Кіріспе

Автомобиль жолы "Авиакомпания" деп аталды, өйткені ол Миссисипи өзенінің бойында емес, жаңа сәйкестендіруде салыстырмалы түрде түзу жүреді. (Осыған ұқсас терминді әуе желісі темір жолымен салыстырыңыз.) Кейіннен бұл атау одан да орынды болды, өйткені Луи Армстронгтың Нью-Орлеан халықаралық әуежайы мен Батон-Руж мегаполистік әуежайы да тас жол бойында салынған. Авиакомпания тас жолы ескі Батон-Руж әуежайының (Авиакомпания мен Флорида бульварларының қиылысы жанында, қазір парк пен үкіметтік кеңсе кешені) жақын орналасқан, бұл оны ұқсас атаумен Аэропорт даңғылы мен Аэроуэй Драйвтың блоктарына әкеледі.

Тарих

Автомобиль жолының шығу тегі Луизианада заманауи автомобиль жолдары жүйесін жақтаған губернатор Хьюи П. Лонгпен танымал. Жоба Лонг билікке келген кезде жүргізіліп жатса да, оның бастапқы құрылысының көп бөлігі оның әкімшілігі кезінде аяқталды. Авиакомпания магистралі Лонгтың сүйікті жобасы болып саналды, өйткені ол оның Батон-Руждағы Капитолий ғимараты мен Нью-Орлеандағы барлар мен мекемелер арасындағы саяхаттың ұзақтығын қысқартты, атап айтқанда Рузвельт қонақ үйіндегі Сазерак бары. Бастапқыда, Авиакомпания тас жолы Праривиллден Шрусбериге дейінгі екі жолақты жол болды. Кенердегі Уильямс бульвары мен Шрусбери жолының арасында орналасқан бірінші бөлім 1927 жылы маусымда ашылды. Оны Джефферсон округінің полициясы жергілікті жол ретінде бастады және құрылыс кезінде Авиажолдың жоспарына қосылды. Автомобиль жолының қалған бөлігін 1928 және 1933 жылдар аралығында Луизиана автожол комиссиясы федералдық көмекпен салды, өйткені жол аяқталғаннан кейін 61-ші АҚШ-ты алып жүреді. 1933 жылы 4 шілдеде көпірдің солтүстік бөлігі, ал үш аптадан кейін оңтүстік бөлігі ресми түрде ашылды. (Кейбір бөлімдер 1931 жылдың қазан айынан бастап уақытша жолға қойылды.) Боне Карре ағызу жолындағы көпірдің аяқталуы 1935 жылға дейін кешіктірілді, бұл Джефферсон тас жолынан (Өзен жолынан) ағызу жолының жетекші бөктеріндегі уақытша қиыршық тас жолдармен айналып өтуді қажет етті. Көпір 1935 жылы 28 қыркүйекте ашылып, 13 желтоқсанда пайдалануға берілді. Бұл уақытта көліктер Праривиллден Батон-Ружға Джефферсон тас жолынан (бүгінгі LA 73) бағытталды. Жаңа Орлеанның соңында саяхатшылар Авиакомпания тас жолымен жалғасып, Метари Роудқа (Джефферсон тас жолының бастапқы жолы) қалаға немесе Кеннердегі Джефферсон тас жолына (бүгінгі LA 48) көшуге және 1928 жылы аяқталған Оңтүстік Клейборн даңғылына тікелей қосылуға мүмкіндік алды. Авиакомпания тас жолының алғашқы жақсартулары 1935 жылы басталды және он жыл бұрын салынған Кеннер Шрусбери байланысын кеңейту мен қайтадан беттеп салудан тұрады. Уильямс бульвары мен Харринг жолының арасындағы жаңа төрт жолақты жол 1937 жылдың қазан айында ашылды. 1938 жылы желтоқсанда Харринг жолынан Лабарре жолына дейінгі жаңа төрт және алты жолақты бөлім ашылды. Соңғы жобада Шрусберидің шетінде кішкене түзету мен кеңейту кірді. (Қазіргі Робертсон көшесі ескі тізбектің қалдығы.) Сегіз жолақты кеңейту Тулейн даңғылына (қазіргі жаңа бассейндік каналдың үстіндегі алты жолақты көпірмен ашылған) 1940 жылы 26 тамызда ресми түрде ашылды. Сондай-ақ 1940 жылы Батон-Руж қаласында Ескі Миссисипи өзені көпірі ашылды. Осы оқиғадан кейін қала айналасында 7,9 мильдік айналма жол салынды, ол Нессер үстіртісіне дейін барды, 1941 жылдың шілдесінде жол қозғалысына ашылды. Бұл айналма жол Авиакомпания тас жолының бөлігі болды, бірақ ол 1953 жылға дейін тас жолдың қалған бөлігімен байланысқан жоқ. Бұдан әрі кеңейту батысқа қарай Кротц-Спрингс қаласындағы Атчафалая көпіріне дейін жалғасты. Қалған бөлігі 1940-1950 жылдары бірнеше жолақты болды. Сол онжылдықта қысқа уақыт бойы бұл елдегі ең ұзақ ақысыз төрт жолақты автомобиль жолы болды, өйткені көп жолақты бөлігі Атчафалая өзенінен Нью-Орлеанға дейін 124 мильді құрады. 1984 жылға дейін көлденең көпірдің төрт өте тар жолағын (көбінесе апатқа ұшырайды) алып жүрді, содан кейін қатардағы көпір салынды. Жаңа Орлеанның Батон-Руж бөлімінің көпшілігі Луизиана темір жолы мен навигациялық компаниясымен қатар салынған, ол өзі біршама ұзағырақ Язу және Миссисипи алқабы темір жолынан кейін салынған. Бұрынғы Луизиана темір жолы, қазір Канзас-Сити оңтүстік темір жолының бөлігі, Хьюи Лонг көпірін тас жолмен қиып өтеді және солтүстік-батысқа қарай Шревпортқа қарай бөлінеді; Опелузасқа дейінгі кеңейту Нью-Орлеан, Техас және Мексика темір жолымен қатар жүреді (кейін Миссури Тынық мұхиты темір жолының бөлігі). Бастапқыда 65 және 51 АҚШ магистральдары Airline-ге (65 бүкіл ұзындығы бойынша және 51 ЛаПлейстен Нью-Орлеанға дейін) бірге тағайындалды. 1951 жылы Луизиана маршруттың ұзындығын қысқартты, ал автокөлік жолы, солтүстік Батон-Руждағы бір бөлігін қоспағанда, US 61 деп белгіленді. Автомобиль жолының бұрын-соңды орналасқан қонақ үйлер мен мотельдердің кесірінен болған жаман тарихын тазарту мақсатында Джефферсон округінің бөлігі Airline Drive деп қайта аталды.

Батон-Руж айналма жолы

Батон-Руж қаласының солтүстігінде және шығысында орналасқан Авиакомпания тас жолының бөлігі АҚШ-тың 61-ші және 190-шы автомобиль жолдарымен орталыққа алып жүреді және бірнеше алмасуларды қамтиды. Айналма жол 1957 жылдан 1963 жылға дейін АҚШ-тың 61/190 шоссесі деп аталды, содан кейін 61 және 190 АҚШ-тың маршруттары оған көшірілді, ал олардың ескі бағыттары қала орталығы арқылы 61 АҚШ / 190 АҚШ бизнесі болды. Айнала жол мен бизнес жолдары бастапқыда жол айналмасында қиылысқан, ол 1963 жылы кловерлифт арқылы алмастырылды. Қалалық штатаралық автомобиль жолдары үшін 1955 жылғы түпнұсқалық жоспарда, 1959 жылы нөмірленген, Батон-Руж айналма жолы 410-ші штатаралық деп аталды; ол 10-шы штатаралық жолмен екі ұшында да қосылатын еді (бұл 10 АҚШ-тың 190-шы дәлізін Батон-Руждан батысқа қарай пайдаланып, әлі де Атчафалая батпанын қазіргі орналасқан жерінен өтеді). Бұл бағыт 1960 жылдардың соңында тоқтатылды, ал кейіннен бұл нөмір тағы бір I 410 үшін қайта қолданылды (ол өзі 1977 жылы тоқтатылды).