Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тарихи тұрғыдан Йоркширдің Батыс Ридингінің бөлігі болған бұл ауыл Барнсли каналының жанында орналасқан және бір кезде Чарльз Уотертонның резиденциясы болған Уолтон Холлға үй иесі. Ол 1820 жылы Уолтон Холл жерін әлемдегі алғашқы табиғат қорығына айналдырған табиғатты зерттеуші және саяхатшы еді. Бұл жер Орданс Survey карталарында және басқа да құжаттарда көбінесе Уолтон Парк деп, ал сирек Уолтон Холл Парк деп аталады. Соңғы кезде ол Уотертон паркі деп кеңінен танылды. Уолтон Холл қазір Уотертон Парк қонақ үйі. Парк қазіргі уақытта көбінесе гольф алаңына берілген, ол да Уотертон паркі деп аталады. Парк арқылы халыққа ашық жолдар өтеді. Жақын жерде, бұрын Шарлстон Вест кені деп белгілі болған, қазір бұзылған Уолтон кенінің орны табиғат паркіне (Уолтон кенінің табиғат паркі) айналдырылды. 1990 жылдардың ортасында қорық абаттандырылған кезде үлкен көлдер салынды, ал қазылған топырақ кен орнының үлкен шөбін жабу үшін пайдаланылды. Ауылда сондай-ақ шағын парк, теннис клубы, футбол және регби алаңдары, жаңадан жөнделген паб және спорттық-әлеуметтік клуб бар.
Historically part of the West Riding of Yorkshire, the village lies on the Barnsley Canal and is home to Walton Hall, once the residence of Charles Waterton, known as 'Squire' Waterton. He was a naturalist and explorer who, in 1820, transformed the grounds of the Walton Hall estate the world's first nature reserve. The estate is also often referred to on Ordnance Survey maps, etc., as Walton Park and, less frequently, as Walton Hall Park. More recently, it has become widely known as Waterton Park. Walton Hall is now Waterton Park Hotel. The park is now largely given over to a golf course, also named Waterton Park. There are public rights of way crossing the park. Nearby, the site of the now demolished Walton Colliery, formerly known as Sharlston West colliery, has been transformed into a nature park (Walton Colliery Nature Park). Large lakes were constructed when the reserve was landscaped in the mid 1990s and the excavated earth was then used to cover the colliery's vast spoil heaps. The village also contains a small park, a tennis club, football and rugby pitches, a newly renovated pub and a sports and social club.
Атауы
Ауыл Domesday Book (шамамен 1086 ж.) кітабында Waleton деп тіркелген, бірақ шамамен 650 – 830 жылдар аралығында Weala tun деп аталған, бұл атаудың мағынасы – "Уэльстің ауылы". Бұл 7 ғасырда саксондықтар келгенге дейін осы жерде британдықтардың қонысы болғандығын көрсетеді. Нормандық әулет кезінде ауыл Уоттон деп жазылған, бірақ орта ғасырдан (шамамен 1154 ж.) бастап қазіргі күнге дейін ауыл өзінің қазіргі Уолтон атын сақтап келеді.
The village was recorded in the Domesday Book (c. 1086) as Waleton, but from c. 650 – 830, it was known as Weala tun, a name which means 'Welshman's Village'. This suggests a settlement of native British people was established well before the Saxons arrived during the 7th century. During the Norman dynasty, the village was recorded as Waton, but since the Middle Ages (c. 1154) to the present day, the village has held its current name of Walton.
Мектептер
Ауылдағы алғашқы мектеп 1722 жылы Шей-Лейндегі екі үлкен коттеджді Чарльз Уотертон (жоғарыда аталған Сквайр Чарльз Уотертонның атасы) сыйға тартқан кезде құрылды. Коттедждердің бірі шағын мектеп бөлмесі ретінде пайдаланылса, екіншісі жаңа тағайындалған мектеп меңгерушісіне тегін берілді, шарты – ауылдың екі кедей баласы тегін білім алсын. 1790 жылы Уэйкфилд қаласындағы Шеветтен келген Кэтрин Невилл есімді бай әйелдің өсиетінен ақша түсті. Бұл қаражат Уолтон қаласында жаңа, тегін мектеп ашуға жұмсалды, ол аймақтағы басқа да шағын мектептермен бірге жұмыс істеді. 1857 жылы Сандалдағы Шевет Холлдан келген мисс Мэри Пилкингтон Мектеп жолында жаңа мектеп, мектеп мұғалімдеріне арналған үй және кір жуатын орын салуға қаржы бөлді. Бұл мектеп 1911 жылға дейін жұмыс істеді, біртіндеп басқа ауыл мектептерінен оқушылар қабылдап, олардың қажеттілігі болмай қалған соң жабылды. 1911 жылы мектеп жабылып, бұзылды, бірақ көп ұзамай оның орнына 3-11 жас аралығындағы балаларға арналған жаңа ғимарат салынды. Ауыл халқының саны артып, жаңа мектеп тез арада толып кетті, сондықтан мәселені шешу қажет болды. Осы мәселенің шешімі ретінде The Grove-та жаңа бастауыш мектеп салынды, ол 3-8 жас аралығындағы барлық оқушыларды қабылдады, ал 8-11 жас аралығындағы оқушылар бұрынғы ғимаратта оқуын жалғастырды. Алғашқы мектеп 2007 жылы жабылды, ал бастауыш мектеп оның орнына жаңа ғимарат салынғаннан кейін бұзылды. Бұл мектеп бұрынғы бастауыш мектептің де, алғашқы мектептің де оқушыларына қызмет көрсетеді, сонымен қатар жаңа ауылдық кітапхана да бар. 1911 жылғы мектеп ғимараты 2009 жылы толық бұзылды. 2019 жылы бұл жерге сегіз тұрғын үй салынды.
The first village school was established in the village in 1722 when two large cottages on Shay Lane were donated by Charles Waterton (grandfather of the aforementioned Squire Charles Waterton). One of the two cottages was a small schoolroom and the other was let to the newly appointed schoolmaster free of charge, providing the two poor children of the village were educated for free. In 1790, money from the will of wealthy woman called Catherine Neville of Chevet, Wakefield was donated. These funds were used to establish a new, free school in Walton which operated alongside a few other smaller schools in the area. In 1857 Miss. Mary Pilkington of Chevet Hall, Sandal, financed the construction of a new school, a schoolmasters house and a laundry school on School Lane. This school continued its existence until 1911, gradually taking on more pupils from the other village schools until they were deemed redundant and closed. It was closed and demolished in 1911, but replaced shortly after by another new school building for children aged 3 to 11. As the village population grew, the new school was soon over capacity and a solution was needed. To combat this problem, a new infant school was built on The Grove, taking on all the pupils aged 3 to 8, with the pupils aged 8 to 11 remaining at the original building. The original school closed in 2007 and the infant school was demolished when a new replacement was constructed in its place. It caters to the pupils of both the old infant school and the original school, as well as containing the new village library. The original 1911 school was finally demolished in 2009. In 2019, eight dwellings were erected on the site.
Шіркеулер
XIX ғасырдан бері ауылдық қауым үшін екі ғибадат орыны болған. 1800 жылдары методист қауымы Балк жеріндегі ғимаратта құлшылық еткен, ал 1856 жылы Шей-Лейнде қосымша шағын шіркеу салды. Ашылғанда, Балқтағы Сент-Пол шіркеуі Уэйкфилд епискобына арналды, оның құрылысын Симпсон отбасы қаржыландырып, жерін де берді. Ауыл Англия шіркеуінің Сандал Магна приходында орналасқан. 1896 жылы ауыл халқының өсуіне байланысты методист қауымына кеңірек үй-жай қажет болды, соның нәтижесінде үлкен шіркеу салынды. Жобаға бұрынғы ғимарат енгізілді және 1910 жылы қосымша жексенбілік мектеп бөлмелері салынды.
Since the 19th century, there have been two places of worship for the village community. In the 1800s, the Methodist community were worshipping in a building on the Balk and in 1856 they built an additional small chapel on Shay Lane. When opened, St. Paul's Church on the Balk was dedicated to the Bishop of Wakefield, its construction was financed by the Simpson family, who also provided the land. The village is in the Church of England Parish of Sandal Magna. In 1896, with the village population on the increase, larger premises were needed for the Methodist congregation and a bigger chapel was built. The design incorporated the original building and in 1910, extra Sunday school rooms were added.
Кеніш өндірісі
Уолтон кенішінде 1959 жылғы 22 сәуірде жарылыс болды, салдарынан бес адам қаза тапты. 1979 жылғы 3 желтоқсанда кеніш жабылды, бұл жергілікті 550 адамның жұмыссыз қалуына әкеп соқты. Бұл тозығы жеткен кеніштен жаңа Селби кен аланына кеншілерді бірдей көшірудің алғашқы жобаларының бірі болжанып, бірақ жұмыс күшінің шамамен жартысы ғана (өз еркімен жұмыстан босағандарды есептемегенде) Селби кен аланына көшірілді. Қалған кеншілер дереу Актон-Холл, Аллертон-Байвотер және Ностелл кеніштерінде ұқсас жұмысқа ауыстырылды, ал кейіннен бұл кеніштер жабылғанда Селбиге ауысты. Жабылуға дейін Уолтон кеніші бірнеше рет өндірістік әрекеттер арқасында сақталды. 1977 жылы жаңа қазбаларды ашу үшін 5 миллион фунт стерлинг инвестиция қажет екені хабарланды, бірақ Көмір кеңесі бұл ұсынысты қабылдамады, ал Артур Скаргилл көмірі әлі толықтай пайдаланылмаған кенішті жабуға келіспеді.
Walton Colliery was the site of an explosion on 22 April 1959 that killed five men. The pit closed on 3 December 1979, leading to the loss of 550 locally. This was planned to be one of the first en bloc transfers of miners from an exhausted colliery to the new Selby Coalfield, but only around half of the workforce (excluding those that chose redundancy) moved to the Selby Coalfield. The remaining miners transferred to similar work at Ackton Hall, Allerton Bywater and Nostell Collieries immediately, and often later to Selby when those pits closed. Before closure, Walton Colliery had been saved several times by industrial action. In 1977 it was reported to require investment of £5 million to open new faces, which was rejected by the Coal Board, but Arthur Scargill refused to accept the closure of a pit where the coal was not yet exhausted.
Соғыс ескерткіші
Ауылдың ортасында, School Lane (B6378) және Shay Lane көшелерінің тоғысында, Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қаза болған жергілікті ерлердің есімдері тізілген соғыс ескерткіші орналасқан.
At the centre of the village, at the junction of School Lane (B6378) and Shay Lane, a war memorial lists the names of local men who died serving in the First and Second World Wars.