Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2-ші Миннесота пехоталық полкі - Миннесотаның USV пехоталық полкі, ол Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясында қызмет етті. Полк оңтүстікке қарай жорыққа аттанды және әсіресе Милл Спрингс, Чикамауга және Миссионерлік қырқадағы шайқастарда ерекшеленді.
The 2nd Minnesota Infantry Regiment was a Minnesota USV infantry regiment that served in the Union Army during the American Civil War. The regiment went on to campaign in the south and especially distinguish itself at the battles of Mill Springs, Chickamauga, and Missionary Ridge.
Ұйымдастыру және алғашқы қызмет
Президент Линкольннің 75 000 ерікті шақыруына жауап ретінде Миннесотаның 1-ші жаяу әскер полкі құрылғанда, роталар тез арада сыйымдылықтан тыс болды. 1861 жылы 14 маусымда Миннесотаның екінші жаяу әскер полкі құрылды. Полк Миннесота штатының Форт Снеллинг қаласында ұйымдастырылды және 1861 жылдың 26 маусымынан бастап үш жыл қызмет етуге компаниялар арқылы жиналды. А және Ф роталары жиналғаннан кейін Рипли фортына жіберілді. B және C компаниялар Аберкромби фортына, D және E компаниялар Риджли фортына, ал қалғандары әзірге Снелинг фортында қалды. 22 шілдеде Хорацио П. Ван Клив 2-ші Миннесота полкінің полковнигі болды. Келесі бірнеше апта полкті соғысқа дайындыққа арналды. 1861 жылдың 20 қыркүйегінде барлық роталар Форт Снелингке қайта шақырылды. Қазанның бірінші аптасында полк 1000-ға жуық адаммен алғаш рет жиналды. 14 қазанда полк Вашингтонға хабарласуға бұйрық алды және үлкен қалыңдықпен қоштасты. Полк Питтсбургке жеткенде, бұйрықтар өзгерді; полк Кентуккиге хабарлайтын болды. 2-ші Миннесота 22-қазанда Луисвиллге келіп, Камберленд департаментіне қолбасшылық ететін генерал Уильям Текумсе Шерманға есеп берді.
When the 1st Minnesota Infantry Regiment formed in answer for President Lincoln's call for 75,000 volunteers, the companies quickly filled beyond capacity. Thus, on June 14, 1861, a second Minnesota Infantry Regiment was announced. The regiment organized at Fort Snelling, Minnesota and mustered in by companies for three years service beginning June 26, 1861. After muster, Companies A and F were sent to Fort Ripley. companies B and C to Fort Abercrombie, companies D and E to Fort Ridgely, and the rest remained in Fort Snelling for the time being. On July 22, Horatio P. Van Cleve was made Colonel of the 2nd Minnesota. The next few weeks were dedicated to the preparation of the regiment for service in the war. On September 20, 1861 all companies were recalled to Fort Snelling. By the first week of October, the regiment had assembled all together for the first time, with close to 1,000 personnel. On October 14, the regiment received orders to report to Washington D. C and left with a large crowd bidding them farewell. When the regiment reached Pittsburgh, the orders changed; the regiment would report to Kentucky. The 2nd Minnesota arrived at Louisville on October 22 and reported to General William Tecumseh Sherman, commanding the Department of the Cumberland.
Теміршік бұрғылары
1862 жылдың 2 қаңтарында 2-ші Миннесота Огайо армиясының Джордж Х. Томас I дивизиясының III бригадасына тағайындалды. Қаңтар айында армия Комберленд өзенінің арғы жағына қарай өрлеп келе жатқан Конфедерация генералдары Феликс Кирк Золикоффер мен Джордж Б. Криттенденді итермелеу үшін қозғалды. 19 қаңтарда екі күш Милл-Спрингс, Кентукки қаласының маңында соқтығысты. 2-ші Миннесота артта қалып, оларсыз ұрыс басталатынын естіді. Ақырында Томас өзі 2-ші бөлімді қоса алғанда, майданға күшейтуді бұйырды. Полк орман арқылы алға жылжи бастады, ал Confederate пехотасының қатары алдымен қаралды. Миннесоталықтар қоршау үстінде тұрып, жауды қуып жіберді, бірақ олар соғысқан желі шын мәнінде Конфедерацияның екінші желісі болды; біріншісі қоршаудың қарама-қарсы жағында таңғы жаңбырдан шыққан оқ түтінінің астында және тұман астында жасырылған. Кейіннен бұл Теннессидің 20-шы жаяу әскері деп танылды. Бірден жауынгерлер арасында жанжал басталды. III бригаданың қолбасшысы полковник МакКук ұрысты былай сипаттады: "Бейбітшілік бастапқыда қолға-қол соғысып өтті; жау мен Екінші Миннесота бір қоршау арқылы өз қаруларын атып жатты. Көтерілісші жаяу әскері тез қашып кетті, бірақ бір офицер револьверін атып, I ротаның лейтенанты Стоутты жаралап, кейіннен Бейли Пейтон деп танылды. Содан кейін 2-ші дивизия 9-шы Огайо дивизиясымен бірге бүлікшілердің шегінен шығып жатқан желілеріне қарсы штыкпен шабуылға қатысты. А ротасы сол кезге дейін пикетке қатысты, ақыры өз полкіне қосылды. Конфедерация әскері жеңіске ұшырап, олардың лагеріне қуылды; Милл Спрингс шайқасы соғыстың алғашқы ірі одақтық жеңісі және 2-ші Миннесотаның алғашқы шайқасы болады.
Come January 2, 1862, the 2nd Minnesota was assigned to the III brigade of George H. Thomas' I division, Army of the Ohio. Throughout January, the army moved to push the advancing Confederate Generals Felix Kirk Zollicoffer and George B Crittenden across the Cumberland River. On January 19, the two forces collided near Mill Springs, Kentucky. The 2nd Minnesota took position in the rear, hearing the fight begin without them. Eventually, Thomas himself ordered reinforcements to the front, the 2nd included. The regiment advanced through the woods until coming into plain view of a line of Confederate infantry in front. The Minnesotans took position on a fence and the enemy was driven away, but the line they had fought was actually the Confederate's second line; the first being hidden underneath the smoke of gunfire and mist from the morning rain on the opposite side of the fence. This was later identified as the 20th Tennessee Infantry. Close quarters fighting immediately broke out between the combatants. Col. McCook, commanding the III brigade described the combat:The contest was at first almost hand to hand; the enemy and the Second Minnesota were poking their guns through the same fence. The rebel infantry quickly fled except for one officer who fired his revolver, wounding Lieutenant Stout of Company I before being shot down; this man was later identified as Bailie Peyton. The 2nd then took part in a bayonet charge with the 9th Ohio against the wavering rebel lines. Company A, on picket duty until then, finally joined their regiment in the battle The Confederate army took to rout and was pursued to their camp; the Battle of Mill Springs would be the first major Union victory of the war, and the first combat of the 2nd Minnesota.
Перривилл
1862 жылы 26 тамызда полк құрылымына үлкен өзгерістер енгізілді: Ван Клив 21 наурызда бригада командалығына көтерілді, сондықтан подполковник Джеймс Джордж полк полковнигі болды, подполковник Александр Уилкинс 9-шы Миннесота полкінің полковнигі болды. Өз кезегінде оны 2-ші Миннесотаның тарихын жазуға кірісетін Джадсон В. Бишоп алмастырды. Капитан. F ротасының Дэвисі дереу майор атағына ие болды. 1862 жылдың 1 қазанында Огайо армиясы Кентукки мен Теннессидің Конфедерация тарапынан алынған жерлерін қайтаруға дайындалды. Бұл күш-жігер 8 қазанда Перривилл шайқасында аяқталды. Жоғары әскери офицерлер арасындағы байланыс бұзылуына байланысты 2-ші Миннесота негізгі ұрысқа белсенді қатыспады. Жарыс басталған күні ертең Бішп полк кабиналарын сумен толтыру үшін ер адамдарын жинап әкеледі. Олар суға жақындап қалғанда, жаудың жақындап келе жатқанын естіді. Олардың алаңдауына себеп, олардың корпусы толықтай берілмеген. Сол түні ер адамдардың соңынан достық полк еріп, жақын арадан хабарласты. Қараңғыда екі адамның денесі бір-бірін дос немесе жау деп елестете алмады. Бишоп бұл кездесуді 2-ші бөлімнің баяндамасында былай деп сипаттады:Біздің артта тұрған мылтықтардың соққысы сияқты, бүкіл соғыста бізді таңғалдырған тәжірибе болған жоқ, біз оларды өздерінің алдындағы біздің болуымыз туралы хабардар болмаған достарымыздың қолында екенін білгендей білдік.
On August 26, 1862, major changes were made to the structure of the regiment: Van Cleve had been promoted to brigade command on March 21, so Lt. Col. James George was made the regiment's Colonel, Lt. Col. Alexander Wilkins was re assigned Colonel of the 9th Minnesota. In turn, he was replaced by Judson W. Bishop, who would go on to write much of the 2nd Minnesota's history. Capt. Davis of Company F was promptly made Major. Come October 1, 1862, the Army of the Ohio prepared to recover parts of Kentucky and Tennessee taken by the Confederates in the Heartland Offensive. This effort culminated in the Battle of Perryville on October 8. Due to miscommunication between the senior army officers, the 2nd Minnesota took no active part in the main engagement. On the morning of the battle, Bishop lead a company of men to gather water to fill the regiment's canteens. As they approached a pool of water, they reported the distinct sounds of battle approaching. To their confusion, their corps was not fully committed. The men were followed by a friendly regiment later that night, and a close call was made. In the darkness, the two bodies of men could barely make out if each other were friends or enemies. Bishop described this encounter in the 2nd's narrative:We had no experience in the whole war so startling as that cocking of muskets behind us, knowing as we did that they were in the hands of friends who were not informed of our presence in front of them.
Battle's Farm-тың әрекеті
Ақырында, 2-ші Миннесота өздерін Теннессидің 20-шы полкінің полковник Батлдың меншігінде орналастырды, ол қазір өзінің полкімен Конфедерация генерал Бракстон Брэгг армиясында болды. 1863 жылдың 15 ақпанында H ротасының 14 адамынан тұратын отряд Сяржант. Отандар азық іздеп жүрді. Лагерден 3 - 4 шақырым жерде олар 125 көтерілісші атпен қоршалған. Конфедерациялылардың Миннесотаға қарсы алға жылжуымен болған шайқас басталды. Хоумстың адамдары да оқ атып, бірнеше адамды жарақаттады. Көп ұзамай ат әскері кері шегінді, ал H ротасының ер адамдары лагерьге оралды. Бірнеше көтерілісші жараланды; олардың үшеуі Одақ лагеріне қайтарылды; екеуі жараларынан қайтыс болды.
Eventually, the 2nd Minnesota found themselves coincidentally encamped on the property of Col. Battle, 20th Tennessee, who was now with his regiment in Confederate General Braxton Bragg's army. On February 15, 1863, a detachment of 14 men from Company H led by Sgt. Homes went foraging. About 3–4 miles from camp, they were surrounded by 125 rebel cavalrymen. A skirmish ensued in which the Confederates advanced against the Minnesotans. Homes' men fired back, wounding several men. It wasn't long before the cavalry withdrew, and the men of Company H could return to camp. Several rebels were wounded; three of which were brought back to the Union camp; two of them died of wounds.
Туллахома науқаны
2-Миннесота штаты генерал-майор Уильям Роузкранс командасына Таллахома жорығында қосылды. Басты мақсат - Брэггтің әскерін Теннессидің орталық бөлігінен қуып, стратегиялық маңызы бар Чаттануга қаласына қауіп төндіру. Бұл науқан негізінен маневрлердің бірі болды, онда 2-ші Миннесота бірнеше шайқастарға қатысты, әсіресе Гувердің саңылауында. Одақ әскерлері Брэггтің адамдарын ол аралықтан кетуге мәжбүр етті. 2-ші дивизияда зардап шеккендер жоқ. 1863 жылдың 3 шілдесінде науқан Роузкранның жеңісімен аяқталды, өйткені Брэгг толықтай қоршалған. Виксбургтің беріліп, Геттисбургті жеңген уақытында, Чаттануга Одақ әскеріне ашылды.
The 2nd Minnesota joined the command of Maj. Gen. William Rosecrans in the Tullahoma campaign. The main objective was to drive Bragg's army out of central Tennessee, then threaten the strategic city of Chattanooga. The campaign was largely one of maneuvers in which the 2nd Minnesota was engaged in several skirmishes, most notably at Hoover's Gap. The Union troops forced Bragg's men to withdraw from the gap. The 2nd suffered no casualties. On July 3, 1863, the campaign ended in a resounding victory for Rosecrans as Bragg was completely outflanked. Around the same time that Vicksburg had surrendered and Gettysburg was won, Chattanooga opened to the Union army.
Чиккамауга
Роузкранның Чаттануга маңындағы операциялары сәтті болғанымен, ол Брэггтің әскерін егжей-тегжейлі қуып, жеңе алмады. Вирджиниядан күш-жігер алғаннан кейін, Брэгг 1863 жылы 18 қыркүйекте Чикамаугада Роузкранға шабуыл жасады. 2-ші Миннесота алдағы шайқаста Камберленд армиясының XIV корпусының III бригадасында, III дивизиясында қызмет етеді.
Although Rosecrans' operations around Chattanooga were successful, he did not pursue and defeat Bragg's army in detail. After receiving reinforcements from Virginia, Bragg attacked Rosecrans at Chickamauga on September 18, 1863. The 2nd Minnesota would serve in the III brigade, III division, XIV Corps, Army of the Cumberland in the coming battle.
19 қыркүйек
Келесі күні таңертең, 19 қыркүйекте, Миннесота тұрғындары 20 минут таңертеңгі тамақты жеп, кейін Лафайетт-Чаттануга жолынан шығып, сол күнгі шайқасқа қатысуға бұйырады. Полк ІІІ бригаданың сол жағында МакДэниел мен Келлидің үйлерінің арасында болды. 2-ші және оның бригадасына тез арада алға жылжу және олардың алдында Конфедерация күштерін жеңу туралы бұйрық берілді; олардың жауды алда тұрған орманды аймақтарда табуы ұзаққа созылмады. Режименттің оң жақ және алдыңғы жағында Бэрдтің дивизиясымен шабуыл жасалып жатқан мылтық атысы естілді. 2-ші полк оңтүстікке қарай қозғалып, жаумен соғысты, ал атыс бірден басталды. Көтерілісшілер шабуыл жасап, кері қайтарылды, бірігіп, ІІІ бригада қайтадан кері қайтарылды. 2-ші полк қысқа уақытқа созылған тыныштықты оқ-дәрілерді толтыруға және жаралыларды артқы қатарға жеткізуге пайдаланды. Бірнеше минуттан кейін екінші Миннесота полкі арқылы оқ атыла бастады. Полк жаудың көзін жасырып, отқа жауап бере алмады. Сол себепті олар жауды көзге түсіп қалғанша, атысты тоқтатқан жоқ. Олардың таңғалысы, бірінші болып III бригаданың үстінен ағып жатқан одақтық артта қалғандар көрінді. Олар ақыры өтіп бара жатқанда, Конфедерация күштерінің 2-ші Миннесотаға шабуыл жасағанын анық көруге болады. Сол сәтте полк бірден залп атып, жаудың жылдам жолын тоқтатты. Бірнеше минуттан кейін көтерілісшілердің жаяу әскері шыдай алмай, тез кері шегінді. Кейін сол бригаданың 9-огайосы оқ-дәрі тасымалдауға арналған пойызды күзетіп, күні бұрын жоғалған Гюнтер батареясын қайтарып алуға тырысты. 2-ші Миннесота 9-шы Огайоның тағы бір Конфедерация шабуылға ұшырағаннан кейін кері шегінуге мәжбүр болғанын аяқсыз бақылады. Одақтың шабуылшылары бригадаға конфедераттардың сол жақ флангты басып алуға тырысып жатқанын ескертті. 2 Миннесота дивизиясы шабуылға қарсы шығысқа қарай бет алды. Көтерілісшілердің жаяу әскері келіп, оларды қайтадан 2-ші полк қана шабуылға алды. Солтүстіктен тағы бір көтерілісші күш жақындады, ал полк қауіп-қатерді жою үшін тағы да бұрылды. Жауды күтіп тұрған кезде 3-бригаданың жанында артиллерия батареясы орналасты. Кенеттен орманнан бірнеше конфедерациялық жаяу әскерлер шым-шытырық шықты. 2-ші дивизия оқ атуды бастады және жауды тоқтатты, ол да біртіндеп оқ атуды бастады. Федералды оқ-дәрілер жаяу әскерді қолдауға арналған канистрмен ашылды. Союз сызығынан 40 60 метр қашықтықта көтерілісшілер қатары шатасып кетті. Бұл 19-шы полк үшін 2-ші Миннесота полкінің соңғы шайқасы болды. Алайда шайқас келесі күні де жалғасты.
Next morning on September 19, the Minnesotans enjoyed a 20 minute breakfast before being ordered off of the Lafayette Chattanooga road to take part in the day's fighting. The regiment found itself on the left of the III brigade in between McDaniel's and Kelly's houses. The 2nd and its brigade were soon ordered to advance and defeat the Confederate forces before them; it did not take long for them to find the enemy in the wooded areas in front. Musketry could be heard coming from the regiment's right and front engaging with Baird's division. The 2nd moved southward to engage the enemy, and in no time firing commenced. The rebels attacked, were repulsed, rallied, and were repulsed once more by the III brigade. The 2nd used the brief lull to replenish its ammunition and carry the wounded to the rear. Within a few minutes, bullets began passing by the 2nd Minnesota. The regiment was unable to return fire, as foliage obscured any view of the enemy. The soldiers held their fire until the enemy finally came within view. To their surprise, Union stragglers first came into view, pouring over the III brigade. Almost immediately as they finally passed by, Confederate forces could be distinctly seen charging the 2nd Minnesota. The regiment immediately fired a volley, halting the enemy's fast approach. A firefight continued for the next few minutes until the rebel infantry could no longer stand it, and they rapidly withdrew. Afterward, the 9th Ohio of the same brigade returned from guarding an ammunition train, and attempted to recapture Gunther's Battery lost earlier in the day. The 2nd Minnesota helplessly watched as the 9th Ohio were obliged to withdraw in the face of yet another Confederate assault. Union skirmishers warned the brigade that the Confederates were attempting to take the left flank of the line. The 2nd Minnesota promptly faced eastward to meet the onslaught. The rebel infantry came on and were again repulsed by the 2nd alone. Another rebel force approached from the North, and the regiment once again turned to repulse the threat. A battery of artillery took position by the III brigade as the enemy was waited for. Suddenly, several ranks of Confederate infantry silently appeared out of the wood. The 2nd commenced firing by files and halted the enemy, which began to fire sporadically. The federal cannons opened up with canister to support the infantry. At around 40 60 yards from the Union line, the rebel ranks broke in confusion. This was the final combat of the 2nd Minnesota for the 19th. However, the battle would continue the next day.
20 қыркүйек
Келесі күні таңертең 3-бригада, 3-дивизия Лафайетт жолының батысында, Келлидің үйінің жанында резервте құрылды. Сағат 9:00 -де фронт бойында атыс басталды және көп ұзамай резерв пен 2-ші Миннесотадан оқтардың сыбыс салған дыбысы естілді. Бірінші қатардағы артта қалғандар жүгіріп өтіп, полк олардың көпшілігін тоқтатуға тырысты. Ол өткен күнгі іс-әрекет қайталануы тиіс сияқты көрінді. Көп ұзамай 2-ші дивизияға сол жаққа, шығысқа қарай Лафайетт жолымен қатар қозғалуға бұйрық берілді. Бұл тез арада жасалды, 2-ші бригада оң жақ қанатында батареясы бар III бригаданың бірінші желісінің оң жағында орналасты. Кенеттен бірінші қатардың алдында атыс естілді, Confederates түтіннен пайда болды. III бригада майданды ауыстырды және көптеген адамнан айырылды; бүкіл бригададағы офицердің тек екі жылқысы ғана азаптан аман қалды. Қауіпке қарамастан, III бригада көтерілісшілерге қарсы шабуылдауды жалғастырды және оларды орманға айдап жіберді; бірінші желі шегінген конфедерацияларға атуды бастады. Жау отставкаға шыққаннан кейін, полк пен бригадаға Конфедерация генерал Джон К. Брекенриджтің шабуылын қайтаруға көмектесу үшін сол жаққа бұйырылды. Конфедерация әскерлері полк кеткеннен кейін аймақты қайта басып алды, жарақаттанған ерлердің көпшілігін және оларға көмектескен 12 адамды тұтқынға алды. Полкке Снодграсс үйінің маңында орналасқан Horseshoe Ridge жотасына көшуге бұйрық берілді. Союздың оң жақ флангі құлдырап, шайқастың соңғы кезеңі басталды. Жол бойында генерал-майор Томас Милл-Спрингсте басқарған полктарды, оның ішінде 2-ші Миннесотаны аралап жүріп, оларды "жақсы тәртіпте" көргеніне қуанышты екенін айтты. Келіп жеткенде, 2-ші Миннесота 21-ші Огайоны босатып, Конфедерацияның таяп келе жатқан бағаналарын көрді. Бірнеше рет шабуыл жасалып, кейін кері қайтарылды. 2-ші Миннесота, сондай-ақ Horseshoe Ridge қорғауға полктардың көпшілігі оқ-дәрісі бітіп барады. Бақытымызға орай, Стидман бригадасы тез арада күшейту мен оқ-дәрімен келді. Ат жебесі жотасындағы ұрыс түнгі сағат тамырға дейін жалғасты. Түнде полк және оның одақтас әскерлерінің қалған бөлігі Россвиллге қайтты. Брэггтің жеңісіне қарамастан, Чикамауга шайқасы Конфедерация үшін Одаққа қарағанда қымбат болды, ал Чаттанугаға дейінгі бағыттың Одақтың бақылауы Джордж Томастың командасы мен 2-ші Миннесотаның жүріс-тұрысы арқылы сақталды. Чикамаугадағы 384 адамның ішінде 35 адам қаза тауып, 113 адам жараланды, 14 адам тұтқынға алынды. Полктің жүріс-тұрысын III бригаданың командирі полковник Ван Дирвер мақтады: "Екінші Миннесота полкінің бірде-бір адамы жоғалмағаны айқын факт.
Next morning, the III brigade, III division was formed west of the Lafayette Road, in reserve, near Kelly's house. At 9:00 am firing opened along the front and soon bullets could be heard whistling by the reserve and 2nd Minnesota. Stragglers from the first line ran by and the regiment tried to stop many of them. It seemed like the action of the previous day was to repeat. The 2nd soon received orders to move to the left of the line, facing east and parallel to the Lafayette Road. This was done quickly with the 2nd taking position on the right of the first line of the III brigade with a battery on its right flank. Suddenly, shots rang out in front of the first line as Confederates appeared from the smoke. The III brigade changed front and lost many men doing so; only two of the officer's horses in the entire brigade survived the ordeal. Despite the danger, the III brigade continued charging against the rebel forces and drove them into the woods; the first line fired into the withdrawing Confederates. Once the enemy retired, the regiment and the brigade were ordered to the left in order to help repulse an attack from Confederate General John C. Breckenridge. Confederate forces reoccupied the area once the regiment left, taking most of the wounded men and 12 men assisting them prisoner. The regiment was directed to move to Horseshoe Ridge near the Snodgrass house. The Union right flank had collapsed and the last phase of the battle began. Along the way, Maj. Gen. Thomas rode by the regiments he had led at Mill Springs, including the 2nd Minnesota and said he was glad to see them in "good order". Upon arriving, the 2nd Minnesota relieved the 21st Ohio and took view of the Confederate columns approaching. For a while, several attacks were made and repulsed. The 2nd Minnesota, as well as most of the regiments defending Horseshoe Ridge, were running out of ammunition. Fortunately, Steedman's brigade soon arrived with reinforcements and ammunition. Fighting on Horseshoe Ridge continued until dark. During the night, the regiment and the rest of their allied forces retired to Rossville. Although a victory for Bragg, the Battle of Chickamauga had been costlier for the Confederates than the Union, and Union control of the route to Chattanooga was saved by the conduct of George Thomas' command and the 2nd Minnesota. Out of 384 men present for duty at Chickamauga, 35 were killed, 113 were wounded, 14 were made prisoner. The conduct of the regiment was praised by Col. Van Deerver, III brigade commanding:It is a noticeable fact that the Second Minnesota Regiment had not a single man missing.
Миссионерлік жота
Чикамауга шайқасынан кейін 2-ші Миннесота союздық армиямен бірге Чаттанугаға барды, онда Брагг қала айналасындағы негізгі жерлерді пайдаланып, қорғаушыларды қоршауға алуды көздеді. Джордж Томас Камберленд армиясының қолбасшылығын алды, ол енді Батыс одақ әскерлеріне қолбасшылық еткен генерал-майор Улисс С. Гранттан кейінгі екінші болды. 2-ші Миннесота II бригадаға, XIV корпустың III дивизиясына қайта тағайындалды, енді оған Джон М. Палмер командалық етті. Қыркүйектің аяғынан қарашаның аяғына дейін тағы бір шайқас күтілді. Осы айлар ішінде 2-ші полк Чаттануганың маңындағы бекіністерді салуға және қорғауға көмектесті.
After the battle of Chickamauga, the 2nd Minnesota went with the Union army back to Chattanooga where Bragg intended to besiege the defenders by utilizing key terrain around the city. George Thomas took command of the Army of the Cumberland, second to Maj. Gen. Ulysses S. Grant who now commanded the Union armies of the west. The 2nd Minnesota had been reassigned to the II brigade, III division of the XIV Corps now commanded by John M. Palmer. From late September to late November, another battle was expected. Throughout those months the 2nd aided in the construction and defense of the fortifications around Chattanooga.
23 қараша
1863 жылы 23 қарашада Брэггке қарсы шабуылға дайындық аяқталды. Армияның барлық бөлімдері шығысқа қарай жылжып, Орчард Нобтағы Конфедерацияның бекіністерін басып алды.
By November 23, 1863, all preparations to begin the advance against Bragg were complete. The divisions of the Army all moved east and captured the Confederate fortifications at Orchard Knob.
25 қараша
24-ші күні Хукердің әскері Лоукоут тауына шабуыл жасап, конфедерация әскерін жеңіске ұшыратты. Келесі шабуылға ұшыраған аймақ Миссионерлік қырқаның солтүстік шеті болды, кейіннен оны 24-ші күні жеңілген көтерілісшілердің кейбір бөлімшелері нығайтты. Келесі күні ІІІ дивизия ортаға тағайындалған ІІ бригадамен шабуылға шығады, ал 2 Миннесота фронтпен алдыда жүрді. Полк екі ротаны алдымен, ал алты рота артында орналастырды. Е және Г роталары жеке қызметте болды. Сағат 15:00-де полк Миссионерлер жотасының табанына қарай алға жылды. Сол кезде полк оларды жасырып тұрған орманның шетінен пайда болды және жотаның басында және оның табанында жау қорғанысын толықтай көре алды. 2-ші Миннесота дивизиясы қашықтықта болған кезде Конфедерацияның артиллериясы мен жаяу әскері отын ашты, көптеген зардап шекті. 100 қадам қашықтықта, Миннесоталықтар жау қорғанысына асықты, олар алға жылжу алдында тез тасталды. Көтерілісші жаяу әскерлері екінші Миннесота дивизиясы бірінші сапқа ие болған кезде екінші сапқа көшті. Атыс басталып, 20 минут бойы жалғасты, содан кейін қалған қолдаушы полктар жалпы алға жылжи бастады. Содан кейін 2-ші Миннесота көтеріліске ұшырап, қиылыстар мен қиын жерлерден өтіп, соғыс астында қалды. Көп ұзамай III бригада араласып кетті, бірақ Конфедерацияның ең жоғарғы бөлігін жеңді. Шабуылдың қаталдығы көтерілісшілердің күшін талқандады, олар өздерінің артиллериясын қалдырды. Бригада тұтқындаған алты 12 фунттық Наполеонның екеуін Миннесоталықтар жаулап алды. Конфедерация резервтері қарсы шабуылға түсіп, жаудың қару-жарағы тұтқындалғанда ғана қолға түсті. 2-ші Миннесота және 3-бригада тағы да шабуыл жасап, бұл жолы конфедерация әскерін қырқадан толықтай қуып шықты. Одақ әскері Чикамауга шайқасы үшін кек алды, ал Чаттануга солтүстік қолдарынан қалмақ еді. 2-ші Миннесотаның 185 сарбазы мен офицері бар, олардың бесеуі қаза тауып, 34-і жараланды; қатаң жаяу әскер мен артиллерияға қарсы өрлеуге қарамастан.
On the 24th, Hooker's army attacked Lookout Mountain and successfully drove the Confederates in defeat. The next area to be attacked was the northern end of Missionary Ridge, which was later reinforced by some of the rebel units defeated on the 24th. The next day, the III division was to attack with the II brigade assigned to the center, 2nd Minnesota leading in front. The regiment had two companies deployed ahead as skirmishers with six behind. Companies E and G were on detached service. At 3:00 pm the regiment advanced to the foot of Missionary Ridge. The regiment appeared from the edge of the woods that concealed them and could fully view the enemy defenses atop the ridge and at its foot. As the 2nd Minnesota came within range, the Confederate artillery and infantry opened fire, inflicting many losses. At around 100 paces, the Minnesotans hurried themselves onto the enemy defenses, which were quickly abandoned in the face of the advance. The rebel infantry retired to their second line of breastworks as the 2nd Minnesota took possession of the first line. Firing commenced and continued for 20 minutes until the rest of the supporting regiments began a general advance. The 2nd Minnesota then surged up the ridge through entanglements and difficult terrain all while under fire. Soon, the III brigade became intermingled, but crowned the top of the Confederate breastworks. The ferocity of the charge triggered a rout of the rebel forces, who left their artillery pieces in place. Two of the six 12 pounder Napoleons captured by the brigade were conquered by the Minnesotans. No sooner were the enemy guns captured when a counterattack by Confederate reserves was made. The 2nd Minnesota and the III brigade made another charge, this time driving the Confederates from the ridge completely. The Union army had revenge for the Battle of Chickamauga, and Chattanooga would remain firmly in northern hands. The 2nd Minnesota had 185 men and officers present for duty of which five were killed and 34 wounded; despite the uphill advance against entrenched infantry and artillery.
Ветеринариялық
1863 жылдың 30 қарашасында F және G роталары полктегі басқалармен қайта қосылды. Бірнеше аптадан кейін 10 желтоқсанда Соғыс министрлігінен екі жыл немесе одан да көп уақыт қызмет еткен полктардың тағы үш жылға қайтадан шақырылатындығы туралы хабар келді. Рождество күні 2-ші Миннесота полкінің 300 адамы қайтадан әскер қатарына қосылды, олардың 80% -ы полкте қалды. Соғыс департаменті барлық қайтадан әскери қызметке шақырылған ерлерге 30 күндік демалыс берді. 300 ардагер 1864 жылы 8 қаңтарда Миннесотаға аттанды. 75 ардагер еместер уақытша компанияда қалды. 1864 жылдың 3-6 наурызы аралығында ардагерлер майданға қайта оралды; полк Миннесотаға жетудің кешігуіне байланысты кеш қайтып келді. 10-сы күні ардагерлер Грузияның Рингголд Гэп қаласында өздерінің формацияларына оралды.
By November 30, 1863, companies F and G reunited with the others in the regiment. A few weeks later around 10 December, an announcement was received from the War Department stating that regiments who had served for a period of two years or longer were welcome to re enlist for three more. On Christmas day, 300 men of the 2nd Minnesota had re enlisted, 80% of the soldiers remaining in the regiment. The War Department promised a 30 day furlough to all re enlisting men, and the 300 veterans embarked on 8 January 1864, for Minnesota; the 75 non veterans remained behind in a temporary company. From 3–6 March 1864, the veterans began their return to the front; the regiment returning late due to delays in reaching Minnesota. On the 10th, the veterans returned to their same formations at Ringgold Gap, Georgia.
Шығындар
Полк қызмет кезінде 281 адамды жоғалтты; 2 офицер мен 91 жауынгер қаза тапты немесе өлімге ұшырады, 2 офицер мен 186 жауынгер аурудан қайтыс болды.
The regiment lost a total of 281 men during service; 2 officers and 91 enlisted men killed or mortally wounded, 2 officers and 186 enlisted men died of disease.
Ұрпақтың жалғасуы
2 батальон, 136 -шы жаяу әскер полкі, 34 -ші жаяу әскер дивизиясы Минесота армиясының ұлттық гвардиясы өзінің тамырларын 2-ші Миннесота жаяу әскер полкіне дейін жеткізеді. 136-шы азаматтық соғыстағы аскерлік флагтарын сақтап қалды.
The 2nd Battalion, 136th Infantry Regiment, 34th Infantry Division of the Minnesota Army National Guard traces its roots back to the 2nd Minnesota Infantry Regiment. The 136th retains its campaign streamers from the Civil War.