Кіріспе

Ларсен синдромы (LS) - 1950 жылы Ларсен және оның серіктестері үлкен буындардың ығысуын және алты науқаста бет аномалиясын байқаған кезде анықталған туа біткен ауру. Ларсен синдромы бар науқастарда әртүрлі белгілер, соның ішінде тумысынан аяқтардың алдыңғы жағы ауытқыуы, жамбас пен шынтақтардың ауытқыуы, бет-әлпеттің жалпақтануы, маңдайдың көрінісі және мұрын көпірлерінің төмендеуі байқалады. Ларсен синдромы сонымен қатар жүрек-қан тамырлары мен ортопедиялық аномалиялардың әртүрлі түріне әкелуі мүмкін. Бұл сирек кездесетін ауру цитоплазмалық белок - филамин В генінің генетикалық ақаулықтарынан пайда болады, бұл белок цитоскелеттің құрылымы мен белсенділігін реттеуде маңызды роль атқарады. Ларсен синдромының пайда болуына әсер ететін ген хромосоманың 3p21.1 14.1 аймағында, VII типті адам коллаген генін қамтитын аймақта кездеседі. Ларсен синдромы жақында адамның буын тіндерін зақымдайтын мезенхималық бұзылу ретінде сипатталды.

Емдеу

Ларсен синдромын емдеу әр адамның симптомдарына байланысты әр түрлі болады. Ларсен синдромымен байланысты буындардың ауыр ақауларын түзету үшін ортопедиялық операцияны жүргізу мүмкін. Жүзі аномалиясын емдеу үшін реконструктивтік хирургияны қолдануға болады. Жатыр мойны кифозы адамға өте қауіпті болуы мүмкін, өйткені бұл омыртқаның омыртқа миын бұзады. Мүше мойын артродезиясы жатыр мойын кифозы бар науқастарға жүргізілді және нәтижелер сәтті болды Пропранолол Марфан синдромымен байланысты кейбір жүрек ақауларын емдеу үшін қолданылды, сондықтан препарат Ларсен синдромымен байланысты жүрек ақауларын емдеу үшін ұсынылды.

Болжам

Ларсен синдромы емделмесе, өлімге әкелуі мүмкін, бірақ егер адамдар ортопедиялық хирургиямен, физиотерапиямен және Ларсен синдромымен байланысты симптомдарды емдеуге арналған басқа да процедуралармен емделсе, болжамы салыстырмалы түрде жақсы.