Episcopal Diocese of Rhode Island

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының Епископ шіркеуінің епархиясы Род-Айленд Епископ шіркеуінің епархиясы - Америка Құрама Штаттарының Епископ шіркеуінің епархиясы, Род-Айленд штатын қамтиды. Бұл 1-провинцияны құрайтын жеті Жаңа Англия епархиясының бірі. Епархияның бұрынғы епископтық ордасы, Сент-Джон соборы Провиденс қаласындағы 271 Солтүстік бас көшесінде орналасқан. Содан кейін ол жабылып қалды. Епархияда 51 приход бар, олардың 14 678 мүшесі және 10 644 адам қауымға барады. Епископ - он үшінші орынды иеленген құрметті преподобный В. Николас Книсли.

Тарих

Епархияны 1790 жылы екі дін қызметкері мен пәнділердің бес мүшесі, епархияның төрт жарғылық шіркеуінің өкілдері, Провиденс қаласындағы Король шіркеуі (1722), Ньюпорттағы Троица шіркеуі (1698), Солтүстік Кингстаундағы Сент-Пол шіркеуі (1707) және Бристольдегі Сент-Майкл шіркеуі (1720) құрды. Олар өздерінің епископтарын қолдауға жеткілікті қаражаттары болмағандықтан, Коннектикут епискобы болған Сэмюэл Сибериді Род-Айленд епискобы қызметіне сайлады. Род-Айлендтің үшінші епископы Александр Виетс Грисвольдтың басқаруымен Род-Айлендтегі епископтық шіркеу төрт приходтағы 200 қауымнан он жеті приходтағы 2000 адамға дейін өсті. Бұл өсім келесі екі епископ Джон П. К. Хеншоу мен Томас М. Кларктың басқаруымен жалғасты, ал бұл үрдісті көптеген ағылшын агломандардың көшіп келуі қолдады. XIX ғасырдың аяғында епархия 35 приходқа дейін өсті. ХХ ғасырдың алғашқы бөлігінде Род-Айлендтегі Епископальдық шіркеу епископ Уильям Н. МакВикар бастаған әлеуметтік мәселелерге баса назар аударған қалалық қызметке назар аударды. Алғашқы диаконка 1890 жылы тағайындалды, ал 1910 жылдан 1914 жылға дейін осы лауазымға қызмет ететін және епископ Джеймс Д. Перри тағайындаған әйелдердің саны бірден жетіге дейін өсті. Перри мен оның мұрагері Гейлорд Г. Беннетттің басқаруымен приходтардың саны өсе берді. 1955 жылдан 1972 жылға дейін епархияны Джон Севилл Хиггинс басқарды, ол кампус қызметтерін және басқа да бірқатар миссиондарды бастады. Епископ Фредерик Х. Белден әйелдерді діни қызметкерлікке тағайындаумен байланысты өзгерістерге байланысты шіркеуді басқарды, Джо Энн Дрейкті 1977 жылы ауыспалы диакондыққа және 1978 жылы діни қызметкерлікке тағайындады (Епископ Белден 1976 жылы діни қызметкерлікке тағайындаған Патрика А. Смит діни қызметкерлікке арналған оқуын жалғастырды және 1980 жылы тағайындалды) және 1979 жылғы Жалпыға ортақ дұғалар кітабын қабылдады. Белденнің орнын 1980 жылдан 1994 жылға дейін епископ болған Джордж Хант басқарды. Хант жемқорлық, ұйымдасқан қылмыс және құмар ойындар мәселелері бойынша мемлекеттік үкімет тарапынан есеп беру үшін крест жорығын жүргізді. Сондай-ақ, ол епархиядағы діни қызметке тағайындау процесі жынысына немесе жыныстық қатынасқа байланысты ешкімді кемсітпеу керектігін айтты. 1996 жылы Джералин Вольф діни қызметке тағайындалды. Африкалық америкалықтардың басым бөлігі бар бірнеше приходтар бар, ал кейбір қауымдар Либериядағы азаматтық соғыстан қашып келген адамдардың рухани үйлеріне айналды. Сентрал-Фолс қаласында испан тілінде сөйлейтін қауым бар, ал Кранстон қаласында тағы бір қауым бар. Көптеген қауымдар гейлер мен лесбиянкаларды ашық қарсы алады.

The diocese was founded in 1790 by two clergy and five members of the laity, representatives of the four charter churches of the diocese, King's Church in Providence (1722), Trinity Church in Newport (1698), St. Paul's in North Kingstown (1707), and St. Michael's in Bristol (1720). Without sufficient resources to support a bishop of their own, they elected Samuel Seabury, who was bishop of Connecticut, to hold the office of bishop of Rhode Island as well. Under Rhode Island's third bishop, Alexander Viets Griswold, the Episcopal Church in Rhode Island expanded from 200 communicants in four parishes to almost 2,000 in seventeen parishes. This growth continued under the next two bishops, John P. K. Henshaw and Thomas M. Clark, and this trend was supported by the immigration of many English Anglicans. By the end of the 19th century, the diocese had grown to 35 parishes. In the first part of the 20th century, the Episcopal Church in Rhode Island focused on urban ministry with a focus on social concerns, led by Bishop William N. McVickar. The first deaconess was ordained in 1890, and from 1910 to 1914 the number of women serving in this position and ordained by Bishop James D. Perry had grown from one to seven. Under Perry and his successor, Gaylord G. Bennett, the number of parishes continued to grow. From 1955 to 1972, the diocese was led by John Seville Higgins, who started campus ministries and a number of other missions. Bishop Frederick H. Belden led the church through the transitions occasioned by the ordination of women to the priesthood, ordaining Jo Ann J. Drake to the transitional diaconate in 1977 and to the priesthood in 1978, (Patrica A. Smith, ordained deacon by Bishop Belden in 1976, continued her studies for the priesthood and was ordained in 1980) and adoption of the 1979 Book of Common Prayer. Belden was succeeded by George Hunt, who served as bishop from 1980 to 1994. Hunt led a crusade for accountability by the state government on the issues of corruption, organized crime and gambling. He also insisted that the process for ordination in the diocese not discriminate against anyone on the basis of gender or sexual orientation. In 1996, Geralyn Wolf was consecrated, becoming one of the few women serving as a diocesan bishop. There are a few parishes with a sizable percentage of African American parishioners, and some congregations that have become the spiritual homes for people who have fled the civil war in Liberia. There is an active Spanish speaking congregation in Central Falls and another in Cranston. Most congregations make a point of openly welcoming gay and lesbian members.

Бристоль округі

Сент-Джонс епископ шіркеуі, Баррингтон Сент-Мейтье епископ шіркеуі, Баррингтон Сент-Майкл епископ шіркеуі, Бристоль Сент-Марк епископ шіркеуі, Уоррен жабылып қалды 2010 жылдың мамыр айы