Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альф Силлиман-күлкеннің 1969 жылғы фильмі The Stewardesses) - 1969 жылы түсірілген американдық 3D-коммедиялық фильм. Фильмнің сценарисін және режиссерін Аллан Силлифант (Эльф Силлиман-младший ретінде экранда көрсетілген) жазған. 100 000 доллардан астам бюджетпен түсірілген фильм театрларда 26 миллион доллар жинады. Бюджет жағынан бұл 3D фильмдердің ішіндегі ең табыстысы болып табылады. Бастапқыда "X" деген баға берілді, 1971 жылы фильм жаңа түсірілген көріністермен қайта өңделіп, Америка кино ассоциациясынан "R" деген баға алды.
1969 film by Alf Silliman Jr. The Stewardesses is a 1969 American 3D softcore comedy film written and directed by Allan Silliphant (credited onscreen as Alf Silliman Jr.) and starring Christina Hart, Monica Gayle, Paula Erickson and Donna Stanley. Produced on a budget of just over $100,000, the film grossed $26 million over its theatrical run. In budget relative terms it remains the most profitable 3D film ever released. Originally self rated "X", in 1971 the film was re edited with newly shot scenes to receive an "R" rating from the Motion Picture Association of America to qualify for a wide general release.
Сюжет
Лос-Анджелесте тұратын транс-Тынық мұхиты әуежай қызметшілерінің өміріндегі бір ғана оқиғалы түн. Басты кейіпкер 30 қабаттан секіріп, өз-өзіне қол жұмсаса, қалғандары есірткі қолданып, түрлі жыныстық қатынасқа түседі. Қыздардың бірі Вьетнамнан оралған жауынгермен дос болып, онымен төсекте болады.
A single eventful night in the lives of a crew of Los Angeles based, trans Pacific stewardesses. The leading character is killed in a 30 story suicide leap, and the others simply "party," using drugs and engaging in various sexual encounters. One of the girls befriends and beds a returning Vietnam combat soldier.
Өндіріс және даму
Фильм бастапқыда минималды өндіріс құндылықтары мен өте қарапайым сюжетпен 35 мм 3D жұмсақ "тәрізді" фильм болды. Ол арнайы "ересектер театрында" өте жақсы түсірілгендіктен, 1971 жылы Силлифант және атқарушы продюсер Луи Шер өз фильмдерін R рейтингісі бар, жалпыға ортақ 3D көркем фильмге қайта орауға шешім қабылдады. Фильмді "ашу" үшін Лос-Анджелес пен Гавайиде жаңа көріністер түсірілді, соның ішінде диалогтар мен жаңа жолаушылар ұшағының ішкі бөлмесі мен кабинасындағы кейіпкерлер. Өзін-өзі таңдайтын X рейтингі алғашқы кезеңдерде көрермендерді 3D фильмді көрсететін салыстырмалы түрде кішкентай театрларға тартады. Өткен жылы ресми R рейтингісімен фильмді кеңінен көрсету мүмкін болды, тіпті 70 мм 3D-де, 4300 орындық Бостон Музыкалық залы сияқты үйлерде. Фильм үш жыл бойы көрсетіліп, 800-ден астам кинотеатрларда көрсетілді. Ол үлкен кинотеатрларда жоғары бюджетті фильмдерден көп сатылған. Фильм де кем дегенде 30 шетел нарығында көрсетілді. Силлифанттың айтуынша, фильмнің тағы бір ерекшелігі - бұл кинотеатрларда көрсетіліп жатқанда қайта түсірілген, өңделген және жаңартылған жалғыз фильм болуы мүмкін. Фильмнің белсенді таратылуындағы үш жыл ішінде дамушы фильмнің төрт нұсқасы ойналған. Жазушы, продюсер, режиссер және 3D технологы Аллан Силлифант - Академия сыйлығын жеңіп алған жазушы және продюсер Стерлинг Силлифанттың кіші туған інісі. Century Precision Optics компаниясын құрған продюсер және оператор Крис Кондон инновациялық, салыстырмалы түрде жеңіл және портативті 3D камераларды жасады. Театр иесі Луис Шер атқарушы продюсер болды және өзінің өнер театры Гильдиясының театрларын жағалаудан жағалауға дейін фильмді көрсету үшін қолданды. Арнайы дайындықты алған 3D-техниктер әр театрға арнайы жабдықтарды орнату үшін жіберіледі және проекторларды оны қалай жұмыс істеуге үйретеді.
The film was initially a 35mm 3D softcore "skin flick" with minimal production values and a very basic plot. Since it was grossing extremely well in specialty "adult theaters," in 1971 Silliphant and executive producer Louis Sher decided to repackage their film into a regular R rated, general release 3D feature film, with a more complex, conventional storyline with reduced nudity and simulated sex activity. New scenes were shot in both Los Angeles and Hawaii to "open up" the picture, including dialogue and characters on a newer passenger plane interior and cockpit. The self imposed X rating was a draw in the early stages, attracting viewers to relatively small theaters showing the 3D film. In the last year, with the official R rating, it was possible to show the film more widely, even in 70mm 3D, in houses like the 4,300 seat Boston Music Hall. The film ran for three years and was presented in just over 800 theaters. It outsold some higher budget movies in larger theaters. The film also played in at least 30 overseas markets. The film is also notable in that it may be the only film to be extensively re shot, edited and updated as it played in theaters, according to Silliphant. Probably four versions of the evolving film were played over the three years that the film was in active distribution. Writer, producer, director, and 3D technologist Allan Silliphant was the younger half brother of Academy Award winning writer and producer Stirling Silliphant. Co producer and cinematographer Chris Condon, who had founded Century Precision Optics, built innovative, relatively lightweight and portable single strip 3D cameras. Theater owner Louis Sher was the executive producer, and used his Art Theater Guild theaters to display the film coast to coast. Specially trained 3D technicians would be sent to each and every theater to install the special equipment, and to teach the projectionists how to keep it running.
3D стерео технологиясы
Фильм 35 мм түсті түсіріліп, StereoVision деп аталатын жаңа, бір жолақ, бір жақтағы поляризацияланған форматта көрсетілді. Сурет баспада көлденең қысылады, содан кейін проекциялау үшін интеграцияланған анаморфты "сығудан босату" линзасымен кеңейтіледі. Бұрынғы технологиядан айырмашылығы, екі фильмнің бір-бірімен синхронды емес болуы мүмкін емес еді, өйткені олар бір лентада бір-бірімен қатар орналасқан. Барлық көрсетілімдерде 1950-ші жылдардағы кәдімгі қағаз көзілдіріктерден гөрі, мықты пластикалық шеңберлі поляризацияланған көзілдіріктер қолданылды. Силлифант StereoVision International Inc. компаниясының алғашқы президенті болды және негізгі процестің негізін қалады. 1972 жылы фильм 70 мм 3D-ге дейін көтерілді, бұл кең кадрға байланысты анаморфты талаптарды алып тастады.
The film was shot in 35 mm color and projected in a new, single strip, side by side polarized format called StereoVision. The image was compressed horizontally in printing, then expanded with an integrated anamorphic "unsqueezing" lens for projection. Unlike some prior technologies it was impossible for the two film images to go out of sync, because they were side by side on the same strip of film. All showings used sturdier plastic framed polarized glasses, rather than the familiar paper ones of the 1950s. Silliphant was the original president of StereoVision International Inc., and was the co inventor of the basic process. In 1972, the film was blown up to side by side 70 mm 3D, which removed the requirement for anamorphics due to the wider frame.
Сату тарихы
Фильмнің ерекшелігі - ол ешқашан жарнамалық трейлер қолданбаған, бірақ көптеген билбордтар, радио хабарлары және әрқашан театрдың таңқаларлық "роуд-шоу" емделуімен. Бірнеше жағдайда фильм бір театрда бір жылдан астам уақыт көрсетілді. Жарнама кампаниясында "47 керемет апта" немесе жергілікті "остара тұрыңыз" деген сандар жазылған. Ол 1971 жылдың қыркүйек пен қазан айларында үш апта бойы АҚШ-та бірінші орынды иеленді. 1976 жылы ол АҚШ пен Канададағы театрларда 6 878 450 долларды жинады. 2010 жылы түзетулер жасалғанда, отандық фильмдерді жалға беру 141 миллион доллардан асты. Бюджетінен 260 есе көп табыс тапқан ол салыстырмалы түрде барлық уақыттағы фильмдердің қаржылық табыстарының бірі болып табылады.
The film was uniquely marketed in that it never used a promotional trailer, but with many billboards, radio spots, and always an impressive "road show" treatment on the marquee of the theater. In several cases, the film ran for over a year in the same theater. The ad campaign would state "47th great week," or whatever was the local "hold over" figure. It was the number one film in the United States for three weeks in September and October 1971. By 1976 it had earned a theatrical rentals in the United States and Canada of $6,878,450. In 2010 adjusted dollars, the domestic film rentals exceeded $141 million. Having grossed around 260 times its budget, it is, in relative terms, one of the all time film financial successes.
Үй бейнесі
Видеоның алғашқы күндері Caballero Control Corporation "Стюардессалардың" редакцияланған нұсқасын VHS және Betamax таспа форматтарында шығарды, олар қазір басылмайды. Осы XXX нұсқасын жасау кезінде Кабальеро фильмге қатты инспертті түсіріп, оны қайта шығарды, ал кассетаның мұқабасында "3D-ден 3XXX-ке дейін" деген жарлық бар. Фильмнің ресми емес XXX нұсқасы болғанымен, "Стюардессалар" фильмінің бастапқы театралды релизі осы релизде сақталды. 2009 жылы 3D және 2D нұсқалары Стюардессалар DVD-де қол жетімді болды. Кинотеатрларда көрсетілуінің 40 жылдығына орай 2 DVD жинағына 2 жұп 3D көзілдірігі мен бонус функциялары кіреді. 2016 жылы фильмді Blu ray-де Kino Lorber шығарды.
In the early days of video, Caballero Control Corporation released a re edited version of The Stewardesses on VHS and Betamax tape formats, which are now out of print. In creating this XXX version, Caballero edited hardcore insert shots into the film and re released it, with the tagline "From 3D to 3XXX" on the tape cover. Although being a non official XXX version of the film, the original theatrical release credits for The Stewardesses remained intact for this release. In 2009, the 3D and 2D versions of The Stewardesses became available on DVD. Marking 40 years since its theatrical release, the 2 DVD set also includes 2 pairs of 3D glasses and bonus features. In 2016, the film was released by Kino Lorber on Blu ray.