Кіріспе
1981 жылы Джон Койннің романы Hobgoblin - американдық жазушы Джон Койннің 1981 жылы шыққан қорқынышты романы. Ол Скотт Гардинер туралы, жасөспірім бала, Ирландия мифологиясына негізделген Фантазиялық рөлдік ойын Hobgoblin-ге құмарланып, ойындағы өмірі мен шындықтың баяу араласып кетуі туралы.
Hobgoblin is a 1981 horror novel by American writer John Coyne about Scott Gardiner, a teenaged boy who becomes obsessed with Hobgoblin, a fantasy roleplaying game based on Irish mythology, as his life in the game and in reality slowly blend.
Сипаттама
Рона Джаффедің сол кезде жарық көрген "Мейзелер мен монстрлар" романы сияқты, бұл - белгілі жазушының проблемалық романы (әлі жас оқырмандарға арналған емес), ол рөлдік ойындарды ойнау терең невротикалық қажеттіліктерді білдіретін ойын ретінде қарастырады. Екі кітапта да басты кейіпкер шизофрениядан (немесе осыған ұқсас жағдайдан) зардап шегеді (немесе кем дегенде солай болып көрінеді); екі кітапта да ересек адам болу рөлдік ойындардан бас тартумен бірге жүреді.
Контекст және қабылдау
Jaffe кітабы сияқты, Hobgoblin "Dungeons & Dragons" танымалдылығының шыңында және Эгберт бу туннелі оқиғасының бұқаралық ақпарат құралдарында қарқынды жарияланғанынан кейін көп ұзамай жарық көрді (қалалық аңыздар, онда рөлдік ойыншылар тікелей эфирде рөлдік ойындар ойнайды, көбінесе университет кампустары астындағы коммуналдық туннельдерде қаза болады). 2015 жылы романды Довер Букс баспасынан қайта басып шығарғаннан кейін берген сұхбатында Койн Егберт туралы оқығанымен, оның кітап жазуына жағдай әсер етпегенін ашық айтты. Койн өзінің немере інісі ойыншы болғаннан кейін Dungeons & Dragons-қа қызығушылық танытқандығын және қызығушылық танытқандығын айтты. "Мен D&D және осындай ойындардың идеясын жаңа бағытқа қарай әңгімелеуді көтерудің жолы деп таптым. Егер қиял ойындағы кейіпкерлер шынайы өмірдегі кейіпкерлер болса ше? Бұл ой мені қызықтырды, осы әлемді түсіну үшін мен ойын ойнай бастадым, сонда мен "Хобгоблин" деп жаза алдым". Киркус сын-қағаздары, Dragon Magazine-дің сын-қағазынан айырмашылығы, Эгберт байланысын мүлдем жоғалтқан сияқты, бұл жұмысты "Тірі терең қорқыныш, бірақ бұрынғы Койнэджке қарағанда жақсы жасалған және аз қорқынышты" деп қабылдамады.