Кіріспе
Американдық академик Маргарет Мюррей Вашингтон (9 наурыз 1865 жыл, 4 маусым 1925 жыл) - американдық педагог, ол кейіннен Тускеги университеті болып табылатын Тускеги нормальдық және өндірістік институтының директоры болды. Ол сондай-ақ әйелдер клубтарын, соның ішінде Тускеги әйелдер клубы мен Афроамерикандық әйелдер ұлттық федерациясын басқарды. Ол Букер Т. Вашингтонның үшінші әйелі болды. Ол 1972 жылы Алабама әйелдерінің даңқ залына кірді.
Margaret Murray Washington (March 9, 1865 June 4, 1925) was an American educator who was the principal of Tuskegee Normal and Industrial Institute, which later became Tuskegee University. She also led women's clubs, including the Tuskegee Woman's Club and the National Federation of Afro American Women. She was the third wife of Booker T. Washington. She was inducted into the Alabama Women's Hall of Fame in 1972.
Өмірбаян
Маргарет Мюррей 9 наурызда Миссисипи штатының Мейкон қаласында 1860-шы жылдардың басында дүниеге келген. Оның туған жылы белгісіз; оның қабір тасында 1865 жылы туған деп жазылған, бірақ 1870 жылғы санақ оның туған жылы 1861 деп көрсетілген. Ол жер тепкендердің он баласының бірі еді; ирланд иммигранты әкесі мен қара американдық анасы, кер жуушы әйел және мүмкін бұрынғы құл. Оның әкесі ол жеті жасында қайтыс болды, ал ол қайтыс болғаннан кейін бір күннен кейін ол Сандерс есімді квакерлік ерлі-зайыптылармен бірге өмір сүре бастады. Олар оны сол кездегі әйелдерге қолжетімді болатын бірнеше мамандықтардың бірі - мұғалім болуға талпындырды. Бала кезінде Мюррей көп уақытын оқумен өткізді және мектепте тез жетістіктерге жетті. Он төрт жасында ол оқуын жақсы бітіріп, мектепте мұғалімдікке орналасты. Өзінің оқытушылық мансабын жалғастыруға бел буған Мюррей он тоғыз жасында Фиск университетінде оқуға түседі.
Неке
Мюррей Букер Т. Вашингтонмен Фиск университетінде танысты. Оны үлгілі оқушы деп санаған Вашингтон оған бұрынғы екінші әйелі Оливия Дэвидсонның бас директорлық лауазымын алуды тапсырды. 1890 жылы Мюррей Вашингтонға хат жазып, оған деген терең сезімдерін білдірді. Ол келесі жылы Ұсыныс берді және біраз ойланбастан, Мюррей Вашингтонның ұсынысын қабылдады, олар 1893 жылы үйленді. Мюррей мен Вашингтон Вашингтонның туыстарымен және оның бұрынғы некедегі балаларымен үйде бірге болды, олар 1901 жылы Тускеги институты өз отбасы үшін салған The Oaks үйіне көшіп барғанға дейін. Вашингтон өзінің сезімдерімен Мюрреймен бөлісуге батылдық танытпады және ол жұмыста болған кезде жиі балаларын күтіп қалуға қалдырды. Вашингтон өзінің алғашқы екі әйеліне қайғырып жүрсе де, Маргарет үйді жақсы ұйымдастырған деп сенді, екеуі некеде бақытты болды. Маргарет Вашингтонның баяндамаларын жазып, күйеуіне мектепті кеңейтуге көмектесті және онымен бірге гастрольдерге және баяндамаларға барды.
Мансап
1890 жылы Мюррей Тюскеги институтының директоры болып тағайындалды. Бұл қызметінде ол әйел студенттерге басшылық жасау және Тюскеги факультетіндегі әйелдерге қолдау көрсету үшін жауапты болды. Ол тігін, кір жуу, киім тігу, сабын жасау, үстел қою, тамақ пісіру және сыпыру бойынша төменгі және жоғары оқу орнынан кейінгі бөлімнің әйелдер бөлімшесінің оқу бағдарламасын құрды. Тюскегидің директор әйелінің лауазымында болған кезінде ол Тюскеги әйелдер клубын да құрды. Әйелдер клубының маңызды іс-әрекеті - Тюскегиден сегіз шақырым қашықтықта орналасқан Элизабет Рассел плантациясының қалпына келтіруі болды. Бұл жерді Вашингтон бұрынғы сотталғандар мекендейтін, балалар тәртіпсіз, үйлер таза емес аймақ деп сипаттады. Он екі жыл бойы ол Тюскегидегі басқа да әлеуметтік реформаторлармен бірге отбасылық құрылымдарды нығайту арқылы осы қоғамдастықты қалпына келтіруге тырысты. Тускегидің "Бата, шомылу және Киелі кітап" бағдарламасын жүзеге асыра отырып, ол әлеуметтік өрлеу теориясын аналық пен әйелдікті жақсартуға бағыттады. Ол ауыл мектептерін құрды, әйелдерге үйде қалай өмір сүру керектігін үйретті, түрмелерді жақсарту үшін жұмыс істеді, Mt. Ол Тюскегидегі ұлдар мен қыздар үшін Мигс мектебін және кедейлер мен кемсітілгендердің жағдайын жақсарту үшін үнемі жұмыс істеді. 1912 жылы ол Ұлттық түсті әйелдер қауымдастығының бесінші президенті болды. 1915 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін Вашингтон қара нәсілді американдықтардың білім беру жүйесін жақсартуға тырысты. Ол Тюскегидегі аналарға үйде білім беру және айналадағы плантациялардағы балаларға арналған мектептерді қолдаумен айналысты. Күйеуі қолдаған бағдарламаларға ұқсас, Маргарет Мюррей Вашингтон үйдегі және кәсіптік білім беруге баса назар аударды. Ол нәсілдер аралық ынтымақтастыққа араласты және 1920 жылы Мемфис әйелдерінің нәсілдер аралық конференциясына қатысты.
Өлім
Маргарет Мюррей Вашингтон 1925 жылы қайтыс болғанға дейін Оукс қаласында қалды. Ол университет қорымында күйеуінің қасына жерленген. Вашингтон 2020 жылы Netflix мини-сериалы Self Made-да кейіпкер ретінде пайда болады, оны Кимберли Хуи ойнады.
Линчке қарсы белсенді
ХХ ғасырдың басында оңтүстіктегі қара нәсілді адамдар линчпен өлтірілді. Қараларды линчелеудің саны артып келе жатқандықтан, осы кезеңде көптеген ұйымдар құрыла бастады. 1895 жылы қара нәсілді әйелдердің үлкен тобы Ұлттық афроамерикандық әйелдер федерациясын құрды, ал Вашингтон президенті болып сайланды. Бұл ұйым оңтүстіктегі әйелдерге үй сатып алуға көмектесуден бастап, әйелдерге жұмысқа шығуға мүмкіндік беретін балабақша ашуға дейін көптеген мәселелерді қарастырды. NFAA және Вашингтон түсті лигасының бірлестігі Африка-Америка әйелдерінің ұлттық федерациясын құрды. Вашингтон расааралық ынтымақтастық арқылы көптеген нәсілдік мәселелерді шешуге болады деп сенді. 1920 жылы Алабама штатының Тускеги қаласында Ұлттық түсті әйелдер қауымдастығының конференциясы өтті. Күн тәртібіндегі басты тақырып - линчтеу болды. Линчке қарсы күрес жөніндегі жақында құрылған ұйымдардың көпшілігі линчті өлтіру деп таныған заң жобасын қолдағанын білдірді және өлтіруші өз әрекеттерінің салдарын көруге тиіс. Отырысқа қатысқан екі беделді ақ әйел, Кэрри Паркс Джонсон және Оңтүстік методист әйелдер комитетінің Сара Эстель Хаскинс Вашингтонның үйіне шақырылды. Екі әйел де сол жердегі жоғары білімді қара нәсілді орта таптағы әйелдердің көптігіне таңғалды.
Дәйексөздер
"Егер бір-бірімізге көмектескіміз келсе, өзімізді мақтап қана қоймай, сонымен қатар сынға да алыйық. Қарапайым сөз бізге зиян келтірмейді". "Баланы әрдайым мақтасаң, ол көп ұзамай қателік жасау мүмкін емес деп ойлайды". "Біз қанша тырыссақ та, өз халқымыздан ажырамаймыз, менде бұлай етудің еш қалауы жоқ". "Біздің нәсілдің құлдық, білімсіздік, кедейлік, ұстамсыздық салдарынан туындаған жағдайы бізді, әйелдерді, жарты ғасыр ішінде біз әлі күнге дейін мен атап өткен жамандықтардың белгісін тастамаған нәсілдің басым көпшілігін көзден таса етуге мүмкіндік бермеуіміз керек екенін білуге мәжбүр етуі керек".