Кіріспе

Солтүстік Вирджиниядағы аңғар Лаудун аңғары - АҚШ-тың Солтүстік Вирджиниядағы Лаудун округінде орналасқан Блю Ридж тауларында орналасқан шағын, бірақ тарихи маңызы бар аңғар.

География

Бұл құнарлы және құнарлы аңғар шығысында Катоктин тауы мен Буль-Ран таулары, батысында Блю-Ридж таулары арасында орналасқан. Солтүстікке қарай оны Потомак өзені, ал оңтүстікке қарай Фаукьер округінің Брокен Хиллз таулары шектейді. Доңғалақтың Фаукье округіне жататын шағын бөлігі Жоғарғы Фаукье деп аталады. Өзеннің ені 13-19 шақырым, ұзындығы 55 шақырым. Өзеннің солтүстік бөлігін Шорт Хилл тауы екіге бөліп алады. Қысқа төбеден батысқа қарай орналасқан аймақ Between the Hills деп аталады және Лудун аңғарынан ерекшеленеді, ал шығысқа қарай орналасқан аймақ кейде Катоктин аңғары деп аталады. Негізгі су арналарына Гуз-Крик, Катоктин-Крик, Пантер-Скин-Ран және Литтл-Ривер жатады. Өзендікте орналасқан үш негізгі автомобиль жолы - шығыста Алдиден батыста Эшби Gapке дейін созылатын АҚШ-тың 50-ші автожолы; Лисбургтен батыста Кларк Gapтен Блумонттың батысында Сникерс Gapке дейін созылатын 7-ші автожолы; және Кларк Gap-те 7-ші автожолынан ауытқып, Батыс Вирджиния шекарасындағы Кейс Gapке дейін созылатын 9-шы автожолы. Жер бедері дөңес, көптеген жоталар мен төбелермен; мұнда биіктік теңіз деңгейінен жоғары. Топырақ гнейс, балшық, шлаф, шыршалы, көк тастар мен кварц бөлшектерінен түзіледі, ол құнарлы және берік топырақ, құрамында алюминий, кремнез, калий, әк және басқа да табиғи тыңайтқыш минералдар бар.

Елді мекен

1722 жылы Альбани келісімінен кейін, ол көк қырқа тауларының батысындағы жергілікті халықтарды қуып жіберді, ақ қоныстанушылар Лудун аңғарын басып ала бастады. Алғашқы ақ түсті тұрғындардың көбі Пенсильванияның оңтүстігінен келген иммигранттар болды. Квакерлер орталық Лудун аңғарында маңызды ықпалға ие болды, олар Уотерфорд, Хиллсборо, Гуз Крик (қазіргі Линкольн) және Юнион (қазіргі Юнисон) сияқты қауымдастықтарға қоныстанды. Олардың тас ғимараттары Лудун пейзажының басты ерекшелігі болып табылады. Немістер Лудон аңғарының солтүстік шетінде, әсіресе Ловеттсвиллдің айналасындағы аймақта қоныстанды, олардың сәулет мұрасы ретінде бірқатар бүркеме құрылыстар қалдырылды. Шығыс пен оңтүстікке қоныс аударғандардан айырмашылығы, бұл топтардың ешқайсысы құлдыққа ұшыраған жоқ. Өзендіктің оңтүстік бөлігінде, орталығында Миддлбург, ағылшын тектес қоныстанушылар Тайдвотер аймағынан батысқа қарай көшіп барады. Соғыс алдындағы кезеңде бұл аймақ ауыл шаруашылығы өндірісінің жетекші орталығы болды, әсіресе бидай, сұлы, сұлы және жүгері.

Азаматтық соғыс

Азамат соғысы кезінде Лудун аңғарыда айтарлықтай шайқастар болды. Өзеннің екіге бөлінген адалдықтарынан кейін көршілері бір-біріне қарсы қаруды көтеріп, қатыгез партизандық соғысқа түсті. Доңғалақтың солтүстік бөлігіндегі одақтастар партизандық Лудун рейнджерлерін құрды, ал оңтүстік бөлігіндегі оңтүстік симпатиялықтар бірқатар партизандық Конфедерация бөлімшелеріне, соның ішінде Уайт-тың көтерілісшілері мен Мосбидің рейнджерлеріне қосылды. Бұл бөлімшелер соғыстың барлық кезеңінде өз ара жиі ұрысып, ең айқын 1862 жылы Уотерфордтағы шайқаста, Уайт көтерілісшілері алғаш рет Лудун рейнджерлеріне қарсы шыққанда. Тәртіптік әскерлер арасындағы ірі ұрыстар да аңғарда, әсіресе 1862 және 1863 жылдары болды. 1862 жылдың қарашасында Антиэтам шайқасынан кейін одақ генералы Джордж Макклеллан өз әскерін аңғар арқылы жүріп, солтүстік Вирджиния армиясын жай қуып жүрді. Конфедерация кавалериясы генерал-майор Дж.Е.Б. Стюарттың қол астында одақтың колонналарының авангардына қарсы жиі назардан тыс қалған Онисон шайқасында кешіктіру іс-қимылын жүргізді. Геттисбург кампаниясы кезінде Алджи, Миддлбург, Гуз Крик және Аппервилл аңғарында Дж. Стюарт федералды күштерді Шенноа аңғарына кіруден және Роберт Лидің негізгі армиясын табудан аман қалдырды. 1864 жылы генерал Джубал Эрли Вашингтоннан кетіп бара жатқанда, Одақ әскерлері оның жабдықтау вагондарына қазіргі Пурселвиллдегі Хитонның қиылысында шабуыл жасады. 1864 жылдың қыстың басында генерал Филипп Шеридан конфедерация партизандары Джон Мосбидің әрекеттеріне жауап ретінде Лоудун алқабын өртеп жіберді.

Қазіргі заман

Соғыстан кейін Лудун аңғарының күйдірілген рейдтің күйреуінен қалпына келуі баяу болды, бірақ көп ұзамай аймақ қайтадан ауыл шаруашылығы өнімдерінің негізгі көзіне айналды, әсіресе көптеген сүт фермалары үшін. Ауыл шаруашылығы 1990 жылдардың басына дейін бірнеше ұрпақ үшін негізгі кәсіп болып қала берді, ол кезде қалалардың өсуі шығыстан басталды. Өзенде ауыл шаруашылығының маңыздылығы төмендеп кеткенімен, ол әлі де күшті. Лудун округінің жалпы ауыл шаруашылығы өнімінің көлемі бойынша жиырмасыншы орында. Рождестволық ағаш өсіру (штатта үшінші) және мал шаруашылығы (қауымда 11-ші орын, ірі қара мал шаруашылығында 14-ші орын) - ірі ауыл шаруашылығы кәсіпорындары. Соңғы онжылдықта аңғарда жүзімдіктер мен шарап зауыттарының пайда болуы оны штаттың ең ірі шарап өндірушісі етіп қалыптастырды.