Гибсонвилл: Тарихы мен даму жолы

Кіріспе

Гибсонвилл ("Розалар қаласы") – АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатындағы Аламанс және Гилфорд округтерінде орналасқан қала. Гибсонвиллдің көп бөлігі Гринсборо-Уинстон-Салем-Хай-Пойнт агломерациялық статистикалық аймағында, ал шығыс бөлігі Бурлингтон, Солтүстік Каролина қалалық статистикалық аймағында орналасқан, ол Аламанс округінің барлық аумағын қамтиды. 2020 жылғы халық санауы бойынша Гибсонвиллдің халқы 8 971 адамды құрады.

Тарих

Джозеф Гибсон (1785 – 1857), оның әкесі 1775 жылы Гибсонвиллде шаруашылық және алтын өндіру ісін құрған, жергілікті фермер болды және 1851 жылы жаңа құрылған Солтүстік Каролина темір жолы (NCRR) компаниясына жол салу қызметтерін ұсынды. Одан кейін Гибсонвилл сауда орталығы ретінде дами бастады. 1855 жылдың 9 қазанында алғашқы пойыз келді және станция оның құрметіне Гибсон станциясы деп аталды. 1871 жылдың 18 ақпанында штат заң шығарушы органы Гибсонвилл қаласын ресми түрде құру туралы жарғы қабылдады. Алтын кендері 1800 жылдардың басында қаланың оңтүстігіндегі Гибсон төбесінде (немесе Алтын төбеде) табылғанда, осы жерде шағын рөл атқарды. 1888 жылы Chifar Consolidated Gold Mine Company компаниясы Гибсонвиллдегі кеніштен жарты миль оңтүстікке қарай кенді ұсақтауды бастады. Қалалық зират сол жерде орналасқан, бірақ бірде-бір қабірден алтын табылмады. Капитан Билли Гилмер 1860 жылға дейін салынған қаладағы алғашқы дүкендердің бірінің иесі болды, ол фермерлер мен кеншілерді жабдықтармен қамтамасыз етті. Оның ағаштан салынған дүкені қазір Reno's Pizza орналасқан Main Street және Piedmont Street көшелерінің бұрышында болды. Алтын іздеудің қарбалас кезінде қала орталығында бірнеше ағаштан салынған италдық мейрамханалары да орналасқан, бұл Гибсонвиллді шектеулердің аз болған қатал және дайын қалаға айналдырды. Депо маңы мал мен ауыл шаруашылығы өнімдерін теміржолмен жөнелту үшін пайдаланылды, бұл Гибсонвиллдің негізгі экономикалық мақсаты болды. 1886 жылы жергілікті, өзіндік білімі бар кәсіпкер және диірмен салушы Берри Дэвидсон Railroad Avenue көшесінде бумен жұмыс істейтін Minneola тоқыма диірменін салды. Кейін 1893 жылы Юджин көшесінде Hiawatha тоқыма диірменін салды. Бұл диірмендер Гибсонвиллді ауыл шаруашылығы өнімдерін жөнелту стансасынан өнеркәсіптік базасы бар жанды шағын қалаға айналдырды. 1894 жылы доктор Джордан қала орталығында, Main Street және Lewis Street көшелерінің бұрышында, қазір Wade's Jewelry орналасқан алғашқы екі қабатты кірпіш ғимаратты салды. Гриндерге қараған кірпіш ғимараттардың қалған бөлігі 1905 және 1920 жылдар аралығында салынды. 1920 жылдардың басында Гибсонвилл гүлденді, Main Street асфальтталды, су және кәріз желілері орнатылды және көше шамдары қойылды. Ағаш ғимараттар бүгінгідей кірпіштен салынған ғимараттарға алмастырылды. 1912 жылға дейін A. B. Owens, J. W. Burke және D. M. Davidson (Берри Дэвидсонның ұлы), сондай-ақ кейіннен қосылған P. L. Kivett басшылығымен Гибсонвилл даму компаниясы құрылды. Бұл қоғамдық қайраткерлер қалалық телефон стансасын, банк, ағаш қоймасын, Apple Street-тегі Gibsonville Hosiery Mill-ді, сонымен қатар бірнеше үйлерді салуға жауапты болды. Олар Rock Creek сүт зауытын штаттағы ең ірі сүт зауытына айналдырды. Қала халқы 1890 жылы 111 тұрғыннан 2010 жылы 6410-нан астамға дейін баяу өсті. Қаланың қарқынды өсуінің көп бөлігі 1970 жылдан кейін болды, онда қала халқы 2024 тұрғынға жетті. 1980 жылдары диірмендер жабылғаннан кейін қала бірте-бірте Burlington және Greensboro қалаларының маңындағы тұрғын үйлерге айналды. Гибсонвилл 1920 жылдан бері "Розалар қаласы" деп аталады, өйткені сол кезде пойыз жолаушылары Minneola диірменінің жанындағы теміржол бойындағы көптеген роза бұталарын көре алды. Гибсонвилл мектебі, Фрэнсис Марион Смит үйі және Симеон Вагонер үйі тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген.

Joseph Gibson (1785 1857), whose father established farming and gold mining operations in Gibsonville as early as 1775, was a local farmer who provided grading services in 1851 for the newly formed North Carolina Railroad (NCRR) Company. Shortly afterwards Gibsonville began to emerge as a commerce center. The first train arrived on October 9, 1855, and the depot was named Gibson Station in his honor. On February 18, 1871, the state legislature issued a charter officially establishing the Town of Gibsonville. Gold mining played a minor role here when deposits were discovered on Gibson Hill (or Gold Hill) south of town in the early 1800s. In 1888, the Chifar Consolidated Gold Mine Company began crushing ore at a mine a half mile south of the depot in Gibsonville. The town cemetery is located in that area, but no graves have yielded gold. Captain Billy Gilmer owned one of the first stores in town built before 1860, supplying farmers and miners. His wooden general store was at the corner of Main Street and Piedmont Street where Reno's Pizza is now. Several wooden saloons were also located downtown during the frenzied gold mining days, making Gibsonville a rough and ready town with few restrictions. The Depot Greens served as a holding area for livestock and agricultural goods being shipped out on the railroad, which was the primary economic purpose of Gibsonville. In 1886, a local self taught entrepreneurial mill builder, Berry Davidson, constructed the steam powered Minneola textile mill on Railroad Avenue. Subsequently, he built the Hiawatha textile mill on Eugene Street in 1893. Together, these mills transformed Gibsonville from an agricultural shipping station into a vibrant small town with an industrial base. In 1894, Dr. Jordan built the first two story brick building downtown on the corner of Main Street and Lewis Street, where Wade's Jewelry is situated now. The remainder of the brick buildings facing the Greens were built between 1905 and 1920. The early 1920s were a boom time for Gibsonville when Main Street was paved, water and sewer lines installed, and street lights erected. The wooden buildings were replaced with brick structures standing today. Prior to 1912, the Gibsonville Development Company was founded by leading citizens A. B. Owens, J. W. Burke, and D. M. Davidson (son of Berry Davidson), plus P. L. Kivett later. These civic leaders were responsible for creating the town's telephone exchange, Bank, lumber yard, the Gibsonville Hosiery Mill on Apple Street, multiple, plus several houses. They also expanded the Rock Creek Dairy into the largest dairy in the state. The town's population grew slowly from 111 residents in 1890 to more than 6,410 in 2010. Most of the rapid growth occurred after 1970 when the town's population was 2,024 residents. When the mills closed in the 1980s, the town slowly transformed itself into a commuter residential community for the Burlington and Greensboro metro area. Gibsonville has been known as the "City of Roses" since at least 1920, when train passengers could see the large number of rose bushes along the railroad tracks at the Minneola Mill. The Gibsonville School, Francis Marion Smith House, and Simeon Wagoner House are listed on the National Register of Historic Places.

География

АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы , оның ішінде , немесе 0,28%-ы су құрайды. Қала Alamance және Guilford округтерінің арасында шамамен тең бөлінген, бірақ Guilford округіне қарай сүйеніп тұр, сонымен қатар экономикалық және географиялық тұрғыдан Элон қаласымен және Alamance округіндегі Элон университетімен байланысты. Гибсонвилл аты соғысқа дейінгі кезеңдегі көрнекті Guilford округы плантаторы Джозеф Гибсонның құрметіне берілген. Гибсонның Федералды стильдегі үйі Гибсонвиллдің жанында сақталған және Guilford округының танымал нысаны ретінде танылады.

2020 жылғы халық санағы

Гибсонвиллдің нәсілдік құрамы. Раса саны, пайызбен: Ақ (испан тілді емес) – 5,830, 65.36%; Қара немесе африкалық америкалық (испан тілді емес) – 1,920, 21.52%; Индейлік – 23, 0.26%; Азиялық – 168, 1.88%; Басқа/Аралас – 417, 4.67%; Испандық немесе латино – 562, 6.3%. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша, қалада 8,920 адам, 2,481 үй шаруашылығы және 1,895 отбасы тұрады.