The Good, the Bad & the Queen (album)

Кіріспе

2007 жылы шыққан The Good, the Bad & the Queen альбомы - ағылшын супергрупасының алғашқы студиялық альбомы. Албомы құрамында Деймон Албарн, Пол Симонон, Саймон Тонг және Тони Аллен бар. Альбом 2007 жылдың қаңтар айында жарық көрді. Альбом Ұлыбританияның альбомдар чартында екінші орынға ие болды және бұқаралық ақпарат құралдарында танылуы мен эфирге шығуына қарамастан, Ұлыбританияда бірнеше күн ішінде алтын сертификат алды. АҚШ-та альбом Billboard 200 жарнамасында No 49 орынға ие болды. Бұл альбом белгілі бір мағынада концептуалды альбом, өйткені оның әндерінің бәрі Лондондағы қазіргі заманғы өмірге арналған. Ол Альбарнның "Можо" журналына берген сұхбатында "осы ән циклі Лондон туралы құпия пьеса" деп сипатталған.

Тарих

The Good, The Bad & The Queen алғаш рет Альбарнның Danger Mouse продюсерімен соло альбомы ретінде хабарланғанымен, NME 2006 жылдың шілде айының соңында соло жобасының Альбарн құрған жаңа топқа ауыстырылғанын жариялады. 2006 жылы құрылған топ өзінің алғашқы синглін "Herculean" атты әнін 2006 жылдың 30 қазанында шығарды. Сингл 26 қазанда Камдендегі қайта жаңартылған Roundhouse-да BBC-дің Electric Proms маусымда топтың пайда болуына ілесіп, ол кезде олар бүкіл альбомды орындады. Ilfracombes Marlboro Club және The Exeter Cavern Club олардың концерті алдында BBC-дің Electric Proms-інде болды, онда альбом "Intermission Jam" және "Mr. Whippy" деген тағы екі әнмен орындалды; соңғысы "Herculean" әнінің B-жағы болды. Топ 2006 жылдың 13 желтоқсанында Abbey Road студиясында Live from Abbey Road альбомын жазған кезде альбомның төрт трекін орындады. Алғашқы бірнеше ай ішінде Аллен Парижден (онда тұрақты мекен-жайы бар) Лондонға барып, аптасына 3 күн Албарнның 13-студиясында жұмыс істеді, жазу, репетиция және жаздыру. Ұлыбританиядағы алғашқы жазбалармен бір уақытта Альбарн Gorillaz-тің екінші альбомы үшін демо-жазбаларды бастады және көктемнің басында продюсер Danger Mouse-ті альбомды қадағалауға шақырды. Олбарн 2002 жылы шыққан "Mali Music" альбомынан кейін Африкадағы жергілікті музыканттармен жұмыс істеуге құштар болды, сондықтан Тони Аллен олардың төртеуі (оның ішінде Danger Mouse) өзінің отаны Нигерияға барып, сессияны жалғастыруды ұсынды. Олар бір кездері Фела Кути қолданған Afrodisia студиясында жергілікті музыканттардың үлкен түрлерін жинап, әндер мен идеяларды үлкен көлемде жазып, Англияға қайта оралды. Трек-листті бастапқыда Дэмон Албарн мен Пол Симонон 2006 жылдың қараша айындағы "Uncut" журналына берген сұхбатында жариялады. Топтың екінші үлкен концерті 2006 жылдың 12 желтоқсанында Шығыс Лондонның Уилтонның Музыка залында өтті. Бұл концертті MySpace-тің The List бағдарламасының тұсаукесері ретінде арнайы таңдалған 300 жанкүйер көреді. Топ альбомның шығуына бір апта бұрын "Kingdom of Doom" атты алғашқы топ-20 синглін шығарды. Сәуір айында "Green Fields" альбомынан үшінші сингл ретінде шығарылды және No. 51- ші аптада. 2007 жылдың 4 сәуірінде The Good, the Bad & the Queen жаңа DRM-сіз, жоғары сапалы MP3 форматында (256 кбит/с) жүктеуге қол жетімді болған алғашқы EMI альбомы болды. The Good, The Bad and the Queen 2007 жылдың ең үздік альбомы деп танылды Observer Music Magazine. Пол Симонон бұл пластинканың қалай пайда болғанын былай деп түсіндірді: "Бұл коммерциялық пластинка емес, сондықтан OMM сыйлығы адамдардың көңілдерін қозғаушы музыканы анық жолмен жүрмей-ақ жасауға болатынын көрсетеді. Мен 17-18 жылдан бері топта болған жоқпын, содан кейін Деймон маған Нигерияда жазған кейбір әндерін тыңдауды сұрады. Мен оны бұрын да кездестіргенмін, Джо Строммердің үйлену тойында. Біз адамдар, музыка стилі және өмір сүретін жеріміз туралы ой бөлістік. Музыкамен бірге Тонидің домбырасын да орындағым келді. Мен күрделілікке ұшырамаймын. Шынымды айтсам, мен бұған қабілетті емеспін. Әннің сөздері, Лондон атмосферасы, бәрі ойнап жатқанда өзгерді. Бұл жазбада көптеген шеберлік бар, және Деймонның аранжировкаға қатысты көзқарасы бар, және бәрі олардың айналасына кірді. Бірақ қазір бәрі бітті. Біз тағы бір альбом шығармаймыз, ал топқа дұрыс ат қоймаймыз, өйткені есім - некеге арналған". Pitchfork журналына берген сұхбатында Danger Mouse-тың осы альбомға қатысы туралы Олбарн былай дейді: "Ол біз ешқандай гармония жасамаймыз деп, мен оны бір дауыста қалдырғанымды айтты. "Бұл керемет" деп ойладым. Мен әндерді осылай бастаймын: мен өте қарапайым аранжировка жасап, оларды пішімдеймін. Оның бұл егжей-тегжейге көңіл бөлгені маңызды болды. Бұл маған әннің сөздерін жазуға көмектесті. Бұл бір дауысты болудың жолын ашты. Ол ерекше талантты. Брайан [Қоооныс мысық] үшінші тұлға болғандықтан, оның жанында біреудің болуы көмектеседі. Сіз бендтің өздігінен жұмыс істегенін қалайсыз, бірақ сонымен бірге сіз оның ең жақсы болуы керек. Мен басқа жолмен, Тонимен Легосқа барғанда жолды бастадым, ол өте жақсы болды, бірақ мен оған сәйкес келмедім. Сондықтан мен бүкіл пластинканы тастадым, өйткені мен кем дегенде қатысып алуым керек деп ойладым ". Албарн "Green Fields" әнінің түпнұсқа нұсқасын Blur бассысы Алекс Джеймс және Марианна Фейтфуллмен бірге болған түннен кейін жазды. Демо-диск Голдхок-роудтағы студияда жазылған, Хаммерсмит пен Альбарн Faithfull-ке берді. Кейін әнші / актриса оны өлеңдеріндегі әртүрлі сөздермен жазды және 2005 жылы "Поэзон алдында" альбомында "Соңғы ән" деп жариялады.

Although The Good, The Bad & The Queen was first reported as a solo album by Albarn with Danger Mouse producing, NME revealed in late July 2006 that the solo project had been switched to a new group formed by Albarn. The band, which formed in 2006, released their first single, "Herculean" on 30 October 2006. The single followed the band's appearance at the BBC's Electric Proms season at the redeveloped Roundhouse in Camden on 26 October, during which they performed the entire album. Ilfracombes Marlboro Club and The Exeter Cavern Club preceded their gig on the BBC's Electric Proms, where the album was performed in order with two other songs inserted, "Intermission Jam" and "Mr. Whippy"; the latter was a B side for "Herculean". The band performed four tracks from the album at Abbey Road Studios on 13 December 2006, during a recording session for Live from Abbey Road. For the first few months, Allen would travel from Paris (where he has a permanent home) to London to work in Albarn's Studio 13 for 3 days a week, writing, rehearsing and recording. At the same time as the initial recordings in the UK, Albarn had begun demoing for the second Gorillaz record and by early spring had invited in producer Danger Mouse to oversee the album. Albarn was keen to work in Africa with local musicians again after his work on the album Mali Music (released 2002) so Tony Allen suggested that the four of them (including Danger Mouse) decamp to his home country of Nigeria to continue the sessions. There they recorded at Afrodisia Studios, once used by Fela Kuti, with a huge variety of local musicians, committing huge numbers of songs and ideas to tape before returning to England once more. The track listing was originally unveiled and commented upon by Damon Albarn and Paul Simonon in an interview in the November 2006 issue of Uncut. The second major gig of the band's career took place on 12 December 2006, at Wilton's Music Hall in East London. It was watched by 300 specially selected fans, as the launch gig of MySpace's The List. The band released their first Top 20 single, "Kingdom of Doom", a week prior to the release of the album. In April, "Green Fields" was released as the third single from the album and debuted at No. 51 in its first week. On 4 April 2007, The Good, the Bad & the Queen became the first EMI album to be made available for download in the new DRM free, high quality MP3 format (256 kbit/s). The Good, The Bad and the Queen was voted the Best Album of 2007 by the Observer Music Magazine. Paul Simonon told the magazine how the record came about: "It's not a commercial record, so OMM's award shows that you can make music that moves people without going down the obvious route. I hadn't been in a band for 17 or 18 years, and then Damon asked me to listen to some tracks he'd recorded in Nigeria. I'd met him once before, at Joe Strummer's wedding reception. We shared ideas about people, musical styles and where we live. With the music, I wanted to complement Tony's drums. I'm not into over complication – I'm not capable of it, to be honest. The lyrics, the London atmosphere, all that evolved as we played. There's a lot of craftsmanship on the record, and Damon has a vision for arrangements, and everyone slotted in around them. But it's all done now. We won't make another record, and we didn't properly name the band, because a name is for a marriage." In an interview with Pitchfork about Danger Mouse's involvement in this album, Albarn states: "He was quite adamant that we don't do any kind of harmony and that I kept it a single voice. I thought, "Well that's great." That's how I kind of start the songs in the first place: I get a very basic arrangement and texture them. His attention to that detail was important. And it helped me write the lyrics. It cleared the way for it just having to be a single voice. He's an exceptional talent. With Brian [Danger Mouse] being a kind of third party so to speak, it helps to have someone there. You want a band to work itself, but at the same time you want it to be the best that it can be. I tried it the other way, with Tony leading the tracks when I went to Lagos, and it was great but I didn't fit into that. That is why I scrapped the whole record, because I thought I should be involved at least." Albarn wrote the original version of the song "Green Fields" following a night out with Blur bassist Alex James and Marianne Faithfull. That demo was recorded in a studio on Goldhawk Road, Hammersmith and Albarn gave the tape to Faithfull. It was later recorded by the singer/actress with different lyrics in the verses and released on her 2005 album Before the Poison as "Last Song."