Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маунт-Эйри – АҚШ-тың Мэриленд штатындағы Кэрролл және Фредерик округтерінде орналасқан қала. Ол Вашингтон және Балтимор қалалық аймақтарының құрамына кіреді. 2010 жылғы халық санауы бойынша халық саны 9 288 адамды құрады. Қала шегінен тыс, айналасындағы ауылдық жергілікті тұрғындар арасында Маунт-Эйри немесе "Төрт округтік аймақ" деп аталады. "Төрт округтік аймақ" атауын "Маунт-Эйри" пошталық аймағы Фредерик, Кэрролл, Монтгомери және Говард округтерінің бір бөлігін қамтиды деген фактіден алған.
Mount Airy is a town in Carroll and Frederick counties in the U. S. state of Maryland. It is part of both the Washington Metropolitan Area and Baltimore Metropolitan Area. As of the 2010 census the population was 9,288. Outside the town limits, the surrounding countryside is colloquially referred to as Mount Airy or the "Four County Area" by locals. The "Four County Area" derives its name from the fact that the "Mount Airy" mailing area encompasses portions of Frederick, Carroll, Montgomery, and Howard counties.
Тарих
Қоғам алғаш рет 1830 жылы қоныстанды және онжылдық бойы дамып, Парр қырқасының бойындағы үйлердің салынуымен басталды. Генри Буссард есімді адам осындай үйлердің алғашқысын салды. Бұл қала Балтимор және Огайо темір жолындағы (B&O) Паррс Риджтегі темір жол станциясымен танымал болды. Темір жол Балтимордан Фредерикке дейін, Мунт-Эйридің шығысына және батысына қарай созылды. 1830 жылдан кейін қала "Маунт Эйри" деген атауды алды, осы ұсынысты ирланд B&O жұмысшысы желді күні құлақтарының суынуына шағымданып айтқан. Жылдар бойы диқандық, консервілену және тігіс өнеркәсібі Маунт Эйри экономикасын қолдады. Қаланың Ұлттық жолға жақын орналасуы оның өсуіне әсер етті. Ұлттық жол Балтимордан Иллинойсқа дейін батысқа қарай созылды. 1890 жылдары қаланың өсуі айтарлықтай артты, үш жаңа шіркеу (бір епископтық және екі методистік) салынды, сондай-ақ теміржол көлігіне көмектесетін маңызды көпір, қазір де тұр және тұрғындар "Екі арка" деп атайды. Үш ірі өрт (1903, 1914 және 1925) өсімге кедергі келтірді, бірақ қала әр жолы қайта жаңғыртылды. Кэролл округі 1837 жылы өз шекарасын анықтағанда, Маунт Эйри екі округке – Кэролл және Фредерикке бөлінді және сол уақыттан бері екі округтің құрамында қалды. Қаладан оңтүстікке қарай шамамен бір миль жерде Кэролл, Фредерик, Говард және Монтгомери округтерінің Патапско өзенінің оңтүстік саласының бастауында қиылысы орналасқан. Қалаға алғашқыда 1830 жылдардың басында алты отбасы қоныстанды. Дорси, Дэвис және Буссард осы алғашқы қоныста ең танымал есімдер болды, одан кейін 1831 жылы B&O теміржол желісінің салынуы жүрді. Маунт Эйри 253 метр биіктікте орналасқандықтан, пойыздың тік төбелерге көтерілуі үшін төрт көлбеу жазықтық салынды. Локомотивтер мен вагондарды жылқылар мен булы көтергіштердің көмегімен көтерді. Бұл процесте жолаушылар вагондардан түсуі керек болды. №4 жазықтық, қаладан батысқа қарай Вудвилл жолы мен 144 тас жолының қиылысында орналасқан, бүгінде де танымал орын болып табылады. 1839 жылы жазықтықтар тоқтатылып, жаңа желі Маунт Эйридің солтүстігіне салынды. Бұл себебі, жаңадан салынған қуатты локомотивтердің және ауыр жүктердің көтерілуіне байланысты болды. 1901 жылы қаланың оңтүстік жағында теміржол туннелі салынды, ал қалаға дейінгі бұрынғы желі Маунт Эйридің ортасына қарай бағытталған желіге айналды. Қаланың алғашқы тұрғыны Генри Буссард жаңа теміржол станциясының станциялық агенті болды. Мырза Буссард Маунт Эйридегі алғашқы ірі жер иесі болды. 1846 жылға қарай қалада бірнеше үй, дүкен, шаштараз және аяқ киім шеберінің дүкені болды. Шамамен 1846 жылы салынған Пайн Гроув шіркеуі, қазіргі тарихи ескерткіш, қауымдық шіркеудің қажеттілігін қанағаттандырды. Шіркеудің жертөлесі салынған кезден бастап жеке мектеп ретінде пайдаланылды. Шіркеу Азамат соғысының басында, әскери лагерьлердің жанында болса да, ашық болды. Кейін мектеп пен шіркеу әскерилердің мектеп маңындағы әрекеттерінен алаңдап жабылды. Соғыс аяқталғаннан кейін шіркеу 1867 жылы қайта ашылды. 1893 жылы Кэролл округінің білім беру кеңесі 1894 жылдың қыркүйегінде аяқталған үш бөлмелі мектеп құрылысын қаржыландырды. Ғимарат шамамен сол көлемде, Майн-стриттің шығыс жағында, теміржолдан оңтүстікке қарай 1/4 миль жерде орналасқан. Қазір ол Кальвари Біріккен методистік шіркеуінің меншігіне кіреді. 1894 жылы қала құрылғаннан кейін қала әкімшілігі мен кеңес құрылды. Бірінші Маунт Эйри қаласының мэрі Байрон С. Дорси болды, ол 1894-1904 жылдар аралығында он жыл қызмет етті. 1900 жылы қала халқы 332 адамға жетті. 1910 жылы қала халқы 428 адамды құрады, және қалада мемлекеттік аккредиттелген орта мектепті ашуға жеткілікті студенттер саны бар екендігі анықталды. Сыныптармен орта мектеп ұйымдастырылды, бірақ он бір сыныпты қамтитын ресми орта мектеп ғимараты сол кезде салынбады. Маунт Эйри қаласы ХХ ғасырдың бірінші ширегінде үш ірі өртке ұшырады. Алғашқы өрт 1902 жылы болды және қала орталығының оңтүстік бөлігіндегі бизнес ауданын жойды. Екінші өрт 1914 жылы болды және қала орталығының солтүстік бөлігін жалмап кетті. Үшінші өрт шамамен он жылдан кейін, 1925 жылы болды, және тағы да қала орталығының солтүстік бөлігі қирады. 1925 жылғы өрттің салдарынан 1926 жылы Маунт Эйри ерікті өрт сөндіру бригадасы құрылды. 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басында қала Ұлы депрессияның басталуына қарамастан гүлденуін жалғастырды. 1930 жылғы АҚШ халық санағы қала халқының саны 845 адамды құрады, 1920 жылдан бері 91 адамға артты. Теміржол компаниясы қала халқының және экономикасының өсуіне үлкен үлес қосты. Нәтижесінде, қаланың кеңейтілген қызметтеріне Потомак Эдисон Маунт Эйриде құрылған кезде электр қуаты сияқты қажетті коммуналдық қызметтер кірді. Гүлденген экономика 1930 жылдары құс фабрикасы, екі автогараж, мұз фабрикасы және Маунт Эйри консервілеу компаниясы сияқты бірнеше ірі кәсіпорындардың басталуын қолдады, ол шамамен 250 жұмыс орны ұсынды. 1932 жылы Маунт Эйриде алғашқы кинотеатр ашылды, бұл қаланың орталық бизнес ауданының қалыптасуына әсер етті. Сол кезде қала паркі үшін жер сатып алынды, азық-түлік дүкені мен ағаш өңдеу цехы ашылды, сондай-ақ Пайн Гроув шіркеуі діни емес шіркеу ретінде пайдалануға берілді. Маунт Эйри тарихи ауданы, теміржол станциясын қамтитын, 1984 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Қазіргі уақытта Маунт Эйри экономикалық жағынан теміржолға тәуелді емес, азаматтар түрлі жұмыстармен айналысады. Көптеген азаматтары Вашингтон, округ Колумбия, немесе Балтиморде жұмыс істейді; қала екі қаланың да үлкен аймақтарының бір бөлігі болып табылады. Маунт Эйри бұл жұмыс орындары үшін маңызды аудан. Маунт Эйридің жағдайы Ұлттық жолмен бірдей, бірақ қазір қаланың оңтүстік жағынан өтетін 70 тас жолымен және 27 МД тас жолымен тоғысқан жерде орналасқан. Соңғы онжылдықтарда Маунт Эйри 1994-2003 жылдарға дейінгі жаңартуда көрсетілгендей, айтарлықтай өсті. 2007 жылы президент Джордж У. Буш Маунт Эйриде сөз сөйледі. Маунт Эйри жыл сайын қалалық іс-шараларды өткізеді, оның ішінде Майн-стриттегі бұрыш дайындау фестивалі, тамыздағы Маунт Эйриді тойлау, қыркүйектегі Маунт Эйри Октоберфесті, қарашадағы Ұсақ бизнесті қолдау және желтоқсандағы Майн-стриттегі Рождество.
The community was first settled in 1830 and continued to develop throughout the decade, beginning with the construction of house settlements along Parr's Ridge. A man named Henry Bussard built the first of these houses. This town was known for its train station on the Baltimore and Ohio Railroad (B&O) at Parr's Ridge. The railroad ran from Baltimore to Frederick, cities to the east and west, respectively, of Mt. Airy. Following 1830, the town received its official name after the suggestion of "Mount Airy" from an Irish B&O worker who complained about his freezing ears on a windy work day. Over the years, milling, canning and sewing industries initially helped support Mt. Airy's economy. The town's proximity to the National Road contributed to its growth. The National Road ran west from Baltimore to Illinois. By the 1890s, the town's growth had increased significantly and three new churches were built (one Episcopal and two Methodist), along with a very important bridge, still standing and known by residents as the Twin Arch, that helped with railroad transportation. Three great fires (1903, 1914, and 1925) caused setbacks in growth, but the town rebuilt every time. When Carroll County defined its permanent boundaries in 1837, Mount Airy was divided between two counties, Carroll and Frederick; the town has remained in two counties since that time. About one mile south of the town is the junction of Carroll, Frederick, Howard and Montgomery counties at the source of the South Branch of the Patapsco River. The town was originally settled in the early 1830s by a core group of six families. Dorsey, Davis and Bussard were the most prominent names in that first settlement, which was followed closely by the construction of the B & O railroad line in 1831. Because Mount Airy sits at an elevation of 830 feet (253 m), a series of four inclined planes were constructed in order for the trains to climb the steep hills. Locomotives and cars were lifted with the assistance of horses and steam winches. Passengers had to disembark during this process. Plane #4, located west of the town at the intersection of Woodville Road and MD Route 144, is still a recognized location today. In 1839 the planes were abandoned, and the new line was constructed north of where Mount Airy is today. This was a result of more powerful locomotives that had been constructed and heavier loads were being hauled. In 1901, a railroad tunnel was constructed on the south side of town and the existing line into town became a spur line into the center of Mount Airy. The town named the first resident, Henry Bussard, the station agent for the new train station. Mr. Bussard was the first major landowner in Mount Airy. By 1846, the town was sparsely settled with several houses, a store, barber shop and shoemaker shop. Pine Grove Chapel, circa 1846, now a historic monument, was constructed to fill the need for a community church. From the time it was constructed, the chapel basement functioned as a private school. The chapel remained open during the early part of the Civil War despite soldier encampments in proximity. The school and church were closed later because of distracting soldier activity around the vicinity of the school. After the war ended, the church reopened in 1867 after undergoing a renovation. In 1893, the Carroll County Board of Education funded the construction of a three room schoolhouse which was completed in September 1894. The building, approximately in size, was located on the east side of Main Street, 1/4 mile south of the railroad tracks. It is now part of the Calvary United Methodist Church property. With the incorporation of the town in 1894 came the establishment of the town government structure, including a mayor and council. The first Mount Airy mayor was Byron S. Dorsey, who served ten years in that office between 1894 and 1904. In 1900, the town population had grown to 332 residents. By 1910, the town population was 428, and it was determined that the town had enough student population to justify a state accredited high school. A high school with classes was organized, but an official high school building to house all eleven grades was not constructed at that time. The town of Mount Airy endured three disastrous fires during the first quarter of the 20th century. The first fire occurred in 1902 and destroyed the business section of the southern side of the downtown area. The second fire was in 1914 and consumed the north side of the downtown business section. The third fire took place about ten years later, in 1925, and again, the northern side of the downtown business district was destroyed. As a result of the 1925 fire, the Mount Airy Volunteer Fire Company was organized in 1926. During the late 1920s and early 1930s the town continued to flourish despite the onset of the Great Depression. The 1930 U. S. Census tallied the town population at 845 persons, an increase of 91 people since 1920. The railroad company largely contributed to the growth of not only the population, but the town's economy as well. As a result, expanded town services included necessary public utilities such as electric service when Potomac Edison was established in Mount Airy. The thriving economy supported the initiation of several large businesses in the 1930s, such as a poultry operation, two automobile garages, an ice factory, and the creation of the Mount Airy Canning Company, which provided about 250 jobs. In 1932, the first motion picture theater opened in Mount Airy, establishing a core business district. During that time, the town also saw the purchase of land for a town park, the opening of a grocery store and a lumberyard, and the dedication of Pine Grove Chapel for use as a nonsectarian chapel. The Mount Airy Historic District that includes the railroad station was added to the National Register of Historic Places in 1984. Currently, Mt. Airy is no longer economically dependent on the railroad, as citizens work a variety of different jobs. Many of its citizens work in Washington, DC, or Baltimore; the city is a part of both of those cities' metropolitan areas. Mt. Airy is a neighborhood community for these job centers. Mt. Airy is similar to back in the day with the National Road but now with Interstate 70 bordering the southern end of the city with an interchange with MD 27. In the last few decades Mount Airy has seen significant growth, as laid out in the Mount Airy Master Plan from the 1994 to 2003 update. In 2007 President George W. Bush made a speech in Mount Airy. Mt. Airy hosts townwide events each year including the Main Street Chili Cookoff, Celebrate Mount Airy in August, Mount Airy Oktoberfest in September, Shop Small and A Main Street Christmas in December.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санағы бойынша қалада 9 288 адам, 3 107 шаруашылық және 2 453 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. 3 225 тұрғын үй болды, орташа тығыздығы шамамен. Халықтың этникалық құрамы: 92,1% ақ нәсілді, 2,4% афроамерикалық, 0,2% американдық үндістер, 2,2% азиялық, 0,9% басқа нәсілдерден және 2,1% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 4,7% құрады. 3 107 шаруашылықтың 50,1% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 65,2% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 9,3% -ында күйеуі жоқ әйелдер, 4,4% -ында күйеуі жоқ ерлер және 21,0% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 16,7% жеке адамдардан тұрды, ал 7,7% -ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,97 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,36 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 36,1 жас. Тұрғындардың 32% -ы 18 жасқа дейін, 6,1% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 28,2% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 25,4% -ы 45 пен 64 жас аралығында және 8,3% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан. Қаланың жыныстық құрамы: 48,5% ер адам және 51,5% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 9,288 people, 3,107 households, and 2,453 families residing in the city. The population density was There were 3,225 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 92.1% White, 2.4% African American, 0.2% Native American, 2.2% Asian, 0.9% from other races, and 2.1% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 4.7% of the population. There were 3,107 households, of which 50.1% had children under the age of 18 living with them, 65.2% were married couples living together, 9.3% had a female householder with no husband present, 4.4% had a male householder with no wife present, and 21.0% were non families. 16.7% of all households were made up of individuals, and 7.7% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.97 and the average family size was 3.36. The median age in the city was 36.1 years. 32% of residents were under the age of 18; 6.1% were between the ages of 18 and 24; 28.2% were from 25 to 44; 25.4% were from 45 to 64; and 8.3% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 48.5% male and 51.5% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 6425 адам, 2123 шаруашылық және 1717 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 2179 тұрғын үй құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 94,71% ақ нәсілді, 2,58% афроамерикалық, 0,23% американдық үндістер, 0,87% азиялық, 0,25% басқа нәсілдерден және 1,35% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,34% құрады. Маунт-Эйри тұрғындарының 24% неміс, 19% ирланд, 12% ағылшын, 7% итальян, 4% шотланд, 3% француз, 3% қара немесе афроамерикалық, 2% голланд, 2% поляк және 2% уэльс тұрғындары. Шотланд-ирланд, британдық, украиндық, югослав, орыс, француз-канад, чех, швед және норвегиялық текті адамдар халықтың әрқайсысы 1% құрады. 2123 шаруашылықтың 51,4% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 69,0% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 8,5% күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 19,1% отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 14,9% жеке адамдардан тұрды, ал 5,2% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 3,02 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,37 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас ерекшеліктері: 34,4% 18 жасқа дейінгілер, 5,4% 18-24 жас аралығындағылар, 37,1% 25-44 жас аралығындағылар, 16,9% 45-64 жас аралығындағылар және 6,2% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 33 жас. Әр 100 әйелге 98,5 еркек шамасында. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 93,2 еркек шамасында. Шаруашылықтың орташа жылдық табысы 66 967 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 76 214 долларды құрады. Ер адамдардың орташа жылдық табысы 52 177 доллар, ал әйелдердің орташа жылдық табысы 35 054 долларды құрады. Жан басына шаққандағы орташа жылдық табыс 25 380 доллар. Отбасылардың 2,0% және халықтың 3,3% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 4,4% және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендердің 1,8% кедейлікте өмір сүрді.
As of the census of 2000, there were 6,425 people, 2,123 households, and 1,717 families residing in the city. The population density was There were 2,179 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 94.71% White, 2.58% African American, 0.23% Native American, 0.87% Asian, 0.25% from other races, and 1.35% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.34% of the population. 24% of Mount Airy's residents were German, 19% Irish, 12% English, 7% Italian, 4% Scottish, 3% French, 3% Black or African American, 2% Dutch, 2% Polish and 2% Welsh. People of Scotch Irish, British, Ukrainian, Yugoslavian, Russian, French Canadian, Czech, Swedish and Norwegian descent each comprised 1% of the population. There were 2,123 households, out of which 51.4% had children under the age of 18 living with them, 69.0% were married couples living together, 8.5% had a female householder with no husband present, and 19.1% were non families. 14.9% of all households were made up of individuals, and 5.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 3.02 and the average family size was 3.37. In the city the population was spread out, with 34.4% under the age of 18, 5.4% from 18 to 24, 37.1% from 25 to 44, 16.9% from 45 to 64, and 6.2% who were 65 years of age or older. The median age was 33 years. For every 100 females there were 98.5 males. For every 100 females age 18 and over, there were 93.2 males. The median income for a household in the city was $66,967, and the median income for a family was $76,214. Males had a median income of $52,177 versus $35,054 for females. The per capita income for the city was $25,380. About 2.0% of families and 3.3% of the population were below the poverty line, including 4.4% of those under age 18 and 1.8% of those age 65 or over.
Білім
Маунт-Эйриде үш бастауыш мектеп және бір орта мектеп бар. Біріншісі – Маунт-Эйри бастауыш мектебі, ол 1935 жылы салынған және пайдалануға берілген. 1980 жылдардың ортасында мектеп ішкі және сыртқы жағынан толықтай жөндеуден өтті. Мектепте табиғи газбен жұмыс істейтін жылыту жүйесі, бүкіл мектеп бойынша кондиционерлер және сыныптар мен компьютерлік кабинеттен Интернетке қол жеткізу мүмкіндігі бар. Парр Ридж бастауыш мектебі 2005 жылы Маунт-Эйри бастауыш мектебіндегі оқушылардың көп болуына байланысты салынды. Парр Ридж балабақшадан бастап 2-сыныпқа дейін оқушыларды қабылдаса, Маунт-Эйри бастауыш мектебі 3-5 сыныптарға дейін оқушыларды қабылдайды. Маунт-Эйри бастауыш мектебі Маунт-Эйри орта мектебінің жанында орналасқан, ал ол Парр Ридж бастауыш мектебінің жанында. Твин Ридж бастауыш мектебі Маунт-Эйридің батыс жағында орналасқан және басқа мектептерден өзгеше, Фредерик округінің мемлекеттік мектептері жүйесімен басқарылады. Маунт-Эйри орта мектебі 1958 жылы салынды және 1967 жылға дейін жоғары мектеп ретінде, содан кейін 2013 жылға дейін орта мектеп ретінде қызмет етті. Жаңа орта мектептің құрылысы 2011 жылдың маусым айында басталды және 2013 жылдың күзінде оқу жылының басталуымен ашылды. Ескі орта мектеп ғимараты сол жылы бұзылды. Кэролл округінің 9-12 сыныптарындағы оқушылар қаладан солтүстік-шығысқа қарай 16 шақырым (10 миль) қашықтықтағы Саут Кэролл жоғары мектебіне барады, ал Фредерик округінің Маунт-Эйри бөлігіндегі оқушылар қаладан батысқа қарай 11 шақырым (7 миль) қашықтықтағы Линганор жоғары мектебіне барады. Маунт-Эйриде сонымен қатар жекеменшік мектеп – Маунт-Эйри Христиан академиясы бар, ол мектепке дейінгі білім беруден бастап 12-сыныпқа дейін білім береді.
Mount Airy is home to three elementary schools and one middle school. The first, Mount Airy Elementary, was built and occupied in 1935. In the mid 1980s, the school received major renovations both inside and out. The school has a natural gas fired heating system, school wide air conditioning, and Internet access from the classrooms and computer lab. Parr's Ridge Elementary School was built in 2005 due to serious overcrowding at Mount Airy Elementary. Parr's Ridge enrolls students from kindergarten through Grade 2, while Mount Airy Elementary School enrolls students in grades 3–5. Mount Airy Elementary is located next to Mount Airy Middle, which is located next to Parr's Ridge Elementary. Twin Ridge Elementary School is located on the western edge of Mount Airy and unlike the other schools is run by Frederick County Public Schools. Mount Airy Middle School was originally constructed in 1958 and served as a high school until 1967, then served as a middle school until 2013. Construction began on a new middle school in June 2011 and was opened for the school year starting in the fall of 2013. The old middle school building was demolished in the same year. Students in grades 9 through 12 in the Carroll County portion attend South Carroll High School 10 mile (16 km) northeast of town, while students in the Frederick County portion of Mount Airy attend Linganore High School 7 mile (11 km) west of town. Mount Airy is also home to a private school, Mount Airy Christian Academy, which offers pre school 12th grade education.