Кіріспе

14-ші Индиана пехоталық полкі, кейіннен «Батыр он төртінші» деп аталды, пехоталық полк және Америка Азаматтық соғысы кезінде Потомак армиясының танымал «Гибралтар бригадасының» бөлігі болды. 1861 жылдың мамыр айында Индиана штатының Терре-Хоуте қаласына жақын орналасқан Камп-Вигода ұйымдастырылған, бұл штаттың үш жылдық қызметке алғашқы ұйымдастырылған полкі болды. 14-ші Индиана Шығыс майданында, негізінен Батыс Вирджиния, Вирджиния, Пенсильвания және Мэриленд штаттарындағы маңызды науқандар мен шайқастарда қызмет етті. Үш жылдық қызмет кезінде полк барлығы 222 адамнан (11 офицер және 211 қатардағы әскер) шығынға ұшырады. 14-ші Индиана Антиетам шайқасында, Фредериксбургтің екінші шайқасында, Чанселлерсвилл шайқасында және Геттисбург шайқасында күресті. Геттисбургте 14-ші Индиана Кладбище төбесін қорғауға көмектесті. 1863 жылдың 16 тамызынан 6 қыркүйегіне дейін полк 1863 жылдың шілдесінде Нью-Йорк қаласында болған тәртіпсіздіктерден кейін зорлық-зомбылықтың алдын алу үшін Нью-Йорк қаласындағы міндеттерге бөлінді. Қайтадан белсенді қызметке оралғаннан кейін полк Бристоу кампаниясында және Майн-Ран кампаниясында, сондай-ақ Дала шайқасы және Спотсильвания сотының шайқасы сияқты бірнеше маңызды шайқастарда күресті. Колд-Харбор шайқасы полк 1864 жылдың 6 маусымында майданнан кетуге дейін өткізген соңғы шайқасы болды. Әскери қызметін аяқтаған полк мүшелері 1864 жылдың 20 маусымында Индианаполисте демобилизацияланды; оның қайта тіркелген ардагерлері мен қалған жауынгерлері 20-шы Индиана пехоталық полкіне ауыстырылды.

1861 жылдың мамыр-маусым айлары

14-Индиана полкі 1861 жылдың 5 мамырында Индиана штатының Терре-Хауте қаласына жақын орналасқан Камп-Виго лагерінде құрылды. Бұл бір жылдық қызметке шақырылған алты Индиана полкінің бірі болды. Алайда, Линкольннің 3 мамырда 42 000-нан астам сарбазды үш жылдық мерзімге қызмет етуге шақыруына жауап ретінде, полк үш жылдық қызмет үшін қайта ұйымдастырылып, 1861 жылдың 7 маусымында Одақ армиясына қабылданды. Бұл штаттың үш жылдық қызметке ұйымдастырылған алғашқы полкі еді. 1134 сарбаз бен офицерден тұратын 14-Индиана полкі бастапқыда полковник Натан Кимболдың басқаруында болды.

1861 жылдың шілдесі - 1862 жылдың қыркүйегі

14-Индиана полкі 1861 жылдың 5 шілдесінде Индианаполис қаласынан шығып, сол айдың соңында Батыс Вирджиния штатының Кларксбург қаласына жетті. Батыс Вирджиниядағы оккупациялық армияның 1-бригадасына бекітілген полк Рич-Маунтинге жіберілді, онда ол Рич-Маунтин шайқасында (1861 жылдың 11 шілдесі) резервтік күштер ретінде қызмет етті, бірақ шайқасқа қатыспады. Кейін полк Чит-Маунтинге орналастырылды, ол жерде 1861 жылдың қыркүйегіне дейін болды. 14-Индиана полкі Гринбриер өзенінде (1861 жылдың 3-4 қазаны) әрекеттер жасады және қысты Ромни мен Пау-Пау қалаларындағы, қазіргі Батыс Вирджиниядағы гарнизонда өткізді. 1862 жылдың қаңтар-наурыз айларында 14-Индиана полкі Батыс Вирджиния департаментінің 1-бригадасы, Ландер дивизиясына қосылды. Осы кезеңде полк 1862 жылдың 23 наурызында Вирджиния штатының Винчестер қаласының жанында одақтастардың жеңіске жеткеніне куә болған Кернстаун шайқасының бірінші кезегіне қатысты. Полк 1862 жылдың наурыз айынан мамыр айына дейін Вирджиния мен Мэриленд штатарында 1-бригада, 2-дивизия, Потомак армиясы және Шенандоа департаментінде қызметін жалғастырды. Мамыр және маусым айларында 14-Индиана полкі 1-бригада, Шилдс 2-дивизиясы, Раппаханнок департаментіне қосылды, ал 1862 жылдың маусымнан қыркүйегіне дейін Натан Кимболдың тәуелсіз бригадасында, Потомак армиясының 2-армия корпусында қызмет етті. 1862 жылдың 22 наурызында генерал Шилдс жараланғаннан кейін полковник Кимбол дивизия басшылығын алды, ал подполковник Уильям Харроу 14-Индиана полкінің командирі болып Кимболдың орнына келді. 14-Индиана полкі 1864 жылдың маусымына дейін Потомак армиясының құрамында қалды.

1862 жылдың қыркүйегі 1864 жылдың наурызы

14-Индиана 1862 жылдың қыркүйегінен 1864 жылдың наурызына дейін 1-бригаданың 3-дивизиясының 2-армия корпусында қызмет етті. 1862 жылдың қыркүйегінде 14-ші Индиана Мэриленд науқанына қатысты, соның ішінде Оңтүстік тау шайқасында (14 қыркүйек, 1862) резервтік күштер ретінде, және Антиетам шайқасында (12-15 қыркүйек, 1862) шайқасты. Антиетамнан кейін, 14-ші Индианадан құралған Кимболдың тәуелсіз бригадасы, күн батқан жол бойындағы позициясын сақтап, орыс әскерлеріне шабуыл жасап, оларды шайқас алаңынан ығыстырғаны үшін "Гибралтар бригадасы" деген лақап атқа ие болды.

Антиэтам

1862 жылғы 19 қыркүйекте полковник Уильям Харроудың ресми баяндамасында 17 қыркүйек күні таңертеңгі 14-ші Индиана полкінің әрекеттері сипатталған. Ұрыс басталғанда полк жеміс бағынан өтіп, ашық, жыртылған егіс даласына шықты. 14-ші Индиана полкі Конфедерация күштері Sunken Road-ты басып алғанда шамамен төрт сағат бойы қатты атысқа ұшырады. Олар ауыр шығынға ұшыраса да, 14-ші Индиана және 8-ші Огайо ерікті жаяу әскер полктері өз позицияларын сақтап тұрды. Конфедерация күштері түстен кейін шайқастан шығып кетті, бірақ Индиана полкі түнгі уақытқа дейін, Конфедерацияның артиллериясынан атысқа ұшырап, қарулы күресін жалғастырды, содан кейін оларға демалыс берілді. 14-ші Индиананың 320 сарбазының 31-і қаза тауып, шамамен 150-і жараланды. Шайқас аяқталғаннан кейін полк Харперс-Ферриге қарай жорық жасап, содан кейін Вирджиния штатының Уоррентон және Фалмут қалаларына көшті. Полк 1862 жылғы желтоқсанға дейін Фалмутта әрекетсіз күйде болды.

Фредериксбург

14-Индиана әскері 1862 жылдың 12-15 желтоқсаны аралығында Фредериксбургтің екінші шайқасына қатысты. 12 желтоқсанда 14-Индиана, одақтас әскерлер колоннасының бір бөлігі болды, олар конфедераттардың нығайтылған бекіністеріне қарсы ауыр артиллерия атысы астында шабуыл жасауға тырысты. Конфедераттардың позициясын басып ала алмағандықтан, 14-Индиана әскері кері шегінуге мәжбүр болды. Фредериксбургте одақтастар жеңілгеннен кейін, 14-Индиана Вирджиния штатындағы Фалмутқа қайтып келді, онда қысқы маусымын өткізді. Полковник Джон Кунс, шайқаста ауыр жарақат алған Нейтан Кимболдың орнына 14-Индиананың командирі болды. Кимбол жараларынан жазылып, бригадир-генерал шеніне көтерілді. Ол соғыстың соңына дейін Батыс майданында әрекет етуін жалғастырды.

Канцельорсвилл

14-Индиана полкі Канцельорсвилл шайқасында (1-5 мамыр 1863 ж.) Одақтың жеңілісіне қатысты. Шайқастың алғашқы екі күнінде резервте болғаннан кейін, полк 3 мамыр күні таңертең майданға көшті. Ол таңғы сағат 8-де Конфедерация әскерлеріне шабуыл жасап, оларды өз позицияларынан ығыстырды. 14-Индиана полкі шамамен үш сағатқа созылған ұрыста өз позициясын ұстап тұрды. Алға жылжу мүмкін болмағандықтан, 14-Индиана полкі генерал Сайкстің дивизиясы бұрын басып алған позицияларын қайтадан иеленді және мылтық шұңқырларын жасап, алдыңғы қатарда тізімдемешілерді орналастырып, бекітті. Полк ақырында кері шегіргенімен, оның күш-жігері Конфедерация әскерлерінің шабуылын кешіктірді, бұл Одақтың 11-ші және 12-ші корпустарына өз шебін қалпына келтіруге мүмкіндік берді. 4 мамырда 14-Индиана полкі уақытша бекіністердің артында қалды, ал 5 мамырда, пикеттерімен болған шайқасқа қоса, полк Конфедерация әскерлерімен қақтығысқа түспеді. 5 мамыр күні кешке полкке өз позициясын тастап, бірнеше күн бұрын өтіп кеткен Раппаханок өзеніне қайтуға бұйрық берілді. 14-Индиана полкінің подполковнигі Элиджа Х.Кэвинс 1863 жылғы 10 мамырда полкте 7 адам қаза тапқанын және 50 адам жараланғанын хабарлады.

Геттисбург

Полк қатысты Геттисбург шайқасына (2-4 шілде, 1863 жыл), онда Одақ генералы Джордж Мидтің Потомак армиясы Конфедерация генералы Роберт Лидің Солтүстік Вирджиния армиясын Геттисбург, Пенсильвания штатында жеңді – көптеген жолдармен қиылысқан және төбелермен қоршалған шағын қала. 14-Индиана полкі 1 шілдеде кешке келді, шайқасқа қатысуға кеш қалды, себебі Конфедерация әскерлері Одақтың 1-ші және 11-ші корпустарын қаладан оңтүстікке қарай шамамен жарты миль жердегі Зират төбесіне шегінуге мәжбүр етті. 2 шілде күні таңертең 14-ші Индиана полкі түстен кейінгі шабуылға орналастырылды және күні кешке генерал Говардтың 11-ші корпусына көмекші күш ретінде майданға жіберілді. 14-ші Индиана полкі Бірінші бригаданың, Хей дивизиясының құрамында Зират төбесіндегі ашық артиллериялық батареяларды қорғауға бұйрық алғандардың бірі болды. Геттисбургтегі полк командирі полковник Джон Кунс 14-ші Индиананың бастапқыда Вудрафф батареясын таңертеңгі шайқас желісінің ортасында қолдағанын хабарлады. Түстен кейін сағат 16:30-да ол Конфедерациядан үздіксіз артиллериялық атысқа түсті. Шамамен сағат 18:00-де полковник Сэмюэл С. Кэрролл полковник Кунстың әскерлеріне Зират төбесінің оң жағындағы Одақ батареяларын қолдауды ауыстыруға бұйрық берді. Бұл батареялар 11-ші корпус қолдауынан айырылған еді. Сонымен қатар, Конфедерация әскерлері Зират төбесіне шығып, Одақтың бір пулеметін басып алды. 7-ші Батыс Вирджиния және 4-ші Огайо жұмыскерлік полкімен бірге 14-ші Индиана полкі бекітілген штыктармен алға жылжып, Зират төбесін қорғау үшін тас қоршау бойымен желі құрды. Бұл Одақ күштері Конфедерация әскерлерін Рикеттің батареясын басып алудан тоқтатты және оларды төбеден кері шегінуге мәжбүр етті. 3 шілдеде 14-ші Индиана полкі генерал Винфилд Скотт Хэнкоктің 2-ші корпусымен бірге болды; алайда, полк Пикеттің шабуылы ретінде белгілі болған оқиғаға қатыспады, онда Конфедерация әскерлері Одақ желісіне шабуыл жасады және үш күндік шайқас аяқталғанша бірнеше рет кері шегінді. Полковник Кунс 14-ші Индиананың 3 шілде күні күні бойы Зират төбесінің оң жағында Конфедерациямен қақтығысқа түскенін, бірақ артиллерияның ауыр өртінде аз шығынға ұшырағанын хабарлады. Ли әскері оңтүстікке шегінгенде, 14-ші Индиана полкі Конфедерация әскерлерін Вирджиния штатының Манассас-Гэп қаласына дейін қуды. Геттисбург шайқасында 14-ші Индиана полкі ауыр шығынға ұшырады. Оның 123 сарбазы мен офицері қаза тапты немесе жараланды. "H" ротасының байрақ ұстаушысы Корпорал Исаак Норрис қаза тапқандардың қатарында болды. Норрис қайтыс болған жерге жерленді, ол 1885 жылы орнатылған 4 метрлік полк ескерткішінің болашақ орны болды.

Нью-Йорк қаласындағы төңкеріс

1863 жылғы 16 тамызда, 1863 жылғы 13-16 шілдеде болған Нью-Йорк қаласындағы зорлықтық көтерілістен кейін 14-ші Индиана полкі Нью-Йорк қаласындағы міндеттерге жіберілді. Көтеріліс 1863 жылғы наурызда қабылданған және 20 мен 45 жас аралығындағы еркектерді әскерге тіркеуді талап ететін "Жалдау туралы" заңның нәтижесінде болды. АҚШ Конгресі бұл заңдардың Одақ армиясына қосылуға ынталандырады деп үміттенеді, бірақ заңдағы олқылықтар шақырылғандарға 300 доллар төлеуге немесе олардың орнына басқа адамдарды тартуға мүмкіндік берді. Солтүктің көптеген тұрғындары үшін әскерге шақырудан қашу үшін төленген ақы өте жағымсыз болды. АҚШ-тың бірнеше аймағында азаматтық наразылықтар болды, бірақ Нью-Йорк қаласындағы көтеріліс жүзден астам адамның өліміне және көптеген ғимараттардың қирауына әкелді. Жағдайды бақылауға алу және тәртіпсіздіктің алдын алу үшін жергілікті жасақтар мен федералды әскерлер, соның ішінде 14-ші Индиана полкі Нью-Йоркке шақырылды. Полк 16 тамыздан 6 қыркүйекке дейін Губернатор аралында орналасты.

Шығыс елдеріндегі басқа да жорықтар

1863 жылдың қазан айында 14-ші Индиана полкі 2-ші корпусқа, Потомак армиясына қосылып, қайтадан активті қызметке кірісті. Сол жылдың соңында полк АҚШ-тың шығысындағы бірнеше шайқастарға қатысты, оның ішінде Бристоу науқаны (1863 жылдың 9-22 қазаны) және Майн Ран науқаны (1863 жылдың 26 қарашасы – 2 желтоқсаны) болды. Қысқы маусымын Вирджиния штатындағы Стивенсбургте өткізді. 1864 жылдың ақпан айында Рапидан өзені бойында шайқас қайта жаңғырды. 1864 жылдың наурыз айынан маусым айына дейін полк Потомак армиясының 3-ші бригадасына, 2-ші дивизиясына, 2-ші армия корпусына бекітілді. Осы кезеңде полк бірнеше маңызды шайқастарға қатысты, соның ішінде Дала шайқасы (1864 жылдың 5-7 мамыры).

Спотсильвания сотының ғимараты

Спотсильвания сот үйі шайқасында (12–21 мамыр 1864), 14-Индиана жасағы конфедераттардың бекінісіне шабуыл жасап, жақын арадағы шайқасқа түсті. 14-Индиана жасағынан полковник Джон Кунс осы шайқаста қаза тапқандардың арасында болды. Бірнеше күнге созылған шайқастан кейін конфедерат әскерлері қарсыластарына берілді.

Суық порт

Колд-Харбор шайқасы (1–6 маусым 1864 ж.) полктің соңғы шайқасы болды. 14-ші Индиана полкінің "H" ротасының сарбазы Джордж Э. Мулл әскери қызметі аяқталуға бірнеше сағат қалғанда қаза тапты.

Қызмет аяқтау

14-ші Индиана полкі 1864 жылдың 6 маусымында майданнан шықты. Әскери қызмет мерзімін толықтырған полк мүшелері 1864 жылдың 20 маусымында Индианаполисте демобилизацияланды. Полктің қайта тіркелген ардагерлері мен әскери қызметін аяқтамаған жаңа сарбаздары 20-шы Индиана жаяу әскер полкіне жіберілді. (20-шы Индиана полкі 1865 жылдың 12 шілдесінде Луисвилл, Кентуккиде демобилизацияланды.)

Шығындар

14-Индиана полкі үш жылдық қызметі барысында барлығы 222 қаза тапты. Полк 11 офицер және шайқаста немесе жараларынан қайтыс болған 139 сарбазды жоғалтты; 72 сарбаз аурудан көз жұмды.

Полк ескерткіштері

Антиэтам шайқасында 14-ші Индиана полкінің қызметін еске алатын тас полк маркері, Суға батып кеткен жолдың солтүстік жағында орналасқан. Индиана штатының үкіметі 1885 жылы Геттисбург шайқасы алаңында 14-ші Индиана еріктілеріне арналған ескерткіш ашты. Индиана әктасынан жасалған, 4 метрлік (14 фут) ескерткіш Шығыс Көлемдік төбесінде, генерал-майор Винфилд С. Хэнкоктің мүсіліне жақын орналасқан. Ескерткіш 1863 жылғы 2 шілдеде полктің туын ұстаған Исаак Моррис қаза тапқан жерді көрсетеді.