көпірі
Yellowhead тас жолының көпірі Пембина өзені виадугына параллель салынған және 1961-1962 жылдары құрылысы аяқталған. 1962 жылы қозғалысқа ашылса да, салтанатты ашылуы 1963 жылдың 24 шілдесіне дейін күтілді. Салтанатты ашылуға шамамен 1500 адам жиналды. Бас көпір инженері, автожолдар вице-министрі, Энтвистл және Эвансбург қалаларының әкімдері, сондай-ақ Энтвистл қаласының жас және егде жастағы азаматтарының өкілдері сөз сөйледі. Таспаны автожолдар министрі Гордон Тейлор кесті. Көпірдің биіктігі 63 метр (207 фут), ал ұзындығы 274 метр (900 фут) шамасында. Оның құны 1,7 миллион долларға бағаланған. 1962 жылы құрылысы аяқталған кезде ол Альберта провинциясындағы ең биік автомобиль жолы көпірі болды.
The Yellowhead Highway Bridge runs parallel to the Pembina River Viaduct and was built from 1961 to 1962. Even though it was opened to traffic in 1962, a grand opening was not held until July 24, 1963. A crowd of about 1500 assembled for the grand opening. Speeches were given by the chief bridge engineer, the deputy minister of highways, the mayors of Entwistle and Evansburg, and representatives of Entwistle's youth and senior communities. The ribbon was cut by Gordon Taylor, the Minister of Highways. The bridge is 207 feet (63 m) high and approximately 900 feet (274 m) long. It cost $1.7 million. When construction was finished in 1962, it was the highest highway bridge in Alberta.
J.D. Read мемориалдық ғимараты
Джон Дэвис Рид – Энтуистлдің алғашқы тұрғындарының бірі, ол 1908 жылы қалаға көшіп келді. 1910 жылы ол Энтуистлдегі алғашқы ағаш кесетін шаруашылықты ашты. 1912 жылы ол мал азырау бизнесін бастады, ол 1940 жылдардың бойында үлкен табысқа ие болды. Рид сондай-ақ ауылдық мәселелерге қызығушылық танытып, 1913 жылдан 1942 жылға дейін Энтуистл ауылдық кеңесінде қызмет етті. Ол 1925 жылдан 1930 жылға дейін және 1935 жылдан 1942 жылға дейін Энтуистлдің мэрі болды. Рид өз бизнесін сатып, 1946 жылы зейнетке шықты. 1965 жылы қайтыс болғанда, ол өзінің мүлкінің көп бөлігін Энтуистл ауылына сыйлады, оны "барлық қауым пайдаланатын бір нәрсені салуға" жұмсау керектігін тапсырды. 1973 жылы Дж.Д. Ридтің ескерткіш ғимараты салынды. 2000 жылдардың басына дейін Дж.Д. Рид ескерткіш ғимаратында Энтуистл банкі, пошта бөлімі және қоғамдық кітапхана орналасқан еді. 2023 жылға қарай ол кеңейтілген пошта бөліміне және екі шағын кәсіпорынға үй иесі болып табылады.
John Davis Read was one of Entwistle's first citizens, having moved to town in 1908. He opened Entwistle's first lumber yard in 1910. In 1912, he started a feed business, which was hugely successful all throughout the 1940s. Read was also very interested in village matters, serving on the Entwistle Village Council from 1913 to 1942. He was mayor of Entwistle from 1925 to 1930, and 1935 to 1942. Read sold his business and retired in 1946. When he died in 1965, he left the bulk of his estate to the Village of Entwistle, with the instruction that it be used "to build something that will be used by the whole community." In 1973, the J. D. Read Memorial Building was built. Until the early 2000s the J. D. Read Memorial Building housed Entwistle's bank, post office, and public library. as of 2023, it is home to an expanded post office and two small businesses.
Энтуистл мен Ескі Энтуистл
Энтуистлдің шығысына қарай 1 миль (2 км) жерде Олд Энтуистл ауылы орналасқан. Ескі Энтуистлде шамамен 20 адам тұрады. Ескі Энтуистл тұрғындары өздерінің кенті – Энтуистл ауылының түпкілікті қалдығы екенін әрдайым айтып келеді. Көбінесе олар өз ауылының атын ғана дәлел ретінде келтіреді. 1910 жылы теміржол көпірі салынғаннан кейін, GTP Энтуистл мен Эвансбург өте жақын болғандықтан, екі ауыл бір теміржол стансасын Эвансбургте бөлісе алады деп шешті. Ентуистл тұрғындары бұған наразы болып, өз стансаларын талап етті. Соңында GTP олардан бас тарды. Энтуистл стансасы Энтуистлден шығысқа қарай бір миль қашықтықта салынуға тиіс болды, себебі бұл Эвансбург стансасына кедергі келтірмеу үшін қажетті ең аз қашықтық еді. Содан кейін GTPR станса айналасындағы барлық жерді сатып алды. GTPR бұл жерді сатуға шығарды, станса маңындағы жерді "Энтуистлдің болашақ орны" деп жарнамалады. Бұл аймақ Grand Trunk Pacific бөлімі деп аталды, немесе жай ғана Grand Trunk деп аталатын. Теміржолдың бар күшін салғанына қарамастан, Энтуистл тұрғындары қаланы көшірудің орнына стансаға бір мильдей жол жүруді жөн көрді. Grand Trunk қашан "Ескі Энтуистл" деп аталғаны белгісіз, бірақ бұл атау 1980-ші жылдардың аяғында кеңінен таралды. Ескі Энтуистл – Энтуистл стансасының бастапқы орны, емес бүкіл қауым емес.
1 mile (2 km) to the east of Entwistle lies the hamlet of Old Entwistle. Old Entwistle has a population of around 20. The citizens of Old Entwistle have always maintained that their hamlet is all that remains of the original village of Entwistle. Usually, they offer up their hamlet's name as the only proof. When the railway bridge was completed in 1910, the GTP decided that, since Entwistle and Evansburg were so close to each other, the two villages could share one train station, in Evansburg. The people of Entwistle were furious, and demanded their own train station. The GTP finally relented. Entwistle's train station had to be built one mile east of Entwistle, as this was the minimum distance required so as not to interfere with Evansburg's train station. The GTPR then proceeded to buy all the land around the train station. The GTPR then put the land up for sale, advertising the land around the train station as being "the future site of Entwistle." This area became known as the Grand Trunk Pacific subdivision, or simply, Grand Trunk. Despite the railway's efforts, the people of Entwistle opted to walk one mile to the train station, rather than move the town. It is unknown when Grand Trunk started being referred to as Old Entwistle, but the name became common in the late 1980s. Old Entwistle is the original location of Entwistle's train station, not the whole community.