Кіріспе

Эддивилл – АҚШ-тың Айова штатындағы Махаска, Монро және Вапелло округтерінде орналасқан қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халық саны 970 адамды құрады.

Тарих

1839 жылға қарай, Қара Шұңқыр соғысы аяқталғаннан кейін осы жерде Саук ауылы құрылды. Ауыл басшысы Хард Фиш, немесе Wish e co ma que есімімен танымал болды. 1840 немесе 1841 жылы, Айова штаты болардан бұрын, Джабиш П. Эддиге Хард Фиш ауылында сауда бекетін ашуға рұқсат берілді. Эддивиллге Кеокук және Дес-Мойн темір жолы қызмет көрсетті, ол кейіннен Оттума мен Оскалуза арасындағы Рок-Айленд темір жолының бөлігіне айналды, қазіргі Алтыншы көше деп белгілі жерде және Альбиядан Милуоки темір жолының тармағы арқылы, Эддивиллдің солтүстік жағындағы Рок-Айлендке қосылатын өзен арқылы көпірмен. Рок-Айленд депосы, қоймасымен бірге, Уолнат және Милл көшелерінің арасында, темір жолдың батыс жағында орналасқан. Темір жол 1970 жылдары жабылып, тоқтатылды, бірақ ескі Милуоки желісі қайта жаңартылып, Каргиллге және Альбиядағы Бурлингтон Солтүстік Санта-Фемен байланысты операцияларға қызмет көрсету үшін кеңейтілді. Үш қабатты кірпіш мектеп, көп жылдар бойы Жетінші және Сегізінші көшелер мен Ванс және Бердан көшелерімен шектелген блокта орналасқан. Бұл ғимарат қауымдастықтың 12-сыныпқа дейінгі барлық білім беруін қамтамасыз етті. Мүліктің аумағы оңтүстікке қарай Бердан көшесінен әрі футбол алаңымен, батысқа қарай ойын алаңымен кеңейтілді. Үшінші қабаты мен қоңырау мұнарасы 20-шы ғасырдың басында алынып тасталды, ал алынған материалдар орта мектеп ғимаратын салуға пайдаланылды, ал бастапқы ғимараттың қалған бөлігі бастауыш мектеп ретінде, жылыту жүйесімен бірге қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сахнасы бар аудитория мен спорт залы салынды. 1950 жылдардың соңында штат айналасындағы шағын бір бөлмелі мектептерді біріктіруді ынталандырды, соның ішінде Чиликоте және Кирквилл, және мектеп ауданы жаңа кіші-орта мектеп ғимаратын салу үшін қарыз алды, шамамен бір шақырым шығысқа қарай, округтік шекаралық жолдың оңтүстік жағында, ол 1961 жылдың тамыз айында сабақтар үшін ашылды; ескі ғимараттар бастауыш сыныптарға берілді. Кейіннен Эддивилл Хедрик және Фримонт мектептерімен, соңғы кезде Блейксбургпен бірікті. Қаланың алты көшедегі Милл көшесінде, темір жолдың жанында генераторы бар электр жүйесі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың шамасында қала жүйені жеке компанияға сатты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қала қаланың оңтүстік жағында құдық және Зират төбесіндегі су мұнарасы бар қоғамдық су жүйесін салды. Жүйе қаланың көп бөлігінде шаршы дюймге 85-90 фунт су қысымын өндірді. Ерікті өрт сөндіру бөлімі 20-шы ғасырдың басында және ортасында үш резервуарлы және алдыңғы жағында сорғысы бар (кейде химиялық машина деп аталатын) жүк көлігін және Мейсон Ситиден алынған Генерал Сент-Луис жүк көлігін пайдаланды. Екі машинаның да ашық кабинасы болды және қозғалтқышты қолмен іске қосуға болады. 1950 жылдардың соңында мектеп автобусының гаражы өртеніп кетті, ал бөлім екі халықаралық метро автобусын құтқарды. Өрт сөндіру бөлімінің бірнеше мүшесі бір метроны аудан үшін қалпына келтірді, ал аудан екіншісін бөлімге берді, ол оны көптеген жылдар бойы құтқару үшін пайдаланды. Сол кезде жиһаз дүкенінің және жерлеу бюросының иесі Л. В. Клейн жедел жәрдем шақыруларын тоқтатуға шешім қабылдады және құтқару машинасына арналған өрт сөндіру бөліміне өзінің кейбір жабдықтарын сыйға тартты. Бөлім оқу, қаржы жинау және жабдықтар алу бойынша көп жұмыс істеді, сондықтан штат жедел жәрдем қызметін жақсартуға қызығушылық танытқан кезде олар Эддивиллдің жақсы дамыған бағдарламасын үлгі ретінде қарады. Айова заңдары қалаларға өрттен қорғау үшін салық салуға рұқсат берді, ал Колумбия және Шығыс Де-Мойн қалалары осы қызметті ұсыну үшін қаламен келісімшарт жасасты. Басқа қалалардың жеке меншік иелері өртке қарсы қорғаныс үшін келісімшарт жасаса алады. 1960 жылы қалалар International шассидегі алдыңғы сорғысы бар өрт сөндіру машинасы сатып алды, ал химиялық танк жүк көлігі зейнеткерлікке шықты, бірақ сорғы құтқарылды. 1970 жылдардың басында екі қалашықтар жүк машинасын сатып алды, танк жасады және танкер ретінде пайдалану үшін сорғы (ескі химиялық жүк машинасынан) орнатты, ал қала мен қалашықтар танкерді, сондай-ақ кейбір қалалық операциялар мен жабдықтарды орналастыру үшін ғимарат салды. 1974 жылы қала Ford шассиі бар жаңа өрт сөндіру машинасы сатып алды. Содан бері 6-шы көшедегі Уолнат көшесінде жаңа өрт сөндіру станциясы салынды және жаңа жабдықтарға орын көп. Көп жылдар бойы кітапхана, түрме және жоғарғы қабаттағы жиналыс залы мен қалалық зал, жанама өрт сөндіру станциясы Уолнат және Бірінші (немесе Фронт) көшелерінің бұрышында орналасқан. 1960 жылдардың басында, мұрагерлік қаражатымен, бұл кеңінен қайта жаңартылып, жаңартылды. 1960 жылдардың ортасында қала, Фермерлер үйі әкімшілігінен грант және төмен пайыздық қарызбен, лагуналық тазалаумен санитарлық кәріз жүйесін салды. Тұрғын үйлер үшін айлық төлем 4,60 доллар, ал бизнес үшін 5,00 доллар болды. Дес-Мойн өзені қауымдастықтың тарихы бойында маңызды рөл атқарды, 1947, 1965 және соңғы кездегі су тасқындарымен. Армия инженерлік корпусы 1947 жылғы су тасқынынан кейін бірқатар бөгеттер салды және оларды кейіннен көтерді. Альбияға баратын жол бастапқыда Уолнат көшесінің батыс жағынан өзенге бір қабатты болаттық құрылымдық көпірмен өтті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін электр энергиясына деген сұраныс артты және Айова Оңтүстік Коммуналдық қызметтері өзеннен оңтүстікке қарай, Бриджпорт станциясы деп белгілі электр энергиясын өндіру станциясын салуды бастады. Сол кезде жаңа бетондық көпір салынды және ескі болаттық көпір алынып тасталды, қалалық залдағы қарсы жағында шағын саябақ аймағы қалды. Жаңа көпірге апаратын Эддивилл жағындағы жол, инженерлік корпустың салған бөгет жүйесінің бір бөлігі ретінде де қызмет еткен кеңінен толтырылған жерде салынды. Электр энергиясына деген сұраныс өсуін жалғастырды, Айова Оңтүстік Чиликоте және Берлингтонда үлкен, жаңа өсімдіктер салды, ал Бриджпорт станциясы ескірді. Каргилл зертханада жұмыс істейтін жаңа процеске ие болды, бірақ оның практикалық екенін көру үшін көп мөлшерде будың арзан көзі қажет болды, сондықтан ол Бриджпорт станциясын осы мақсатта сатып алды, Каргилл зауыты салынды және өсуін жалғастыруда. Телефон қызметі Уолнат көшесіндегі екінші және үшінші көшелер арасындағы аллеядағы ғимараттың екінші қабатындағы кеңседен, коммутаторлық станциясы және қолмен айналдырылатын телефондармен, олардың көп бөлігі партиялық желілерде болды. 1960 жылдардың басында United Telephone оны жаңа диск жүйесімен жаңартып модернизациялады. Петициялық науқанның нәтижесінде азаматтар Оттума, Оскалуза және Альбияға алыс қашықтықтан қосымша төлемсіз қоңырау шалу үшін айына 25 центтен артық төлеуге келісті.

География

Эддивилл Дес-Мойн өзенінің шығыс жағасында, өзендің иілісінде орналасқан, шамамен 70 миль оңтүстік-шығысқа қарай Дес-Мойндан және 15 миль солтүстік-батысқа қарай Оттумауадан. Эддивилл қала шегінде үш округдің кіреберісі орналасқан. Бұл қауым Вапелло, Махаска және Монро округтерінің арасында жатыр. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 1.18 шаршы мильді (3 км²) құрайды, бәрі құрлық.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 1064 адам, 424 үй шаруашылығы және 278 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 453 тұрғын үй құрады, орташа тығыздық – [мәлімет жоқ]. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 98,68% ақ нәсілді, 0,09% афроамерикалық, 0,38% азиялық, 0,38% басқа нәсілдерден және 0,47% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,94% құрады. 424 үй шаруашылығының ішінде 32,8% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 50,0% некеде тұратын жұбайлар, 11,1% күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 34,2% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 27,8% жеке адамдардан тұрады, ал 13,2% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,51 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,07 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 27,7% 18 жасқа дейінгілер, 10,9% 18-24 жас аралығындағылар, 27,9% 25-44 жас аралығындағылар, 19,8% 45-64 жас аралығындағылар және 13,6% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 34 жасқа тең. Әр 100 әйелге 93,5 еркек шамасында. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 88,0 еркек шамасында. Қала бойынша үй шаруашылығының орташа табысы 32 446 доллар, ал отбасының орташа табысы 40 875 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 31 250 доллар, ал әйелдердің 21 304 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 16 354 доллар. Отбасылардың 7,2% және халықтың 12,0% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 11,9% және 65 жастан асқандардың 12,9% кіреді.

Экономика

Каргилдің мұнда ірі жүгері өңдеу зауыты бар, ол қаланың көкжиегін билейді. Этанол, жоғары фруктозалы жүгері сиропы және глютен оның өнімдерінің арасында. Көшенің арғы жағында Ajinomoto North America, Inc. компаниясы глюкозаны моно натрий глутаматына айналдыратын зауытқа ие. Wacker Chemie де Каргилдің жанында өндіріс орнын иеленеді. Chamness Technology қала сыртында түрлі органикалық қалдықтарды компостқа айналдыратын компостирлеу кешенін пайдаланады.

Саябақтар мен демалыс

Уолнат көшесінің етегіндегі кішкентай саябақта Де-Мойн өзеніне қарайтын орындық орналасқан. Басты саябақ Үшінші және Төртінші көшелермен, сондай-ақ Негізгі және Базар көшелерімен шектеледі. Оның құрамына жабық эстрада, одақ әскерінің мүсіні және ағаш үй кіреді.

Білім

Эддивилл–Блейксбург–Фремонт біртұтас мектеп округінде екі мектеп ғимараты бар: Эддивилл–Блейксбург–Фремонт орта мектебі және Эддивилл бастауыш білім беру орталығы. Округтың бастауыш ғимаратпен біріктірілген балалар бақшасы да бар. Округ 2012 жылы Эддивилл–Блейксбург біртұтас мектеп округі мен Фремонт біртұтас мектеп округінің қосылуы арқылы құрылды. Бұрынғысы 1994 жылы Эддивилл және Блейксбург біртұтас мектеп округтерінің қосылуымен құрылды.