Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Winding Gulf Coalfield Батыс Вирджинияның оңтүстігінде, Батыс Вирджинияның батыс Рали округі мен шығыс Вайоминг округіне орналасқан. Ол Гуаяндот өзенінің саласы болып табылатын Winding Gulf ағысының атымен аталған. ХХ ғасырдың басында ол "Биллион долларлық көмір кен орны" деп аталды.
The Winding Gulf Coalfield is located in western Raleigh County and eastern Wyoming County, in southern West Virginia. It is named after the Winding Gulf stream, a tributary of the Guyandotte River. In the early 20th century, it was promoted as the "Billion Dollar Coalfield".
Тарих
Ондағы қоныс тектес түпкiлiктi америкалықтар мыңдаған жылдар бойы аң аулап, Вудленд кезеңiнде аяқталды және Вирджиния колониясы мен Вирджиния Комонвелтiнiң ерте еуропалық қоныстанушылары, әдетте, оңтүстiк Батыс Вирджинияға айналған таулы аймақтың қиыр жерiнiң астында жатқан "жанартасты" тасты білген. Алайда, кейбір жеке кендерден басқа, XIX ғасырдың ортасына дейін коммерциялық құндылығы жоқ. Белгілі британдық геолог Дэвид Т. Анстед (1814 - 1880) АҚШ-тың оңтүстік Вирджиния штатындағы Нью-Ривер өзенінің бойындағы перспективалы көмір кен орындарын зерттеу үшін әлеуетті инвесторлар жалдаған алғашқы сарапшылардың бірі болды. 1853 жылы доктор Анстед сол жерде бай битумдық көмір шөгінділерін анықтауға көмектесті. Оның жұмысы аймақтағы тау-кен өндірісінің өрлеуіне жол ашты, ол 1863 жылы Америка Азамат соғысы (1861-1865) кезінде Батыс Вирджинияның жаңа штатына айналған жерге инвестиция салды. Коммерциялық әлеуетті іске асыру үшін көлік және индустрияландырылған техника қажет болды. Доктор Анстедтің қорғауында болған Уильям Н. Пейдж (1854 1932) осы аймақта темір пештерін, көмір шахталарын және темір жолдарын дамытқан жетекші өнеркәсіпші болды. Ол Gauley Mountain Coal Company сияқты кәсіпорындарды басқарып, басқаратын. 1870-ші жылдардың басында Пейдж Батыс Вирджинияға Вирджиния штатының Ричмонд қаласы мен Огайо өзені арасындағы Чесапик және Огайо теміржолын (C&O) аяқтау үшін келді және көмір өндіру объектілеріне салалық желілерді дамытуға көмектесті. Батыс Вирджинияның бұрынғы губернаторы Уильям Маккоркл оны "фермердің егіндікті танитынындай" жерді білетін адам деп сипаттады. 1898 жылдан бастап Пейдж Нью және Канава өзендерінің аңғарлары бойымен жүретін C&O-ның көзінше болған Winding Gulf аймағына кеңейту жоспарын әзірлеуге кірісті. C&O New River Coalfield кен орнын қатты өңдеп, Winding Gulf аймағына кеңейтуді жоспарлап отырды. Алайда, оны батылдандыруға тырысқанына қарамастан, Пейдж сол кездегі құпия құралдар сияқты көрінген нәрселермен жағымсыз бәсекелестікті енгізді. АҚШ темір жолдарының және бизнес-қатысудың танымал оқиғасына айналған оқиғаны тарихшы және темір жол авторы Х. Рид 1961 жылы жарық көрген The Virginian Railway кітабында жазды. Оқиғаның нәтижесі бойынша, Уильям Пейдж, C&O-ның ақылды, бірақ қаржы жағынан шектеулі адам екенін білген, миллионер өнеркәсібі Генри Хатлстон Роджерстің (1840-1909) құпия қолдауына ие болды. Үлкен темір жолдар Пейдж схемасын тоқтату үшін өздерінің күшін қолданған кезде, Роджерс Батыстық Вирджинияның қысқа желілік темір жолы ретінде жоспарланған Дипвотер темір жолын кеңейтуді қаржыландырып, Вирджинияның бүкіл жеріне жететін 1-сыныпты темір жолға айналдырды. Ол 1909 жылы Хэмптон-роудста көмірдің үшінші ірі экспорттаушысы болды. Кейбір қайталанатын қондырғылардың тиімсіздігіне қарамастан, Winding Gulf Coalfield екі негізгі темір жолдың пайдасынан пайдаланып, штаттың ең өнімділерінің бірі болды. Winding Gulf Coalfield-те көмір өндіру 20 ғасырдың алғашқы онжылдығында басталды және 21 ғасырға дейін жалғасуда. Бұл кен орнындағы көмір аз ұшқышты көмір болып табылады, ал өндірілген көмірдің қатпарларына Бекли, Покахонтас No. 3, Покахонтас No. 4, және Сеуэлл. Бұл - жоғары сапалы битумдық көмір .
The nomadic Native Americans who hunted there for thousands of years ending in the Woodland Period and the early European settlers in the Virginia Colony and the Commonwealth of Virginia were generally aware of the "rock that burns" which lay below the rugged terrain of the mountainous area which became southern West Virginia. However, aside from some personal mines, no commercial value had been realized by the mid 19th century. Noted British geologist David T. Ansted (1814 1880) was among the early experts hired by potential investors to survey promising coal fields along the New River in southern Virginia in the United States. In 1853, Dr. Ansted helped identify the rich bituminous coal seams which lay there. His work set the stage for a mining boom in the area, where he invested in land in what became the new state of West Virginia in 1863 during the American Civil War (1861 1865). It took transportation and industrialized techniques to realize the commercial potential. A protégé of Dr. Ansted, William N. Page (1854 1932), became a leading industrialist and developer of iron furnaces, coal mines and railroads in the area, leading and managing such enterprises as the Gauley Mountain Coal Company for absentee investors, many of whom were based overseas in the United Kingdom. Page came to West Virginia to help complete the Chesapeake & Ohio Railway (C&O) between Richmond, Virginia and the Ohio River in the early 1870s, and helped develop branch lines to coal mining facilities. Former West Virginia Governor William A. MacCorkle described him as a man who knew the land "as a farmer knows a field." Beginning in 1898, Page began working on a scheme to expand into the Winding Gulf area, which was also in the sights of the C&O, whose main line ran along the New and Kanawha River Valleys. The C&O was heavily working the New River Coalfield, and planning expansion into the Winding Gulf region. However, despite efforts to discourage him, Page introduced unwanted competition by what appeared at the time to be mysterious means. In what has become a popular tale of both U. S. railroads and business competition, the story was recorded and told by historian and rail author H. Reid in The Virginian Railway, published in 1961. It turned out that William Page, who the C&O knew to be a bright man but of apparently limited financial means, had the secret backing of millionaire industrialist Henry Huttleston Rogers (1840 1909). When the large railroads used their power to discourage the Page scheme, Rogers financed an expansion of the Deepwater Railway, originally planned as a West Virginia short line railroad of , into a Class 1 railroad reaching all the way across Virginia over to become the Virginian Railway. It became a major third coal exporter at Hampton Roads in 1909. Despite the inefficiency of some duplicative facilities, the Winding Gulf Coalfield benefited from the two major railroad outlets, and became one of the most productive in the state. The mining of coal in the Winding Gulf Coalfield began in the first decade of the 20th century and continues into the 21st century. The coal in this field is a low volatile coal, and the seams of coal that have been mined include Beckley, Pocahontas No. 3, Pocahontas No. 4, and Sewell. This is very high quality bituminous coal rated at approximately .
Темір жолдар
Компания қалалары Виндинг Галф Крик, Стоун Коул Крик, Жоғарғы Пайни Крик, Слэб Форк, Лорел Форк, Девлс Форк, Баркерс Крик және Гайандотт өзені бойында орналасқан. Бұл көмір кен орнындағы басты темір жол, Виргиния темір жолы (VGN), осы өзендердің бойымен жүретін тармақтары болды. Вирджинияның негізгі желісі, сонымен қатар, 1959 жылы бірігуден кейін Норфолк және Батыс темір жолы (N&W) басқаратын Мулленстегі (Элмор иарды деп аталатын) жөндеу цехы мен темір жол ауласын бөліп алды. Чесапик және Огайо темір жолы (C&O) шығыс бөлігіндегі көмір кен орнын да қызмет етті, бірақ Вайоминг округінің бөлігіне ешқашан кірмеді.
The company towns were located along Winding Gulf Creek, Stone Coal Creek, upper Piney Creek, Slab Fork, Laurel Fork, Devils Fork, Barkers Creek, and the Guyandotte River. The main railroad in this coalfield, the Virginian Railway (VGN), had branches running along all of these streams. The Virginian's main line bisected the field as well, in addition to a repair shop and rail yard at Mullens (named the Elmore Yard), which was operated by the Norfolk and Western Railway (N&W) after a 1959 merger. The Chesapeake & Ohio Railway (C&O) also served the eastern part coalfield, but never entered the Wyoming County portion.
Компаниялар, этностық топтар
Winding Gulf Collaries, Gulf Smokeless Coal Co., C. H. Mead Coal Co., E. E. White Coal Co., және Pemberton Coal and Coke Co. осы саладағы алғашқы ойыншылардың қатарында болды. Бұл компаниялар жұмыс үшін жергілікті ақ адамдарды жалдады, сонымен қатар поляктарды, итальяндықтарды және басқа да еуропалық иммигранттарды өздерінің көмір шахталарында жұмыс істеуге әкелді. Африкалық американдықтар Winding Gulf Coalfield көмір кен орындарында жұмыс істеуге жалдалды. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында "көмір бумы" кезінде Вестморленд Көмір компаниясы мен Шығыс Қатысқан Көмір компаниясы басым операторлар болды және этникалық әртүрліліктің көпшілігі жоғалып кетті (Беклидегі Сент-Франсис Де Салес католик шіркеуіндегі полка билерін қоса алғанда).
Winding Gulf Collaries, Gulf Smokeless Coal Co., C. H. Mead Coal Co., E. E. White Coal Co., and Pemberton Coal and Coke Co. were among the early players in the field. These companies recruited native born whites for employment, but also imported Poles, Italians, and other European immigrants to work in their coal mines. African Americans were hired to work in the coal mines of the Winding Gulf Coalfield as well. By the time the "coal boom" of the late 1970s and early 1980s occurred, Westmoreland Coal Co. and Eastern Associated Coal Co. were the dominant operators and most of the ethnic diversity had disappeared (including polka dances at St. Francis De Sales Catholic Church in Beckley).
21 ғасыр
Бұл көмір кен орнында миллиондаған тонна көмір өндірілген болса да, минерал әлі де бірнеше терең және жолақ кен орындарында өндіріледі, ал 2007 жылдың соңында Беклидің шетінде орналасқан үлкен International Coal Group терең кен орны мен дайындау зауыты жұмысын бастады.
While millions of tons of coal have been mined from this coalfield, the mineral is still extracted at a few deep and strip mines, and a large International Coal Group deep mine and preparation plant on the edge of Beckley, WV started operations in late 2007.