Кіріспе

Италиялық адмирал Георгий Антиохиялық (1151 немесе 1152 жылы қайтыс болды) - Нормандық Сицилия корольдігінің сот қызметкері және әскери офицері, Нормандық Сицилияның көпмәдени қоғамға және әскери күшке айналуына маңызды рөл атқарды. Ол негізінен Роджер II Сицилияның кеңесшісі ретінде қызмет етті. Ол Византия империясының шығыс православиелік мәсіхшісі еді. Георгийдің ағасы Тамимнің мұрагері Яхьяның қолынан қаза тапқаннан кейін Георгий сарайдан қашып, Норман Сицилияда бас сауғалады. ТОК

Балалық шағы мен мансабы

Георгий Антиохияның нақты туған жері белгісіз, бірақ көптеген адамдар оны Антиохияда өткізгенін айтады, ол өзінің жас өмірінің бір бөлігін сонда өткізгені анық. Ол қаланы қашан тастап кеткені белгісіз, бірақ Сара Дэвис Секорд оны 1084 жылы қала Селджуктардың басып алуы кезінде орналастырды, содан кейін Джордж император Алексий Комненьомен жұмыс табудан бұрын Византия империясының басқа да грек қалалары арқылы көшіп кеткен болуы мүмкін. Оның көптеген әкімшілік және тілдік дағдылары Норман сотында оның өркендеуіне ықпал етті. Ифрикиядағыдай, Георгий Сицилиядағы Ято округін басқаруға тағайындалды және оған Мысырдың Фатимидтер елшісі лауазымы берілді. Бұл лауазымдардың көбісі Георгийдің ақылшысы болған Христодулға бағынышты болып берілді. 1126 жылы Георг осы лауазымға орналасқан кезде, ол өзінің бұрынғы ұстазының барлық билігін қабылдады және 1151 немесе 1152 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1151 немесе 1152 жылы Георгийдің қайтыс болғаннан кейін көрінетін әртүрлі мәдени ықпалдардың төмендеуіне гректер, норманндар және Сицилия арабтары арасындағы көпір ретінде қызмет еткен Георгийдің жоқтығы ықпал еткен сияқты. Джошуа Бирк Норман сотының араб сипаты Джордж қайтыс болғаннан кейін бірден остракизмге ұшыраған деп дәлелдейді. Бірк мұны Джорджтың мұрагері Махдиялық Филипптің сотымен дәлелдейді, ол "әмансыздық" туралы аңыздар бойынша өлім жазасына кесілген, бұл оның Солтүстік Африкадағы бауырларына деген мейірімділігінің нәтижесі болуы мүмкін (бұл Джордж оларға қойған шарттардан да қатал болды). Алайда араб және мұсылман ықпалы көптеген жылдар бойы, кем дегенде, Сицилия королі Вильгельм II билік құрғанға дейін сақталып қалды. Мұсылман ғалымы мен жазушысы Ибн Джубайр патша сарайында арабтардың елеулі болуы мен ықпалын жазды.

Сицилияның адмиралы

Георгий Антиохияның әскери мансабы Сицилияға қоныс аударғаннан кейін көп ұзамай басталды. Ол бастапқыда Христодулдың қолбасшысы болды, олардың алғашқы бірлескен іс-шараларының бірі 1123 жылы Зирид әмірлерінің ордасы Махдияға шабуыл болды. Шабуыл Махдия маңындағы ад-Димас бекінісін басып алумен сәтті басталды, бірақ екі адмирал тез арада Зиридтерден жеңілді және олар Сицилиядан шыққан 300 кемеден 200-ін жоғалтты. Георгийдің әскери мансабының келесі кезеңдері Африка мен Грецияда өтті. 1140 жылдан бастап Георгий патша Роджер II-нің бұйрығымен Махдиа қаласына үнемі шабуыл жасай бастады. Махдияға шабуыл Норманның мұсылмандық Ифрикияға жасаған үлкен шабуылдарының бір бөлігі болды. Бұл содан кейінгі Соссе, Сфакс сияқты Солтүстік Африка қалаларына шабуылдан және 1148 жылы Джорджтың Махдияға соңғы шабуылдан көрінеді, онда ол 300 кемемен оралып, қаланы соңғы рет басып алды. Роджер II бұл күресті Византияға 1147 жылдан бастап Грекияға шабуыл жасау арқылы жеткізді. Бұл шабуылдарды грек тарихшысы Никетас Хониат өз замандасы Георгийді тек қана ашкөздікпен қоян-қолтық тонаған қарақшы ретінде суреттейді. Георгийдің шабуылдары Корфу аралынан басталды, ол Византияның аралға салған салықтары үшін пара ала алды. Георгий содан кейін Афина мен Пелопоннес аралы арасындағы Сарон шығанағына жүзіп барып, Монемвазия сияқты қалаларды басып алды. Георгий Пелопоннес аралынан өтіп, Коринф шығанағына кірді. Сол жерден ол әскерлерімен бірге Тебаға шабуыл жасап, қаланы тонап, зор байлықпен қашып кетті. Георгий содан кейін жеңілдетілген қорғаныстағы Коринф қаласына қарай бет алды және Фибада істегендей, Сицилияға 1147 жылдың соңында олжасымен оралды. Георгий 1148 жылы қайта оралады, бірақ ол венециандық және византиялық кемелер коалициясынан жеңіледі. 1149 жылы Георгий Эгей теңізі арқылы жүзіп өтіп, Константинополь қорғанысына шабуыл жасады. Бұл байланыстардың бүгінгі күнге дейін сақталған мысалы - Палермодағы ол бағыштаған шіркеу, Санта-Мария-делл-Аммирал немесе Адмиралдың Қасиетті Мария шіркеуі. Кейіннен ол Марторана деп те аталды. 1143 жылы Георг құрылысты қаржыландырды. Марторана - араб норман византиялық мәдениетінің басты мысалы, ол Норман Сицилияның әртүрлі мәдениеттерінің аспектілерін біріктіреді. Мұны шіркеудегі грек мозаикалары мен өнер туындыларынан, әртүрлі араб жазбалары мен жазуларынан көруге болады. Ол қайтыс болғаннан кейін шіркеуде жерленді. 2015 жылы Марторана ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралық орны араб Норман Палермо мен Монреал мен Сефалу кафедральді шіркеулерінің бөлігі болды.