Кіріспе

Бастапқыда француз лента фермасының бөлігі болған Браш Парк 1850 жылдары Детройттің элиталық азаматтары үшін жоғары дәрежелі тұрғын үй маңы ретінде кәсіпкер Эдмунд Аскин Брашпен дамыды. Он тоғызыншы ғасырдың соңғы онжылдықтарында ондаған Виктория дәуіріндегі сарайлар салынған, ал Браш Парк өзінің сәнді сәулетімен "Кіші Париж" деген лақап атпен танылған. Алайда, ауданның гүлдену кезеңі ұзаққа созылмады: ХХ ғасырдың басында оның бай тұрғындарының көпшілігі заманауи, тыныш аудандарға көшуді бастады, ал Бруш Паркте тез арада Детройттің жұмысшы сыныбының мүшелері өмір сүрді. 1970 және 1980 жылдары халық санының азаюынан, індеттен және қылмыстан қатты зардап шеккен бұл аудан қазіргі уақытта тарихи ғимараттарын қалпына келтіріп, жаңа тұрғындарды тартады.

Алғашқы жылдар

Қазір Бруш-парк ауданы орналасқан жер бастапқыда француз отаршылдық кезеңінен басталған лента фермасының бөлігі болды, оны 1747 жылы 1 мамырда Шарль де ла Бойше, маркиз де Боарноа Лоренс Эсташ Гамелинге әскери қызмет үшін берді. Ферманың Detroit өзенінде екі арпенттің (шамамен 386 фут) беткі бөлігі болды және ішкі сегіз арпентке дейін созылды; ол батыста Commons (Domaine du Roy) және шығыста Jean Baptiste Beaubien фермасымен шектелген. Екінші иесі Жак Пилет қайтыс болғаннан кейін ферманы танымал Барте отбасы сатып алды, ал XVIII ғасырдың аяғында ирландтық тері саудагері және жер спекулянты Джон Аскин оны Мари Арханже Бартемен некеге отырып алды. 1802 жылы Аскиннің қызы Аделаида Вермонт заңгері Элиджа Брушка үйленді, ол көп ұзамай Детройттің екінші мэрі болды. 1806 жылы 31 қазанда Элиджа ферманы сатып алды. 1850-ші жылдардан бастап, Ілиястың ұлы, кәсіпкер Эдмунд Аскин Бруш өзінің отбасылық меншігін, қала орталығына жақын орналасқан, Детройттің элиталық азаматтары үшін көршілес аймаққа айналдыра бастады. Бұл көршілерге біркелкілік пен ерекшелік сыйлайды. 19 ғасырдың аяғында Браш Парк "Орталық батыстың кішкентай Парижі" деп аталды. Бұл үйлерді жобалаған сәулетшілер арасында Джулиус Хесс, Генри Т. Бруш, Джордж Д. Мейсон, Гордон В. Ллойд, Элиджа Е. Майерс, Мартин А. Эдвардс Джордж В. Неттлтон және Альберт Кан болды. Браш Паркте 1860 жылдары басталып, 1870 және 1880 жылдары үйлер салынды; соңғы салынған үйлердің бірі 1906 жылы Альберт Кан жеке пайдалану үшін салған. Браш Парктің басқа да ертедегі тұрғындары ағаш барон Дэвид Уитни-младший және оның қызы Грейс Уитни-Эванс; кәсіпкер Декстер М. Ферри; Джозеф Л. Хадсон, есімді дүкеннің негізін қалаушы; Фултон темір зауытының негізін қалаушы Делос Райс; ағаш барон Люсьен С. Мур; банкир Фредерик Батлер; саудагер Джон П. Фиске; Дийм жинақ банкі президенті Уильям Ливингстон-младший; және құрғақ тауарлар өндірушісі Рэнсом Гиллис. және 1903 жылы сәулетші А.Варнидің қолымен салынған, 1930 жылы қиратылған Альфред пәтерлері. Бұл пәтерлерде үлкен және сәнді бірліктер болды, олардың дизайны айналадағы сарайлармен араласты; алайда, пәтер ғимараттарының құрылысы, сөзсіз, Браш Парктің құрылыс қорларының сапасының төмендеуін білдірді. 1930 жылдары көптеген африкалық американдықтар осы аймаққа көшіп келді; Ең құрметті Mt. Синай Ұлы Ложасы, 312 Уотсонда орналасқан қара масондық ложа; және Мерси жалпы ауруханасы мен клиникасы. Мерси ауруханасы Детройттегі алғашқы қара нәсілді аурухана болды; 1917 жылы доктор Дэвид Норткросс құрған, ол бастапқыда 248 Виндер көшесінде орналасқан, кейіннен 668 Виндерге көшірілді. және 1993 жылы өртеніп кеткен Сент-Патрик католик шіркеуі (1862).