Кіріспе
жоқ 1956 жылы Луизиана штатының губернаторы сайлауы 1956 жылы 17 қаңтарда өтті. Биылғы губернатор Роберт Ф. Кеннон екінші мерзімге сайлануға лайықсыз болды. Ерл К. Лонг Демократиялық партияның алғашқы сайлауында жеңіске жетіп, Луизиананың губернаторы ретінде екінші толық мерзімге сайланды. Ол 50%-дан астам дауыс жинап, қарсыластарын соншалықты жеңілді, сондықтан екінші турдың қажеті болмады. Оның ең жақын бәсекелесі Нью-Орлеанс қаласының әкімі ДеЛессепс Стори Моррисон болды.
The 1956 Louisiana gubernatorial election was held on January 17, 1956. Incumbent governor Robert F. Kennon was ineligible to run for a second term in office. Earl K. Long won the Democratic primary, which was tantamount to election, securing his second full term as Governor of Louisiana. He received over 50% of the vote, defeating his opponents so soundly that no runoff vote was needed. His closest competitor was New Orleans mayor deLesseps Story Morrison.
Өмірбаян
Реконструкция дәуірі мен Азаматтық құқық қозғалысы арасындағы оңтүстік штаттардың көпшілігі сияқты Луизиананың Республикашыл партиясы сайлаушылық қолдау жағынан мүлдем жоқ еді. Бұл дегеніміз, осы күні өткен Демократиялық партияның негізгі сайлауы губернатордың кім болатыны туралы шынайы айтыс болды. Келесі губернатор Роберт Ф. Кеннонның өз орнын баса алмайтынына конституциялық тыйым салынды.
Науқан
Ол сайлау алдындағы уәделеріне денсаулық сақтау, білім беру және басқа да әлеуметтік бағдарламаларды қаржыландыруға жұмсалатын қаржыны көбейтуді қосты. Ол осы уәделерін штаттың кең ауқымды турнесінде берді, ол барлық қалаларда тоқтап, қарсыластарын мазақтап, театрлық баяндама жасады. Ашулы Лонг Моррисонға ерекше ынтамен шабуыл жасап, оның перукасы мен сәнді костюмдерін мазақтап, оны "қабықтай сұр" деп атап, кішкентай қалалар мен ауылдық аймақтардың тұрғындарымен байланыста емес. Ол өзінің ерекше есімін мазақтап: "Оле Де ла Суп - аузының екі жағынан да сөйлей алатын, сыбызғыдайтын және бір мезгілде жаяу жүретін жалғыз адам". Оның әдеттегі базасынан басқа, Лонг Кэннонның реформалары мен Гревенбергтің рейдтерінен кейін құмар ойындардан түскен табысынан айырылғандарына ашуланған жемқор ауылдық шерифтердің қолдауына ие болды. Моррисонның Демократиялық қауымдастығының қарсылығына қарамастан, Нью-Орлеанс мэрі оның мүмкіндіктеріне тым оптимистік көзбен қарады. Моррисон губернатор Кеннонның қолдауын күткен еді, бірақ оны алмады; Моррисон Кеннонның қарсыласы Хейл Боггсты 1952 жылғы сайлаудың бірінші праймеризінде қолдады. Ол Моррисонның сайлау науқанына жалған оптимизмге итермелеуші болды, оның ауылдық жақтастары Нью-Орлеанс қаласының әкіміне хат жазып, оны губернаторлыққа үміткер болуға шақырды. Бұл жалған ауылдық қолдау нақты сайлауда ешқашан жүзеге аспады; Моррисон мемлекеттің ауылдық саясатымен таныс емес еді және елде жақсы ойнамайтын қалалық күрделілік туралы түсінікпен күресті. Оның қала әкімі ретінде өз рөлін ерекше атап өткені және экономикалық даму туралы уәдесі ауыл тұрғындары арасында аз дауыс тапты. Үшінші орынға ие болған Преаусты қазіргі губернатор Кеннон қолдады. Гревенберг өзінің адалдық атына сүйеніп, сайлау алды кампаниясын жүргізді, бірақ оның құмар ойындарға қарсы күресі көптеген адамдарды одан алыстатты. Маклемор 1952 жылы да сегрегациялық науқан жүргізді.
Нәтижелер
Ерл Лонг штаттың 64 еншілес аймағының 62-ін жеңіп алды; Моррисонға тек Орлеанс еншілес аймағы ғана түсті. Жергілікті саяси бос Леандер Перес Фред Преустың Плэкеминс епархиясын жеңіп алды, ол өзінің Одақ епархиясын жоғалтты. Ол өзінің алғашқы жеңісімен мақтанып: "Хьюи ешқашан олай істеген емес!" - деп айқайлады.