C. K. Garrison

Кіріспе

Сан-Францисконың 1853 - 1854 жылдардағы 4-ші мэрі Корнелиус Кингсленд Гаррисон (1 наурыз 1809 - 1 мамыр 1885) - американдық пароход капитаны, кеме агенті, кеме жасаушы, капиталист және саясаткер. Ол 1853 жылдан 1854 жылға дейін Сан-Францисконың 4-ші мэрі болып қызмет етті.

Өмірбаян

Ол 1809 жылы 1 наурызда Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласына жақын Монтгомери фортында дүниеге келген. Балалық шағында ол әкесімен бірге архитектура мен инженерлік құрылыс саласында жұмыс істеді. 1830 жылы Нью-Йорк штатының Буффало қаласына көшіп келгеннен кейін ол құрылысшы болып жұмыс істеді, содан кейін 1834 жылы Канадаға көшіп барды, онда ол көпiрлер мен басқа да теңіз құрылыстарын салды. 1839 жылы Сент-Луиске көшіп келіп, қайықтар мен кемелерді салудан және басқарудан байлық жинады. Кейін ол Панамаға көшіп барып, Никарагуаның пароход компаниясының агенті болып жұмыс істеді, сондай-ақ Гаррисон, Фриц және Ральстонның банктік фирмасын құрды. Гаррисон сонымен қатар Миссисипи өзенінде бу қайықтарын басқаратын. 1849 жылы Гаррисон мен Ральф Стовер Фрец Панамада банктік қызметтерді қамтитын және казино ретінде жұмыс істейтін көлік агенттігін құрды. Гаррисон Миссисипи мен Орталық Америкада болған кезінен бастап картамен қалжыңдап, беделге ие болды. Чарльз Морган оны Панама арқылы жүретін пароходтар қызметіне агент ретінде жалдаған. Гаррисон Морганмен құрған Morgan & Garrison бизнес серіктестігі бір кезде қысқа және қазір өте әйгілі хатты алды: "Ерлер: Сіз мені алдауды қолға алдыңыз. Мен сізге сотқа шағым жасамаймын, өйткені заң тым баяу. Мен сені құртамын. "Сіздің қадірлі, Корнелиус Вандербильт". Бұл хат апокрифтік болып көрінеді, бірақ оның жалғыз негізгі көзі - Вандербильттің The New York Times газетіндегі некрологы, ол хат жазылғаннан кейін 25 жылдай уақыт өткеннен кейін жарияланды. Сан-Францискоға көшіп келген соң, 1853 жылы сол қаланың мэрі болып сайланды. Қала әкімі болғаннан кейін ол Нью-Йоркке оралып, онда спекулянт болды. Азамат соғысы кезінде ол АҚШ үкіметінің өзінің кемелерінің көпшілігін пайдалануға рұқсат берді. Соғыстан кейін ол кейіннен Миссури Пасифик темір жолы болып табылатын үлкен үлесті сатып алды, ол қайта ұйымдастырылғаннан кейін оның президенті болды. Сонымен қатар, ол осы қайта ұйымдастырудан туындаған сот ісіне де ұшырайды. Ол 1885 жылы 1 мамырда Нью-Йоркте жүрек ауруынан қайтыс болды. Ол Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында орналасқан Грин Вуд зиратында жерленген.

He was born on March 1, 1809, in Fort Montgomery, near West Point, New York. During his childhood, he studied architecture and civil engineering while working on his father's schooner. After moving to Buffalo, New York, in 1830, he worked as a builder, then moving to Canada in 1834 where he built bridges and other marine building projects. He moved to St. Louis no in 1839, where he made a fortune from owning, building, and commanding boats. He later moved to Panama, where he worked as an agent for the Nicaraguan Steamship Company and also established the banking firm of Garrison, Fritz, and Ralston. Garrison also operated steamboats on the Mississippi River. In 1849, Garrison and Ralph Stover Fretz established a transportation agency in Panama which included banking services and operated as a casino. Garrison earned a reputation as a card hustler from his days on the Mississippi and in Central America. Charles Morgan hired him as an agent for his steamship service running through Panama. The business partnership of Morgan & Garrison, which Garrison formed with Morgan, was reportedly once the recipient of a brief and now very famous letter: "Gentlemen: You have undertaken to cheat me. I won't sue you, for the law is too slow. I'll ruin you. Yours truly, Cornelius Vanderbilt." This letter appears to be apocryphal, however, its only primary source being Vanderbilt's obituary in The New York Times, published almost 25 years after the letter was supposedly written. After he moved to San Francisco, he was elected mayor of that city in 1853. After his term as mayor, he returned to New York, where he became a speculator. During the Civil War, he allowed the U. S. government to use most of his ships. After the war, he bought a large interest in what later became the Missouri Pacific Railroad, which he became president of after it was reorganized. He would also lose a lawsuit which resulted from this reorganization. He died on May 1, 1885, in New York City of a heart attack. He is interred at Green Wood Cemetery in Brooklyn, New York.