William C. Wampler

Кіріспе

Американдық журналист Уильям Крид Уэмплер аға (21 сәуір 1926 - 23 мамыр 2012) - американдық журналист, кәсіпкер және АҚШ-тың Өкілдер палатасында бірнеше мерзім қызмет еткен республикашыл саясаткер.

Ерте және отбасылық өмірі

1926 жылы 21 сәуірде Вирджиния штатының Ли округі орталығындағы Пеннингтон-Гап қаласында, ЖК дүкенінің иесі Джон Севье Вэмплер мен оның мектеп мұғалімі әйелі, бұрынғы Лилиан Мэй Вулфтың отбасында дүниеге келген Билл Вэмплер деген лақап атпен бала Вирджиния штатының Бристоль қаласындағы мемлекеттік мектептерге оқуға түсті. Оның екі ағасы (Джон С. Уэмплер ағасы және Джеймс А. Уэмплер) болды, ал Ұлы депрессия аяқталған кезде отбасында үй қызметшісі / қонақ үйде тұратын. Уэмплер 1943 жылы 21 мамырда АҚШ-тың әскери-теңіз флотына шақыру үшін жеткілікті жасқа толғанда, ол бұған келісті. Осылайша, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1945 жылдың 29 қыркүйегінде әскери бостандыққа шыққанға дейін жиырма сегіз ай теңізші болып қызмет етті. Содан кейін ол көптеген жылдар бойы V 6 әскери резервінің мүшесі болып қызмет етті. ГИ-билді пайдаланып, Уэмплер білімін жалғастырды және 1948 жылы Вирджиния штатының Блэксбург қаласындағы Вирджиния политехникалық институтын саяси ғылымдар мамандығы бойынша бітірді. Содан кейін 1948 жылдан 1950 жылға дейін Вирджиния университетінде заңгерлік білім ала бастады, бірақ диплом алмастан қалды. 1953 жылы 23 тамызда Теннесси штатының Скотт қаласында Мэри Элизабет Бейкерге үйленді. Олардың Барбара Уэмплер есімді қызы және Уильям Крид Уэмплер, Джуниор есімді ұлы болды. 1977 жылы 25 шілдеде ол Бристольдегі епископ шіркеуінде Мэри Ли Маккол Фракелтонмен қайтадан үйленді.

Мансап

Вэмплер 1950 және 1951 жылдары The Tennessean журналында репортер болып жұмыс істеді. Содан кейін ол 1951 жылы Big Stone Gap (Virginia) Post үшін репортер және редакторлық жазушы болды. Уэмплер кейін Теннесси желісінде Вирджиния штатының Бристол қаласына көшіп барды, онда ол 1951 және 1952 жылдары Бристоль геральд курьерінде репортер және редактор болып жұмыс істеді. Уэмплер Вирджиния штатының Эмори және Генри колледжінің қонақтар кеңесінің мүшесі болды және 1948 жылы сайлауға республикалық науқанның менеджерінің көмекшісі болды. Ол сондай-ақ 1950 жылы Вирджинияның Жас республикашылдар федерациясының президенті болды және сол жылы 9-шы округтік республикашылдар конвенциясының негізгі баяндамашысы және тұрақты төрағасы болды. Уэмплер 83-ші Конгресске (3 қаңтар 1953 - 3 қаңтар 1955) республикалық партиядан сайланды, ол сол кезде оның ең жас мүшесі болды. 1954 жылы 84-ші Конгресске қайта сайлану науқанын жоғалтқаннан кейін, Уэмплер 1955 жылдың қаңтарынан 1956 жылдың наурызына дейін президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің әкімшілігі кезінде АҚШ Атом энергиясы комиссиясында жұмыс істеді. Алайда, Уэмплер Вирджинияға отбасылық жиһаз және кілем бизнесіне көмектесу үшін және тағы да науқанға қатысу үшін оралды. Алайда, ол 1956 жылы 85-ші конгрессте Уильям Пэт Дженнингске қайтадан жеңіліп, дауыс берудің 45% -ын ғана алды. Осылайша, Вэмплер 1957 жылдан 1960 жылға дейін Бристольдегі Wampler Brothers Furniture Company компаниясының вице-президенті және бас директоры болып жұмыс істеді, содан кейін 1961 жылдан 1966 жылға дейін Wampler Carpet Company компаниясының вице-президенті және бас директоры болды. Ол сонымен қатар басқа да республикалық кандидаттардың науқанында жұмыс істеді. Бёрд ұйымы 1954 және 1955 жылдары АҚШ Жоғарғы Сотының Браунның білім беру кеңесінің шешімдеріне қарсы күрес саясатымен бірге құлдыраған кезде, Уэмплер 90-шы Конгресске сайлауда жеңіске жетіп, Уильям Пэт Дженнингсті 53,7% дауыспен жеңіп алды. Дженнингс осы уақыт аралығында төрт басқа да республикалық кандидаттарды жеңіп шықты. Уэмплер 1967 жылдың 3 қаңтарынан 1983 жылдың 3 қаңтарына дейін қызмет еткен жеті конгресске қайта сайланды. Ол 1968 жылы сайлауда 59,9% дауыспен, 1970 жылы 62,5%, 1972 жылы 71,9% дауыспен, 1974 жылы Уотергейт скандалынан кейін 50,9% дауыспен жеңіске жетті, содан кейін 1976 жылы сол қарсыласына қарсы айырмасын 57,3% -ға дейін арттырды. 1978 жылы Уэмплер 61,9% дауыспен жеңіп, 1980 жылы 69,4% дауыспен жеңіп алды. Алайда, Уэмплер 1982 жылы демократиялық Фредерик К. Бухерге шайланған сайлау науқанында аздап жеңіліп қалды, ол берілген дауыстардың 50,4% -ын жеңіп алды. Конгрессте Уэмплер Аппалачи көмір шахташыларын жақтады, сондай-ақ Ауыл шаруашылығы комитетіне қызмет етті. 1982 жылы демократ Рик Бучер 16 жыл билік басында тұрған Уэмплерді 1100 дауыс айырмашылығымен жеңіп, ондаған жылдар бойы қайта сайланды. Уэмплер кейін өзінің атынан мемлекеттік қызметке үміткер болуды тоқтатты, бірақ сахна артында саясатта белсенді болды. Оның ұлы Уильям С. Уэмплер, 1988 жылы Вирджиния Сенатына Бристолдан республикалық сайлауда бірінші рет жеңіске жетті.

Wampler worked as a reporter for The Tennessean in 1950 and 1951. He then became a reporter and editorial writer for Big Stone Gap (Virginia) Post in 1951. Wampler then moved to Bristol, Virginia on the Tennessee line where he worked as reporter and copy editor for the Bristol Herald Courier in 1951 and 1952. Wampler was a member of the board of visitors of Emory and Henry College in Emory, Virginia and was Republican assistant campaign manager for elections in 1948. He was also the president of the Young Republican Federation of Virginia in 1950 and served as keynote speaker and permanent chairman of the 9th district Republican Convention the same year. Wampler won election as a Republican to the 83rd Congress (January 3, 1953 – January 3, 1955), during which time he was its youngest member. After losing his campaign for reelection in 1954 to the 84th Congress, Wampler received a job working for the U. S. Atomic Energy Commission during the administration of President Dwight D. Eisenhower, which he held from January 1955 to March 1956. However, Wampler returned to Virginia to assist at the family furniture and carpeting businesses as well as to campaign again. However, he lost again in 1956 to the 85th Congress to William Pat Jennings, receiving only 45% of the vote. Thus Wampler worked as vice president and general manager of Wampler Brothers Furniture Company in Bristol from 1957 to 1960, then became the vice president and general manager of Wampler Carpet Company from 1961 to 1966. He also worked on the campaigns of other Republican candidates. As the Byrd Organization collapsed along with its policy of massive resistance to the 1954 and 1955 school desegregation decisions of the United States Supreme Court in Brown v. Board of Education, Wampler won election to the 90th Congress, defeating William Pat Jennings by winning 53.7% of the votes cast. Jennings had defeated four other Republican candidates for the seat in the interim. Wampler was re elected to the seven succeeding Congresses, serving from January 3, 1967 – January 3, 1983. He won re election in 1968 with 59.9% of the vote, in 1970 with 62.5%, 1972 with 71.9% and after the Watergate scandal in 1974 narrowly won with 50.9%, then increased his margin against the same opponent in 1976 to 57.3%. Wampler won in 1978 with 61.9% of the votes cast and in 1980 won with 69.4%. However, Wampler narrowly lost his re election campaign in 1982 to Democrat Frederick C. Boucher, who won 50.4% of the votes cast. In Congress, Wampler advocated for Appalachian coal miners, and also served on the Agriculture Committee. In 1982, Democrat Rick Boucher defeated the 16 year incumbent Wampler by 1,100 votes, and won re election for decades. Wampler then stopped running for public office on his own behalf, but continued active in politics behind the scenes, his son William C. Wampler, Jr. first winning election a Republican from Bristol to the Virginia Senate in 1988.

Өлім және мұра

Уэмплер 2012 жылы 23 мамырда Бристольде қайтыс болды. Теннесси желісінен Криштиансбург шығысына дейінгі 81-ші мемлекетаралық автокөлік жолының бөлігі оның құрметіне қайта аталды. Оның ұлы Уильям С. Уэмплер, 2012 жылға дейін қайта сайланды. Оның немересі Уильям С. Уэмплер III алғаш рет 2019 жылы Вирджиния делегаттар палатасында орын алды.