Кіріспе

Көне дәуірдегі аса құнды металл қорытпасы. Коринф қоласы, сондай-ақ Коринф мысы немесе aes Corinthiacum деп аталады, классикалық антикалық дәуірде өте құнды металл қорытпасы болды. Бұл мыс алтынмен немесе күміспен (немесе екеуімен) қорытылған деп есептеледі, бірақ бұл тек қоланың жоғары дәрежелі немесе Коринфте өндірілген қоланың бір түрі деп айтылған. Ол әртүрлі көне мәтіндерде айтылған, бірақ қазіргі уақытта Коринф қоласының нақты үлгілері жоқ. Алайда, бұрын ниэлло деп сипатталған көптеген артефактілер шын мәнінде коринф қоласы сияқты және жапондық Шакудоға ұқсас болуы мүмкін патинацияланған металл техникасын қолданады деген пікірлер жиі айтылып келеді. Оның құрамы ұзақ уақыт бойы құпия болды, бірақ қазіргі ой бойынша, Коринф қоласы "алтын мен күміспен қосқан мыс қорымы" болды, мүмкін ежелгі Мысыр өнеріндегі "қара мыс" сияқты. Бұл көне мәтіндер бойынша беделді материал болып табылады және, айқын түрде, "бірқатар ерекше қара патинаттанған, инкрустацияланған металл" мүсіндерінде сақталған, олардың ғылыми талдауы "біреулерінің құрамында аз мөлшерде алтын, күміс және мырыш бар ерекше құрамы бар екенін көрсетеді" және Шакудоға ұқсас.

Классикалық антикалық

Көне дәуірде ерекшеленбеген және латын тілінде aes, грек тілінде χαλκός деп аталатын қола немесе мыс түрлерінің ішіндегі ең құндысы - Коринф қоласы болды. Бұл металдан жасалған мүсіндер, құмыралар, ыдыстар және басқа да заттар күміс пен алтыннан жасалғаннан гөрі қымбат бағаланады. Плиний Үлкен мыс негізінің металлға қосылуына байланысты оны үш түрге бөліп көрсетті: біріншісіне алтын қосылады (лютий); екіншісіне күміс (кандидум); үшіншісіне алтын, күміс және мыс тең мөлшерде араластырылады. Плутарх пен Цицеронның айтуынша, басқа мыс қорытпаларынан айырмашылығы, коринф қоласы ластануға төзімді. Плиний төртінші қара түсті қорытпаны, гепатизон деп атайды. Петроний және басқа да жазушылар сол кездегі оны тани аламын деген дәмділерді мазақтады. Алайда, бұл оқиғаның сенуге болмайтындығы туралы айтты, өйткені Көне Грекиядағы коринф қоласынан жасалған аса құнды бұйымдарды жасағандардың көпшілігі біздің заманымыздан бұрынғы II ғасырдан әлдеқайда ерте кезеңде өмір сүрген. кейбір дереккөздерде оның құрылу процесін сипаттаса да, жылумен өңдеу, сөндіру, сұйыту және жылтыратуды қамтиды, бұл процес тозуды алтындаумен ұқсас. Қоладан жасалған бұйымды алтын немесе күміс сияқты етіп жасау қабілетін жоғалту, алхимияның кейінгі кездері қарапайым металдарды қымбат металдарға айналдыру жолында бір ізденіс болуы мүмкін.

Классикалық антикалық кезеңнен тыс

Киелі кітапта Қорынт қаласындағы қоладан жасалған бұйымдар туралы айтылған. Иерусалимдегі Екінші ғибадатхананың әдемі қақпасы (немесе Никанор қақпасы) Елшілердің істері 3:210 кітабында айтылған, ол үлкен, ені 18 метр (60 фут) құралым болды, ол қатты немесе коринфтік мыстан жасалған тақтайлармен қапталған. Езра 8:27 - дегі тағы бір жазбада "алтындай қымбат" деп аударылған. Осыған ұқсас қорытпалар Еуропадан тыс жерлерде де кездеседі. Қытайдағы Хонг-Хи (1426) вазалары Император сарайы өртенгенде пайда болған ұқсас қоспадан жасалған деп айтылады. Бұл ыдыстар баға жетпес құндылықтарға ие. Алтын мен мыс қорытпасы, tumbaga деп аталады, Колумбқа дейінгі Мезоамерикада кеңінен қолданылған және құрамы коринф мысына ұқсас. "Алтынның боялуы [хрозисі] үшін" ұқсас металлургиялық процесс біздің заманымыздың 4-ші ғасырына жататын Мысырдағы Фивадан алынған Лейден папирусының X-ші нұсқасында 15-ші рецептпен сипатталған.