Кіріспе
Хауард Бруш Дин III (Howard Brush Dean III, 1948 жылы 17 қарашада туған) - американдық дәрігер, автор, кеңесші және зейнеткер саясаткер. 1991 жылдан 2003 жылға дейін Вермонт штатының 79-шы губернаторы және 2005 жылдан 2009 жылға дейін Демократиялық ұлттық комитеттің (ДНК) төрағасы болды. Дин 2004 жылғы президенттік сайлауда демократиялық партияның кандидаты болып жеңіліс тапты. Кейіннен, оның 50 штаттық стратегияны Демократиялық ұлттық партияның басшысы ретінде жүзеге асыруы 2006 және 2008 жылдардағы демократиялық жеңістермен байланысты. Кейін ол McKenna Long & Aldridge заң және лоббистік фирмасының саяси комментаторы және кеңесшісі болды. Саясатқа кіріспес бұрын, Дин 1978 жылы Альберт Эйнштейн медицина колледжінен медицина дәрежесін алды. Дин 1983 жылдан 1986 жылға дейін Вермонт штатының өкілдер палатасының мүшесі және 1987 жылдан 1991 жылға дейін Вермонт штатының вице-губернаторы болып қызмет етті. Бұл екі жұмыс та жарты күндік жұмыс еді, сондықтан ол дәрігерлік ісін жалғастыра алды. 1991 жылы Ричард А. Снеллинг қайтыс болғаннан кейін Дин Вермонт губернаторы болды. Дин кейіннен екі жылдық мерзімге сайланып, 1991 жылдан 2003 жылға дейін қызмет етті, оны Вермонт штатының тарихында ең ұзақ қызмет еткен губернатор етті. Дин 1994 жылдан 1995 жылға дейін Ұлттық губернаторлар қауымдастығының төрағасы болды; оның өкілеттігі кезінде Вермонт мемлекеттік қарыздың көп бөлігін төледі және 11 рет теңгерімді бюджетке ие болды, екі рет табыс салығын төмендетті. Дина сонымен қатар "Др. Диназавр" бағдарламасының кеңейтуіне бақылау жасады, ол штаттағы балалар мен жүкті әйелдерге жалпыға бірдей денсаулық сақтауды қамтамасыз етеді. Ол жалпыға бірдей денсаулық сақтаудың сенімді жақтаушысы. Дин 2003 жылы Иракқа шабуыл жасауды айыптап, демократтарды Буш әкімшілігіне қарсы шығуға шақырды. 2004 жылғы сайлауда, бастапқыда ұзақ уақытқа үміткер ретінде қаралған, Дин Интернетке негізделген қаржы жинау мен жергілікті деңгейде ұйымдастыруды ілгерілетті, ол шағын донорларға жаппай шағымдануға бағытталған, бұл аз сандағы әлеуетті ірі донорлармен байланыс орнатудан гөрі тиімдірек және көпшілік арасында белсенді қатысу демократиясын насихаттайды. Өзінің дағдыға жат стратегиясының нәтижесінде ол Демократиялық партияның президенттік номинациясына ең жоғары қаржы жинаушы және алдыңғы қатарлы үміткер болды. Дин Айова штатының сайлауында үшінші орынды иеленді, ал оның науқаны бұқаралық ақпарат құралдарында "Иә" деп айқайлағаннан кейін жағымсыз реакциядан зардап шекті. Ол жеңіске жетуге үміттенген штаттарды санап, ақырында сенатор Джон Керриге жеңіске жетті. 2004 жылы Дин прогрессивті саяси іс-қимыл комитеті "Америка үшін демократия" ұйымын құрды. Кейін 2005 жылы ақпанда Демократиялық ұлттық комитеттің төрағасы болып сайланды. Партия төрағасы ретінде Дин Демократтарды әдетте консервативті мемлекеттерде бәсекеге қабілетті етуге тырысқан елу штаттық стратегияны жасады және қолданды. Стратегияның табыстылығы 2006 жылғы жартылай сайлау кезінде көрініс тапты, онда демократтар палата мен сенаттың бақылауын қайтарып, Миссури және Монтана сияқты республикашыл мемлекеттерден сенаттық орынға ие болды. 2008 жылғы сайлауда демократтар өздерінің палаталық және сенаттық көпшілігін арттырды, ал Барак Обама 50 штаттық стратегияны өзінің сәтті президенттік кандидатурасының арқауы ретінде қолданды. Дин 2009 жылдың қаңтар айында зейнеткерлікке шыққаннан кейін Демократиялық ұлттық комитеттің құрметті төрағасы атанды. Демократиялық ұлттық комитет төрағасы қызметінен шыққаннан бері Дин Демократиялық партияда сайланған лауазымға да, ресми лауазымға да орналаспады және 2015 жылдан бастап компанияның мемлекеттік саясаты мен реттеу практикасының бөлігі ретінде Dentons халықаралық заң фирмасында жұмыс істеді. 2013 жылы Дин 2016 жылы президенттікке үміткер болуға қызығушылық білдірді, бірақ оның орнына бұрынғы мемлекеттік хатшы Хиллари Клинтонның президенттікке үміткерлігін қолдады.
Howard Brush Dean III (born November 17, 1948) is an American physician, author, consultant, and retired politician who served as the 79th governor of Vermont from 1991 to 2003 and chair of the Democratic National Committee (DNC) from 2005 to 2009. Dean was an unsuccessful candidate for the Democratic nomination in the 2004 presidential election. Later, his implementation of the fifty state strategy as head of the DNC is credited with the Democratic victories in the 2006 and 2008 elections. Afterward, he became a political commentator and consultant to McKenna Long & Aldridge, a law and lobbying firm. Before entering politics, Dean earned his medical degree from the Albert Einstein College of Medicine in 1978. Dean served as a member of the Vermont House of Representatives from 1983 to 1986 and as Lieutenant Governor of Vermont from 1987 to 1991. Both were part time positions that enabled him to continue practicing medicine. In 1991, Dean became governor of Vermont when Richard A. Snelling died in office. Dean was subsequently elected to five two year terms, serving from 1991 to 2003, making him the longest serving governor in the history of the state of Vermont. Dean served as chairman of the National Governors Association from 1994 to 1995; during his term, Vermont paid off much of its public debt and had a balanced budget 11 times, lowering income taxes twice. Dean also oversaw the expansion of the "Dr. Dynasaur" program, which ensures universal health care for children and pregnant women in the state. He is a noted staunch supporter of universal health care. Dean denounced the 2003 invasion of Iraq and called on Democrats to oppose the Bush administration. In the 2004 election, initially seen as a long shot candidate, Dean pioneered Internet based fundraising and grassroots organizing, which is centered on mass appeal to small donors which is more cost efficient than the more expensive contacting of fewer potential larger donors, and promotes active participatory democracy among the general public. As a result of his unconventional strategy, he became the top fundraiser and front runner for the Democratic Party presidential nomination. Dean had a disappointing third place finish in the Iowa caucus, and his campaign suffered after negative reactions in the media to a hoarse "Yeah" that he shouted after enumerating states that he hoped to win and ending up losing the nomination to Senator John Kerry of Massachusetts. In 2004, Dean founded Democracy for America, a progressive political action committee. He was later elected chairman of the Democratic National Committee in February 2005. As chairman of the party, Dean created and employed the fifty state strategy that attempted to make Democrats competitive in normally conservative states often dismissed in the past as "solid red". The success of the strategy became apparent during the 2006 midterm elections, where Democrats took back control of the House and Senate, winning Senate seats from normally Republican states such as Missouri and Montana. In the 2008 election, the Democrats increased their House and Senate majorities, while Barack Obama used the 50 state strategy as the backbone of his successful presidential candidacy. Dean was named chairman emeritus of the DNC upon his retirement in January 2009. Since retiring from the DNC chairman position, Dean has held neither elected office nor an official position in the Democratic Party and, as of 2015, was working for global law firm Dentons as part of the firm's public policy and regulation practice. In 2013, Dean expressed interest in running for the presidency in 2016, but instead supported former Secretary of State Hillary Clinton's run for president.
Балалық шақ
Дин Нью-Йорктің Ист-Хэмптон қаласында өнер бағалаушы Андре Белденнің (туған тегі - Мейтленд) және қаржы саласындағы атқарушы Хауард Бруш Динның кіші ұлы болып дүниеге келді. Дин - төрт ағаның ең үлкені, оның ішінде Джим Дин, Америка үшін демократия төрағасы және Чарльз Дин, оны 1974 жылы Оңтүстік-Шығыс Азияда саяхаттап жүргенде Патет Лао қолға түсіріп, Солтүстік Вьетнамдықтар өлтірді. Говардтың әкесі Дин Виттердің қор брокерлік фирмасында жұмыс істеген. Отбасы өте бай, республикашыл болды және Шығыс Хэмптондағы эксклюзивті Мейдстоун гольф клубына тиесілі болды. Бала кезінде ол көп уақытын Шығыс Хэмптон қаласында өткізді; отбасы 1950 жылдардың ортасында Хоук Пондқа үй салды. Нью-Йоркте болған кезде, отбасы Парк-авеню бойындағы Үсті шығыс жағында үш бөлмелі пәтерде тұратын. Говард 13 жасқа дейін Манхэттендегі Браунинг мектебінде оқыды, содан кейін Род-Айленд штатының Миддлтаун қаласында орналасқан дайындық мектебі - Сент-Джордж мектебінде оқыды. 1966 жылдың қыркүйегінде ол ағылшын тілді одағының стипендиясын жеңіп алғаннан кейін бір оқу жылы үшін Ұлыбританиядағы Фелстед мектебінде оқыды. UPI Диннің жастағы достарының бірінің: "Хэмптон стандарттары бойынша, Диндар бай емес еді. Африкаға сафари, Швейцарияға шале деген жоқ. Говардтың әкесі күнде жұмысқа баратын. Оның компаниясы жоқ, не меніңше, оның атасы немесе бабасы жоқ". Пегги Нунан Уолл-стрит журналына: "Ол ЖАҚШЫ емес сияқты" деп жазды. Мен стереотиптермен айналысудың жақсы еместігін білемін, бірақ мырза Динде Тёрстон Хауэлл ІІІ немесе Джордж Буш ағаның өте аз бөлігі бар сияқты. Ол әдепсіз, агрессиясын жасырмайды, мақтанышпен күреседі. Ол WASP-ке ұқсамайды және оған ұқсамайды. Республикашылдарға г-н Динды Мейдстоун клубының баласы деп атау демократияшылдарға қарағанда Гринвич күнінің мұрагері деп атау қиынға соғады. Ол тек рөлді ойнай алмайды.
he doesn't seem like a WASP. I know it's not nice to deal in stereotypes, but there seems very little Thurston Howell, III, or George Bush, the elder, for that matter, in Mr. Dean. He seems unpolished, doesn't hide his aggression, is proudly pugnacious. He doesn't look or act the part of the WASP It will be harder for Republicans to tag Mr. Dean as Son of the Maidstone Club than it was for Democrats to tag Bush One as Heir to Greenwich Country Day. He just doesn't act the part.
Йель университеті
Дин Йель университетінің саяси ғылымдар бакалаврын 1971 жылы бітірген. Диннің бір бөлмедесі - Ральф Доусон, ол Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында металл табақпен жұмыс істейтін жұмысшының ұлы, ал қазір Нью-Йоркте еңбек қорғаушы заңгер. Доусон Дина туралы былай деді: Егер сіз Йельдің ақ жігіті бай деген стереотиптік түсініктен жұмыс істемесеңіз, Говард туралы мұны білмес едіңіз. Бұл жерде нәсілге қатысты мәселе туындады, бірақ бұл мақсатпен жасалды ма, әлде табиғи түрде болды ма, білмеймін. Ол ақ түлік студенттердің көпшілігіне ұнамайтын мәселеге қатысты пікір алмасуға дайын болды. Ол өз ұстанымын сақтап қалады. Ол менің қара адам болу туралы өзімен салыстырғанда 42 миллион есе көп білетініме құрметпен қарайды. Бірақ бұл оның азаматтық құқықтар туралы менің пікірім сияқты пікір айта алмайтынын білдірмейді. Йельде көптеген жақсы ниетті адамдар бар еді, олар сіздің жағдайыңызды түсінгенін түсінгісі келді. Сіз әңгімеге кіріп, олар тым ерте беріліп кетеді, сондықтан біз алмасудың толық пайдасын көрмедік. Говард өзінің проблеманы шешуге қабілетті екеніне сенімді болды. Ол қызығушылық танытты. Ал ол өз шешімін тапқан соң, басқалар сияқты күшті болады. Менің ойымша, ол өсектес емес. Ол әрқашан өз терісінде ыңғайлы болған адам. Бұл оның бүгінгі күнгі кейіпкері, ол белгілі бір дәрежеде дау тудырды. Ақырында әскер қатарына шақырылуға лайық болса да, ол омыртқасының бұзылуынан кейін медициналық көмек алды. Тим Рассерттің "Пресспен таныс" бағдарламасында Диннің әскери қызметте болуы мүмкін бе деп сұрауына жауап ретінде, ол өзінің арқасы туралы айтпаған болса, Дин "Менің ойымша, бұл шындық. Әскерге түсуге асықпадым". Ол медицинадағы мансабын шешкенге дейін қысқа уақытқа қор брокері ретінде мансабын сынады, Колумбия университетінде медицинаға дейінгі курстарды аяқтады. 1974 жылы сол кезде Оңтүстік-Шығыс Азияда саяхаттап жүрген Диннің інісі Чарлиді Лаос партизандары тұтқындап, өлтірді. Бұл қайғылы оқиға Диннің өміріне үлкен әсер еткенін көпшілік айтады. Көп жылдар бойы ол ағасының белбеуін ескерткіш ретінде күнде киіп жүрді.
Unless you operated from a stereotypic understanding of the Yale white boy as rich, you wouldn't know that about Howard. When it came to race—and I don't know whether this was a function of intent or just came naturally—Howard was not patronizing in any way. He was willing to confront in discussion what a lot of white students weren't. He would hold his ground. He would respect that I knew forty two million times more about being black than he did. But that didn't mean he couldn't hold a view on something relating to civil rights that would be as valid as mine. There were lots of well meaning people at Yale who wanted you to understand that they understood your plight; you'd get into a conversation and they would yield too soon, so we didn't get the full benefit of the exchange. Howard very much thought he was capable of working an issue through. He was inquisitive. And when he came to a conclusion he would be as strong as anybody else. I don't think he's stubborn. He's a guy who's always been comfortable in his own skin. That's something you still see in him today, and it gets him into some degree of controversy. Though eventually eligible to be drafted into the military, he received a medical deferment because of an unfused vertebra. In response to Tim Russert asking on Meet the Press whether Dean could have served in the military had he not mentioned his back condition during his draft physical, Dean replied "I guess that's probably true. I mean, I was in no hurry to get into the military." He briefly tried a career as a stockbroker before deciding on a career in medicine, completing pre medicine classes at Columbia University. In 1974, Dean's younger brother Charlie, who had been traveling through southeast Asia at the time, was captured and killed by Laotian guerrillas, a tragedy widely reported to have an enormous influence in Dean's life; for many years he has worn his brother's belt nearly every day as a memento.
Вермонт штатындағы медициналық практика
Дин 1978 жылы Йешива университетінің Альберт Эйнштейн медицина колледжінен медициналық біліміне ие болды және Вермонт университетінде медициналық ординатураны бастады.
Вермонт саяси мансабы
1980 жылы Дин Шамплен көлінде кондоминиум құрылысын тоқтату үшін жаппай науқанға жетекшілік етті, оның орнына велосипед жолының құрылысына қолдау көрсетті. Бұл әрекеті сәтті болып, оның саяси мансабын бастауға көмектесті. Сол жылы ол Джимми Картердің сайлау науқанына да ерікті қызмет етті. 1980 жылы Демократиялық партияның ұлттық съезінде Картер делегаты болды. 1981 жылы ол Читтенден округінің Демократиялық комитетінің төрағасы болып сайланды. 1984 жылы мамыр айында қызметінен кеткенге дейін осы қызметте болды. 1982 жылы Вермонт штатының өкілдер палатасына сайланды; 1984 жылы қайта сайланды және азшылық көшбасшысының көмекшісі болды. 1986 жылы губернатордың орынбасары болып сайланды, 1988 және 1990 жылдары қайта сайланды. 1991 жылдың 13 тамызында Дин бір науқасты тексеріп жатқанда, губернатор Ричард А. Снеллингтің жүрек тоқтауынан қайтыс болғаны туралы хабар алды. 1994-1995 жылдары Дин Ұлттық губернаторлар қауымдастығының төрағасы болды. Дин экономиканың құлдырауы мен 60 миллион долларлық бюджет тапшылығына тап болды. Ол өзінің партиясындағы көптеген адамдарды теңгерімді бюджетті дереу енгізуге итермеледі, бұл іс-әрекет фискалдық шектеудің басталуын белгіледі. Оның губернаторлық өкілеттігі кезінде мемлекет қарыздың көп бөлігін төледі, бюджетті он бір рет теңгеріп, облигация рейтингін арттырды және табыс салығын екі рет төмендетті. Роберт Дрейфус бұл туралы былай деп жазды: фискалдық консервативті ретінде: blockquote Далай Дэн екі партия арасындағы үшбұрышты бағытты басқарды, салықтар мен шығындар бойынша демократиялық партиялармен жиі қақтығысып, көптеген либералды солшыл демократиялықтарды прогрессивті партияның және Конгресстің жалғыз социалисті Берни Сандерстің қолына алуға көмектесті. Снеллингтен мұра болған қаржы дағдарысы кезінде Дин бюджетке қаржыны қысқартып, салықты күрт төмендетті. 1990 жылдары Дин бірнеше рет вето қаламдарын алып тастады және салықтар сияқты мәселелер бойынша Демократиялық көшбасшылықты жеңу үшін консервативті "Көк ит" демократтары мен республикашылдардың өсу контингентімен одақтасты. Балаларды зорлау мен жасөспірімдер арасында жүктілік деңгейі шамамен екі есеге азайды. Оның мансабындағы маңызды ұлттық назар аударатын алғашқы шешім 2000 жылы Вермонт Жоғарғы Сотының Бейкерге қарсы штаттағы штаттық неке заңдары бір жынысты жұптарды конституциялық тұрғыдан алып тастады және мемлекеттік заң шығарушы орган гейлер мен лесбиянкаларға некеге тұруға рұқсат беруді немесе параллель мәртебе құруды бұйырды. Мемлекеттің конституциясына түзету енгізу туралы шақыруларға қарсы тұру үшін Дин соңғысын қолдады және елдің алғашқы азаматтық одақ заңдарына қол қойды, бұл қысқа өмір сүретін "Вермонтты қайтарып алу" қозғалысын көтеріп, республикашыларға Мемлекеттік палатаны басқаруға көмектесті. Дин 2004 жылғы президент сайлауы кезінде азаматтық одақтарға қатысты тағы бір шешім үшін сынға ұшырады. Ол қызметінен кетер алдында, өзінің кейбір Вермонт құжаттарын кем дегенде келесі он жылға дейін, бұл уақыт аралығы бұрынғы губернаторлардың көпшілігі қолданғаннан ұзақ, ол оған осы мәселе туралы жеке хаттар жіберген көптеген гей қолдаушыларының құпиялылығын қорғап отырғанын айтты. Ол сайлау науқанында вице-президент Дик Чейниден өзінің энергетикалық комитет құжаттарын жариялауын талап етті. Көптеген адамдар, соның ішінде 2004 жылы Коннектикут штатынан демократ сенаторы және президенттікке үміткер болып табылмаған Джо Либерман, 2006 жылы қайта сайлану үшін алғашқы жеңіске жеткеннен кейін партиядан шықты, Динды екіжүзділікпен айыптады. Сот күзеті құжатты мөрдің мерзімі өткенге дейін ашуға мәжбүрлеу үшін сотқа шағым берді, бірақ ол жоғалды.
blockquote|Dean navigated a triangular course between the two parties, clashing often with the Democrats over taxes and spending and helping to drive many liberal left Democrats into the arms of the Progressive Party and of Representative Bernie Sanders, Congress's lone socialist. Inheriting a fiscal crisis from Snelling, Dean slashed the budget and dramatically reduced taxes. During the 1990s, Dean repeatedly unsheathed his veto pen, and he often allied with a growing contingent of conservative Blue Dog Democrats and Republicans to outmaneuver the Democratic leadership on issues such as taxes. Child abuse and teen pregnancy rates were cut roughly in half. The first decision of his career to draw significant national attention came in 2000, after the Vermont Supreme Court, in Baker v. State, ruled that the state's marriage laws unconstitutionally excluded same sex couples and ordered that the state legislature either allow gays and lesbians to marry or create a parallel status. Facing calls to amend the state constitution to prohibit either option, Dean chose to support the latter one, and signed the nation's first civil unions legislation into law, spurring a short lived "Take Back Vermont" movement which helped Republicans gain control of the State House. Dean was criticized during his 2004 presidential campaign for another decision related to civil unions. Shortly before leaving office, he had some of his Vermont papers sealed for at least the next decade, a time frame longer than most outgoing governors use, stating that he was protecting the privacy of many gay supporters who sent him personal letters about the issue. On the campaign trail, he demanded that Vice President Dick Cheney release his energy committee papers. Many people, including Democratic Senator and failed 2004 presidential candidate Joe Lieberman of Connecticut, who left the party after losing his primary for re election in 2006, accused Dean of hypocrisy. Judicial Watch filed a lawsuit to force the papers be opened before the seal expired but lost.
2004 жылғы президенттікке үміткерлік
Дин президенттікке үміткер ретінде "ұзақ мерзімді" үміткер ретінде бастады. 2002 жылы мамыр айында ABC News оны 12 үміткердің сегізіншісі деп атады. 2003 жылы наурыз айында Калифорния штатының Демократиялық конвенциясында Демократиялық көшбасшылықты қатты сынға алған сөйлеген сөзінде партияның белсенділерінің назарын аударды және оның кандидатурасының тоны мен күн тәртібін белгіледі. Ол: "Мен білгенім, әлемдегі демократиялық партияның көпшілігі президенттің Иракқа біржақты араласуын қолдап не істеп жатыр?" деген жолмен басталды. Сол жазда оның науқаны The New Republic газетінің бет мақаласында жарияланды және келесі айларда ол бұқаралық ақпарат құралдарының назарын арттырды. Оның науқаны біртіндеп қарқын алды, ал 2003 жылдың күзінде Дин Демократиялық партияның кандидаты болу үшін алдыңғы қатарда тұрды, көпшілік сауалнамаларда жақсы нәтиже көрсетіп, қаржы жинауда өзінің бәсекелестерінен асып түсті. Бұл соңғы жетістік оның Meetup арқылы интернетке үгіт-насихат жүргізудегі жаңашылдыққа арқау болды. Бұл сайтта қолдаушылар туралы ақпарат бар және акцияға қатысуға шақыру. Оның көпшілігі жеке Динаның қолдаушыларынан келді, олар Диналықтар деп аталды, немесе көбірек таралған, Диналықтар, кездесуге қатысушылар туралы сипаттау үшін жасалған термин, олар Динаны және кең қозғалыс қозғалысын қолдаған науқан материалдарын таратты. (Сыншылар оларды көбінесе "Дини Бопперлер" немесе "Дини Бейбилер" деп атайды, бұл оның жас белсенділерді қолдауына сілтеме жасайды.) Диннің президенттік науқанынан кейін кейбір Диниактар Демократия үшін Америка және ұқсас жергілікті ұйымдары арқылы саяси процеске қатысқан.
Жауап
Көптеген сарапшылар осындай қолдаулардың нәтижесінде сайлау науқанының сәтсіз аяқталғанын айтты. Ал, Ал Гордың сайлау циклының алғашқы алғашқы апталары алдында Динді қолдауы сегіз демократ үміткерінің қатты сынға ұшырады, әсіресе ол өзінің бұрынғы кандидаты Джо Либерманды қолдамағаны үшін. Гор Динды Либерманға қарағанда қолдады, өйткені олардың 2002 жылы дамып келе жатқан Ирак туралы әртүрлі пікірлері болды (Либерман соғысты қолдады, ал Гор жоқ). Диннің сайлау науқаны сәтсіз аяқталғанда, кейбіреулер Гордың ертедегі қолдауына кінәлады.
Айова штатының сайлауы және "Диканның айқасы" бұқаралық ақпарат құралдары
2004 жылы 19 қаңтарда Диннің бәсекелестері Джон Керри мен Джон Эдвардс оны 2004 жылғы Айовадағы Демократиялық партияның сайлауында үшінші орынға шығарып, алғашқы маусымда берілген алғашқы дауыстарды білдірді. Диннің сол түні айтқан дауысты сөзі көпшілікке таралып, оның сайлауалды кампаниясын тоқтатқан бұқаралық ақпарат құралдарының қателігі ретінде суреттелді. Newsday басылымының редакторлық мақаласында Верн Гей теледидар көрермендерінің кейбірі баяндаманы қатты, ерекше және президенттік емес деп сынға алды. Әсіресе, сөйлеуден алынған бұл үзінді жиналыстан кейінгі күндері бірнеше рет көрсетілді: сенатор Харкин Динмен бірге сахнада костюм жакетін ұстап тұрды. Бұл соңғы "Иә!" Диннің кейінірек айтқандай, оның үнінің сырғанауынан пайда болған ерекше дыбыс американдық саяси жаргонда "Диннің айқасы" немесе "Менің айқасым бар" сөзі ретінде белгілі болды. Комедияшылар және кешкі комедиялық шоу жүргізушілері Дейв Чаппель және Конан О'Брайен саундбисті сатираға айналдырды, мазақ етті және танымал етті, бұл көптеген адамдардың кейінгі жарыстарда оның нашар көрінуіне үлкен үлес қосты деп санайтын БАҚ шабуылдарын бастады. Дин бұл сөздің ең жақсы имиджді ұсынбағанын мойындады, оны Дэвид Леттермен кешкі шоуындағы "ақылсыз, қызыл жүзді" деп тамашалады. Сол аптаның соңында Дайан Сойерге берген сұхбатында ол "біраз ұялы болғанымды, бірақ кешірім сұрамайтынын" айтты. Сойер және басқа да көптеген ұлттық хабар тарату құралдары кейінірек оқиғаны тым көп ойластырғанына өкінгендерін білдірді. CNN-дің мәлімдемесінде бұл оқиға туралы "өте жоғары баға" берілгені мүмкін екендігі мәлімделіп, кешірім сұралды. Баспасөздің "Диннің айқасын" үнемі қайталап отыруы Диннің бұқаралық ақпарат құралдарының бейтараптығының құрбаны болғаны туралы пікірталасқа айналды. Үндеулер көрінісі оқиғадан кейін төрт күн ішінде кабельдік және телеарналық жаңалықтар желілерінде шамамен 633 рет көрсетілді, бұл санға ток-шоулар мен жергілікті жаңалықтар кірмейді. Сол күні тыңдаушылар арасында болған кейбіреулер "қайқай" дегенді теледидардан көргенше білмейтіндерін айтты. 2007 жылдың 11 қазанында Леонардо Ди Каприо мен Джордж Клуни 2004 жылы Говард Диннің кампаниясы негізінде "саяси триллер" түсіру туралы келіссөздер жүргізіп жатқаны туралы хабарланды. Фильм, ақыры, Март айларының Идтері деп аталды, 2011 жылдың 7 қазанында жарық көрді. Ол Лоббистік ауданның орталығында орналасқан Вашингтон метро станциясының есімімен аталған Фаррагут Норт пьесасына негізделген. Пьесаны Динаның штабының қызметкері Бо Виллимон жазды. Басты кейіпкер Динаның сайлауалды кампаниясының бұрынғы баспасөз хатшысы. 2008 жылдың қарашасында Дин мен оның кампаниясы туралы деректі фильм, Дин және мен, шығарылды және бүкіл елдегі бірнеше кинофестивальдарда көрсетілді.
Senator Harkin was on stage with Dean, holding his suit jacket. This final "Yeah!" with its unusual tone that Dean later said was due to the cracking of his hoarse voice, has become known in American political jargon as the "Dean Scream" or the "I Have a Scream" speech. Comedians and late night comedy show hosts such as Dave Chappelle and Conan O'Brien satirized, mocked, and popularized the sound bite, beginning a media onslaught that many believe contributed immensely to his poor showing in the subsequent races. Dean conceded that the speech did not project the best image, jokingly referring to it as a "crazy, red faced rant" on the Late Show with David Letterman. In an interview later that week with Diane Sawyer, he said he was "a little sheepish but I'm not apologetic." Sawyer and many others in the national broadcast news media later expressed some regret about overplaying the story. CNN issued a public apology and admitted in a statement that they might have "overplayed" the incident. The incessant replaying of the "Dean Scream" by the press became a debate on the topic of whether Dean was the victim of media bias. The scream scene was shown an estimated 633 times by cable and broadcast news networks in just four days following the incident, a number that does not include talk shows and local news broadcasts. Some in the audience that day reported that they were unaware of the "scream" until they saw it on TV. On October 11, 2007, it was reported that Leonardo DiCaprio and George Clooney were in early talks about making a "political thriller" based on Howard Dean's 2004 campaign, tentatively titled Farragut North. The movie, finally titled The Ides of March, was released on October 7, 2011. It is based on the play Farragut North, which was named after the Washington Metro station located in the center of the lobbyist district. The play was written by Beau Willimon, a staffer on the Dean campaign. The main character is based on a former press secretary for the Dean campaign. In November 2008, a documentary film about Dean and his campaign, Dean and Me, was released and shown at several film festivals around the country.
Үгіт-насихаттан кейінгі және Америка үшін демократия
Висконсин штатының сайлауынан кейін Диннің кері қайтқанынан кейін ол демократиялық партияның үміткерін қолдауға уәде берді. Джон Керри үміткер болмай тұрып, ол бейтарап болды. Дин 2004 жылы 25 наурызда Вашингтондағы Джордж Вашингтон университетінде сөйлеген сөзінде Керриді қолдады. 2004 жылы 18 наурызда Дин "Америка үшін демократия" атты топты құрды. Бұл топ Диннің президент сайлауына арналған интернет-ұйымды құру үшін құрылған. Оның мақсаты - жергілікті, мемлекеттік және федералды лауазымдарға сайлану үшін ой-пікірлері бірдей кандидаттарға көмектесу. Ол "Декандық он екі" деп аталатын 12 үміткерді қолдады. Дин Демократиялық ұлттық комитеттің төрағасы болған кезде ұйымның бақылауын өзінің інісі Джим Динге тапсырды. Дин өзінің жақтастарын Керриге Ральф Надерге қарсы дауыс беруге қатты шақырды, өйткені ол Ральф Надер қатыспаса, Надерге дауыс бергендердің көпшілігі Керриге дауыс беруі мүмкін деп сенгендіктен, Надерге дауыс беру тек Джордж Бушты қайта сайлауға көмектеседі деп мәлімдеді. Дин сайлауалды реформа мәселелерін өзінің сайлау науқаны кезінде лоббилеу арқылы Надердің тиімдірек болатынын айтты. Дин сайлау заңдарын реформалау мәселелерін, мысалы, сайлау науқанының қаржы реформасын және бірден екінші кезеңге дауыс беруді қолдады.
On March 18, 2004, Dean founded the group Democracy for America. This group was created to house the large, Internet based organization Dean created for his presidential campaign. Its goal is to help like minded candidates get elected to local, state, and federal offices. It has endorsed several sets of twelve candidates known as the Dean Dozen. Dean turned over control of the organization to his brother, Jim Dean, when he became Chairman of the Democratic National Committee. Dean strongly urged his supporters to support Kerry as opposed to Ralph Nader, arguing that a vote for Nader would only help to re elect President George W. Bush because he believed that most who vote for Nader are likely to have voted for Kerry if Ralph Nader was not running. Dean argued that Nader would be more effective if he lobbied on election law reform issues during his campaign. Dean supported several election law reform issues such as campaign finance reform, and Instant Runoff Voting.
ДҰК төрағалығы
Дин 2005 жылы 12 ақпанда Демократиялық ұлттық комитеттің (ДНК) төрағасы болып сайланды, өйткені оның барлық қарсыластары жарыстан шығып, Диннің төраға болуға дауыс бергені белгілі болды. Бұл қарсыластарға бұрынғы конгрессмен Мартин Фрост, бұрынғы Денвер мэрі Веллингтон Уэбб, бұрынғы конгрессмен және 9/11 комиссары Тим Ромер, және стратегтер Донни Фаулер, Дэвид Лиланд және Саймон Розенберг кірді. Көптеген танымал демократтар Диннің науқанына қарсы болды; олардың арасында Палатаның көшбасшысы Нэнси Пелоси мен Сенат көшбасшысы Гарри Рид бар деген хабарлар бар. Дин өзінің сыншыларын ДНК төрағасы ретінде қаржы жинау мен сайлау науқанына назар аударуға және саяси мәлімдемелерден аулақ болуға уәде беруімен қанағаттандырды. Оның орнын 2009 жылы Вирджинияның губернаторы болған Тим Кейн басқарды. Дин 2016 жылы екінші рет осы лауазымға үміткер болды. 2016 жылғы президенттік сайлауда Хиллари Клинтон жеңілгеннен екі күн өткен соң, ол тағы да төрағалық етуге ұмтылатынын мәлімдеді. Сол кезде Вермонт штатының сенаторы Берни Сандерс және Нью-Йорк штатының сенаторлық азшылық көшбасшысы Чак Шумер қолдаған басқа да үміткерлер болды. 2016 жылдың 2 желтоқсанында Дин өзінің кандидатурасын алып тастады. 2005 жылы 9 президент болған кезде ол "елу мемлекеттің стратегиясын" алға тартты және инновациялық қор жинау стратегиясын әзірледі.
Елу мемлекеттің стратегиясы
Дин Демократиялық ұлттық комитеттің төрағасы болғаннан кейін партияны реформалауды уәде етті. Тек штаттарға ғана назар аудармай, Дин 50 штаттық стратегия деп аталатын нәрсені ұсынды, оның мақсаты Демократиялық партияның елдің әрбір өңіріндегі барлық деңгейдегі сайлауда жеңіске жетуі, демократиялық партияның әрбір сайлау учаскесінде ұйымдастырылуы. Партия төрағалары Динды жеке партиялар үшін тікелей ақша жинағаны үшін мақтады. Диннің стратегиясы 70-жылдардың ортасындағы республикашылдардан алынған Уотергейтке дейінгі модельді қолданды. Жергілікті, мемлекеттік және ұлттық деңгейде жұмыс істеп, GOP партияны түптен бастап құрды. Диннің жоспары жергілікті деңгейде жас және сенімді үміткерлерді себу, оларды болашақ жарыстарда штаттық үміткерлерге айналдыру болды. Дин бүкіл ел бойынша, оның ішінде Юта, Миссисипи және Техас сияқты республикашылдар саяси ландшафтта басым болған штаттарда кеңінен саяхат жасады. Көптеген демократиялық партиялар стратегияның тиімділігіне күмәнмен қарады. Саяси кеңесші және Билл Клинтонның бұрынғы кеңесшісі Пол Бегала Диннің жоспары "Юта мен Миссисипиде айналып жүріп, мұрын жыртып жүретін қызметкерлерді жалдау" екенін айтты. Демократиялық партияның мәлімделген платформасын біріздірек және тұтас ету үшін қосымша өзгерістер енгізілді. Веб-сайтты қайта құру 2004 жылғы науқанның ресми платформасы, негізгі мәселелерді болдырмау және партияның ішкі қызметкерлерінің өнімі деп сынға алынған, көптеген мәселелерге қатысты позицияларды қарапайым, бірақ жан-жақты жіктеумен ауыстырылды. Диннің стратегиясы, 2006 жылғы сайлауда Демократтар өкілдер палатасы мен Сенатқа билік жүргізген кезде, тарихи жеңіске жетті. Бұл жағдай, мүмкін, Республикашыл партияның Ирак соғысына қатысты кемшіліктері мен сайлау алдында болған жанжалдарына байланысты болса да, Диннің әлеуметтік консервативті, экономикалық жағынан орташа саналы республикашылдар басым мемлекеттермен байланысқа баса назар аударғаны белгілі бір әсер етті. Шын мәнінде, Канзас, Индиана және Монтана сияқты қызыл штаттарда демократиялық кандидаттар сайлауда жеңіске жетті. Бұрынғы Клинтонның стратегиялық кеңесшісі Джеймс Карвилл Диннің күш-жігерін сынға алып, ақшаны тек қана жақын жарыстарға салудың дәстүрлі жоспарымен көбірек орын алуға болатын еді деп айтқанмен, оның нәтижесі мен стратегиясы партияның атқару комитетімен 2006 жылдың желтоқсан айында өткен кездесуінде үлкен мақұлдаумен кездесті. DCCC төрағасы болған кезде Рахм Эммануэльдің Динмен сайлау стратегиясы бойынша келіспеушіліктері болғандығы белгілі болды; Эммануэль жеңісті қамтамасыз ету үшін назарды негізгі округтерге аударуды қажет деп санайды. Эммануэльдің өзі Дин айтқандай, кейбір прогрессивті кандидаттарды қолдамағаны үшін сынға түсті. 50 штаттың стратегиясы Демократиялық партияны құру бір уақытта сайлау процессі арқылы біршама сайлау және партия құрылысындағы ұзақ мерзімді көзқарас деген ойға негізделген. Демократтар өздері үміткерлерін ұсынбаған округтерде бәсекелесе алмайды. Сондықтан кандидаттарды жұмысқа алу 50 штаттық стратегияның құрамдас бөлігі ретінде пайда болды. Партияны құру үшін Диннің басшылығымен DNC штаттық Демократиялық партиялармен серіктестікке кірісіп, DNC ресурстарын сайлауға, сайлаушыларды тіркеуге, кандидаттарды жұмысқа алуға және партия құрудың басқа да өзара байланысқан құрамдас элементтеріне тартуға көмектесті. Децентрализация да партияның негізгі компоненті болды. Бұл идеяның мақсаты - әр мемлекет-қатысушының ерекше қажеттіліктері болуы керек, бірақ ұлттық партияның ресурстарын бөлу арқылы өз күшін жетілдіре алады. Саяси сарапшылар 50 штаттық стратегияны Барак Обамаға 2008 жылғы президент сайлауы кезінде дәстүрлі қызыл штаттарда Джон Маккейнге қарсы бәсекеге түсуге мүмкіндік беретін маңызды фактор ретінде таныды. 2008 жылы Обама бұрын республикалық бекіністер деп саналған бірнеше штаттарда жеңіске жетті, ең бастысы Индиана, Солтүстік Каролина және Вирджиния.
Қаражатты жинау стратегиясы
Халықтан қаражат жинаған Хауард Дин 2000 жылғы сайлаудан кейін бұрынғы ДНК төрағасынан миллиондаған теңге жинады. Сайланудан кейінгі жылы Дин сайлаудан кейінгі осындай кезеңде кез-келген DNC төрағасының ең көп ақша жинаған. Бұл, әсіресе, Федералды сайлау комиссиясы 2005 жылдың алғашқы алты айында ДНК-ның шамамен 86,3 миллион доллар жинағанын, 2003 жылдың осы кезеңінде жиналған сомадан 50%-дан астамға көбейгенін мәлімдеген кезде айқын болды. Салыстырмалы түрде, RNC-ның қаржы жинау қызметі тек 2%-ға ғана пайда әкелді. Бұл үрдісті пайдаланып, "Демократиялық облигациялар" бағдарламасын енгізуге тырысты, оның аясында шағын донорлар әр ай сайын белгіленген мөлшерде ақша береді. 2006 жылдың мамырына дейін 31 000 донорға жетуімен, 2008 жылға дейін 1 миллион донордың мақсатына жетуімен салыстырғанда, бұл бағдарламаның дамуына ықпал етті. Дин Демократиялық ұлттық комитетте онлайн-қор жинауды одан әрі дамыта берді. 2006 жылғы сайлауға бір ай қалғанда ол "түбегейлік матч" деген ұғымды алғаш рет енгізді, онда DNC-ге донорлар жаңа салымшының алғашқы қорын теңестіруге уәде берді. DNC мәлімдегендей, осылай пайда болған жарналар ағыны бірнеше күн ішінде 10 000 алғашқы донорға әкелді.
Обама әкімшілігінің әлеуетті рөлі
Диннің жақтастары оған Обаманың жаңа әкімшілігінде орын берілмегені және Тим Кейнді Демократиялық ұлттық комитеттің төрағасы ретінде өзінің орынбасарлары ретінде таныстырған баспасөз конференциясына шақырылмағаны үшін ашуланды. 2004 жылы Диннің президенттік сайлау науқанының менеджері болған Джо Триппи Politico-ға: "[Дин] Вашингтондағы партиялық құрылымның бизнес жүргізу тәсіліне қарсы шығуға ешқашан қорықпады, және бұл сізге екі партияның бірінде де достар таппайды" деді. Триппи Диннің бұл қылығын түсіндіріп: "Рахм Эммануилден басқаны іздеудің қажеті жоқ" деді. Триппи Диннің 50 штатты стратегиясы бойынша Эммануэль мен Дин арасындағы шиеленісті айтып отыр. Эммануэльге жақын көздер бұл айыптауларды жоққа шығарды. Дэн былай деді: "Мен мұны олжа үшін істеген жоқпын. Мен мұны ел үшін істедім. Барак Обаманың президент болғанына өте қуаныштымын, және менің ойымша, ол керемет кабинет таңдады. Мен өте бақыттымын. Мен өз орнымды басқа бір орынға алмастырмақ емеспін. Мен жеке секторға кіріп, баяндама жасап, денсаулық сақтау саясаты бойынша көп жұмыс жасаймын". Дин тағы бір рет осы лауазымға тағайындалмағаннан кейін: "Мен HHS хатшысы болғым келетінін анық білдім, бірақ бұл президенттің таңдауы және ол басқа бағытта жүруге шешім қабылдады" деп түсіндірді.
Ұлыбритания саясаты
АҚШ-тан тыс жерлерде Дин Ұлыбританияның Либерал-демократтар партиясының жақтасы. Ол партиямен тығыз байланыста және партияның конференциясы кезінде сөйлеген. Ұлыбритания Brexit процесін бастағаннан бері ол партияға қолдау білдіруін твиттер арқылы жалғастырып келеді.
Иранның халықтық моджахедтері
Дейн биліктен кеткеннен кейін Иранның Халықтық моджахедінің (Муджахеддин е Халк немесе МЕК) негізгі қолдаушысы ретінде танылды. Ол оны АҚШ-тың террористік топ ретінде тізімінен алып тастауды талап етті, бұл 2012 жылдың 21 қыркүйегінде болды.
2016 жылғы президенттік сайлау
Дин 2016 жылғы президент сайлауы кезінде Вермонт сенаторы Берни Сандерстің орнына өзінің туған штатынан 2015 жылдың қыркүйегінде Хиллари Клинтонды қолдады. Дин Твиттерде Дональд Трамптың президент сайлауы туралы пікір алмасу кезінде иіскегенін кокаинді пайдаланумен байланысты ма деп сұрады, кейін "инсинуацияларды қолданғаны үшін" кешірім сұрады.
Жеке сектор
2009 жылдың қаңтар айында Associated Press агенттігіне берген сұхбатында Дин 30 жыл саясатта болғаннан кейін жеке секторға кіретінін айтты. Дин AP агенттігіне сөйлеген сөзінде бүкіл әлемдегі солшыл саяси партиялармен науқандар мен технология туралы пікір алмасатынын айтты. Ол MSNBC жаңалық желісіне "Лоуренс О'Доннеллмен соңғы сөз" секілді шоуларда қатысқан. Ол сондай-ақ қонақ болып өтті Countdown with Keith Olbermann және Рейчел Маддоу Шоуы . Ол Ұлттық демократиялық институттың басқармасында қызмет етеді. Дин сонымен қатар Хофстра университетінде аға президенттік науқас болып қызмет етеді. Ол Йельдің Джексон институтының ғаламдық істер жөніндегі аға науқасы және Уильямс колледжінің қонақ профессоры болды. Ол McKenna, Long & Aldridge компаниясында мемлекеттік істер бойынша аға стратегиялық кеңесші және тәуелсіз кеңесші болды. 2018 жылдың желтоқсанында Дин әлемдегі ең ірі канабис компанияларының бірі Тилрейдің кеңесші кеңеске кірді. Дин Канадалық-американдық Бизнес Кеңесінің кеңесші кеңесінің мүшесі.
Жеке өмір
1981 жылы Дин медицина мектебінде танысқан әріптесі Джудит Штайнбергпен үйленді және олар Шелбернде (Вермонт штаты) отбасылық медицина практикасын бастады (жалғандықты болдырмау үшін қыз есімін пайдалануды жалғастырды).
Дін
Декан епископальдық ретінде өскенімен, 1982 жылы велосипед жолы туралы жергілікті епископтық епархиямен даудан кейін қауымдық шіркеуге кірді. Өзінің айтуынша, ол шіркеуге 2000-шы жылдардың басында бармады; бір кезде Жаңа Келісімдегі сүйікті кітабын атауды сұрағанда, ол Ескі Келісімдегі Әйүп кітабын ұсынды, содан кейін бір сағаттан кейін өзін түзетті. Динаның айтуынша, ол діни емес, "рухани" адам.