Бразилияның Гояс штаты: Географиясы, климаты және халқы
Goiás
Бразилияның Гояс штаты: географиясы, өзендері (Паранаиба, Сан-Франсиску, Арагуая), биіктігі және табиғи ерекшеліктері. Гео саяхатшыларға арналған ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бразилия мемлекеті
State of Brazil
География
Гойас үлкен платоны алып жатыр, оның кең, тегіс беті теңіз деңгейінен 750 мен 900 метр аралығында орналасқан және Бразилияның үш ірі өзен жүйесін бөліп тұрады: оңтүстікте Гойас Парана өзенінің саласы – Паранайба өзенімен суға толы; шығыста Сан-Франциско өзенінің салаларымен суға толы; ал солтүстікке қарай штатты Арагуая және Токантинс өзендері мен олардың салалары суға толы. Штаттағы басқа да ірі өзендер – Мея-Понте, Апоре, Сан-Маркос, Корумба, Клара, Мараньяо, Парана және Прето. Бұл өзендердің ешқайсысымен шағын қайықтарда қысқа қашықтықтарды баққанда жүзуге болмайды. Штаттың ең биік нүктесі – Пусо Альто, теңіз деңгейінен Чапада-дос-Веадеирос аймағында орналасқан. Гойас Бразилияда “campo cerrado” деп аталатын орманды саваннамен жабылған, бірақ өзендер бойында тропикалық ормандар да кездеседі. Платоның климаты тропикалық. Орташа айлық температура ең жылы айда 26 °C-тан ең суық айда 22 °C-қа дейін өзгереді. Жыл жаңбырлы маусымға (қазан–наурыз) және құрғақ маусымға (сәуір–қыркүйек) бөлінеді. Жылдық орташа жауын-шашын мөлшері шамамен , бірақ бұл биіктік пен микроклиматқа байланысты өзгеріп тұрады. Дегенмен, штаттың кейбір бөліктерінде тропикалық Атлантикалық орманның шағын қалдықтары сақталған, олар көбінесе өзендер мен аңғарлар маңында кездеседі. Гойас, Мату-Гросу, Мату-Гросу-ду-Сул штаттары мен Федералды округтан тұратын Ұлы Орталық-Батыс аймағы Бразилияның ең қарқынды дамитын аймақтарының бірі. Гойас штатының халқы 1950 мен 1980 жылдар аралығында үш есеге өсті және одан әрі жылдам өсуде. Алайда, Федералды округ пен миллионнан астам халқы бар Гояния агломерациясынан тыс Гойас штатының көп бөлігі сиреп қоныстанған. Халықтың негізгі шоғырлану орындары – оңтүстік-шығыста Гояния (Гояния және Апаресида де Гояния) аймағы, Минас-Жерайс штатымен (Катало́н, Рио-Верде, Жатай және Кальдас-Новас) шекаралас аймақ және Федералды округ маңындағы (Формоса, Планальтина де Гойас және Лузианья) жерлер.
Goiás occupies a large plateau, the vast almost level surface of which stands between 750 and 900 m above sea level and forms the divide between three of Brazil's largest river systems: to the south, Goiás is drained by the Paranaíba river, a tributary of the Paraná River; to the east it is drained by tributaries of the São Francisco River; and northward the state is drained by the Araguaia River and the Tocantins River and their tributaries. Other major rivers in the state are the Meia Ponte, Aporé, São Marcos, Corumbá River, Claro, Maranhão, Paranã and Preto. None of these rivers is navigable except for short distances by small craft. The state's highest point is Pouso Alto, at above sea level, in the Chapada dos Veadeiros. Goiás is covered with a woodland savanna known in Brazil as campo cerrado, although there are still tropical forests along the rivers. The climate of the plateau is tropical. Average monthly temperatures vary from 26 °C (79 °F) in the warmest month to 22 °C (72 °F) in the coldest. The year is divided into a rainy season (October–March) and a dry season (April–September). Average annual rainfall is about , but this varies due to elevation and microclimate. Some parts of the state, however, have small remnants of tropical Atlantic forest, that mostly appears around rivers and valleys. The Great Central West Region, consisting of the states of Goiás, Mato Grosso, Mato Grosso do Sul, and the Federal District, is among the fastest growing regions of Brazil. The population of Goiás state tripled in size in the period from 1950 to 1980 and is still growing very quickly. However, outside the Federal District and the Goiânia metropolitan region (with a population of over a million) most of Goiás is very thinly populated. The chief concentration of settlement is in the southeast, in the area of Goiânia (Goiânia and Aparecida de Goiânia), across the border from Minas Gerais (Catalão, Rio Verde, Jataí, and Caldas Novas), and around the Federal District (Formosa, Planaltina de Goiás, and Luziânia).
Тарих
Бразилияның ішкі бөлігін еуропалықтар алғаш рет 17 ғасырда Сан-Паулудан шыққан экспедициялар арқылы зерттеді. 1682 жылы бандейранте Бартоломеу Буэно да Силва (Анхангуера) Арагуая өзенінің саласының құмды-шағылдан алтын тапты. Ол сол жерде Санта-Анна деп аталған елді мекенді құрды, ол кейін Гояс-Велью колониялық қаласына, штаттың бұрынғы астанасына айналды. 1744 жылы еуропалықтар толық зерттемеген кең ішкі аймақ генерал-капитандыққа айналдырылды, ал 1822 жылы Бразилия империясының провинциясы болды. 1889 жылы ол штат мәртебесін алды. 1891 жылғы Бразилия конституциясы елдің астанасын Бразилияның Жоғарғы жазығына (Планалто-Централь) көшіру керектігін белгіледі, ал 1956 жылы Гояс федералды округ пен ұлттық астана Бразилияның орны ретінде таңдалды. Федералды үкімет ресми түрде 1960 жылы Бразилияға көшірілді. 1933 жылы Гояния, ең ірі қала және астана, солтүстік-батыстағы ескі, қол жеткізу қиын болған Гояс штатының бұрынғы астанасын алмастыру мақсатымен жоспарланды. 1937 жылы штат үкіметі мұнда көшірілді, ал 1942 жылы ресми ашылу салтанаты өтті. Гояния қазір Бразилиядағы ең қарқынды өсіп келе жатқан қалалардың бірі және елдегі өмір сүруге ең қолайлы қалалардың бірі. Ол өнеркәсіп орталығы (Анаполис және Апаресида-де-Гояния қалаларымен бірге) және Сертанежу деп аталатын елдік мәдениет пен музыканың мәдени орталығы ретінде ерекшеленеді. Штаттың салыстырмалы түрде үлкен аумағы болғандықтан, байланыс өте қиын болды. Штаттың солтүстік бөлігі оңтүстік үкімет тарапынан тасталып қалғандай сезініп, бөліну қозғалысын бастады. Жергілікті саяси көшбасшылар да осы қозғалысты қолдады. 1988 жылы Гояс штатының солтүстік жартысы Токантинс деген жеке штат болып құрылды.
The first European exploration of this interior part of Brazil was carried out by expeditions from São Paulo in the 17th century. Gold was discovered in the gravel of a tributary of the Araguaia River by the bandeirante Bartolomeu Bueno da Silva (the Anhanguera) in 1682. The settlement he founded there, called Santa Anna, became the colonial town of Goiás Velho, the former state capital. In 1744 the large inland area, much of it still unexplored by Europeans, was made a Captaincy General, and in 1822 it became a province of the empire of Brazil. It became a state in 1889. The Brazilian constitution of 1891 specified that the nation's capital should be moved to the Brazilian Highlands (Planalto Central), and in 1956 Goiás was selected as the site for the federal district and capital national, Brasília. The seat of the federal government was officially moved to Brasília in 1960. Goiânia, the largest city and capital was planned in 1933 to replace the old, inaccessible former state capital of Goiás, northwest. In 1937 the state government moved there, and in 1942 the official inauguration was held. Goiânia is now one of the fastest growing cities in Brazil and one of the most livable cities in the country. It stands out as both an industrial center (along with the neighboring towns of Anápolis and Aparecida de Goiânia) and as a cultural center for country culture and music, known as Sertanejo. Due to the relatively large territory of the state, which was over , communications were obviously very difficult. The northern part of the state began to feel abandoned by the southern government and began a movement for separation. Local political leaders also encouraged the movement. In 1988 the northern half of Goiás became a separate state called Tocantins.
Дін
Бразилия география және статистика институтының (IBGE) халық санағы мәліметтері бойынша, 2010 жылы штат халқының 58,89% католик дінін ұстанған, 28,07% протестант немесе евангелист, 8,11% дінсіз, 2,46% спиритист, 0,67% Ехоба куәгерлері, 1,01% басқа христиан діндері (олардың ішінде Бразилия католик-апостольдық шіркеуі, Шығыс православие шіркеуі, мормонизм және тағы да басқалары) болса, ал 0,79% басқа діндерді ұстанған.
According to the Census of the Brazilian Institute of Geography and Statistics (IBGE), in 2010 58.89% of the state's population was Roman Catholic, 28.07% were Protestants or evangelicals, 8.11% had no religion, 2.46% were Spiritists, 0.67% Jehovah's Witnesses, 1.01% other Christian religions (which include the Brazilian Catholic Apostolic Church, Eastern Orthodox Church, Mormonism and others) and 0.79% from other religions.
Білім
Португал тілі – ресми мемлекеттік тіл, демек мектептерде басты тіл ретінде оқытылады. Дегенмен, ағылшын және испан тілдері де ресми жоғары мектеп оқу жоспарының құрамына кіреді.
Portuguese is the official national language, and thus the primary language taught in schools. English and Spanish, however, are also part of the official high school curriculum.
Экономика
Қызмет көрсету секторы ЖІӨ-нің ең ірі бөлігі болып табылады, 43,9% құрайды, одан кейін өнеркәсіп секторы 35,4% құрайды. Ауыл шаруашылығының үлесі ЖІӨ-нің 20,7%-ын құрайды (2004 ж.). Гойас экспорты: соя 49,2%, ірі қара еті 10,5%, алтын 9,1%, басқа ет 7,5%, темір 7,4%, былғары 4% (2002 ж.). Бразилия экономикасындағы үлесі: 2,4% (2005 ж.). Гойас егін шаруашылығында елдегі көшбасшы болып табылады. 2016 жылы Гойаста Бразилиядағы ірі қара малдарының саны бойынша 3-орынды иеленді: 22,6 миллион бас. 2015 жылы Гойаста шошқа саны шамамен 2,0 миллион басқа жуық болды. Штат Бразилиядағы ең ірі 6-шы мал қорасына ие, бұл ұлттық мал қорасының 5%-ын құрайды. Гойастағы муниципалитеттер арасында Рио-Верде халық саны бойынша 3-орынды иеленді. 2016 жылы Гойас сүт өндірушілердің ішіндегі 4-орынды иеленді, бұл елдің сүт өндірісінің 10,1%-ын құрады. 2015 жылы штатта тауық саны 64,2 миллион басқа жетті. Биыл тауық жұмыртқасының өндірісі 188 миллион ондыққа жетті. Гойас ұлттық өнімнің 5%-ын құрайтын жұмыртқа өндірушілердің ішіндегі тоғызыншы орынды иеленді. Ауыл шаруашылығының жалпы үлесі мемлекеттің ЖІӨ-нің 21%-ын құрады. Гойас штаты қант қамышы, жүгері, соя, сорго, бұршақ, күнбағыс, помидор, сарымсақ өсірумен қатар мақта, күріш, кофе және бидай өсіреді. 2019 жылы Гойас Бразилияның ең жоғары дәнді дақылдар өндіретін 4-ші штаты болды, бұл ұлттық өнімнің 10%-ын құрады. Гойас - елдегі қант шашағы өнімін өндіруші екінші орында, ұлттық өнімнің 11,3%-ын құрайды, 2019-20 жылғы өнімнің 75,7 млн тоннасы жиналды. Сол жылы 12,46 млн тонна соя өндірген 4-ші ел болды. Ол сорго өндірісінде ұлттық көшбасшылыққа ие: 2019-2020 циклында Бразилияның өсімдік шаруашылығының 44%-ын өндірді, 1,09 миллион тонна өнім жиналды. 2017 жылы елімізде жүгері өсіру бойынша 4-ші орында тұрды. Сондай-ақ, мемлекет Бразилияның қызанақ өндіру бойынша көшбасшысы болып табылады: 2019 жылы 1,2 миллион тоннадан астам өнім өндірді, бұл елдің жалпы өнімінің үштен бірі. 2019 жылы Гойас бразилиялық сарымсақ өндірісінің көшбасшысы болды. Гойас 2017-18 жылғы егін жинау кезінде 374 мың тоннамен Бразилиядағы бұршақ өндіруші 4-ші орында болды және елдің өндірісінің шамамен 10%-на ие болды. Сонымен қатар, Мату-Гросу штаты мақта өндіруде үшінші орында тұр, бірақ ұлттық өнімнің басым бөлігі Мату-Гросудан келеді, ал Гойас тек 2,3% ғана қатысады. Күнбағыс бойынша 2020 жылы Гойас 41,8% -мен Мато-Гросодан ғана жоғалып, 2-ші ірі ұлттық өндіруші болды. Күріш өндіруде Гойас Бразилияда ұлттық өнімнің 1%-ын өндіретін 8-ші ірі өндіруші болып табылады. Минералдар да маңызды, мемлекет никель, мыс, алтын, ниобий және алюминий (боксит) өндіруші болып табылады. 2017 жылы Гойас ұлттық минералды қатысудың 4,58%-ын иеленді (елдегі 3-орын). Никельді өндіруде Гойас пен Пара - елдің жалғыз екі өндірушісі, Гойас өндірісі бойынша бірінші орында, 154 мың тоннаны 1,4 миллиард реалға ие болды. Мыс өндірісінде 242 мың тоннамен 1,4 миллиард реалдық құнмен елдегі 2-ші орынды иеленді. Алтын өндіру бойынша ол 10,2 тоннамен 823 миллион реалдық құнмен елдегі 4-ші орында тұрды. Ниобий (пирохлор түрінде) 27 мың тоннамен, құны 312 миллион реалдық доллармен, елдегі 2-ші ірі өндіруші болды. Алюминий (боксит) өндірісінде ол елдің 3-ші ірі өндірушісі болды, оның құны 51 миллион реалға жетті. Жемшөптер бойынша Гойас Бразилиядағы изумруд өндіретін штаттардың бірі болып табылады. Кампос-Вердес "Зөміргүлдер астанасы" деп аталады. Сондай-ақ, штатта турмалин өндірісі белгілі (Бразилия - бұл асыл тастың ең ірі өндірушілерінің бірі) және сапфир (жедел режимде). Мемлекеттегі ең қарқынды дамып келе жатқан сала - өнеркәсіп пен сауда. 2017 жылы Гойастың өнеркәсіптік ЖІӨ-сі 37,1 млрд реал долларын құрады, бұл ұлттық өнеркәсіптің 3,1%-ына тең. Ол салада 302,952 жұмысшы жұмыс істейді. Негізгі өнеркәсіптік секторлар: Құрылыс (25,6%), Тамақ (25,2%), Электр энергиясы және су (17,2%), Мұнай өнімдері және биоотын (7,4%) және Химия (3,7%). Осы 5 секторда мемлекеттік өнеркәсіптің 79,1% шоғырланған. Гойания мен Апаресида де Гойания азық-түлік өңдеу өнеркәсібінің орталығы, фармацевтикалық фабрикалардың Анаполисі болып табылады. Оңтүстік-батыстағы Рио-Верде - бұл аймақта көптеген жаңа өнеркәсіп орындары орналасқан, ал Катало - металл механикалық және химиялық орталық. Бразилияда автомобиль секторының үлесі өнеркәсіптік ЖІӨ-нің 22% -ға жуығын құрайды. Гойаста Mitsubishi, Suzuki және Hyundai зауыттары бар.
The service sector is the largest component of GDP at 43.9%, followed by the industrial sector at 35.4%. Agriculture represents 20.7%, of GDP (2004). Goiás exports: soybean 49.2%, meat of cattle 10.5%, gold 9.1%, other meat 7.5%, iron 7.4%, leather 4% (2002). Share of the Brazilian economy: 2.4% (2005). Goiás is a leader in the country in crop raising. In 2016, Goiás had the 3rd largest cattle herd in Brazil: 22.6 million head of cattle. The number of pigs in Goiás was approximately 2.0 million head in 2015. The State had the 6th largest Brazilian herd, 5% of the national herd. Among the municipalities in Goiás that stood out, Rio Verde had the 3rd largest national population. In 2016, Goiás was the 4th largest milk producer, accounting for 10.1% of the country's milk production. The number of chickens in the State was 64.2 million head in 2015. The production of chicken eggs this year was 188 million dozens. Goiás was the 9th largest producer of eggs, 5% of national production. Agriculture as a total represented 21% of the GDP of the state. The state of Goiás stands out in the production of sugarcane, corn, soy, sorghum, beans, sunflower, tomato, garlic, in addition to also producing cotton, rice, coffee and wheat. In 2019, Goiás was the Brazilian state with the 4th highest grain production, 10% of the national production. Goiás is the 2nd largest producer of sugarcane in the country, 11.3% of national production, with 75.7 million tons harvested in the 2019–20 harvest. In the same year, it was the 4th largest producer of soy, with 12.46 million tons. It has the national leadership in the production of sorghum: it produced 44% of the Brazilian crop production in the 2019–2020 cycle, with a harvest of 1.09 million tons. In 2017, it was the 4th largest producer of maize in the country. The state is also the Brazilian leader in tomato production: in 2019 it produced over 1.2 million tons, a third of the country's total production. In 2019, Goiás became the leader of the Brazilian production of garlic. Goiás was the 4th largest producer of beans in Brazil in the 2017–18 harvest, with 374 thousand tons, and has about 10% of the country's production. The state is also in 3rd place in the national production of cotton, however, most of the national production is from Mato Grosso and Bahia Goiás has only 2.3% of participation. In sunflower, in 2020 Goiás was the 2nd largest national producer, with 41.8%, losing only from Mato Grosso. In rice, Goiás is the 8th largest producer in Brazil, with 1% of national production. Minerals are also important with the state being a major producer of nickel, copper, gold, niobium and aluminum (bauxite). Goiás had 4.58% of the national mineral participation (3rd place in the country) in 2017. At nickel, Goiás and Pará are the only two producers in the country, Goiás being the 1st in production, having obtained 154 thousand tons at a value of R$1.4 billion. In copper, it was the 2nd largest producer in the country, with 242 thousand tons, at a value of R$1.4 billion. In gold, it was the 4th largest producer in the country, with 10.2 tons, at a value of R$823 million. In niobium (in the form of pyrochlorine), it was the 2nd largest producer in the country, with 27 thousand tons, at a value of R$312 million. In aluminum (bauxite), it was the 3rd largest producer in the country, with 766 thousand tons, at a value of R$51 million. In gemstones, Goiás is one of the emerald producing states in Brazil. Campos Verdes is considered the "Capital of the Emeralds". The state also has known production of tourmaline (Brazil is one of the biggest productors of this gem), and sapphire (in a scarce mode). The strongest growing area in the state has been in industry and commerce. Goiás had in 2017 an industrial GDP of R$37.1 billion, equivalent to 3.1% of the national industry. It employs 302,952 workers in the industry. The main industrial sectors are: Construction (25.6%), Food (25.2%), Industrial Public Utility Services, such as Electricity and Water (17.2%), Petroleum Products and Biofuels (7.4%) and Chemicals (3.7%). These 5 sectors concentrate 79.1% of the state's industry. Goiânia and Aparecida de Goiânia have become centers of food processing industries, Anápolis of pharmaceutical factories. Rio Verde, in the southwest, is one of the fastest growing small cities with many new industries locating in the area and Catalão is a metal mechanical and chemical center. In Brazil, the automotive sector represents close to 22% of industrial GDP. Goiás has Mitsubishi, Suzuki and Hyundai factories.
Экономикалық көрсеткіштер
Ауыл шаруашылығы (тоннада): қант қамысы (9.251.798), соя (3.420.653), жүгері (3.414.601), помидор (759.009), күріш (352.135), мақта (278.363), маниок (255.639), бұршақ (200.977) (1999). Мал басы: құс (80.000.000 шамамен), ірі қара мал (18.000.000 шамамен), шошқа (1.000.000 шамамен) (1999). Кен байлықтары: титан илмениті (1,624 т), никель (52,302 т), марганец (23,242 т), кобальт (484 т), темір (199 шикі тонна), ниобий пирохлориді (54,953 т), алтын (4.512.882 грамм), күміс (211.917) (1998). Өнеркәсіп: азық-түлік, металлургия, металл емес кендерді өндіру.
2017 жылы штаттағы жалпы жол желісі 96 642,1 км құрады, оның ішінде қалалық, мемлекеттік және федералдық жолдар бар. 2021 жылдың желтоқсанына қарай Гойас штаты қалалық жолдардан басқа, Гойас штатының 21 212,67 км және 2 094,3 км федералдық жолдарына ие болды. 13 000 км-ден астам асфальтталған жолдар бар, ал шамамен 1 200 км екі қатарлы автомобиль жолдарынан тұрады. BR 060 Бразилиа, Гояния және Жатай арасында 520 км-ден астам екі қатарлы болып келді. BR 050 штатта дерлік толығымен екі қатарлы, Кристалина мен Минас-Жерайс штатының шекарасы арасындағы 200 км-ден астам автомобиль жолдары екі қатарлы. Гояния мен Минас-Жерайс штатының шекарасы арасындағы BR 153 де екі қатарлы, сонымен қатар Гоянияны BR 070-пен байланыстыратын автомобиль жолдары да екі қатарлы. Штаттағы автомобиль жолдарының екі қатарлы болуы 2000 жылдары басталды және содан бері үнемі дамып келеді. Қазіргі уақытта Анаполис пен Токантинс штатының шекарасы арасындағы BR 153 жолын екі қатарлы ету жобасы жүзеге асырылуда. Бразилиялық автомобиль жолдары жүйесіне BR 020, BR 040, BR 050, BR 060, BR 070, BR 080, Rodovia Transbrasiliana (BR 153), BR 158, BR 251, BR 364, BR 414, BR 452 кіреді; сонымен қатар, штат арқылы 60-тан астам мемлекеттік автомобиль жолдары өтеді. Гоянияның солтүстік-шығысындағы Санта-Женовева әуежайында жақын арада жаңғырту жұмыстары басталады. Жылдық номиналды сыйымдылығы 600 000 жолаушыны құраса, 2004 жылы 950 000 жолаушыны қабылдады. Жаңа терминалымен бірге ол жылына 2 миллионға дейін жолаушыны қабылдай алады. Гойаста бірнеше әуежай бар. Анаполисте Бразилия әуе күштерінің үстіркілді ұшақтары үшін әуе базасы салынды. Паранайба өзенінде тек су жолы бар, ал оның негізгі порты – Сан-Симао, ол Hidrovia Tietê Paraná жүйесінің бір бөлігі болып табылады. Штаттағы ең маңызды теміржолдардың бірі – Ferrovia Norte Sul (Солтүстік-Оңтүстік теміржолы). 2021 жылдың 4 наурызында Сан-Симао (ГО) мен Эстрела-д'Оэсте (СП) арасындағы бөлім пайдалануға берілді. Сан-Симаода 42 000 тонналық сыйымдылығы бар және жылына 5,5 миллион тонна соя, жүгері және соя ұнын өңдеуге қабілетті терминал салынды. 2021 жылдың 29 мамырында Рио-Верде (ГО) мультимодальды терминалынан Сантос портына соямен жүктелген алғашқы теміржол пойзы жөнелтілді. Бұл сапар Рио-Верде мен Сан-Симао (ГО) арасындағы 200 км-ден астам жолдың ашылуын белгіледі.
In 2017, the state had a total road network of 96,642.1 km, including municipal, state and federal roads. As of December 2021, Goiás owned, in addition to municipal roads, 21,212.67 km of Goiás state roads and 2,094.3 km of federal roads. There are more than 13,000 km of paved roads and about 1,200 km are duplicated highways. The BR 060 has more than 520 km duplicated between Brasilia, Goiânia and Jataí. The BR 050 is almost entirely duplicated in the state, with more than 200 km of highways between Cristalina and the border with Minas Gerais. The BR 153 between Goiânia and the border with Minas Gerais is also duplicated, in addition to the highways that connect Goiânia with the BR 070. Duplication of highways in the state began in the 2000s and has been constantly evolving ever since. There is currently a project to duplicate the BR 153 between Anápolis and the border with Tocantins. Highways in the Brazilian Highway System include BR 020, BR 040, BR 050, BR 060, BR 070, BR 080, Rodovia Transbrasiliana (BR 153), BR 158, BR 251, BR 364, BR 414, BR 452; additionally, over 60 state highways run through the state. Modernization work will soon get under way at Santa Genoveva Airport in the northeast side of Goiânia. With nominal yearly capacity of 600,000 passengers, in 2004 it received 950,000. With its new terminal, it will be able to handle up to 2 million users a year. Air traffic in Goiás has several airports. An airbase has been built in Anápolis for supersonic aircraft of the Brazilian Air Force. There is only a waterway on the Paranaíba River, and its main port is São Simão, which forms part of the Hidrovia Tietê Paraná. One of the most important railways in the state is the Ferrovia Norte Sul (North South Railway). On March 4, 2021, the section between São Simão (GO) and Estrela d'Oeste (SP) entered into operation. In São Simão, a terminal with a static capacity of 42,000 tons and the capacity to process 5.5 million tons of soybeans, corn and soybean meal per year was built. On May 29, 2021, the first railway composition loaded with soybeans departed from the multimodal terminal of Rio Verde (GO), bound for the Port of Santos. This trip marked the inauguration of the section between Rio Verde and São Simão (GO) with just over 200 km.
Спорт
Штаттағы басты спорт түрі – футбол. Басты футбол клубтары: Гояс, Атлетико Гояньенсе, Вила Нова, Анаполис, Итумбиара, Анаполина, CRAC және Гояния. Гоястағы басты стадиондар – Серра Дорада стадионы және Педро Людовико Тейшейра Олимпиадалық стадионы, ол 2019 жылғы FIFA U-17 әлем чемпионатының өткізілу орындарының бірі ретінде таңдалды. Волейбол да Гояс халқы арасында кең таралған, дауыс беру бойынша 3-орынды иеленеді, ал футзал 2-орында. Регби Гоястағы сүйікті спорт түрлерінің қатарында 4-орында тұр. Волейбол мен футзалдың кеңінен таралған жері – Анаполис қаласы, онда ресми жарыстарды өткізуге қабілетті халықаралық спорт залы бар, ол Ньютон де Фария атындағы халықаралық спорт залы деп аталады. Олимпиада жүлдегерлері – волейболдан Данте және жүзуден Карлос Джейме, сондай-ақ әлем чемпионаттарының жүлдегерлері – баскетболдан Сезар Себба және су спортынан Диого Вильяриньо осы штат туған жері.
The main sport in the state is football. The main football clubs are Goiás, Atlético Goianiense, Vila Nova, Anápolis, Itumbiara, Anapolina, CRAC and Goiânia. The main stadiums in Goiás are the Serra Dourada Stadium and the Pedro Ludovico Teixeira Olympic Stadium, which was chosen as one of the hosts of the 2019 FIFA U 17 World Cup. Volleyball is also widely practiced by the population of Goiás, occupying the 3rd place in preference, with futsal in second place. Rugby occupies the fourth place in the preference of Goiás. A place where volleyball and futsal are widely practiced is in the city of Anápolis, which has an international gymnasium capable of hosting official matches, the Newton de Faria International Gymnasium. Olympic medalists Dante in volleyball and Carlos Jayme in swimming were born in the state, as well as medalists in world championships, such as César Sebba in basketball and Diogo Villarinho in aquatic marathon.
Ту
Жасыл түсті жолақтар көктемді, ал сары түсті жолақтар алтынды көрсетеді. Сол жақ жоғарғы бұрыштағы көк түсті төртбұрыш аспанды бейнелейді, ал бес жұлдыз Оңтүстік Крест жұлдыз тобын құрайды. Ту 1919 жылдың 30 шілдесінде қабылданды. Бұл Бразилияның бастапқы республикалық туының жұмсақ нұсқасы, бірақ оның өзі де түпнұсқа емес.
The green bars in the flag symbolize the spring and the yellow bars gold. The blue rectangle in the topleft corner symbolizes the sky, with the five stars forming the constellation of the Southern Cross. The flag was adopted on 30 July 1919. It is a toned down version of the original Republican flag of Brazil, in itself not original.