Кіріспе
Америка – британдық-американдық рок-тобы. 1970 жылы Лондонда америкалық музыканттар Дьюи Баннелл, Дэн Пик және Джерри Бекли құрған. Бұл үштік Лондондағы АҚШ Әуе күштерінің қызметкерлерінің ұлдары ретінде танысып, тікелей эфирде өнер көрсете бастады. 1970-ші жылдарда үлкен танымалдылыққа ие болған топ, әуенді вокалдық үйлесімдерімен және жеңіл акустикалық фолк-рок дыбысымен әйгір болды. Топ көптеген хит-альбомдар мен синглдер шығарды, олардың көпшілігі поп және софт-рок радиостанцияларында ойналды. Топ мүшелері 1960-шы жылдардың соңында орта мектепті бітіргеннен кейін бірікті. 1970 жылы Пик топқа қосылды, ал олар Warner Bros. компаниясымен жазбалар жасау туралы келісімге келді. Келесі жылы олар өздерінің дебюттік альбомын шығарды, оған «A Horse with No Name» және «I Need You» атты екі хит-сингл енді. Олардың екінші альбомы «Homecoming» (1972) құрамына «Ventura Highway» синглі кірді. Келесі бірнеше жыл бойында топ «Muskrat Love» («Hat Trick», 1973), «Tin Man» және «Lonely People» («Holiday», 1974) және «Sister Golden Hair» және «Daisy Jane» («Hearts», 1975) сияқты хит әндерді шығара берді. 1975 жылы Америка «History: America's Greatest Hits» жинақ альбомын шығарды, ол АҚШ және Австралияда мультиплатиналық сертификат алды. Пик 1977 жылы топтан кетті, содан кейін олардың коммерциялық сәттілігі төмендеді, бірақ 1982 жылы «You Can Do Magic» синглімен қайтадан топ-10 қатарына енді. Топтың соңғы 40-қа кірген хиті «The Border» болды, ол 1983 жылы Billboard Hot 100 тізімінде 33-орынға ие болды. Топ әлі де жаңа материалдарды жазып, тұрақты түрде гастрольдік сапарларға шығады. 2007 жылғы «Here & Now» альбомы музыканттардың жаңа буынымен бірлесіп жасалған жұмыс болды, олар бұл топтың өзіне үлкен әсер еткенін айтты. Америка «Жылдың жаңа әртісі» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды және 1973 жылы 15-ші жылдық «Грэмми» сыйлығында «Үздік поп-вокалдық тобы» номинациясына ие болды. Топ 2006 жылы Вокалдық топтардың Атақ залына енгізілді және 2012 жылы Голливудтың Атақ аллеясында өз жұлдызына ие болды.
America are a British American rock band formed in London in 1970 by US artists Dewey Bunnell, Dan Peek, and Gerry Beckley. The trio met as sons of US Air Force personnel stationed in London, where they began performing live. Achieving significant popularity in the 1970s, the trio was famous for its close vocal harmonies and light acoustic folk rock sound. The band released a string of hit albums and singles, many of which found airplay on pop/soft rock stations. The band came together shortly after the members' graduation from high school in the late 1960s. In 1970, Peek joined the band, and they signed a record deal with Warner Bros. The following year, they released their self titled debut album, which included the transatlantic hits "A Horse with No Name" and "I Need You". Their second album, Homecoming (1972), included the single "Ventura Highway". Over the next several years, the band continued to release hit songs, including "Muskrat Love" on Hat Trick (1973), "Tin Man" and "Lonely People" on Holiday (1974), and "Sister Golden Hair" and "Daisy Jane" on their 1975 record Hearts. It was also in 1975 when America released History: America's Greatest Hits, a compilation of hit singles, which was certified multi platinum in the United States and Australia. Peek left the group in 1977 and their commercial fortunes declined, though they returned to the top 10 in 1982 with the single "You Can Do Magic". The band's final Top 40 hit was "The Border", which reached no. 33 on the Billboard Hot 100 in 1983. The group continues to record material and tour regularly. Its 2007 album Here & Now was a collaboration with a new generation of musicians who have credited the band as an influence. America won a Grammy Award for Best New Artist and were nominated for Best Pop Vocal Group at the 15th Annual Grammy Awards in 1973. The group was inducted into the Vocal Group Hall of Fame in 2006 and received a star on the Hollywood Walk of Fame in 2012.
Алғашқы табыстары (1970-1973)
Аталары 1960-шы жылдардың ортасында Лондонға жақын орналасқан RAF South Ruislip әуе базасында болған кезде, Джерри Бекли, Дьюи Баннелл және Дэн Пик Лондонның Bushey Hall орта мектебінде оқыды, онда олар екі түрлі топта ойнап жүріп танысты. 1969 жылы Пик колледжге түсуге жасаған әрекеті сәтсіз аяқталғандықтан АҚШ-қа кетті. Келесі жылы Ұлыбританияға оралғаннан кейін көп ұзамай, үшеуі бірге музыка жасай бастады. Олар қарыз алған акустикалық гитаралардан бастап, Crosby, Stills, & Nash сияқты заманауи фолк-рок стилімен үш дауысты үйлесімділікпен біріктірілген стильді жасады. Соңында, үштік өзін "Америка" деп атады, бұл олардың жергілікті мәдени орталықтағы "Americana" атты музыкалық автоматтан шабыттанды. Олар өздерін британдық музыканттар деп есептемей, американдық музыканттарға ұқсауға тырысып жатқандар деп ойламау үшін осы атты таңдады. Олар алғашқы концерттерін Лондон аймағында, соның ішінде Лондонның Чалк Ферм ауданындағы "Roundhouse" клубында өткізді. Ақырында оларды продюсер Иан Самвелл, ол 1958 жылы Клифф Ричардтың "Move It" хитін жазуымен танымал болған, және оның серіктесі Джефф Декстер қолға алды. Олардың күш-жігері арқасында 1971 жылдың наурыз айында Иан Ралфини "Kinney Records (Ұлыбритания)" компаниясымен келісімшарт жасады және Ұлыбританиядағы "Warner Bros." лейбліне берілді. Олардың тұңғыш альбомы "America" (1971) Лондондағы "Trident Studios" студиясында жазылды және Самвелл мен Декстер шығарды, сондай-ақ олар трионың менеджері болды. Декстер сонымен қатар топқа алғашқы маңызды концертті 1970 жылдың 20 желтоқсанында "Roundhouse", Chalk Farm клубында "The Who", Элтон Джон, "Patto" және "Chalk Farm Salvation Army Band and Choir" тобының Рождестволық қайырымдылық шарасының ашылуы ретінде ұйымдастырды. Бастапқыда үштік альбомды "The Beatles" тобының "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" альбомына ұқсас стильде жазуды жоспарлаған, бірақ Самвелл оларды акустикалық стилін жетілдіруге көндірді. Дебюттік "America" альбомы 1971 жылдың желтоқсан айының соңында жарық көрді, бірақ Нидерландыда жақсы сатылды, себебі Декстер оларды өнерлерін жетілдіру үшін оқу ортасына алды. Самвелл мен Декстер үштікті "Morgan Studios" студиясына бірнеше қосымша әндерді жазуға әкелді. Солардың бірі Баннеллдің "Desert Song" атты композициясы болды, оны Декстер бұрын Дорсет графтығындағы Пуддлтаунда Артур Браунның үйінде студиялық репетициялар кезінде көрсеткен. Әннің алғашқы көрсетілімі төрт күннен кейін Харрогейт фестивалінде болды. Бірнеше қойылым мен телешоудан кейін ол "A Horse with No Name" деп аталды. 1972 жылдың басында бұл ән бүкіл әлемде танымал болды. Ол бір миллионнан астам дана сатылды және 1972 жылдың наурыз айында RIAA алтын диск сыйлады. "America" тобының тұңғыш альбомы сол айда АҚШ-та хит әнмен бірге жарық көрді және тез арада платиналық мәртебеге ие болды. Альбомның нәтижесінде Беклидің "I Need You" әні де үлкен жетістікке жетті, ол АҚШ жарнамасында 9-орынға жетті. Екінші альбомды жаздыру көшіп-қонумен, сондай-ақ Пиктің қолындағы жарақатпен кешіктірілді. Самвеллдің орнын алмастыруға шешім қабылдамай, топ альбомды өздері шығаруды таңдады. Үштік негізінен акустикалық стильден рок стиліне барабанда Хал Блейн мен бас гитарада Джо Осборнның көмегімен көшуді бастады. Пик көбірек тректерде электрогитарада ойнаған кезде, топ акустикалық триодан толыққанды жанды дыбысты қабылдауға дейін кеңейтілді, 1972 жылдың соңында домбырада Дейв Этвудты (дебюттік альбомында сессиялық музыкант ретінде ойнаған) және бас гитарада Дэвид Дикиді (бұрынғы "Captain" тобының мүшесі) қосты. Бірақ олардың келесі гастролі Пик гепатитке шалдыққаннан кейін 1973 жылдың қаңтарына дейін кейінге қалдырылды. 1973 жылдың 11 наурызында Этвудтың орнын Дикидің бұрынғы "Captain" тобынан келген Уилли Лиакокс басқарды. "America" тобының екінші альбомы "Homecoming" 1972 жылдың қарашасында жарық көрді. 1972 жылдың желтоқсанында алтын дискпен марапатталған альбомның миллиондық сатылым көрсеткіші 1975 жылы RIAA растады. Трио көп ұзамай өздерін тағы да алғашқы 10-ға орналастырды, "Holiday" альбомының алғашқы синглі, Буннелл жазған "Tin Man", ол төртінші орынға жетті, мұнда "Wizard of Oz" тақырыбына қойылған құпия сөздер бар. "Lonely People" (Пик жазған) 1975 жылдың басында "Tin Man" әнінен кейін алдыңғы 10-ға кірді, бұл Дэн Пиктің Бильбордта биікке жеткен жалғыз әні болды, ол бесінші орынға жетті. Кейінгі сингл, Беклидің "Daisy Jane" балладасы, көп ұзамай 20 үздік арасында болды. Екі сингл Billboard ересектерге арналған қазіргі заманғы жарнамасында сәйкесінше бірінші және 17-орынға ие болды. "Jet Boy Blue" және "Don't Let It Get You Down" сияқты әндер FM станцияларында бағдарламаланды. Мартиннің "America" тобының альбомдарында күрделі аспаптарды қолдануы сахнада топқа біршама қиындық туғызды, көбінесе әндер кезінде аспаптан аспапқа ауысуға мәжбүр болды. Осы уақытта Бекли мен Баннелл "America" тобы ретінде жалғастыруға шешім қабылдады, "Warner Bros." компаниясымен жасаған келісімшарттарын олардың алғашқы концерттік альбомы "Live" шығуымен аяқтады, ол 1977 жылдың қазан айында жарық көрді. Лос-Анджелестегі "Greek Theater" клубында жазылған концертте Элмер Бернштейн дирижерлік еткен қосымша оркестр болды. Концерт Пик топтан кеткеннен кейін жазылды. Альбом халық арасында үлкен сәттілікке ие болған жоқ; барлық бұрынғы альбомдары, тіпті "Harbor" альбомы да, кемінде 30-орынға ілесіп отырды, ал "Live" альбомы жарнамалық тізімге енгізілді, 129-орынға жетті.
Капитолий жылдары (1979-1985)
Екі жылдан астам уақыттан бері жаңа студиялық материал шығармағаннан кейін Бекли мен Баннелл 1979 жылдың наурыз айында The Mamas & the Papas тобының "California Dreamin'" әнін каверлеп орындап, топтың жаңа стилін ұсынды. Бұл ән 1979 жылғы "California Dreaming" фильмінің саундтрегінде пайда болды. Фильм сәтті болмаса да, ал саундтрек American International деп аталатын белгісіз дистрибьютор арқылы шығарылса да, сингл хит-парадтарда 56-орынға жетті. Америка тобының Пиксіз алғашқы студиялық альбомы "Silent Letter" 1979 жылдың маусымында Capitol Records жаңа лейблымен шығарылды. Альбомды тағы да Джордж Мартин продюсерлік етті, ол Вест-Индиядағы Монтсерратта концерттік топ мүшелерімен бірге жазылды: Дэвид Дики, Уилли Лиакокс, Майкл Вудс (олардың бұрынғы роуди, 1977 жылдың соңында топтың гастрольдік құрамына қосылды), Джим Калэр және Том Уолш. Топ коммерциялық табысын арттыру мақсатында басқа авторлардың әндерін пайдалана бастады. Альбом хит-парадта 110-орыннан жоғары көтеріле алмады, соның салдарынан Баннелл альбомды саркастикалық түрде "Silent Record" деп атады. 1979 жылдың соңында Калэр мен Уолш сахнадағы құрамнан шығарылды. 1980 жылы сессиялық бассист Брайан Гарафало Дикидің орнын басты, ал 1981 жылы Брэдли Палмер Гарафалодан алмасты. Америка 1980-жылдардың басында дамуын жалғастырды. 1980 жылдың тамызында шыққан "Alibi" атты келесі альбомы үшін Бекли мен Баннелл жаңа кадрларды іздеді, олар продюсерлер Мэтью МакКоули мен Фред Моллин болды. Олар сондай-ақ өздерінің дыбысын жақсарту үшін Батыс жағалауынан келген музыканттарды, мысалы, Eagles тобының Тимоти Б. Шмит, Лиланд Склар және Стив Лукатер сияқты музыканттарды шақырып алды. "Alibi" альбомы Джордж Мартиннің әдеттегі жобаларындағы скрипка мен духовой аспаптарды тастап, көбірек танымал рок стиліне көшті. Бұл АҚШ-та сәтті синглсіз үшінші студиялық альбом болды, бірақ Беклидің "Survival" әні Италиядағы хит-парадтардың басына шықты. Альбомның сатылымы 142-орынды иеленді. Американың келесі альбомы "View from the Ground", 1982 жылдың шілдесінде шықты, бұл топтың тағы бір коммерциялық табысқа қол жеткізуіне мүмкіндік берді. "Two Car Garage" атты жұмыс атауымен жазылған альбомда дуэт өзі жазған бірнеше әндер бар. "Alibi" (1980) сияқты, Бекли мен Баннелл көптеген танымал музыканттарды шақырды, соның ішінде Beach Boys тобының Карл Уилсон, Toto тобының Джефф Поркаро, Кристофер Кросс және Дин Паркс болды. Дегенмен, Argent тобының бұрынғы гитарисі Рас Баллард топтың табысына ең үлкен үлес қосты. Баллард барлық аспаптарды орындап, ән шырқады және ол әсіресе топ үшін жазған "You Can Do Magic" әнінің көп бөлігін орындады. Ән тез арада поп-чарттарда жоғарылап, 1982 жылдың қазан айында бірнеше апта бойы Billboard поп-синглдер чартында сегізінші орынға дейін көтерілді, бұл жеті жылдан кейін топтың алғашқы үлкен жетістігі болды. "Magic" әнінен кейін "Right Before Your Eyes" синглы шықты. Ян Томас (композитор Дейв Томас, Strange Brew тобының мүшесі) жазған және Бобби Коломби продюсерлік еткен бұл ән 1983 жылдың басында топ-40-қа енуге жақын болды. "View from the Ground" алтын сатылымға қол жеткізе алмаса да, альбомдық кестеде 41-орынға дейін көтерілді, бұл алдыңғы бірнеше релизге қарағанда айтарлықтай жақсарды. Баллардпен сәттілікке жеткен Бекли мен Баннелл Argent тобының бұрынғы орындаушысынан келесі альбомын, "Your Move" альбомын толыққанды шығаруды сұрады. Ақырында Баллард әндердің көпшілігін жазды және өзінің продюсерлік міндеттеріне қоса аспаптардың көпшілігін орындады. Бекли мен Баннелл көбінесе Баллард олар үшін жасаған альбомда әншілер болды, бірақ олар өздерінің кейбір материалдарын да қосты. Бір әнде Баннелл Баллардтың сөздерін қайта жазды, нәтижесінде сәтті ән "The Border" дүниеге келді. Патшалық филармония оркестрінің және Рафаэль Равенскрофттың саксофондық орындауының арқасында бұл ән 1983 жылдың тамызында хит-парадтарда 33-орынды иеленді. "The Border" ересектерге арналған қазіргі заманғы жарнамаларда одан да сәтті болды, онда ол төртінші орынды иеленді ("You Can Do Magic" әнінен де жақсырақ). Бұл ән Голландияның ең үздік 40 әншісінің тізімінде 24-орынды иеленді. Екінші сингл, Баллардтың "Cast the Spirit" әні хит-парадқа енбеді. 1983 жылдың маусымында шыққан альбом 81-орында сәл сәтті болды, бірақ алдыңғысына қарағанда біршама көңіл көншітпейтін болды. Американың жұмысы осы кезеңде бірнеше саундтректерде де пайда болды. Бекли мен Баннелл 1982 жылы "Соңғы бөрікше" фильміне арналған бірнеше Джимми Уэбб композицияларына вокалдық қызмет етті. Саундтрек Германияда танымал болды және топ осы елде гастрольдер кезінде оның атаулық трекін жиі орындайды. Америка сондай-ақ 1984 жылы Стив Мартиннің "Жалғыз жігіт" комедиясы үшін "Love Comes Without Warning" әнін жазды. Дэн Пик бірнеше жылдық музыкалық үнсіздіктен 1984 жылдың мамыр айында шығып, Home Sweet Home Records лейблымен екінші христиандық альбомын, "Doer of the Word" шығарды. Тағы да Крис Кристиан продюсерлік еткен альбомның атаулық трекінде Бекли қосымша вокалмен өнер көрсетті. Пик келесі бірнеше жылда тағы да екі жеке альбом шығарды: "Electro Voice" (1986) және "Crossover" (1987). Осы арада Америка өздерінің 12-ші студиялық альбомы "Perspective" үшін бұрынғы ұсыныстарынан мүлдем өзгеше стильді таңдады, ол 1984 жылдың қыркүйегінде шықты. Баллард кетті, ал синтезаторлар мен барабан машиналарын пайдалану басталды. Бірнеше түрлі продюсерлер, соның ішінде Ричи Зито, Мэтью МакКоули (осы жылы "The Lonely Guy" фильмінде пайда болған "Love Comes Without Warning" әнін бұрын продюсерлік еткен) және Ричард Джеймс Берджесс 1980-жылдардағы өте кең таралған электрондық поп стилін жасауға көмектесті, бірақ бұл стиль Американың әдеттегі стилінен мүлдем өзгеше болды. Альбомның бірінші синглы "Special Girl" жалдамалы авторлардың әндерінен алынған және Hot 100 тізіміне енбеді. Келесі сингл "Can't Fall Asleep to a Lullaby" Баннелл, Journey тобының Стив Перри, Роберт Хаймер және Bill Mumy (Lost in Space және Babylon 5 атақты) бірлесіп жазған. Екеуі де танымал радиода ойналмаса да, екеуі де ересектерге арналған жарнамаларда сәл табысқа жетті. Альбом 1984 жылдың қазан айында үш апта бойы чартта 185-орынды иеленді. Олардың кең ауқымды коммерциялық табысы аяқталғаннан кейін Бекли мен Баннелл Capitol Records-пен жасасқан келісімдерін "In Concert" альбомымен аяқтады, ол 1985 жылдың шілдесінде шықты. Альбом 1985 жылдың 1 маусымында Калифорния штатының Санта-Барбара қаласындағы Арлингтон театрында жазылды. "In Concert" Америка тобының чартқа енбеген алғашқы альбомы болды.
Негізгі нәрселерге оралу (1985-1998)
Бекли мен Баннелл 1980-ші жылдардың соңғы жартысын әлем бойынша жылына 100-ден астам рет өнер көрсетіп, тікелей эфирдегі концерттеріне баса назар аударды. Америка гастрольдік сахнада танымал болғанымен, Capitol лейблінен кеткеннен кейінгі жылдары жаңа жазбаларға қол қою мүмкіндігіне ие болмады. 1990-шы жылдардың басында компакт-дискілердің дамуы көптеген бұрынғы танымал альбомдардың қайта шығарылуына мүмкіндік берді, бұл Америка сияқты топтарға қайта жандандырылған сату көлемін сыйлады. 1991 жылы Америка Rhino Records компаниясы шығарған "Encore: More Greatest Hits" жинағының құрамында төрт жаңа әнді ұсынды, ол топтың 1975 жылғы алғашқы ретроспективалық жинағын толықтыруға арналған еді. Американың қайта өркендеуі American Gramaphone Records компаниясының Чип Дэвис назарына ілікті, ол топты өзінің лейбліне шақырды. 1994 жылдың мамыр айында Америка он жылдан кейін алғашқы жаңа студиялық альбомын – "Hourglass" шығарды. Альбомның продюсерлері Бекли мен Баннелл болды, сондай-ақ Ханк Линдерман мен Стив Левин де көмектесті. Альбомда әртүрлі стильдегі әндер жинақталған. Жалпы жағымды пікірлерге қарамастан, альбом коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. 1995 жылы Бекли өзінің жеке альбомын шығарды. "Van Go Gan" деп аталған бұл альбомда түрлі стильдер мен дыбыстар эксперимент жасалды. Комедияшы Фил Хартман (өмірінде графикалық суретші болып жұмыс істеген және Американың бірнеше альбомдарының обложкасын жасаған) "Playing God" әнінде телеэвангелист уағызшының дауысы ретінде естілді. Альбом 1995 жылы Жапониядағы жылдың 10 үздік музыкалық дискінің бірі деп танылса да, төрт жылдан кейін ғана Жапониядан тыс елдерде жарық көрді. Америка жанкүйерлері 1995 жылы концерттік альбоммен де қуанды. King Biscuit Flower Hour Records, Inc. компаниясы шығарған концерт 1982 жылғы King Biscuit Flower Hour радиошоуының бір бөлімінен алынған. "In Concert" деп аталған бұл альбом (1985 жылы Capitol лейблінде шыққан сол аттас альбоммен шатастырмау керек) King Biscuit үшін шағын жетістікке жетті (бірақ Америка үшін емес, ол хит-парадқа енуге қол жеткізе алмады). Бұл жетістік King Biscuit-тің еншілес лейблі Oxygen Records-пен жаңа жазбаларға қол қоюға мүмкіндік берді. Steely Dan продюсері Гари Кац жобаны өндіріске жетекшілік етеді деген қауесет тарады, бірақ ол іске аспады. Альбом ақыры 1998 жылдың қыркүйегінде дүкендерге жетті. Беклидің үй студиясының атымен аталған "Human Nature" альбомына шағын жарнамалық кампания сүйемелдеді. Бірінші сингл, Беклидің "From a Moving Train" әні, негізінен акустикалық стильде орындалды. Ән эфирде көп ойналып, ересектерге арналған қазіргі заманғы форматта орташа табысқа ие болды. Испаниядағы хит-парадтарда әннің үлкен жетістікке жеткені туралы хабарлар тарады. "Wednesday Morning" әнімен жасалған екінші әрекет сәл кем сәтті болды. Альбом Oxygen компаниясы күткендей сатылымды көрсетпеді және Америка тағы да жазбаларға қол қою мүмкіндігінен айырылды.
Жаңа мыңжылдық (1999-2006)
Келесі бірнеше жылда топтың каталогы бірқатар қосалқы жобалармен, CD-де ескі альбомдардың қайта шығарылуымен және бірнеше ірі ретроспективті релиздермен толықтылды. 2000 жылдың шілдесінде Rhino “Highway: 30 Years of America” атты үш CD-ден тұратын жинақты шығарды, оған топтың мансабындағы 64 ремастерингтелген трек кірді. Оның ішінде Ventura Highway-дің ертедегі нұсқасы сияқты бірнеше баламалы микстер мен демо жазбалар болды. Бір жыл өткен соң, 2001 жылдың тамызында Rhino топтың барлық 17 Billboard хит-парадына енген әндерін жинаған “The Complete Greatest Hits” атты жинақ дискісін шығарды. Дискіге сондай-ақ жаңадан жазылған екі ән, “World of Light” және “Paradise” қосылды. 2001 жылдың қазанында Billboard альбомдық чарттарында 152-орынды иеленген “The Complete Greatest Hits” альбомы 1984 жылғы “Perspective” альбомінен бері Американың алғашқы чартқа енген альбомы болды. Жеке жобаларға келетін болсақ, 2000 жылдың ақпан айында Бекли “Go Man Go” альбомын шығарды, ол Van Go Gan альбомынан ремикстелген тректерді қамтыды. Алғашқы “Van Go Gan” альбомы шілдеде бонус тректерімен бірге жарық көрді. Маусым айында Беклидің тағы бір қосалқы жобасы “Like A Brother” жарық көрді, ол Роберт Ламм және Карл Уилсонмен бірлесіп, “Beckley Lamm Wilson” деген атпен жазылды. Ден Пик 1999 жылы жаңа веб-сайтпен және көп жылдан бері шыққан алғашқы жеке альбомы “Bodden Town” арқылы қайта көзге түсті. Ескі жазбаларды жаңа хиттер жасау үшін қайта өңдеудің қазіргі заманғы трендінің аясында Джанет Джексонның 2001 жылғы “Someone to Call My Lover” синглі Ventura Highway гитаралық рифін пайдаланып, Billboard поп-чарттарында үшінші орынға көтерілді. 2002 жылдың қазан айында топ өзінің алғашқы Рождестволық альбомын, “Holiday Harmony” шығарды. Эндрю Голд продюсерлік еткен бұл альбом классикалық Америка әндерінің элементтерін таныс мерекелік стандарттармен үйлестіргені үшін оң пікірлер алды. Оның ішінде үш жаңа трек болды, соның ішінде Буннеллдің Ventura Highway туралы жазған “Christmas in California” әні, Беклидің жетекші вокалымен орындалды. Бір айдан кейін Америка концерттік альбомын, “The Grand Cayman Concert” шығарды. Бұрынғы сәуірде Кайман аралдарында жазылған концертте Бекли мен Баннелл ғана акустикалық гитарада орындады, бұл олардың мансабының басындағы күндереске оралу болды. Олардың ең танымал әндерімен қатар, тікелей эфирде сирек орындалған “Wind Wave” және “Pigeon Song” сияқты әндер де кірді. Екі альбом да чартқа енбеді. Осыдан кейін топ жаздыруды тоқтатып, табысты гастрольдік кестеге көңіл бөлді. 2003 жылдың басында Брэдли Палмер 22 жылдық еңбек еткеннен кейін гастрольдік топтан кетіп, оның орнына алдымен Час Фрайтелл, содан кейін Трент Стро, ал соңында Ричард Кэмпбелл (бұрын Three Dog Night, Натали Коул және Дейв Мейсонмен гастрольде болған) тұрақты мүше болды. Диск лейблдері кейде жаңа DVD-дискілерді ұсынды, мысалы, Американың 1979 жылғы концерттік фильмі “Live in Central Park”, 2004 жылы Сидней опера үйіндегі концерт және 2005 жылы Шелдон Осмондтың режиссерлігімен Вентура концерттік театрында Стивен Бишоп пен Эндрю Голдпен бірлескен шоу. Сондай-ақ 2005 жылы Америка PBS концерттік сериясында “Soundstage” бағдарламасында ұзақ жылдардан бергі досы Кристофер Кросспен және рок фотографы Генри Дилтцтің банджода қонақ ретінде қатысуымен өнер көрсетті. 2006 жылдың сәуірінде бірнеше жеке концерттен кейін Бекли үшінші жеке альбомын, “Horizontal Fall” шығарды, бірақ ол сыншылар мен сатып алушылар тарапынан көп назар алмады. Оның 2011 жылы шыққан “Unfortunate Casino” альбомы да осындай тағдырға ұшырады.
Ден Пиктің соңғы қызметі және өлімі (2006 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
2000 жылдардың бірінші онжылдығының екінші жартысы басталғанда, топ ностальгиялық концерттерде өте белсенді және танымал болды. Топ кейде шағын лейблдерде жаңа материал шығарғанмен, олардың ұсыныстарын ірі коммерциялық музыка индустриясы мен жазба сатып алушылар көпшілігі елемеді. Дегенмен, тағдырлы байланыс топ үшін күтпеген өрбуге мүмкіндік берді. 2005 жыл шамасында Бекли тәуелсіз рок-тобы Fountains of Wayne-нің мүшесі Адам Шлезингермен хат алмасуды бастады. Бекли 2003 жылғы Fountains of Wayne альбомы "Welcome Interstate Managers" альбомының жанкүйері болған, ал Шлезингер Американың жұмысына қызығушылық танытты. Екеуі ән алмасып, бірнеше трек жазды. Бұл жазбалар SonyBMG-нің жаңа Burgundy Records лейблының назарына ілігіп, материалдың сапасымен және Американы басқа тәуелсіз артистермен жұптастыру мүмкіндігімен әсер етті. Компания Америкамен Шлезингер және оның музыкалық серіктесі Джеймс Ихамен жаңа альбом жазуға келісімшарт жасады. "Here & Now" (2007) альбомы 1984 жылғы "Perspective" альбомінен бері Американың алғашқы студиялық альбомы болды. Нью-Йорктегі Stratosphere Sound студиясында шілде айына дейін жазылған сессияларға Райан Адамс, Бен Квеллер, Стивен Бишоп, Расти Янг және Nada Surf және My Morning Jacket топтарының мүшелері қатысты. Альбомды жас және ересек көрермендерге бағыттап, лейбл жаңа альбомды "History: America's Greatest Hits" альбомының тікелей орындалуынан тұратын екінші дискімен біріктіруге шешім қабылдады. Бұл дискіде XM радиосындағы XM's Then Again Live сериясының бөлігі ретінде жазылған материалдар болды, орындаушылар қатарында Американың ұзақ жылдарғы барабаншысы Вилли Лиаккокс, гитарист Майкл Вудс және басист Ричард Кэмпбелл болды. Альбомның 2007 жылдың 16 қаңтарында шығуына байланысты Америка 1980-жылдардың басынан бері көре алмаған жарнамаға ие болды. Альбом сыншылар тарапынан жақсы қабылданды, ал "Here & Now" Billboard чартында 52-орынға жетті. 2012 жылдың 6 ақпанында топ музыкаға қосқан үлесі үшін Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдызға ие болды, ол 6752 Hollywood Boulevard мекенжайында орналасқан. Топ жылына 100-ден астам концерт өткізіп тұрды. "Here & Now" (2007) альбомына жазылған Американың келесі альбомы 2011 жылдың 26 шілдесінде жарық көрді. "Back Pages" альбомында Боб Дилан мен Джони Митчеллден Адам Шлезингер мен Gin Blossoms-қа дейінгі әртістердің әндерінен құралған он екі трек жинағы болды. E1 Music лейблінде шығарылған альбомды 31 жыл бұрын Америкамен "Alibi" альбомында жұмыс істеген Фред Моллин өндірді. Альбом Теннесси штатының Нэшвилл қаласында студиялық музыканттардың көмегімен жазылды. "Back Pages" альбомының шығарылуы 2011 жылдың 24 шілдесінде топтың негізін қалаушы мүшесі Дэн Пиктің қайтыс болуына байланысты тоңды. 2014 жылдың ақпанында 1977 жылдың күзінен бері гастрольдік топпен бірге болған бас гитарист және фонокалист Майкл Вудс (Woodz) денсаулығының нашарлауына байланысты топтан кетіп қалғанын жариялады. Оның орнына Нэшвилл музыканты Билл Уоррелл келді. 2014 жылдың наурыз айында Beach Boys және Brian Wilson әншісі/гитаристі Джефф Фоскетт Беклидің кейбір концерттерінде орынбасар болды, ал ұзақ жылдарғы барабаншы Вилли Лиаккокс 2014 жылдың шілдесінде 42 жылға жуық қызметтен кейін топтан кетіп, бұрынғы Reel Big Fish барабаншысы Райланд Стинмен ауыстырылды. 2014 жылдың қарашасында Америка Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Infinity Hall-да Коннектикут мемлекеттік теледидары үшін тікелей эфирде өнер көрсетті, ол кейіннен 2015 жылдың маусым айында бүкіл ел бойынша көрсетілді, содан кейін онлайн трансляцияланды. 2015 жылдың жаз айының соңында гитарист/клавиатурашы Энди Барр, Cobra Starship тобынан, қолтығы сынған Уорреллдің орнына келді. Сауыққаннан кейін Уоррелл 2016 жылдың қазан айында жеке мансапқа кеткенге дейін топқа оралды. Барр кейін Америкаға тұрақты түрде қосылды, бірақ жеке мансабы үшін кетіп, 2018 жылы Стив Фекекемен ауыстырылды. Американың басисті Дэвид Дики 2016 жылдың 3 желтоқсанында Техастың Свитвотер қаласында қайтыс болды. 2019 жылдың мамыр айында Gonzo Multimedia Американың 2018 жылғы Лондон Палладиумдағы шоуының сәнді жинағын "America Live at The Palladium" деп атап шығарды. Америка 2020 жылдың наурыз айында COVID-19 пандемиясына байланысты бірқатар концерттерді тоқтатты. Осылайша, Американың 50 жылдық мерейтойлық туры кейінге қалдырылды, содан кейін 2021 жылдың жазында жалғасты. 2020 жылы журналист Джуд Уорнның "America, the Band, An Authorized Biography" кітабы жарық көрді.
Дан Пик
1977 жылы мамыр айында топтан кеткеннен бастап, 2011 жылы шілдеде қайтыс болғанға дейін, Дан Пик топқа қайта оралуы мүмкін бе, жоқ па деген әртүрлі пікірлер айтылды. Пиктің 1978 жылы шыққан “All Things Are Possible” альбомында Бекли мен Баннелл “Love Was Just Another Word” әніне қосымша вокал орындады. Пик пен Баннеллдің айтуынша, 1983 жылғы маусымда Пик Лос-Анджелестегі Грек театрында өткен концертте бірнеше әнді сахнада орындаған. 1984 жылы Пиктің “Doer of the Word” альбомында Бекли атау әніне ерекше қосымша вокал берді. 1999 жылдың қарашасында 1980 жылдардың басында Бейкли мен Баннеллдің Пикпен бірлесіп жұмыс істеген жазбаларының 2000 жылдың басында CD ретінде шығатыны туралы сенімді хабарлар тарады. Бірақ, мұндай жазбалар әлі күнге дейін жарияланбады. Трионың қайта құрылуы туралы сұрақтар Пик топтан кеткеннен кейін көп ұзамай туды. 1980 жылдардың басында қайта құрылу мүмкіндіктері туралы сұрағанда, Бекли мен Баннелл Пик жаңа өмір мен жаңа бағыт тапқанына қуанғанын, бірақ қайта құрылудың ықтимал еместігін айтты. 1982 жылы Бекли радио жүргізушісі Лью Ирвинге: “[Дэн] айтқандай, барлығы мүмкін, бірақ бұл орын алмайтын сияқты”, деді. Алайда, бірнеше жылдан кейін Пик осындай ойларды көпшілік алдында айта бастады. “Олар айтқандай және мен де айтқандай, барлық нәрсе мүмкін”, - деді Пик 1985 жылы журналист Стив Орчардқа. “Мен шынымен үміт артамын. Мен олармен қайтадан бірге болып, бірдеңе жасағым келеді”. Бекли мен Баннелл жылдар бойы Пикпен қайта қосылудың мүмкін еместігін және тіпті зиянды болуы мүмкін екенін айтқанмен, жазба компаниялары оларды пікірлерін өзгертуге көндіруге тырысты. Баннелл 1998 жылы Стив Орчардқа: “Бізге бірнеше лейблдер Данды қайта әкелсек немесе бастапқы трионы құрастырсақ, жаздыруға қызығушылық танытты”, деді. Бекли мен Баннелл дуэт ретінде қалу туралы шешімдерін сақтап қалды. 2000 жылы Пик Америкадағы және одан бұрынғы жылдардағы тәжірибелері туралы апталық эпизодтарды веб-сайтына жариялай бастады. Пик есірткі және дінмен байланысты тәжірибелерін ашық талқылап, сондай-ақ Бекли мен Баннелл туралы ойларын білдіргені үшін көп назар аударды. Ақырында Пик материалды 2004 жылдың соңында жарық көрген “An American Band” атты кітапқа жинақтады. Кейбір деректерде Пикпен қайта қосылудың болғаны туралы қате ақпарат тарады. 1990 жылдардың ортасында басылған “Rolling Stone” журналының рок музыкасының дискографиялық кітабында Америка тобы туралы жалған мәлімет болды, онда Дан Пик 1993 жылы Бич Бойзбен бірге Бекли мен Баннеллмен гастрольдік сапарға шыққан деп жазылған. Бұл жалған ақпарат кеңінен тарағандықтан, австралиялық рок журналисі және тарихшы Гленн А. Бейкер Сидней опера үйінде Бейкли мен Баннеллге қойған сұрағында осыны шындық деп қате түсінді. Сонымен қатар, 2010 жылдың 7 маусымында WIBG радиосындағы Эд Херстпен “Steel Pier Radio Show” бағдарламасында сұхбат беру кезінде Пикке қайта қосылу перспективалары туралы сұрақ қойылды, ол оларды жоққа шығарды. Пик жазған соңғы ән – 2011 жылы испандық Etcetera тобымен бірге орындаған “Kiss Me on the Waves”. Әнді Гильермо Альбело жазды және ол “Steps on the Water” альбомына енді. Пиктің Америкамен қайта қосылуы туралы үздіксіз болжамдар 2011 жылдың 24 шілдесінде Миссури штатының Фармингтон қаласындағы үйінде фибриноздық перикардиттен 60 жасында қайтыс болғаннан кейін аяқталды.