Кіріспе
Британдық жекпе-жек шебері Чарльз Стюарт Уильям Палмер (15 сәуір 1930 – 17 тамыз 2001) – британдық жекпе-жек шебері. Палмер дзюдо нұсқаушысы, Будокваи президенті, Британдық дзюдо қауымдастығының президенті (1961–1985), Халықаралық дзюдо федерациясының президенті (1965–1979) және Британдық Олимпиадалық қауымдастығының төрағасы (1983–1988) болды. Палмер дзюдошы болды және спорттағы ең жоғары дәреже – 10-шы дан қара белбеуге ие болды.
Charles Stuart William Palmer (15 April 1930–17 August 2001) was a British martial artist. Palmer was a judo instructor, President of the Budokwai, President of the British Judo Association (1961–1985), President of the International Judo Federation (1965–1979) and Chairman of the British Olympic Association (1983–1988). Palmer was a judoka who attained the sport's highest rank of 10th dan black belt.
Спорттық мансабы
Чарльз Палмер алғаш рет 14 жасында Дрейтон Мэнор орта мектебінде оқып жүргенде дзюдоға қызығушылық танытты. Ол 16 жаста екенін айтып, Илинг дзюдо клубына қосылды. 1948 жылы Гунджи Койдзуми мен Будокваидің Тревор Леггеттің жетекшілігімен ол 1-дан қара белбеу дәрежесіне ие болды. 18 жасында Палмер Ұлттық қызметке шақырылып, Патшалық әскери полициясында дзюдодан сабақ берді. Әскери қызметте жүргенде, ол Ұлыбритания атынан Нидерландта өткен алғашқы халықаралық турнирде қатысу үшін арнайы рұқсат алды. Ұлттық қызметін аяқтағаннан кейін Будоквайда 2-дан дәрежесін алды. 1951 жылы Палмер дзюдо білімін жетілдіру үшін Жапонияға барды. Токиодағы Британ елшілігінде күзетші болып жұмыс істей отырып, ол Кодокан дзюдо институтында арнайы студент (кеншусей) ретінде дзюдо оқуын жалғастырды, онда 1953 жылы 3-дан, ал 1955 жылы 4-дан дәрежесін алды. Жапониядан оралғаннан кейін Чарльз Палмер және 4-дан дәрежесіндегі әріптесі Геоф Глисон Гунджи Койдзуми мен Тревор Леггетке Будоквайда аға нұсқаушы ретінде қосылды. Ол 1957 жылғы Еуропа чемпионатында Ұлыбритания дзюдо командасына ілікті. Глисон 1955-1958 жылдары капитан болған кезде, бұл команда үш жыл қатарынан чемпионатты жеңіп алды. Дзюдошы ретінде ол күшті қарсылас болды. Оның дене бітімі мықты, салмағы шамамен 225 фунт, ал бойы 5 фут 8½ дюйм болатын. Оның қарсыластары оны "екі аяғы бар тоқтаусыз танк" деп есінде сақтады. Оны теңгерімнен ығыстыру қиын болды, ал оның ерекшелігі – жамбас ішкі жағынан лақтыру (Учи Мата) еді.
Кейінгі мансап
Содан кейін Палмер ірі жарыстардан шығып, дзюдо және спорттық әкімшілікпен айналысты. 1961 жылы Палмер Британдық дзюдо қауымдастығының төрағасы болды және келесі жиырма төрт жыл бойы осы лауазымды иеленді. Осы кезеңде Палмер Британдық дзюдо қауымдастығының (BJA) президенті де сайланды. 1965 жылы Рио-де-Жанейрода өткен Халықаралық дзюдо федерациясының (IJF) конгресінде Палмер президент болып сайланды, ол дзюдоның негізін қалаушы Кано Жигороның немересі Рисей Каноны алмастырды. Ол IJF президенті болған тұңғыш жапон емес адам болды. Палмер Халықаралық Олимпиада комитетін (ХОК) 1972 жылдан бастап дзюдоны Ойындар бағдарламасына тұрақты түрде қосуға көндірді. 1973 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету шарасында Палмер Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды. 1975 жылы ол Халықаралық спорт федерацияларының Бас ассамблеясының (GAISF) негізін қалаушы мүшесі болды және келесі он екі жыл бойы осы ұйымның Бас хатшысы қызметін атқарды. 1983 жылы Чарльз Палмер Британдық Олимпиадалық қауымдастығының (BOA) төрағасы лауазымына сайланды. Оның қызмет ету кезеңінде көптеген саяси тартыстарға тап болды; ол 1980 жылғы Мәскеуде өткен Жазғы Олимпиада ойындарына команда жіберу туралы BOA-ның шешіміне ықпал еткен болатын, бұл сол кездегі премьер-министр Маргарет Тэтчердің пікіріне қайшы келді (ол мұның өзінің рыцарлық атаққа ие болу мүмкіндігінен айырды деп есептеді). 1997 жылы IJF-тен құрметті 10-дан алды, соның нәтижесінде ол қазірде тірі жүрген азазды джуданның бірі болды.
Жеке өмір
Палмердің жарқын мінезі, кейде өте талапкер және жанжалға бейімділігі оған көптеген жауларының пайда болуына себеп болды. Ол көп жыл бойы қымбат сигаралар тартты. Жапониядан оралғаннан кейін ол Кенсингтонда "Ягуар SS100" көлігімен жүрді. Кейінірек ол "Роллс-Ройс" көлігімен Еуропа елдеріне саяхаттайтын, себебі ол ұшқыш болғанымен де, ұшудан гөрі көлікпен саяхаттағанды ыңғайлырақ көреді. Ол шебер карта ойнаушы еді, сондай-ақ екі құмар ойыны казиносы мен мейрамханалардың иесі болды. Бос уақытында ол джаз тобында барабаншы болған, тамаша аспаздық шеберлікке ие болған және жақсы шаңғышы еді. Ол көп тілді білді, француз, жапон, неміс және испан тілдерін еркін меңгерген. Көптеген әйелдер оған әуе болғанымен, ол ешқашан үйленбеді. 1990 жылдары оның денсаулығы нашарлай бастады, бірақ ол BJA жылдық бас мәжілістеріне қатысып, төрағалық етуді жалғастырды. 2001 жылдың 16 тамызында ол ауруханаға түсті және ертесі күні 71 жасында дүние салды.