Кіріспе
1906 жылы Техаста болған нәсілдік әділетсіздік оқиғасы, АҚШ
Браунсвилл оқиғасы немесе Браунсвилл шабуылы – 1906 жылы АҚШ-тың оңтүстік-батысында, Техас штатының Браунсвилл қаласындағы ақ тұрғындарының, жақын маңдағы Форт Браун бекінісінде орналасқан «Буффало сарбаздары» деп аталатын афроамерикалық әскерлерге деген наразылығынан туындаған нәсілдік кемсіту оқиғасы. Бір түні ақ тәнді бармен өлтіріліп, ақ тәнді полиция қызметкері оқтан жарақаттанғанда, қала тұрғындары афроамерикалық 25-ші жаяу әскер полкінің мүшелерін айыптады. Олардың командирлері сарбаздар түн бойы казармада болғанын мәлімдесе де, оларға қарсы айғақтар жасалған деген күдік туды. АҚШ Армиясының Бас инспекторы жүргізген тергеу нәтижесінде президент Теодор Рузвельт 25-ші жаяу әскер полкінің 167 сарбазын ар-ұятсыз босатып, олардың зейнетақысын жойып, федералды мемлекеттік қызметте жұмыс істеу мүмкіндігінен айырды. Бұл жағдай ақ және қара жұртшылық арасында үлкен ашу-ыза тудырды. Қосымша тергеуден кейін, бірнеше сарбазға қайта әскери қызметке қабылдануға рұқсат берілді. 1970-ші жылдардың басында оқиғаның тарихы жарияланғаннан кейін, қайта жаңартылған әскери тергеу босатылған қара әскерлерді ақтады. 1972 жылы үкімет оларға кешірім берді және олардың құрметті босатылғанын көрсету үшін құжаттарын қалпына келтірді, бірақ оларға немесе олардың ұрпақтарына ешқандай өтемақы төленбеді. Сол кезде тек бір сарбаз тірі қалған еді; Конгресс оған салықтан босатылған зейнетақы беру туралы заң қабылдады. Қалған сарбаздардың бәріне де қаза болғаннан кейін құрметті босату туралы шешім қабылданды.
Өмірбаян
1906 жылы 28 шілдеде Форт Браунға келгеннен бастап, афроамерикалық АҚШ сарбаздары Браунсвиллдегі ақ тұрғындардың талабы бойынша "түстік шекара" ережелерін сақтауға міндеттелді. Бұл ережеге штаттың нәсілдік сегрегация заңы, яғни қара және ақ адамдар үшін бөлек тұру талабы, сондай-ақ, ақ адамдарға құрмет көрсету және жергілікті заңдарды сақтау сияқты Jim Crow салты да кірді. Әскери соттың жалпы отырысымен берілген "намыссыз босатутан" өзгеше, осы бұйрық сарбаздарды жалақысының үштен екі бөлігімен зейнетке шығу құқығынан айырды.
Конгресс араласуы
Қара қауым Рузвельттің әрекеттеріне ашуланып, оған қарсы шыға бастады, бірақ ол бұрын республикалық президентті қолдаған еді (Абрахам Линкольн партиясына адалдықты сақтаумен қатар, қара адамдар Рузвельттің Букер Т. Вашингтонды Ақ үйге түскі асқа шақырғанын және линчтеуге қарсы ашық сөйлегенін мақұлдады). Әкімшілік 1906 жылғы Конгресс сайлауына дейін сарбаздардың арсыз босатылуы туралы жаңалықты жасырды, республикалық дауысқа әсер етпеу үшін. Бұл мәселе саяси ойыншыққа айналды, Уильям Говард Тафт келесі президенттікке үміткер болу үшін қиындықтардан қашуға тырысты. Бүкіл елде үкімет әрекеттеріне қарсы пікірлер күшті болды, бірақ Тафт Рузвельттің орнына президент болғаннан кейін және Форкердің қайта сайлануына мүмкіндік бермегеннен кейін, саяси қысым азайып қалды. 1909 жылдың 23 ақпанында Әскери істер жөніндегі комитет 25-ші жаяу әскердің B, C және D роталарының офицерлері мен сарбаздарының жағдайын түзету және қайта тіркеу туралы S.5729 заң жобасын жақсы бағалады. Сенатор Форкер Браунсвилл ісі бойынша өзінің қызметінің соңына дейін жұмыс істеуді жалғастырды, әскерилерді қайта қабылдау құқығы бар тергеу комиссиясын құру туралы қаулыны Конгресс арқылы өткізді. Әкімшілік қарсылық білдірмеген заң жобасы Форкердің күткенінен кем болды. Ол егер адамға қарсы нақты айғақталған дәлел болмаса, оның қайта тіркелуіне рұқсат етілетін талапты үміттене білді. Заң екі палатада да қабылданды және Рузвельт 1909 жылдың 2 наурызында оған қол қойды. 1909 жылдың 6 наурызында, Сенаттан кеткеннен кейін көп ұзамай, Форкер Вашингтон қаласындағы Африкалық Методист Епископ шіркеуінде өткен үлкен жиынға арналған құрметті қонақ болды. Бұрынғы сенаторды құрметтеу үшін ақ және афроамерикалықтар жиналды, бірақ Форкерден басқа барлық спикерлер афроамерикалықтар болды. Оған күміс тостаған сыйланды, ол көпшілікке сөз сөйледі.
Senator Foraker continued to work on the Brownsville affair during his remaining time in office, guiding a resolution through Congress to establish a board of inquiry with the power to reinstate the soldiers. The bill, which the administration did not oppose, was less than Foraker wanted. He had hoped for a requirement that unless specific evidence was shown against a man, he would be allowed to re enlist. The legislation passed both houses, and was signed by Roosevelt on March 2, 1909. On March 6, 1909, shortly after he left the Senate, Foraker was the guest of honor at a mass meeting at Washington's Metropolitan African Methodist Episcopal Church. Though both whites and African Americans assembled to recognize the former senator, all the speakers but Foraker were African American. Presented with a silver loving cup, he addressed the crowd,
On April 7, 1909, under the provisions of the Act of March 30, 1909, a Military Court of Inquiry was set up by Secretary of War Jacob M. Dickinson to report on the charges and recommend for reenlistment those men who had been discharged under Special Order # 266, November 9, 1906. Of the 167 discharged men, 76 were located as witnesses, and 6 did not wish to appear. The 1910 Court of Military Inquiry undertook an examination of the soldiers' bids for re enlistment, in view of the Senate committee's reports, but its members interviewed only about one half of the soldiers discharged. It accepted 14 for re enlistment, and eleven of these re entered the Army. The government did not re examine the case until the early 1970s.
1909 жылдың 7 сәуірінде, 1909 жылдың 30 наурызындағы актінің талаптарына сәйкес, әскери хатшы Джейкоб М. Дикинсон 1906 жылдың 9 қарашасындағы №266 арнайы бұйрық бойынша босатылғандарды қайта тіркеу үшін айыптамалар туралы есеп беру үшін әскери тергеу сотын құрды. Босатылған 167 сарбаздан 76-сы куәгер ретінде табылса, ал 6-сы қатысуға ниет білдірмеді. 1910 жылғы Әскери тергеу соты Сенат комитетінің есептерін ескере отырып, сарбаздардың қайта тіркелу туралы өтініштерін қарады, бірақ оның мүшелері босатылған сарбаздардың жартысынан да аз бөлігімен ғана сұхбаттасты. 14 сарбаз қайта тіркелді, олардың 11-і армияға қайта оралды. Үкімет бұл мәселені 1970 жылдардың басына дейін қайта қараған жоқ.
Senator Foraker continued to work on the Brownsville affair during his remaining time in office, guiding a resolution through Congress to establish a board of inquiry with the power to reinstate the soldiers. The bill, which the administration did not oppose, was less than Foraker wanted. He had hoped for a requirement that unless specific evidence was shown against a man, he would be allowed to re enlist. The legislation passed both houses, and was signed by Roosevelt on March 2, 1909. On March 6, 1909, shortly after he left the Senate, Foraker was the guest of honor at a mass meeting at Washington's Metropolitan African Methodist Episcopal Church. Though both whites and African Americans assembled to recognize the former senator, all the speakers but Foraker were African American. Presented with a silver loving cup, he addressed the crowd,
On April 7, 1909, under the provisions of the Act of March 30, 1909, a Military Court of Inquiry was set up by Secretary of War Jacob M. Dickinson to report on the charges and recommend for reenlistment those men who had been discharged under Special Order # 266, November 9, 1906. Of the 167 discharged men, 76 were located as witnesses, and 6 did not wish to appear. The 1910 Court of Military Inquiry undertook an examination of the soldiers' bids for re enlistment, in view of the Senate committee's reports, but its members interviewed only about one half of the soldiers discharged. It accepted 14 for re enlistment, and eleven of these re entered the Army. The government did not re examine the case until the early 1970s.