Кіріспе

Американдық судья Эрнест Уильям Гибсон кіші (1901 жылы 6 наурызда - 1969 жылы 4 қарашада) - американдық адвокат, саясаткер және судья. Ол қысқа уақытқа АҚШ сенаторы, Вермонт штатының 67-ші губернаторы және федералды судья болып қызмет етті. Браттлборо қаласында дүниеге келген Гибсон 1923 жылы Норвич университетінің түлегі, Джордж Вашингтон университетінің заң мектебінде оқыды және 1926 жылы адвокаттық дәріс алды. Республикашыл болған ол бірнеше сайланған және тағайындалған лауазымдарда қызмет етті. Әкесі сенатор болып қызмет етіп жүргенде қайтыс болғаннан кейін, Гибсон бос орынды уақытша толтыруға тағайындалды және ол 1940 жылдың маусым айынан 1941 жылдың қаңтарына дейін қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гибсон Оңтүстік Тынық мұхитында және АҚШ Соғыс департаментінің штабында қызмет етті және ерлігі үшін бірнеше марапаттар алды. 1946 жылы ол Вермонт губернаторы лауазымына үміткер болып, республикалық праймеризде қазіргі билік иесін жеңді, бұл Вермонт штатында бұрын-соңды болмаған жағдай. Ол жалпы сайлауда жеңіске жетті және 1948 жылы қайта сайланды. Гибсон Вермонт штатының АҚШ округтік сотының судьясы болып тағайындалғанға дейін губернатор болып қызмет етті; ол 1969 жылы Браттлборода қайтыс болғанға дейін сот алқасында қалды. Ол Браттлбородағы Морнингсайд қорымында жерленді.

Ерте өмір

Гибсон 1901 жылы 6 наурызда Вермонт штатының Браттлборо қаласында Грейс Фуллертон Хэдли мен Эрнест Гилбсонның ұлы болып дүниеге келді. Ол мемлекеттік мектептерге барып, 1923 жылы Норвич университетінің Artium Baccalaureus дәрежесін алып, Theta Chi International Fraternity Альфа бөлімінің мүшесі болды. Ол Джордж Вашингтон университетінің заң мектебінде оқыды, әкесінің кеңсесінде заң оқыды және 1926 жылы адвокаттыққа қабылданды. Заңгерлік оқу кезінде ол Нью-Йорк штатының Корнуолл қаласындағы Нью-Йорк әскери академиясында сабақ берді және Америка Құрама Штаттарының жағалау және геодезиялық зерттеуінде математик болып жұмыс істеді.

Әскери қызмет

Гибсон ерте жастан бастап АҚШ армиясының резервтік және Вермонт ұлттық гвардиясының мүшесі болды; 1922 жылы ол жеке құрам ретінде Ұлттық гвардияның I компаниясының 172-ші жаяу әскер полкіне қосылды. 1924 жылы ол бірінші лейтенант дәрежесімен Ұлттық гвардияның 316-шы кавалерия полкінің Б отрядына қолбасшылық етуге тағайындалды. 1928 жылы Гибсон 172-ші жаяу әскердің 1-ші ротасына тағайындалған бірінші сыныпты жеке адам болды. 1934 жылы ол Ұйымдастырылған резервтік корпустың капитаны болды және 316-шы кавалерияға тағайындалды. 1937 жылы Гибсон Вермонт Ұлттық гвардиясына оралды және бірінші лейтенант болып қызмет етті. 1939 жылы Гибсон Вермонт Ұлттық гвардиясының 86-шы жаяу әскер бригадасының командирі, бригадир генерал Леонард Ф. Уингтің лагерь көмекшісі ретінде қызмет ететін капитан болды.

Ерте мансап

Гибсон 1927 жылы Браттлборо қаласында заңгерлікпен айналыса бастады. Республикашы, ол 1929 жылдан 1933 жылға дейін Виндэм округіне мемлекеттік прокурор; 1931 жылдан 1933 жылға дейін Вермонт Сенатының хатшысы көмекшісі; және 1933 жылдан 1940 жылға дейін хатшы болды. Сенатта қызмет еткенде Гибсон барлық адвокаттар, Республикашыл партия белсенділері және Ұлттық гвардия мүшелері болатын таныстар желісінің мүшесі болды. Гибсоннан басқа, бұл топқа мыналар кірді: Леонард Ф. Уинг; Гарольд Дж. Артур; Мёрдок А. Кэмпбелл; және Фрэнсис Уильям Билладо. Жас Гилбсон 1940 жылдың 24 маусымынан 1941 жылдың 3 қаңтарына дейін қызмет етті, бірақ бос орынды толтыру үшін сайлауға қатыспады. Оның орнын отбасы досы Эйкен иеленді. Саяси бақылаушылар Гибсон Айкеннің сайлауын жеңілдету үшін уақытша тағайындауды қабылдады деп болжады. Айкен сенатор болғысы келетінін білген Гибсон тағайындалуды қабылдады және оған қарсы алғашқы сайлауға қатыспауға келісті, бұл басқа тағайындалған адам жасай алатын еді. Гибсон бос орынды уақытша толтыруға және кейін Айкенге ауысуға дайын болды, өйткені Гибсон губернатор ретінде қызмет етуге үміттенді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941 жылдың қаңтар айынан мамыр айына дейін Гибсон Екінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ-тың әскери араласуына дейін одақтастарға көмек көрсетуді ұсынған Американы одақтастарға көмектесу арқылы қорғау комитетінің (Уильям Аллен Уайт комитеті) атқарушы хатшысы және кейін төраға болды. Гибсон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде белсенді қызметке ерікті түрде қатысып, Оңтүстік Тынық мұхитта 43-ші жаяу әскер дивизиясының G 2 (жауапты офицер) ретінде қызмет етті. Кейін ол АҚШ Соғыс министрлігінде барлау штабында қызмет етті. 1942 жылдың шілдесінде майор, ал 1942 жылдың қарашасында подполковник болды. Гибсон Тынық мұхит театрында қызмет етіп жүргенде жараланды. Оның жарақат алғаннан кейін басы басы байланған газет суреті халықаралық деңгейде таратылды, сонымен бірге оны бұрынғы сенатор ретінде таныстырған жазумен бірге, ол белгілі бір дәрежеде атақ алды. Джон Ф. Кеннеди мен оның командасы PT 109-дан құтқарылған кезде, Кеннедидің көмек сұраған хабарлама жіберген кокостың қабығы Гибсонның қолына түсті. Кейін Гибсон оны Кеннедиге қайтарып берді. Кеннеди оның қабырғасын әйнек қағаз салмақта сақтап, президент болған кезінде оның Овалдық кабинетінде орналастырды. Қазір ол Бостон қаласындағы Джон Кеннеди кітапханасында (Массачусетс штаты) орналасқан. Гибсон 1945 жылдың қыркүйегінде полковник дәрежесіне көтерілгеннен кейін көп ұзамай босатылды. Оның марапаттарына "Күміс жұлдыз" және "Күміс жүрек" медальдары кірді.

Вермонт губернаторы

1946 жылы Вермонт саяси бақылаушылары соғыста 43-ші дивизияның командирі Леонард Ф. Уингтің губернаторлыққа үміткер болуын күтті. Жауапсыз қалған сұрақ - қазіргі губернатор Мортимер Р. Проктор қайтадан жүгінетін бе, әлде Республикалық кандидатура үшін Wing-ке жүгіне ме, содан кейін Вермонттағы сайлауға теңестіріледі ме. Уинг 1945 жылы желтоқсанда соғыстан оралғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Уинг қатыспағандықтан, Гибсон өз кандидатурасын жариялауға еркін болды. Проктор қайта сайлануға үміткер болуға шешім қабылдады, бұл сирек кездесетін республикалық алғашқы бәсекеге әкелді. Гибсон интернационалист және прогрессивті, республикашылдардың қалыптасқан жағдайына қарсы болды. Партияның жазба саясатына қарсы, соның ішінде Тау ережесі мен губернаторлардың екі жыл қызмет етуіне шектеу қою туралы Гибсон соғыс ардагерлері мен жас сайлаушыларға үндеу жасап, ілтипаттылықтан әрекет етуді талап етті. "Бұл ереже бойынша салыстырмалы түрде аз адамдар губернаторларды 10 жыл бұрын таңдайды, оларды жоғары лауазымға дейін саяси қадамдар сериясымен қолдайды" деді. Гибсон Прокторды жеңіп, 1946 жылы жалпы сайлауда жеңіске жетті, бұл "Вермонт сайлаушыларының саяси практика мен дәстүрлерді ұзақ уақыт бойы қабылдамауы" деп аталды. Бұл көтеріліс Монпельердегі мемлекеттік үкіметтің мүлдем дұрыс емес басқаруына және тиімсіздігіне қарсы емес, керісінше, әкімшілік саясатының инерттілігі мен агрессивтілігінің жоқтығына қарсы болды ". 1948 жылы қайта сайланып, 1947 жылдың қаңтарынан 1950 жылдың қаңтарына дейін қызмет етті. Гибсонның бірінші өкілеттік мерзімінде ол Ұлы депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жылдар бойы шағын бюджеттердің және шектеулі басымдықтардың нәтижесінде мемлекеттік қызметтерді ұлғайтуға назар аударды. Ол мемлекеттік автомобиль жолдарын кеңейту және жаңғырту, денсаулық сақтау қызметін жақсарту, білім беру мен әлеуметтік қамқорлық бағдарламаларын жетілдіру жоспарларын мақұлдады. Мемлекеттік тарихындағы ең үлкен бюджетті ($31 миллион) қамтамасыз ету үшін қажетті қаражатты жинау үшін Гибсон мемлекеттік табыс салығын арттыруды талап етті және алды. Гибсон федералды судья болу үшін отставкаға кетті және оның орнын Харольд Дж. Артур алды.

Федералды сот қызметі

Республикашыл Вермонт штатының Бас Ассамблеясымен және одан да консервативті партия құрылымымен күресуден ренжіген Гибсон үшінші мерзімге тырысудың орнына губернаторлықтан ерте кетуді ойлады. Гибсонды президент Гарри С. Трумэн 1949 жылы 15 қыркүйекте Вермонт округінің АҚШ округінің сотына судья Джеймс Патрик Лимидің өлімімен босатылған орынға тағайындады. Ол 1949 жылы 15 қазанда АҚШ Сенатымен бекітіліп, 1949 жылы 18 қазанда қызметке тағайындалды. Ол 1966 жылдан 1969 жылға дейін бас судья болып қызмет етті. 1969 жылы 4 қарашада қайтыс болғандықтан, қызметінен босатылды. "Азаматтарға көмек" бағдарламасы әр штаттың және аумақтың көрнекті тұлғаларын пайдаланады. Олар халық пен армия арасындағы жақсы ниетті дамыту үшін, халықтың Армияның жобалары мен бағдарламалары туралы хабардар болуын қамтамасыз етеді.

Белгілі заң қызметкерлері

Гибсонның сотқа келген кезінде оның заң кеңселері арасында М. Джером Даймонд және Джеймс М. Джеффордс болды, олар 1962 жылдан 1963 жылға дейін Гибсонның кеңсесінде болды. Джеффордстың айтуынша, Гибсонның берген сабағы 2001 жылы Джеффордстың Республикалық партиядан кету шешімінде рөл атқарды, бұл АҚШ Сенатының бақылауын өзгертті. Джеффордс айтқандай, Гибсон шаңғы спортымен байланысты құқық бұзушылық туралы іс бойынша әділ шешім қабылдауға келгенде, заңның мәтініне емес, фактілерге көбірек көңіл бөлген. Джеффордс Гибсонның ұстанымына күмән келтіргенде, Гибсон "Заңның әділдікке кедергі жасауына ешқашан жол бермеңіз; әділдік маңызды" деді. Джеффордс бұл сөзді шешім қабылдағанда, оның ішінде республикашылдардан кету туралы шешім қабылдағанда жиі ескеретінін айтты.

Ирасбург ісі

1969 жылы Гибсон 1968 жылы "Ирасбург ісі" туралы тергеу жүргізген комитетті басқарды, онда афроамерикалық министр оны Вермонттан шығаруға мәжбүрлеу науқанының нысанасына айналды. Бұл әрекетте полицияның қысым көрсетуі, сондай-ақ аты-жөні белгісіз адамның министрдің үйіне оқ атуы болды. Гибсонның комиссиясы жергілікті және мемлекеттік билік органдарында, оның ішінде Вермонт полициясының мүшелерінде қателіктер тапты.

Өлім

Гибсон 1969 жылы 4 қарашада Браттлборо қаласында қайтыс болды. Ол Браттлбороның Морнингсайд қорымында жерленді.

Құрметтер

Гибсон өмірінде бірнеше құрметті дәреже алды, соның ішінде Легум докторы (LL. Д.) Вермонт университетінен 1947 жылы және Суффолк университетінің заң мектебінен 1958 жылы заң ғылымдарының докторы (DJS) болды. Ол өлімнен кейін заңгерлік дәріс алды. Д. Сент-Майкл колледжінен 1969 жылдың қарашасында.

Отбасы

Гибсон 1926 жылы 9 қазанда Дороти П. Свицерге (19021958) үйленді және олардың төрт баласы болды. 1961 жылы ол Энн Х. Хагқа үйленді. Гибсонның ұлы Эрнест В. Гибсон III (19272020) Вермонт Жоғарғы Сотының көмекші судьясы болды. Оның қызы Грейс Гибсон Ньюкомер (1930 жылы туған) Вестчестер қауымдастық колледжінің профессоры болды. Оның ұлы Роберт Г. Гибсон (1931-1999) 1963 жылдан 1967 жылға дейін Вермонт Сенатының көмекші хатшысы, ал 1967 жылдан 1999 жылға дейін хатшы болып қызмет етті. Оның ұлы Дэвид А. Гибсон (1936-2010) 1977 жылдан 1983 жылға дейін Вермонт штатының сенатында қызмет етті және 2000 жылдан 2010 жылға дейін сенаттың хатшысы болды.