Кіріспе

Уэльстік футболшы:Уэльстік футболшы Рой Пол (18 сәуір 1920 - 21 мамыр 2002), Уэльстің кәсіби футболшысы. Ол 30 реттен астам Уэльс құрамасының құрамасында ойнады және Уэльстің ең үздік ойыншыларының бірі болып саналады. Ронда аңғарында өскен Пол мектепті бітіргеннен кейін кенші болды, бірақ Суонсиден кәсіби келісімшарт ұсынысы оған кен орнын тастауға мүмкіндік берді. Футбол карьерасын Екінші дүниежүзілік соғыс бұзған, ол сол кезде дене шынықтыру мұғалімі болған. Соғыстан кейін Пол Лигаға алғаш рет қатысып, Суонси клубында төрт жыл ойнап, 1948-1949 жылдары Үшінші дивизионның Оңтүстік чемпионатында жеңіске жетті. Колумбиялық "Миллонариос" клубына ауысудан кейін тіркелген Пол 1950 жылы маусым айында 19 500 фунтқа "Манчестер Ситиге" қосылды. Манчестер Ситиде Пол жеті жыл капитан болып, клубты 1955 және 1956 жылдары бірінен соң бірі ФА Кубогының финалына жеткізді, біріншісін жоғалтып, екіншісін жеңді. 1957 жылы ол Вурчестер Сити клубының ойыншы-менеджері болды, ал кейіннен мансабын өзінің туған Оңтүстік Уэльсте аяқтап, жүк көлігі жүргізушісі болды. Ол 2002 жылы 82 жасында қайтыс болды.

Ерте мансап

Пол 1920 жылы 18 сәуірде Оңтүстік Уэльстің аңғарларында Гламорган штатының Тон Пентре қаласында дүниеге келді. Геллидегі Бронлвин мектебінде оқыған. Пол 15 жасында мектепті тастап, Ронда аңғарының көптеген жігіттері сияқты кенші болды. Тоң Бойз Клубында футбол ойнаған кезде оны Суонси Таун байқады, ол алдымен әуесқой ретінде, содан кейін бір айдан кейін кәсіби ретінде қол қойды. Суонсидің капитаны - бұрынғы Шотландия құрамасының ойыншысы Билл Имри. Пауль өзінің ерте мансабында, әсіресе, жақсы қанатты жарты ойынның негіздерін үйреткені үшін, Имридің күшті әсерін атады. Пауль Суонсидің кіші жақтарында ойнады, бірақ бірінші команданың шеттеріне жақындаған кезде, екінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан лига тоқтатылды. Соғыс басталғанда Пол кен орындарына оралды. Ол Суонсидің соғыс уақытындағы лигаларында ойнауын жалғастырды және 1939 жылы бірінші рет аға командада ойнады. Пауыл кен қазу өміріне қайта бейімделу үшін күресті, 1940 жылы теңіз жауынгерлеріне ерікті түрде қосылды. Ол сержант ретінде қызмет етті дене шынықтыру жаттықтырушысы, негізінен Девонда, бірақ ол соғыстың бір бөлігін Үндістанда өткізді. Девон қаласында ол Эксетер Сити клубында қонақ ретінде футбол ойнады, ал Уэльсте ол Суонси клубында соғыс кезінде футбол ойнады. Барсон Пауылды ұзақ жаттығулар кезінде tackling өнерінде оқытты және оған айлакер қарсыластың физикалық шайқаста басымдыққа ие болу үшін қолданатын айла-шарғыларын білдірді. Пауль Суонси клубында төрт жыл ішінде 159 кездесу өткізіп, 1948-1949 жылдары Оңтүстік үшінші дивизион чемпионы атанды. 1950 жылы ФА Кубогының матчында "Арсеналға" қарсы әсерлі ойын көрсеткен лондондықтар ойыншы үшін ұсыныс жасады, бірақ Суонси оны қабылдамады. Сол жылы Пауылға Колумбияның "Миллонариос" клубында сынақ өткізуге ұсыныс келді. Колумбиялық клубтар, олардың басқарушы органы ФИФА-ға қатысы жоқ болғандықтан, трансферлік алымдарды төлеуге міндетті емес, бірнеше британдық ойыншыларға ұқсас ұсыныстар жасады. Пауыл Оңтүстік Америкаға саяхат жасаған жеті адамның бірі болды. Millonarios оған 3000 фунт стерлинг және айына 150 фунт стерлинг ұсынды. Колумбияда болғаннан кейін Пауыл жағдайдан таң қалды. Ол өзінің өмірбаянында тікенді сыммен қоршалған футбол алаңдарын көргенде, "концлагерьді немесе зоопарктегі маймыл үйін" еске түсіргенін айтқан. Пол Боготада бірде-бір матч ойнамай, он күн ғана болды. Свонси Пауылдың сапарынан ашуланып, қайтып оралғаннан кейін оны тізілімге енгізді. Нәтижесінде ол Манчестер Ситиге 19 500 фунтқа ауысты, бұл жартылай қорғаушы үшін британдық рекорд. Кен Барнс сол күні клубқа қосылды. Барнстың үйлену тойында Пол шаңырақтың сүйемелдеушісі болды.

Манчестер Сити

Пауль Манчестер Ситиге қосылды, ол екінші дивизионға түсіп, Свонсимен бірдей деңгейде ойнады. Пол клуб үшін 1950-51 маусымның алғашқы күні дебют жасады, ол Том Финнидің қатысуымен Престон Норт-Энд командасына қарсы 4-2 жеңіске жетті. Манчестер Сити маусымның басында он матчта жеңіліссіз болды, бірақ Донкастер Роверске 4-3 есебімен ұтылып, жартылай ойын кезінде 3-0 есебімен басымдықты жоғалтты. 1954-1955 жылғы маусымда клубтың бағытын өзгертетін жаңа тактика енгізілді. Алдыңғы жылы Англияны 6-3 есебімен жеңген Венгрия командасынан шабыт алған клубтың резервтері тактикалық жүйені қолданды, онда Джонни Уильямсон терең жатқан орталық форвард ретінде қолданылды, нәтижесінде ұзақ жеңіліссіз жүрді. Манчестер Ситидің бапкері Лес Макдаулл бірінші команда деңгейінде осы жүйені сынап көруге шешім қабылдады, ол орталық форвард рөлінде Дон Ревиді қолданды. Осыдан кейін бұл жүйе "Реви" жоспары деп аталды. Маусымның алғашқы матчы Престон Норт-Энд командасына 5:0 есебімен ұтылып қалды. Келесі матчта жүйе Джон МакТэвис орнына Кен Барнспен өзгертілді. Сити Шеффилд Юнайтедті 52 есебімен жеңіп, осы жүйе маусымның қалған бөлігінде сақталды. Пауылдың тактикалық рөлі кейбір команда мүшелеріне қарағанда өзгермеген, бірақ капитан ретінде ол ойыншылардың бірігуін сақтау үшін жауапты болды. Манчестер Guardian Паулды жүйеге жақсы сай келетін деп санайды, оны "жас қорғаушылар арасында Пауылдың күш-қуаты мен жетілуін кемелділікке көрсететін стратегия" деп атады. Жаңа жүйе қолданылғанда, нәтиже жақсарды. 1954 жылдың қыркүйегінде "Сити" "Арсеналды" жеңіп, лиганың басына шықты, бірақ Пауль үшін жеке шығынсыз емес, өйткені "Арсеналдың" Томми Лоутонның теріні төрт тісін жоғалтты. Сити жетінші орынды иеленіп, титул талабын ұстай алмады, бірақ Полдың командасы ФА кубогында табысты жүріп, финалға жетті, онда олар Ньюкасл Юнайтедпен кездесті. Жарыстың алғашқы ойында Джеки Милберн гол соқты, ал 18 минутта Джимми Медоустың жарақаттануы Ситиді 10 адаммен ойнауға мәжбүр етті. Пауыл өзінің тактикасын өзгерту жауапкершілігін өз мойнына алды: "Байлық генералдар сияқты мен де шабуыл жасаудың ең жақсы амалы деп ойлаймын. Мен қолымды шапалақпен шапалақтап, "Осы Джордилерге бізді Уэмблиге әкелген заттарды көрсетеік" деп айқайладым". Бірінші таймның қалған бөлігінде ойын жақсарды, нәтижесінде Бобби Джонстон теңестіру голын соқты, бірақ екінші таймда Ньюкасл екі рет ұтып, 3-1 есебімен жеңіске жетті. Пауль командасын тағы да Уэмблиге алып барамын деп уәде берді, бірақ жеке өмірінде ол жеңіліске өзін кінәлады, ол капитан ретінде сәтсіздікке ұшыраған ба деп сұрады. Бұл жолы Манчестер Сити гол соқты, ал Сити екінші жартысында алға шығып, Пол өз жігіттеріне мүмкіндігінше көп ойынды жалғастыруды айтты. Кубок жеңгеннен кейін Пол Манчестер Ситиде тағы бір маусым ойнады. 1957 жылдың жазында оған жаңа келісімшарт ұсынылды, бірақ оның орнына 37 жасында кәсіби ойыннан зейнеткерлікке шықты, бұл шешімді шешуші фактор ретінде жасына байланысты жылдамдықты жоғалту деп атады. 1957 жылы 22 сәуірде "Эвертонға" қарсы ойынға қатысты. Жалпы, ол "Манчестер Сити" сапында 293 кездесу өткізіп, 9 гол соқты. Кәсіби карьерасын аяқтағаннан кейін Пол Ронда аңғарына оралып, Геллиде қоныстанды. Ол жартылай кәсіби деңгейде ойнауды жалғастырып, Вурчестер Ситиге қосылды, оған аптасына 20 фунт төлеп, көлік берді. Пауль 1957-1960 жылдар аралығында Вурчестер үшін 124 кездесу өткізді, оның ішінде ойыншы менеджері ретінде үш айлық мерзім болды. 1959 жылы ол Вурчестер құрамасының құрамында болды, ол Ливерпульді ФА кубогынан шығарып салды. Содан кейін ол Брекон Коринтианға, кейіннен Гарв Атлетикке ауысты, онда мансабын аяқтады.

Ойыннан кейінгі өмір

Футболшы карьерасын аяқтағаннан кейін жүк көлігі жүргізушісі болды. 2002 жылы 21 мамырда 82 жасында Треорхиде қайтыс болды.

Халықаралық мансап

Пауыл Уэльс құрамасында 33 рет алаңға шықты. Ол жасқа дейінгі топтарға қатыспады, өйткені оның заманында Уэльсте 23 жасқа дейінгі команда болған жоқ. Алғашқы кездесуін 1948 жылы қазан айында Шотландияға қарсы 3-1 есебімен жеңіліспен өткізді. Оның жалғыз халықаралық голы 1949 жылы қарашада Бельгияға қарсы 5-1 есебімен жеңіске жетті. 1955 жылдың қазан айында Пол Уэльстің Англияны 21 есебімен жеңген командасының құрамында болды, бұл Уэльстің Англияға қарсы 18 жыл ішінде алғашқы жеңісі болды. Алты айдан кейін Уэльс сол маусымдағы Британдық үй чемпионатының соңғы матчында Ирландиямен кездесті. Уэльс 1 - 0 есебімен алда тұрды, Дэнни Бланчфлауэрдің қолға түсірген шары Уэльске айыппұл соқты. Пол соққыны алды, бірақ оны Норман Апричард құтқарып қалды. Пауылдың сәтсіздіктері Уэльстің жеңісіне әкелді, өйткені Джимми Джонс екінші жартысында теңестірді және матч 1:1 аяқталды. Шотландия мен Англия арасындағы қалған матчта теңдікке қол жеткізген Уэльстің турнирдегі жеңісін де жоққа шығарды. Оның орнына, бірінші және жалғыз рет төрт жақ теңесті. Пол Уэльс құрамасында ойнаған жоқ.

Ойын стилі

Рой Пол жартылай қорғаушы ретінде ойнады, оның нақты орны мансабында өзгерді. Суонсиде ол негізінен оң жақтағы жартылай қорғаушы ретінде пайдаланылды, бірақ Манчестер Ситиге қосылғанда менеджер Лес Макдаулл оны сол жақтағы позицияға ауыстырды, бұл Пауыл оң аяқты болғанына қарамастан артықшылық берді. Халықаралық деңгейде ол Уэльстің барлық үш жартылай қорғаушы позициясында өнер көрсетті. Пауылдың капитандыққа деген көзқарасы әр ойыншының мүмкіндігінше көп күш салуын қамтамасыз ету болды, ол әріптестерінің құрметін оларды іс-әрекетке итермелеуге тырысумен араластырды; 1956 жылғы ФА Кубогының финалы алдындағы туннелде оның командасын бастап шығу алдындағы соңғы әрекеті - "Егер біз жеңіске жетпесек, сіз осыны көресіз" деп айқайлап, құлын көтеріп тұру. Манчестер Ситиде ол кез-келген уақытта айыппұл соққыларын алады, бірақ оның табыстылығы жоғары емес еді және Дон Реви клубқа қосылып, айыппұл соққыларын алу жауапкершілігін өз мойнына алғанда, ол "оларды алуымның жалғыз себебі - басқа ешкімнің ондай ойы жоқ" деп түсіндірді.