Кіріспе

1921-1923 жылдар аралығында Константинопольдің Экуменикалық Патриархы Мелетий (Μελέτιος; Еммануэль Метаксакис, μμανουήλ Μεταξάκης; 21 қыркүйек 1871 - 28 шілде 1935), Грекия шіркеуінің 1918-1920 жылдар аралығында Мелетий III ретінде, одан кейін 1921-1923 жылдар аралығында Константинопольдің Экуменикалық Патриархы IV Мелетий ретінде және 1926-1935 жылдар аралығында Александрияның Грекия Патриархы II Мелетий ретінде болды. Ол Шығыс Православ шіркеуінің тарихында үш автокефаль шіркеудің жетекші епискобы болып қатар қызмет еткен жалғыз адам.

Ерте өмір

Эммануэль Метаксакис Критте, қазір Ерепетра муниципалитетіне қарасты Крист ауылында дүниеге келген. Оның әкесі малшы, ал анасының ағасы ауылдың діни қызметкері болған. 1889-1891 жылдары Еммануил Қасиетті қабір бауырластығының Патриархтық мектебінде оқыды. 1891 жылы ол Бейт-Лехем монастырының игумені болды, ал Табор тауының архиепискобы Спиридон оны Мелетий есімімен диякон етіп тағайындады. 1893 жылы Иерусалимдегі Құрметті Крестті Бастырып Бағу Теологиялық мектебінде оқуын жалғастырды. 1893 жылы primi ordinis мамандығын бітірген. 1903 жылы ол Иерусалим Патриархатының канцлері болып тағайындалды және 1904 жылы патриархаттық баспа кеңсесін қайта ұйымдастыруды және "Жаңа Сион" журналын редакциялауды басқарды. Ол жаңа мектептер құрып, бұрынғыларын қайта ұйымдастырды, сондай-ақ ол діни қызметкерлерді тағайындамаса да, Иерусалимдегі теологиялық мектепті бітіргендерге диплом беруде табысты болды. Ол гректерге қарсы насихаттауды жүзеге асыратын орыс ұйымы Духовная Миссиямен (Рухани Миссия) күресті; Иоппеде Практикалық мектепті құрды; және академиялық кітаптардың таралуын арттырды. 1907 жылы Иерусалим Патриархатының өкілі ретінде Константинопольдің Экуменикалық Патриархының өкілі Василий, Анхиалос митрополиті және Александрия Патриархы Фотиймен кездесуге қатысты. Осы мәселені шешуші шешім Метаксакис жасаған және Кипр үкіметінің ресми газетінде жарияланған құжатқа негізделген. Олар бұл құжатты Александрия Патриархы Фотиймен бірге Александрия Патриархатының екі басылымында, Ekklisiastikos Faros (Εκκλησιαστικός Φάρος, "Діни маяк") және Pantainos (Πανταἰνος) жариялады.

Китион митрополиті

1910 жылы Кипр шіркеуінің Китион митрополиті болып сайланды. Ол Кипр шіркеуінің жарғылық жарғысын ұйымдастырды және Ekklesiastikos Kirix ("Church Herald") мерзімді газетін құрды, оны кейіннен Афинада және Нью-Йоркте жариялауды жалғастырды. 1910 жылы қазан айында Панциприот семинариясын және Ларнаканың коммерциялық орта мектебін құрды. 1912-1913 жылдары ол Афинаға сапар шегіп, Ион Драгумиспен және Грекияның Сыртқы істер министрлігінің комиссиясымен бірлесіп, Грекия, Сербия және Болгарияға Экуменикалық Патриархаттың юрисдикциясына жататын аумақтарды қайтарумен туындаған мәселелер үшін қаражат жинауды зерттеді. 1914 жылы "Екклисиастики Кирика" газетіндегі мақалаларында ол жаңадан қайтарылған аумақтардың митрополиттері ұсынған әрбір ұсынысқа этникалық саясат себептерімен қарсылық білдірді: олар Экуменикалық патриархаттың азаюынан қорқып, ол этнорх рөлін атқарды.

Автокефалдық шіркеулердің басшылығы

Ол Афинадағы Грекия шіркеуінің митрополит-епискобы (1918-20) болды, содан кейін ол 1921 жылдан 1923 жылға дейін Мелетий IV атымен Константинопольдің Экуменикалық Патриархы болып сайланды. Ол 1926 жылдан 1935 жылға дейін Александрияның грек патриархы Мелетий ІІ епископтық атымен қызмет етті. Грекияның премьер-министрі Элефтериос Венизелостың танымал қолдаушысы болған ол Кипрде епископ болып қызмет етті, ол Грекияның Константин I бас тартқаннан кейін Афинаның архиепискобы болып сайланды. Екі жылдан кейін патша Константин І тағы таққа отырды, архиепископ Мелетий орнынан алынып, бұрынғы архиепископ Теоклет І қайтадан билікке отырды. 1921 жылы Константинопольді басып алған кезде ол Экуменикалық патриарх болып сайланды. 1923 жылы Грекия-Түркия соғысында грек әскерінің жеңілгенінен кейін отставкаға кетті. Бірнеше жылдан кейін ол папа және Александрия патриархы болып сайланды. Ол 1935 жылы қайтыс болды.