Кіріспе
Америкалық бизнесмен Чонси Роуз (24 желтоқсан 1794 - 13 тамыз 1877) - XIX ғасырдың табысты американдық бизнесмені.
Chauncey Rose (December 24, 1794 – August 13, 1877) was a successful American businessman of the 19th century.
Ерте өмір
Шоуси Роуз 24 желтоқсан 1794 жылы Коннектикут штатының Уэтерсфилд қаласында шотланд иммигранттарының отбасында дүниеге келген. Шоуси сегіз баланың бірі болған, олардың барлығы баласыз қайтыс болған. Оның ағалары Джордж пен Джон Чарльстон, Оңтүстік Каролина және Нью-Йорк қалаларында табысты бизнес карьерасын бастады. Роуз Коннектикут округінің жалпы мектептерінде білім алды және 23 жасында бизнес жүргізу үшін қолайлы жер табу үшін батысқа қарай Индиана, Иллинойс, Кентукки, Теннесси және Алабама штаттарына барды. Ол батыс Индианаға шешім қабылдады және 1819 жылы Парк округінің Розедейл қаласында, содан кейін Дотивилл деп аталатын, тұңғыш рет өзінің назарын фрезерлеуге аударды, Розедейлдің сыртында Коксвилл қаласында алғашқы фрезерлеу залын салды. Оның табысы өскен сайын Роуз жақын маңдағы Виго округінің Терре-Хаут қаласында басқа да инвестициялық салаларға кеңейді, ол аймақтың сауда орталығы болып дамыды. Роуз Құмберленд жолының құрылысын бақылаған майор Корнелиус А. Огденнің басшылығымен АҚШ Армиясының инженерлер корпусын штаб-пәтерін Индианаполистен Терре-Хаутке көшіруде маңызды рөл атқарды. 1834 жылы Терре-Хоутке Индиананың екінші мемлекеттік банкінің аудандық филиалы берілсе, Роуз банк филиалының құрылысын күтіп тұрған кезде банк жұмыс істей алатын ғимаратты дайындады. Бұл майор Огденге жалақы төлеу үшін қауіпсіз орын берді. Роуз кейін ауылдың шығысында "Прейри Хаус" деп аталатын жақсы қонақ үй салды, сондықтан Огден мен Вест-Пойнт түлектері инженерлер корпусына қосылды. Бұл қонақ үй кейіннен алғашқы Терре-Хаут Хаус болып, 1855 жылы Роуздың атымен аталды. 1865 жылы Чонси Роуз Терре-Хаут-Хаус ауласында артезиандық ұңғыма бұрғылауды шешті. Олар 1629 фут тереңдікте мұнай тапты. Бұл Индианадағы алғашқы мұнай ұңғымасы болды. Иіске байланысты құдық тығылып қалған. Басқа бұрғылаулар олар жақын жерде бұрғылағанға дейін сәтті болмады. Ол Терре-Хаут үйін 1866 жылы сатты.
Бизнес жетістігі
Алты жыл бойы Парк округінде ұнтақ өндірісін бақылағаннан кейін Роуз өз бизнесін кеңейту үшін Тер-Хоутке оралды және сәттілікке қол жеткізді. Оның пайдасы жылжымайтын мүлікке қайта инвестицияланды, ал ол одан да көп байлықты жинады, кейінірек оның бір бөлігін темір жолға салды. Оның жылжымайтын мүлкі Виго және Салливан округтерінде, негізінен, көмір жерлері мен Терре-Хауттағы Шаунси Роуз қосалқы жерлерінде болды. 1847 жылы Роуз Терре-Хауте және Ричмонд теміржолының негізін қалаушы болды. 1848 жылы 10 мамырда Гринкастл қаласында өткен акционерлер жиналысында компанияның президенті болып сайланды. Ол 1865 жылы Терре-Хауте және Индианаполис темір жолы деп қайта аталды. Ол Уильям Д. Грисвольд пен Джозеф Колетт сияқты басқа да темір жолдарды құруға көмектесті.
Темір жол патшасы
Розаны темір жол патшасы деп атайды. Ол темір жолды ынталы қолдаған. 1842 жылғы тариф темір жол құрылысына айтарлықтай әсер етті. 17 доллар/тонна балғалы темір және 25 доллар/тонна орамалы темірден 50 - 80%-ға дейін шығындар көтерілді. 1846 жылғы Уокер тарифтері баж салығын 30% -ға дейін төмендетті және 1850 жылдары темір жол құрылысының бумын бастады. Роуз 1847 жылы 12 мамырда Индианаполистегі теміржол конгресіне барды. Оған Огайо, Индиана, Иллинойс және Миссури штаттарының өкілдері қатысты. Конгресс Сент-Луис пен Цинциннатиді байланыстыратын темір жол салуды ұсынды. Терре-Хоут және Ричмонд теміржолын Индиана штатының заң шығарушы органы 1847 жылы 26 қаңтарда бекіткен болатын. Бұл Индианада Тере-Хоуттен Ричмондқа дейін Индианаполис арқылы Ұлттық жолдың бағытына сәйкес темір жол салу еді. Сол кезде Индианадағы жалғыз темір жол 1847 жылдың қыркүйегінде аяқталған Мэдисон және Индианаполис темір жолы болды. Розаның ағасы Джон темір жол салуға қаражат жинауға көмектесті, бірақ көпшілігі Бостоннан Уэллс деген кісіден келді. Терре-Хауте және Ричмонд темір жолының акционерлері 1848 жылы 10 мамырда Гринкастл қаласында кездесті. Чонси Роуз президент болып сайланды. Ол Тер-Хоуттен Гринкастлге дейінгі жолды зерттеу үшін инженерді жалдауға уәкілеттік алды. Құрылыс 1851 жылдың көктемінде Терре-Хауте мен Индианаполистен басталды. Темір жолдар Уабаш өзенінен Тере-Хоутке дейін бу қайықтарымен жеткізілді. Роуз төрт локомотивті Hinkley Locomotive Works, Boston Machine Works компаниясынан сатып алды. Олар Нью-Йорк орталық пойызымен Олбаниден Буффалоға дейін жол жүрді. Толедоға су арқылы және Уобэш және Эри каналы арқылы Терре-Хаутке дейін. Индианаполистегі қозғалтқыштар Огайо штатының Дефаенс қаласынан Синциннатиге дейін, мүмкін, Майами мен Эри каналы арқылы, содан кейін Мэдисонға дейін, содан кейін Индианаполиске дейін темір жолмен өрлеп кетті. 1852 жылы наурыз айында жарысқа қатысқан. Үш локомотив Таунтон локомотив өндіру компаниясынан және жолаушылар вагондары Колумбустан сатып алынды. Терре-Хауттен Индианаполиске дейінгі сапар шамамен төрт сағатқа созылып, бір жолға 0,05 доллар немесе 3,65 доллар төленді. Роуз бірнеше жылдан кейін президенттік қызметтен зейнетке шығып, Винсенс жолы мен Роквилл жолына көшіп барды. 1851 жылы Терре-Хауте және Ричмонд Индианаполисте аяқталды. Индианаполис пен Ричмонд аралығындағы жол Индиананың Орталық темір жолы ретінде салынған. Ол 1853 жылдың қазан айында штаттық шекараға дейін аяқталды. Терре-Хауте және Ричмонд темір жолы өзінің атын Терре-Хауте және Индианаполис темір жолы деп өзгертті. Индианаполис пен Беллефонтейн темір жолы немесе "Бей желісі" Индианаполистен шығыс темір жолдарына алғашқы байланыс болды. Ол 17 ақпан 1848 жылы жалға алынған және 1852 жылдың желтоқсанында Юнион-Ситиге аяқталды. Ол Үлкен Төрт теміржолдың, кейіннен Нью-Йорк орталық теміржолының бір бөлігіне айналды. Bee Line ресми түрде 1868 жылы 16 мамырда құрылды; Үлкен Төртеу 1889 жылы маусымда. Үлкен төртінші - Кливленд, Цинциннати, Чикаго және Сент-Луис темір жолы. Роуз Терре-Хауте және Индианаполистің президенті болды, сонда Индианаполисте Одақ темір жолы ұйымдастырылды (1848) және Одақ қоймасы 1853 жылы салынды. Роуз Юнион вокзалында Юнион теміржолын құрастырған адамдардың бірі ретінде есімімен аталады. TH&I Индиананың темір жолдарының ішіндегі ең табыстысы болды. Винсенс темір жолы бастапқыда Эвансвилл және Иллинойс деп аталған, Олнидегі Огайо және Миссисипи темір жолымен, кейіннен 21 қаңтарда Винсенс қаласында 1849 жылы жалға алынған. Ол Терре-Хауте, Роквилл және Кроуфордсвиллге дейін кеңейтілді. Винсенс пен Терре-Хауттың арасындағы 58 мильдік жол WD Griswold және Chauncey Rose-тің басқаруымен 1853 жылы 23 қарашада ашылып, 1854 жылы аяқталды. Роуз өзінің TH&I акцияларын Эвансвилл және Кроуфордсвилл темір жолына оның құрылысын қаржыландыруға берді. Огайо және Миссисипи темір жолы Иллинойс штатынан (Иллинойс қаласының шығыс жағында) Иллинойс штаты арқылы Индиана штатының Винсенс қаласына дейін, содан кейін Балтимор және Огайо темір жолымен байланысу үшін Цинциннатиге дейін салуға шартты түрде тапсырылды. 1855 жылы 5 шілдеде Винсенске, 1857 жылы сәуірде Цинциннатиге жеткізілді. Индианаполис темір жолының батыс бөлігі Ұлттық жолдың бағыты бойынша Терре-Хоуттен Иллинойс-Таунға дейінгі Вандалия жолы болуы керек еді. Иллинойс штатының заң шығарушы органы Чикаго темір жолдарын көтермелеген және Сент-Луистің шығыс темір жолдарына кіруін тоқтатуға тырысқан "үй саясаты" болды. О...
In 1976, both the New York Central and the Pennsylvania where taken into Conrail. Conrail used the Vandalia route between St. Louis and Terre Haute and the New York Central line between Terre Haute and Indianapolis. Both had fewer curves than the lines built by Rose and associates in the early days of railroading. The lines are now owned by CSX. The Evansville Terre Haute line was eventually extended to Chicago through Danville, Illinois, as the Chicago & Eastern Illinois, C&EI. Rose and Josephus Collett were subscribers. The C&EI was acquired by the Missouri Pacific Railroad in May, 1967, giving it access to Chicago. As part of the merger agreement, it sold the Evansville line to the Louisville & Nashville in 1969. It is now owned by CSX. The final section of the Indiana railroad plan was the Indianapolis & Cincinnati. It was later extended to Lafayette and Chicago and became part of the Big Four. It was initially chartered as the Rushville & Lawrenceburg. The name was changed to Lawrenceburg & Upper Mississippi April 1, 1850. Rails were on the way, June 1, 1852. Trains were running November 1, 1853. The name changed to the Indianapolis & Cincinnati on October 4, 1853. This was the glory days of railroading. Railroads was the growth industry of the day almost like Silicon Valley is today. The industry was big business for investors, lawyers, and state legislatures. T rail was in use replacing flat iron, but gauge remained an issue. Most Indiana railroads were built at 4 ft 8 1/2 in, said to be Pennsylvania gauge. Ohio railroads were 4 ft 10 in causing problems for the Bee Line. The Ohio & Mississippi was built at 6 ft gauge. Charters in Indiana contained little discussed provisions. Subscriptions to stock were sold to the public. In Indiana, farmers often met subscription requirements by donating land, working to build the railroad, or contributing materials like firewood or railroad ties. Provisions usually required that construction begin within five years and be completed within fifteen years. Profits were capped. If over 15%, the surplus went to Indiana's common school fund. After a railroad earned its construction cost and a reasonable return, the state could regulate its tolls. And after a specified time, often 25 to 60 years, the state could buy the railroad for its construction cost.
Қайырымдылық
Жон қайтыс болғаннан кейін, Чонси өзінің $1,600,000-ға тең келетін мұрагерлік меншігінің жалғыз мұрагері екенін біледі. Нью-Йорк заңдары ағасының өсиеттерін орындауға кедергі келтіреді деп уайымдап, Чонси сотқа жүгінді және алты жыл бойы соттың алдында күрескеннен кейін ағасының мүлкін бөлу құқығын алды. Шоуси ағасының ақшасын, жалпы сомасы 1500000 долларды, түрлі қайырымдылық ұйымдарына, көбінесе Нью-Йорк аймағына таратты. Роуз Терре-Хоутте де өзінің ақшасымен кеңпейіл болды, онда оның қайырымдылық қызметі туралы 1875 жылы Нью-Йорк Таймс мақаласында сол күнгі валюта бойынша $ 2,000,000-дан асып кеткен деп хабарланды. Оның көптеген қайырымдылық жасағандар арасында Провиденс ауруханасы, тегін диспансер және Роуз жетімдер панасы болды, оларға ол тұрақты болуын қамтамасыз ету үшін жеткілікті ақша берді. Ол Индонезияның Кроуфордсвилл қаласындағы Уабаш колледжіне қаржылай көмек көрсетті. Ол Терре-Хауттегі қазіргі Индиана мемлекеттік университетінің орналасқан жерін қамтамасыз ету үшін 73 000 доллар берді. Роуз сонымен қатар Роуз политехникалық институтын (қазіргі Роуз Хулман технология институты) салуға және игеру үшін жеткілікті ақша берді. Колледждің іргетасы 1875 жылы 11 қыркүйекте қаланды, бірақ ол Роуз қайтыс болғаннан кейін 1883 жылы 5 наурызда ғана іске қосылды. Ол күні бүгінге дейін ғылым мен техникаға арналған бірнеше колледждердің бірі болып табылады. Роуз оны Terre Haute School of Industrial Sciences деп ұйымдастырды, бастапқы қор $500,000, сондықтан "бұл мекемеде ғимараттарды қоспағанда, өндірістік капитал бар". Роуз өзінің атынан Rosedale корпорациясын құрғаннан кейін, өзі қаржыландырған немесе құрған мекемелердің ешқайсысын көздемеген. Оның басқа есімдері, алғыс білдірген иелері, оны өлімнен кейін ескерткіш түрінде өзгерткен. Роуз 1877 жылы 13 тамызда Индиана штатының Терр-Хоуте қаласында қайтыс болды. Оның өсиеттері жарияланды.