Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R1 Швецияның алғашқы ядролық реакторы болды. Бұл Стокгольмнің орталық бөлігіндегі Вальхаллавагендегі KTH Корольдік технология институтының кампусында, қазіргі Q ғимараттарының астындағы жартаста орналасқан ғылыми-зерттеу реакторы болды. Реактор 1954 жылдың 13 шілдесінен 1970 жылдың 6 маусымына дейін жұмыс істеді. Реактор бөлшектеліп, оның бүгінде ештеңе қалмады; реактор залы әлі де бар.
R1 was the first nuclear reactor of Sweden. It was a research reactor located at the KTH Royal Institute of Technology campus at Valhallavägen in central Stockholm, in the rock beneath the current day Q buildings. The reactor was active from July 13, 1954 to June 6, 1970. The reactor was dismantled, and there is nothing left of it today; the reactor hall however still exists.
Тарих
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталып, 1950 жылы швед үкіметі физиктер мен инженерлер тобынан құралып, реактор физикасы, радиация, материалдар және т.б. туралы көбірек білу үшін зерттеу жүргізді. сонымен қатар медициналық изотоптар өндіру үшін. Реактордың қуаты бастапқыда 300 кВт болды, бірақ кейін 1 МВтқа дейін арттырылды. R1 үлкен залда орналасқан, ол соборды еске түсіреді, оған "Ғылым мен технология соборы" деген лақап ат берді. Рольф Сиверт КТХ Корольдік технология институтында радиациялық бөлімнің меңгерушісі болды және реакторды іске қосуға рұқсат берді. 1970 жылы 6 маусымда R1 ядролық зерттеулер үшін Studsvik компаниясына ауысты.
As World War II came to a close, the Swedish government in 1950 formed a group of physicists and engineers to study and learn more about the basics – reactor physics, radiation, materials, etc. – but also to produce medical isotopes. The capacity of the reactor was originally 300 kW but was later increased to 1 MW. R1 was housed in a large hall reminiscent of a cathedral giving it the nickname the “Cathedral of Science and Technology”. Rolf Sievert served as the head of the radiation department at KTH Royal Institute of Technology and gave the approval to run the reactor. R1 was soon overtaken by Studsvik for nuclear research and on June 6, 1970 R1 was dismantled.
Бүгін
Қалпына келтірілгеннен кейін R1 отырған зал қауіпсіз деп танылды және оның қызықты эстетикасы мен акустикасы арқасында өнер көрмелері, концерттер мен музыкалық клиптер сияқты іс-шаралар үшін пайдаланылды. Оны экскурсиялар үшін шектеулі уақыт ішінде көруге болады. 2016 жылы реактор залы Алан Уокердің Faded (Restrung) әнінің клибін түсіру үшін пайдаланылды. Видео 2016 жылдың 11 ақпанында жарық көрді. 2015 жылы реактор залына шағын Вурлитцер театрының құбырлы органы орнатылды. Оның 7 трубалық жиынтығы (рангылар), екі клавиатурасы және барабан, ксилофон және сирена сияқты әр түрлі дыбыс эффекттері бар. Орган алғаш рет Стокгольмдегі Био Скандия театрында орнатылды, содан кейін 1950 жылдары Стокгольм қаласындағы Голубой залға көшірілді. Негізгі орган қалпына келтірілген кезде Вурлицкер жай ғана бөлшектеліп, жарты ғасырға жуық сақталды. 2005 жылы Wurlitzer табылды, консоль KTH-де сақталды, ал құбырлар қалалық әкімдікте сақталды. Қайта қалпына келтіру жұмыстары 2006 жылы Skandia Organ Association құрылғаннан кейін басталды. 2011 жылы орган камераларын салу жұмыстары басталды, ал 2015 жылдың тамызында соңғы бөлік, бас барабан келді. 2015 жылдың қазан айында Wurlitzer қайтадан арнау концертімен қайта іске қосылды және қазір концерттер мен зерттеулер үшін тұрақты қолданылады.
After being dismantled, the hall that R1 sat was deemed safe and was used for events like art exhibitions, concerts and music videos due to its interesting aesthetic and acoustics. It is open to the public during limited times for tours. In 2016, the reactor hall was used to film the music video for Alan Walker's song Faded (Restrung). The video was released on 11 February 2016. In 2015, a small Wurlitzer Theatre pipe organ was installed in the reactor hall, and has over 7 sets of pipes (ranks), and two keyboards, and additional instruments such as drums, a xylophone, and various sound effects such as a siren. The organ was first installed in the Bio Skandia theatre in Stockholm, then relocated in the 1950s to the Blue Hall in the Stockholm City Hall, to serve as a temporary instrument while the hall's main organ was being restored. When the main organ was restored, the Wurlitzer was simply dismantled and stored for almost half a century. In 2005, the Wurlitzer was unearthed, with the console stored at the KTH, and the pipes being stored at the City Hall. Restoration work started in 2006 with the formation of the Skandia Organ Association, In 2011, work began on constructing the organ chambers, and by August 2015 the last part, a bass drum arrived. In October 2015, the Wurlitzer was reactivated with a rededication concert, and is now regularly used for concerts and research.