Кіріспе

Burning Springs) - АҚШ-тың Батыс Вирджиния штатының Уерт округіне қарасты құрылмаған қауымдастық.

Тарих

XIX ғасырдың басында бұлақтарда тұз өндіру үшін буланған тұздықты өндіру үшін ұңғымалар бұрғыланды. Мұнайлы тұзбен бірге мұнай да өндірілді. 1836 жылы тұз құдықтарынан жылына 50-100 баррель мұнай шығарып, оны жарық беретін май ретінде сата бастады. Бернинг-Спрингс құдығы Титусвиллдегі (Пенсильвания) Дрейк мұнай құдығынан бірнеше жыл бұрын мұнай өндіріп, сатты. Джон В. Ратбоун 1842 жылы 100 акр жерді сатып алып, он жылдан кейін жаңа ұңғыма бұрғылады, бірақ ол тұздан гөрі көп мұнай өндіргенін анықтады. Алайда 1859 жылы ол күніне жеті 40 галлондық баррель мұнай өндірді, бұл жақын маңдағы өзеннен мұнай жинаудан да тиімді болды. Біріншіден, ондағы тұз емес, мұнай алу үшін бұрғыланған құдық 1859 жылы басталды, көп ұзамай Ратбоун отбасы (Джон V және оның ұлы Джон C. ("Кас") Ратбоун) 70 бір акр жерді бұрғылауды қалаған басқаларға сатып жіберді. 1861 жылы бұл аймаққа 10 000 адам қоныс аударды, ал қала бір шақырымнан астам ұзындықта өсті. Ол кезде Бернинг-Спрингс Вирт округі орталығы Элизабеттен, сондай-ақ Паркерсбургтен үлкен болды, онда Кіші Канава өзенінен тасымалданған баррельдер Огайо өзеніндегі үлкен қайықтарда немесе теміржол вагондарына ауыстырылды. Азамат соғысы басталған кезде, полковник Касс Ратбоун 11-ші Батыс Вирджиниялық жаяу әскері болып табылатын отаршылдар ротасын жалдады, оның күйеу інісі Дэниел Э. Фрост лейтенант полковник болды. Алайда, 1862 жылдың 2 қыркүйегінде полковник Ратбоун 200-ге жуық сарбазымен бірге Спенсерде Конфедерация шабуылшыларына (Роан округі орталығы) берілді, бұл кейбір адамдар мұнай алаңында Конфедерация шабуылдарынан қорғау үшін ішінара төлем деп санайды. Рейдерлер дереу Ратбоун мен оның адамдарын шарт бойынша босатты, бірақ Ратбоун Пенсильванияға ауыстырылды, содан кейін президент Линкольн оны 1863 жылдың қаңтарында армиядан босатты. 1863 жылы 9 мамырда Джонс Имбоден шабуылы кезінде Батыс Вирджинияның штаттылығын тоқтату үшін Конфедерация шабуылы кезінде конфедерация шабуылымен барлық мұнай ұңғымаларын, сондай-ақ кемеге шығаруға дайын 120 000 галлонды өртеп жіберді. Ратбондар және басқалар біраз қалпына келтіруге қол жеткізді, бірақ 1865 жылы патриархтың және соғыста бірнеше басқалардың өліміне байланысты қалған Ратбондар өз үлестерін 400 000 долларға сатып, батысқа көшіп кетті. Кейінгі онжылдықтарда басқалар жүздеген ұңғыма бұрғылады. Қала қазір кішкентай болғанымен, мұнай өндіру әлі күнге дейін жалғасуда. Рубль шіркеуі 1982 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. 2002 жылы Ратбондарды еске алатын тарихи ескерткішке қоса, парк пен мұражай ашылды.