Американың реформалық партиясы және Росс Перо

Кіріспе

Америкалық саяси партиясы
Росс Перо негізін қалаған партия

Америка Құрама Штаттарының Реформа партиясы (АҚШ РПУСА), көбінесе АҚШ Реформа партиясы немесе Реформа партиясы деп аталады, 1995 жылы Росс Перо құрған АҚШ-тағы орталық саяси партия. Перо американдықтардың саясат жүйесінің сыбайласқандығына және маңызды мәселелерді шеше алмауына көңілі толып, наразы болды деп сенді. 1992 жылғы президент сайлауында тәуелсіз кандидат ретінде 18,9 пайыз дауыс жинағаннан кейін ол Реформа партиясын құрып, оны республикашылдар мен демократтарға лайықты балама ретінде ұсынды. Реформа партиясының президенттік үміткері ретінде Перо 1996 жылғы президент сайлауында 8,4 пайыз дауыс алды. Ол бірде-бір сайлаушы дауысын алмаса да, содан бері ешбір үшінші партия немесе тәуелсіз кандидат халық дауысының осыншалық үлесін ала алмады. Партия жылдар бойы Пэт Бьюкенен және Ральф Нейдер сияқты басқа да президенттік үміткерлерді ұсынды. Оның ең маңызды жеңісі 1998 жылы Джесси Вентураның Миннесота штатының губернаторы болып сайлануы болды, бірақ ол өзінің қызмет мерзімінің басында партиядан шығып кетті. Дональд Трамп 2000 жылғы президенттік науқанында қысқа ғана уақытқа Реформа партиясының мүшесі болды. 2000 жылға таяу уақытта партия ішіндегі кикіреулер мен дау-дамаylar партияның беделін әлсіретті. 2000 жылғы сайлауда Бьюкененнің көрсеткен нәтижесі нашар болғаннан бастап, 1996 жылдан бері Реформа партиясының президенттік үміткері халық дауысының 1 пайызынан астам дауыс жинаған жоқ.

Росс Пероның 1992 жылғы президенттік сайлау науқаны

Партия 1992 жылғы президенттік сайлауда Росс Пероның бастамаларынан туындады, онда ол тәуелсіз кандидат ретінде қатысып, 1912 жылдан бері президенттікке үміткер болуға лайықты деп есептелген алғашқы ірі емес партия өкілі болды. Перо мемлекеттік дефицит пен ұлттық қарыз сияқты қаржылық мәселелерге, өкілеттік мерзімнің шектелуі, сайлау қаржысын реформалау және лоббилік реформа сияқты үкіметтік реформаларға, сондай-ақ сауда мәселелеріне назар аударды. Оның көптеген жақтастары екі үлкен партияның көбінесе назардан тыс қалдырған маңызды мәселелерді шешуге тырысып жатқанына сенді. Gallup сауалнамасы Пероның шамалы артықшылығын көрсетті; алайда, 19 шілдеде ол республикалық партия өкілдерінің оның қызының үйлену тойын бұзуға қауестендіргенін айыптап, науқанын тоқтатты. Newsweek журналында жарияланған мақаласында оны "қайта қалушы" деп айыптады. 1 қазан күні науқанын қайта бастағаннан кейін Перо "қайта қалушы" деген лақаптан және оның мінез-құлқына қатысты басқа да айыптаулардан құтыла алмады. Сайлау күні көптеген сайлаушылар Пероның әлі де кандидат екеніне күмәнданды. Ол дауыс берушілердің 18,9 пайызын алды, бұл 1912 жылы бұрынғы президент Теодор Рузвельт "Бұл мүйізді" Прогрессивтік партиясының тізімі бойынша сайлауға түскеннен бері тәуелсіз кандидаттар арасындағы рекордтық көрсеткіш. Сайлаудан кейін ол саяси белсенділігін жалғастырып, өзінің науқаны ұйымын ("United We Stand America") лоббилік ұйымға айналдырды. Оның басты мақсатының бірі сол кездегі Солтүстік Америка еркін сауда туралы келісімге қарсы күресу болды. Ұйым мүшелері бұрынғы Колорадо губернаторы Дик Ламмды – Пероның номинацияға басты қарсыласын – тәуелсіз кандидат ретінде президенттікке түсуге көндіруге тырысты, бірақ ол партия шешіміне наразылық білдірмеймін деп уәде бергендіктен бас тартты. Осы кезеңде Пероның өзі "United We Stand America" арқылы лоббилік күш-жігерге көбірек назар аударуды жөн көрді. ARP әлі де көптеген штаттарда ұйымдастырылмаған. 2000, 2004 және 2008 жылғы сайлауларда Америка реформа партиясы президенттікке Ральф Надерді қолдады. ARP дәстүрлі саяси партия емес. Оның ешбір штатта сайлауға қатысу құқығы жоқ және кандидаттарды тікелей ұсынбайды. Ол партия платформасының негізгі принциптерін қолдайтын үшінші партия кандидаттары мен тәуелсіздерді қолдайды. 2010-2011 жылдары партия салыстырмалы түрде орталықтандырылған платформадан "Шай партиясы" стиліндегі фискалдық консервативтік платформаға көшті. 2012 жылғы президенттік сайлауда ARP қазіргі президентке қарсы республикалық партияның үміткері Митт Ромниді қолдады Барак Обама. 2016 жылғы президенттік сайлауда партия республикалық үміткер Дональд Трампты қолдады.

The party grew out of Ross Perot's efforts in the 1992 presidential election, where—running as an independent—he became the first non major party candidate since 1912 to have been considered viable enough to win the presidency. Perot received attention for focusing on fiscal issues such as the federal deficit and national debt; government reform issues such as term limits, campaign finance reform, and lobbying reform; and issues on trade. A large part of his following was grounded in the belief he was addressing vital problems largely ignored by the two major parties. A Gallup poll showed Perot with a slim lead; however, on July 19, he suspended his campaign, accusing Republican operatives of threatening to sabotage his daughter's wedding. He was accused by Newsweek of being a "quitter" in a well publicized cover page article. After resuming his campaign on October 1, Perot was dogged by the "quitter" moniker and other allegations concerning his character. On Election Day, many voters were confused as to whether Perot was actually still a candidate. He ended up receiving about 18.9 percent of the popular vote, a record level of popularity not seen in an independent candidate since former President Theodore Roosevelt ran on the "Bull Moose" Progressive Party ticket in 1912. He continued being politically involved after the election, turning his campaign organization (United We Stand America) into a lobbying group. One of his primary goals was the defeat of the North American Free Trade Agreement during this period. Although members of the group attempted to persuade former Colorado Governor Dick Lamm – Perot's chief rival for the nomination – to run for president as an Independent, he declined, pointing out that he had promised before running that he would not challenge the party's decision. During this time, Perot himself chose to concentrate on lobbying efforts through United We Stand America. The ARP has yet to organize in more than a few states. In the 2000, 2004, and 2008 elections, the American Reform Party supported Ralph Nader for president. The ARP is not a political party in the conventional sense. It does not have ballot access in any state, and it does not run candidates. It supports third party candidates and independents who support the primary principles of the Party's platform. About 2010–2011, the party shifted from a relatively centrist platform to a Tea Party style fiscal conservative one. In the 2012 presidential election, the ARP endorsed Republican Party nominee Mitt Romney against incumbent president Barack Obama. In the 2016 presidential election, the Party endorsed the Republican candidate Donald Trump.

Тіркелген ұйымдары

Нью-Йорк штатында Адалдық партиясы ARP-ның филиалы болып табылады. Даррен Джонсон басқаратын бұл топ штаттың біріктірілген сайлау жүйесін пайдаланып, Саффолк округіндегі демократтық шерифтік кандидат Винсент Демарконы қолдап, оның сайлауда тарғыл жеңіске ие болуына көмектесті. Партия сонымен қатар көптеген басқа да кандидаттарды тікелей ұсынды және 2006 жылы штаттық деңгейде қатысуға тырысып, 2006 жылғы Нью-Йорк губернаторы сайлауында Фиби Легерді кандидат ретінде тікелей ұсынды. Легер мен партия қараша айындағы дауыс беру бюллетеніне іліге алмады. Солтүстік Мариан аралдарының Реформа партиясы ARP-ның филиалы болды. Бұл топты Демократиялық партияға наразы болған бұрынғы губернатор Фройлан Тенорио құрды. Аймақтық деңгейдегі партия 1999 жылғы жалпы сайлауда Солтүстік Мариан аралдары Сенатына өкіл сайлап, танымал болды, бұл олардың алғашқы және жалғыз сайланған лауазым иесі болды. Партия 2003 жылғы жалпы сайлауда өкілдігін жоғалтып, содан кейін саяси қызметін тоқтатты.

1998 жылғы аралық сайлау

1998 жылы Реформа партиясының күшеюіне Джесси Вентураның Миннесота штатының губернаторы болып сайлануы себеп болды. Әйелдер сайлаушылар лигасының мәліметтері бойынша, Реформа партиясы АҚШ-та 1998 жылы Вентураның жинаған дауыстарын есептемегенде, кез келген үшінші партиядан көбірек дауыс алды. Вентураның нәтижесін ескергенде, реформашылар АҚШ-тағы барлық үшінші партиялардан жиынтығында көбірек дауыс жинап, Реформа партиясын Американың үшінші ірі партиясы етіп орнатысты. Дональд Трамп қысқа мерзімге сайысқа қатысып, телеарналардағы сұхбаттарында өзінің бағдарламасын баяндады. Трамп әлеуметтік мәселелерде прогрессивті көзқарас білдірді және әскери қызметке ашық гомосексуал әскерлерді қабылдауды қолдады, оның сөзінше: "Бұл мені мазаламайды". Трамп өзін консерватор санайтын болса да, Пэт Бьюкененді сынға алып: "Мен консерваторлыққа жақынмын, бірақ Бьюкенен – Атилдың шапқыншылығындай", – деді. Ол партия ішіндегі кикіреулерді себеп көрсетіп сайыстан шықты, сондай-ақ Джесси Вентура мен Миннесота штатының Реформа партиясы да осылай істеді. Дональд Трамп былай деді: "Енді Реформа партиясының құрамында Клан мүшесі, мырза Дьюк, неонацист, мырза Бьюкенен және коммунист, Фулани ханым бар. Мен осындай адамдармен қарым-қатынас жасағым келмейді". "Мырза Дьюк" деген сөз Ку-Клукс-Кланның бұрынғы бас шебері Дэвид Дьюкке қатысты. Пэт Бьюкенен Республикалық партиядан кету туралы шешім қабылдады, себебі: "Республикалық партия ұлттық деңгейде менің партиям болуын тоқтатты. Бұл ажырасу салқын соғыстың соңында басталды, сол кезде президент (Джордж) Буш оны «Жаңа әлемдік тәртіп» партиясы деп жариялап, бүкіл әлемде араласа бастады. Салқын соғыс кезінде ол екеуміз одақтас және дос болдық, бірақ салқын соғыс аяқталғаннан кейін АҚШ-тың сыртқы саясатқа араласпау дәстүрін сақтауы керек деп ойладым". Қаһарлы күрес нәтижесінде Пэт Бьюкенен Табиғи құқық партиясының Джон Хагелиннен Реформа партиясының президенттікке кандидаттығын жеңіп алды. Хагелин және Бьюкененге қарсы фракция одан шығып, көшенің қарсы жағында жеке съезд өткізіп, Хагелинды партияның президенттікке кандидат етіп ұсынды. Дау сотқа жетті және FEC Бьюкененнің заңды кандидат екеніне шешім шығарды, сондай-ақ оған 12,6 миллион доллар сайлау қаржысы бөлді. Бьюкененнің вице-президенттікке кандидат әріптесі Эзола Б. Фостер болды. Бьюкенен 449 225 дауыс жинады, бұл дауыс бергендердің 0,4 пайызын құрады, ал партия 2004 жылғы қаржылай қолдаудан айырылды.

In 1998, the Reform Party received a boost when Jesse Ventura was elected Governor of Minnesota. According to the League of Women Voters, the Reform Party USA obtained more votes nationwide in 1998 than did any other third party in America (without those garnered by Ventura). Counting Ventura's performance, Reformers took in more votes than all other third parties in the United States combined, establishing the Reform Party as America's third largest party. Donald Trump entered the race briefly, giving television interviews outlining his platform. Trump was progressive on social issues, and supported allowing openly gay soldiers in the military, saying: "it would not disturb me". Trump considered himself a conservative, but criticized Pat Buchanan, saying: "I'm on the conservative side, but Buchanan is Attila the Hun." He withdrew from the race citing the party's infighting, as did Jesse Ventura and the Minnesota Reform Party. Donald Trump stated: "So the Reform Party now includes a Klansman, Mr. Duke, a neo Nazi, Mr. Buchanan, and a communist, Ms. Fulani. This is not company I wish to keep." "Mr. Duke" was a reference to David Duke, a former Grand Wizard of the Knights of the Ku Klux Klan. Pat Buchanan decided to leave the Republican Party because: "The Republican Party at the national level has ceased to be my party. This divorce began around the end of the Cold War when President (George) Bush declared it to be a New World order party and began intervening all over the world. While he and I were allies and friends during the Cold War, I just felt that once the Cold War was over the United States should return to a more traditional non intervention foreign policy." After a bitter fight, Pat Buchanan secured the Reform Party's presidential nomination over John Hagelin of the Natural Law Party. Hagelin and an anti Buchanan faction walked out and held a separate convention across the street, where they nominated Hagelin as the party's presidential candidate. The dispute went to the courts and the FEC decided that Buchanan was the legitimate nominee and awarded him $12.6 million in campaign funds. Buchanan's vice presidential running mate was Ezola B. Foster. Buchanan got 449,225 votes, 0.4 percent of those voting, and the party lost its matching funds for 2004.

2004 жылғы президенттік сайлау

2003 жылдың қазан айындағы Ұлттық конвенцияға Реформа партиясы тек қайта құруды бастаған еді, бірақ бұрынғы бірнеше штаттық ұйымдар, Ертіс партияларының араласуы тоқтатылғаннан кейін, қайта қосылуға шешім қабылдады. Олар қатарын 24 штаттан 30 штатқа дейін арттырып, жеті штат бойынша дауыс беруге қатысу құқығын қайта алды. (Бюканның 2000 жылғы нашар көрсеткіші партияның дерлік барлық штаттарда дауыс беруге қатысу мүмкіндігінен айырды.) Бұл 2000 жылғы сайлауға дейін партияның 51 штаттың 49-ы кепілдік берілген дауыс беру жолынан кеміп қалды.

Партияның 2005 жылғы қызметі

2005 жылы дау туындады: партия жарғысы бойынша Ұлттық комитет отырыстарын шақыру үшін қажетті мүшелер саны, ал атқару комитеті осы шақыруды жүзеге асырды. Бұл мүшелер Техас, Мичиган және Флорида сияқты бірнеше штаттан келді. Екі отырыста да ұлттық конвенттің Флорида штатының Тампа қаласында өткізілуіне келісім берілді. Сол кездегі төраға және Аризона, Калифорния және Оклахома штаттарының Ұлттық комитет мүшелері отырыстардың заңсыздығын айтып, Ұлттық және атқару комитеті отырыстарын бойкоттады. Осының салдарынан, аталған штаттар Аризона штатының Юма қаласында екінші конвент өткізді.

2006 жылғы үміткерлер

2006 жылы Реформа партиясы Аризона штатында кандидаттарды тікелей ұсынды және Реформа партиясының ұйымдары белсенді болған бірнеше штаттарда сайлау бюлетенінде тіркелу үшін өтініш берді. Канзас штатының Реформа партиясы Ирак соғысының қатысушысы Ричард Ранзаудың жетекшілігіндегі кандидаттар тізімін ұсынды. Колорадо штатының 4-ші сайлау округінде "қаржылық консерватор" Эрик Эйдснесс (бұрынғы АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігінің әкімшісінің көмекшісі және Әскери-теңіз күштерінің қатысушысы) Реформа партиясының тізімі бойынша сайлауға түсті. Ол дауыстардың 11,28 пайызын жинады, бұл жеңімпаз кандидаттың жеңіс көрсеткішінен бес есе жоғары; кейіннен ол Демократиялық партияға өтті. Флорида штатының Реформа партиясы 2006 жылғы Флорида губернаторы сайлауында Флорида азаматтарының мерзімдік шектеулерін қолдайтын Макс Линнге (республикалық бағытталған ұйым) губернаторлыққа сайлау бюлетенін пайдалануға рұқсат берді. Линн Перо мен Вентураның сайлау кампанияларымен байланысы бар кәсіби команданы сақтап қалды, бірақ дауыстардың 1,9 пайызын ғана алды. 2007 жылдың наурыз айына қарай Реформа партиясы 2008 жылғы президенттік сайлауда төрт штаттан (Флорида, Канзас, Луизиана, Миссисипи) сайлау бюлетеніне қол жеткізді және тағы төрт штаттан өтініш қабылдауды бастады.

2009 жылғы сот іс-әрекеті

Партияда ұзақ жылдан бері созылып келе жатқан жанжал Калифорния штатының Реформа партиясы өкілі Джон Блэр мен Реформа партиясының басшылары арасында болды. 2009 жылдың 4 желтоқсанында Нью-Йорк федералды судьясы Маккей мен Крюздің арасындағы сот мәжілісі өтті, онда Реформа партиясының заңды басшылары кімдер екені қарастырылды. 2009 жылдың 16 желтоқсанында судья Дэвид Коллисонның тарапына шешім шығарылды. Коллисон: «Техас және Нью-Йоркте екі жылдан астам соттасудан кейін, Нью-Йорк шығыс округінің АҚШ округтік судьясы Джозеф Бьянко біздің пайдамызға шешім шығарғанын хабарлауға мен өте қуаныштымын. Бұл 2008 жылы Техастың 193-ші округінің судьясы Карл Гинзбергтің шешімін одан әрі нығайтады». Кейін Фаддис партиядан шығып, 2016 жылы Мэриленд штатының 5-ші округінен республикашыл кандидат ретінде сайлауға түсті. 2010 жылдың ақпан айында Реформа партиясының бұрынғы төрағасы Пэт Чоат «Шай партиясы» қозғалысының күш алуын талқылап, оны Росс Перо партиясымен салыстырды: «Шай партиясының ерекшелігі – оны ток-шоулардың консерваторлары күшпен итермеледі. Республикалық партия тәуелсіздерді немесе консервативті тәуелсіздерді өз саясатына, өз жоспарларына тарту үшін осы мүмкіндікті пайдалануға тырысады». Ақпан айында Конгресске кандидаттар Миссисипи штатының төрт округінен Реформа партиясынан үміткер болуға тілек білдірді, бірақ штаттық лауазымдарға ешкім үміткерлік танытпады. Олардың арасында Барбара Дейл Уошер, Трейселла Лу О’Хара Хилл және Анна Жюль Ривиз болды. 2010 жылдың сәуір айында бұрынғы вице-президент Дэн Куэйл CBS телеарнасында Реформа партиясын сынап, былай деді: «Көптеген адамдар 1990 жылдарда Росс Пероның кандидатурасымен құрылған Реформа партиясын еске алады. Мен де еске аламын, себебі ол президент Джордж Буш пен менің 1992 жылы Билл Клинтон мен Ал Гордан жеңілуімізге себеп болды. Буш-Куэйлдің сайлау штабы атынан айтамын, біз Пероның Республикалық партияға Ақ үйді жоғалтқанын әлі де сенімдіміз». 2010 жылдың 28 сәуірінде Пат Чоат Монмут университетінің студенттік газетіне берген сұхбатында «Шай партиясы» қозғалысына күдікпен қарады: «Осы «Шай партиясы» шараларында кәсіби республикашылдар сөз сөйлейді. Менің ойымша, күмәнді нәрсе – «Шай партиясы» кандидаттарды қолдайды, бірақ демократтарды ешқашан қолдамайды. Олар Республикалық партияның жасырын күші сияқты көрінеді. Бізді өте қастерледі. Перо миллиондаған доллар жұмсады, біз кандидаттарды тікелей сайлауға жібердік және біз статус-квоға нақты қауіп төндірдік. Бұқаралық ақпарат құралдары «Шай партиясын» наразылықтың белгісі ретінде қарастырады және оларға күмәнмен қарайды». Эллиот Спитцер ісіне қатысы бар Манхэттеннің «мадам»ы Кристин М. Дэвис 2010 жылдың 27 маусымында Нью-Йорк штатында тәуелсіз тізім бойынша губернаторлыққа үміткер болып жариялады. Ол Либертариандық партиясының тізіміне іліге алмағандықтан, Реформа партиясының рұқсатынсыз «Реформа партиясы» деген атты пайдаланды. Дэвис демократтар мен республикашыларды бай, ақ нәсілді ер адамдарға жалтақтағаны үшін айыптады: «Әйелдер, испандар, афроамерикандықтар және геилер қайда? Біз олардың ескірген ойлауын жоққа шығаруымыз керек». 2010 жылдың 29 маусымында Реформа партиясының Ұлттық комитетінің төрағасы Дэвид Коллисон Дэвиске губернаторлыққа үміткер болу үшін қолданып жатқан атын дереу өзгертуді талап етіп, тоқтату туралы хабарлама жіберді. Дэвис Реформа партиясының ресми кандидаттығына рұқсат алуға тырыспады, сондықтан партияның атын пайдаланудан бас тартты. Дэвис Реформа партиясының мүшесі емес еді. Ұлттық конвенцияда Реформа партиясы Нью-Йорктен Андре Барнетті президенттікке, ал Арканзастан Кен Кросты вице-президенттікке ұсынды. Конвенцияға бірнеше ай бұрын президенттікке үміткер болып, кейіннен бас тартқандардың арасында Саванна мемлекеттік университетінің футбол жаттықтырушысы Робби Уэллс, экономист Лоуренс Котликов, тарихшы Дарси Ричардсон және Луизиананың бұрынғы губернаторы Бадди Ромер болды.

A long standing feud in the party involved John Blare, of the Reform Party of California, and the Reform Party officers. On December 4, 2009, a New York Federal judge heard MacKay v Crews on the question of who are the legal Reform Party officers. On December 16, 2009, the judge ruled in favor of David Collison's faction. Collison said: "After over two years of litigation in Texas and New York, it is my profound pleasure to announce that US District Court Judge Joseph Bianco of the Eastern District of New York has ruled in our favor, and has further reinforced the 2008 ruling of Judge Carl Ginsberg of the 193rd District Court in Texas." Faddis later left the party, and ran in 2016 for Maryland's 5th congressional district as a Republican. In February 2010, former Reform Party Chairman Pat Choate emerged to discuss the appeal of the Tea Party movement, contrasting it with Ross Perot's party, saying: "The difference with the Tea Party is it's been heavily pushed by a bunch of talk show conservatives. You have the Republican Party attempting to use this as a means to pull independents or conservative independents to their policies, to their agenda." In February, Congressional candidates filed to run as Reform Party candidates in all four of Mississippi's congressional districts, but none for any statewide offices. Among these were Barbara Dale Washer, Tracella Lou O'Hara Hill, and Anna Jewel Revies. In April 2010, former Vice President Dan Quayle condemned the Reform Party on CBS, saying: "Many remember the Reform Party of the 1990s, which formed around the candidacy of Ross Perot. I sure do, because it eliminated any chance that President George H. W. Bush and I would prevail over Bill Clinton and Al Gore in 1992. Speaking on behalf of the Bush Quayle campaign, to this day we firmly believe that Perot cost the Republican Party the White House." Pat Choate in an April 28, 2010 interview with Monmouth University's student newspaper remained suspicious of the Tea Party movement, saying: "At these [Tea Party] events, a professional Republican always speaks. What to me is questionable is that the Tea Parties endorse candidates, but never endorse Democrats—they seem to be a front for the Republican Party. We were seen as very serious. Perot gave millions, we fielded candidates, and we were a real threat to the status quo. The media treats the Tea Parties as a sign of dissatisfaction, and views them skeptically." Kristin M. Davis, the Manhattan madam involved in the Eliot Spitzer scandal, announced on June 27, 2010, that she was running for governor on an independent line in New York State using the name, Reform Party without Reform Party authorization after failing to secure the Libertarian Party nomination. Davis condemned the Democrats and Republicans for catering to wealthy white males, saying: "Where are the women, the Hispanics, the African Americans, and the gay people? We must reject their tired old thinking "

On June 29, 2010, Reform Party National Committee chairman David Collison delivered Davis a cease and desist notice demanding that she immediately change the name under which she was seeking to run for governor. Davis made no attempt to obtain permission to run as an official Reform Party candidate, and therefore withdrew her use of the Reform Party name. Davis was not a member of the Reform Party. At the national convention, the Reform Party nominated Andre Barnett from New York for president and Ken Cross from Arkansas for vice president. Among those who sought the presidential nomination before dropping out several months prior to the convention were former Savannah State University football coach Robby Wells, economist Laurence Kotlikoff, historian Darcy Richardson, and former Louisiana Governor Buddy Roemer.

2016 жылғы президенттік сайлау

Реформа партиясы американдық Дельта партиясының президенттік және вице-президенттік кандидаттары Рокки де ла Фуэнте мен Майкл Штайнбергті 2016 жылғы президенттікке үміткерлер тізіміне қосымша ұсынды. Алайда, 2016 жылы Де Ла Фуэнте президенттікке және АҚШ Сенатының ішкі сайлауларында демократ ретінде де қатысты.

2020 жылғы президенттік сайлау

2020 жылдың 20 маусымында онлайн өткен съезде Реформа партиясы Рокки де ла Фуэнтеді президенттікке қайтадан кандидат ретінде тікелей ұсынды. Де ла Фуэнте Макс Абрамсон, Сурайя Фаас және Бен Сион (бұрын Трансгуманистік партиясынан кандидат болған) сынды үш танымал үміткерді басып өтті. Флорида штатынан келген Дарси Ричардсон вице-президенттікке кандидат ретінде ұсынылды.

Үлкен жарыстардағы ең жақсы нәтижелер

+Офис пайызОкругЖыл ҮміткерПрезидент14.19%Мэйн1996Росс Перо13.56%Монтана199612.71%Айдахо1996АҚШ Сенаты15.42%Миссисипи2002Шон О'Хара8.37%Канзас2002Жорж Кук6.98%Миннесота1996Дэн БарклиАҚШ Өкілдер палатасы33.70%Флорида 5-ауданы1998Жек Гарган21.09%Калифорния 21-ауданы1998Жон Эванс20.99%Миссисипи 1-ауданы2004Барбара Дейл УошерГубернатор36.99%Миннесота1998Жесси Вентура15.33%Кентукки1999Гейтвуд Галбрайт2.08%Нью-Гэмпшир1996Фред Брамманте

Президенттік билеттер

Жыл Президенттік үміткер Туған жері Алдыңғы лауазымдары Вице-президенттік үміткер Туған жері Алдыңғы лауазымдары Дауыстар Ескермелер 1996 Росс Перот (науқан) Пат Чоат 8,085,294 (8,4%) 0 сайлаушы дауысы 2000 Пат Бьюкенен (науқан) Эзола Фостер 448,895 (0,4%) 0 сайлаушы дауысы 2004 Ральф Надер (науқан) Питер Камехо 465,151 (0,4%) 0 сайлаушы дауысы 2008 Тед Уилл Фрэнк МакЭнульти 481 (0,0004%) 0 сайлаушы дауысы 2012 Андре Барнетт Кен Кросс 962 (0,001%) 0 сайлаушы дауысы 2016 Рокки Де Ла Фуэнте (науқан) Майкл Штайнберг 33,136 (0,02%) 0 сайлаушы дауысы 2020 Рокки Де Ла Фуэнте (науқан) Дарси Ричардсон 88,238 (0,06%) 0 сайлаушы дауысы