Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Courtaulds тоқыма компаниясы - Ұлыбританияда құрылған мата, киім, жасанды талшық және химиялық заттар өндіруші. Ол 1794 жылы құрылған және 1990 жылы Courtaulds plc және Courtaulds Textiles Ltd болып бөлінгенге дейін әлемдегі жетекші қолдан жасалған талшық өндіруші компанияға айналды.
British textile company
Courtaulds was a United Kingdom based manufacturer of fabric, clothing, artificial fibres, and chemicals. It was established in 1794 and became the world's leading man made fibre production company before being broken up in 1990 into Courtaulds plc and Courtaulds Textiles Ltd.
Қор
Компанияны 1794 жылы Джордж Куртольд және оның туысы Питер Тейлор (17901850) Солтүстік Эссекстегі Пэбмарш қаласында жібек, креп және тоқыма бизнесі ретінде құрды. Ол Джордж Куртольд & Co. 1810 жылы оның америкалық туылған ұлы Сэмюэл Куртольд Эссекс штатының Брейнтри қаласында өзінің жібек фабрикасын басқарып отырды. 1818 жылы Джордж Куртольд Америкаға оралып, Самуэль Куртольд пен Тейлорды бизнесті кеңейту үшін қалдырды, қазір ол Куртольд және Тейлор деп аталады, ол Холстед пен Бокингте қосымша диірмендер салды. 1825 жылы Курто Бокингтегі диірменге бу машинасын орнатқан, содан кейін Холстедте электр тоқыма станоктарын орнатқан. Алайда оның фабрикалары жас әйел жұмысшыларға қатты тәуелді болды. 1838 жылы оның жұмыс күшінің 92% -дан астамы әйелдер болды. 1850 жылы Куртольд өзінің үш жібек фабрикасында 2000 адамнан астам адамды жұмыспен қамтып, оның ішінде (1828 жылы) ағасы Джордж Куртольд II (1802-1861) және (1849 жылы) Юнитариандық әлеуметтік реформатор Питер Альфред Тейлор (1819-1891 жылы қайтыс болған Питер Тейлордың ұлы) болды. Осы уақытқа қарай Курто бай адам болды, бірақ сонымен қатар құлақ ауруынан зардап шегеді. Ол өзінің Холстедке жақын орналасқан Госфилд Холл деген елдiк үйiнде көп уақыт өткізуді жоспарлаған, бірақ 1881 жылдың наурыз айында қайтыс болғанға дейін компанияда белсенді рөл атқара берді. Оның үлкен немересі Сэмюэл Куртольд (1876-1947) 1921 жылы Куртольд компаниясының төрағасы болды, бірақ бүгінде ол Лондондағы Куртольд өнер институтының негізін қалаушы ретінде есінде. Уильям Джулиан Куртольд өнердің де игілігімен айналысты: ол 1930 жылдары Челмсфордтағы Эссекс округінің Кеңесі палатасына және Брейнтридегі қалалық сарайға өнер туындыларын сыйлады.
The company was founded by George Courtauld and his cousin Peter Taylor (1790–1850) in 1794 as a silk, crepe and textile business at Pebmarsh in north Essex trading as George Courtauld & Co. In 1810, his American born son Samuel Courtauld was managing his own silk mill in Braintree, Essex. In 1818, George Courtauld returned to America, leaving Samuel Courtauld and Taylor to expand the business, now known as Courtauld & Taylor, by building further mills in Halstead and Bocking. In 1825 Courtauld installed a steam engine at the Bocking mill, and then installed power looms at Halstead. His mills, however, remained heavily dependent on young female workers – in 1838, over 92% of his workforce was female. By 1850, Courtauld employed over 2,000 people in his three silk mills, and he had recruited partners including (in 1828) his brother, George Courtauld II (1802–1861) and (in 1849) fellow Unitarian social reformer Peter Alfred Taylor (1819 1891 – son of Peter Taylor who died the following year). By this time, Courtauld was a wealthy man but was also suffering from deafness. He had planned to spend more time on his country estate Gosfield Hall near Halstead, but continued to play an active role in the company until just before he died in March 1881. His great nephew Samuel Courtauld (1876–1947) became chairman of the Courtauld company in 1921 but is chiefly remembered today as the founder of the Courtauld Institute of Art in London. William Julien Courtauld was also a benefactor of the arts: he gave artworks to the Essex County Council chamber at Chelmsford and the town hall at Braintree in the 1930s.
Кеңейту
Табиғи жібекке тәуелділікті азайту үшін 1904 жылы Куртольдс Крос және Беванның вискоздық процеске патентін сатып алды. Олар 1905 жылы Ұлыбританияның Ковентри қаласында оны шығаратын алғашқы зауытты құрды. Алғашқы жіптер алғаш рет 1906 жылы наурыз айында Эссектегі Халстед Миллде тоқылған, бірақ бұл процесс одан әрі өнертабыстар жіптің беріктігін жақсартқанға дейін қиын болды. Алайда, бірнеше жыл ішінде бұл процесс өте сәтті болды және жібек тоқымашыны әлемдегі ең жетекші адам жасайтын талшық өндіруші компанияға айналдырды. Соғыс аралығы кезеңінде Куртольдс және оның ішкі бәсекелесі Британдық Селанез екеуі де 1925 жылғы Қаржы туралы заңмен расон өнеркәсібін тарифтік қорғаудан пайдаланды. Куртольдс сонымен қатар 1909 жылы Америка вискоза корпорациясын (AVC) құру арқылы Солтүстік Америкада целлюлозалық заттар (вискоза және ацетат) нарығына кірді. АҚШ-тағы инвестиция өте сәтті болды, бірақ оны 1941 жылы Lend Lease-тің алдындағы келіссөздердің бөлігі ретінде төмен бағаға сату мәжбүрленді. 1980 жылдары Куртольдс Канаданың жалғыз расон өндірушісі болды және оны Корнуолл, Онтарионы ластағаны үшін сынға алды. 1989 жылы компания "күн сайын орта есеппен 12 миллион литр қышқыл, мырыш, қараңғы қатты заттар және басқа ластаушы заттармен толтырылған суды шығарып тастады. Еуропада Courtaulds целлюлозалық бизнесін тікелей және бірлескен кәсіпорындарда, соның ішінде British Cellophane компаниясында кеңейтті. 1945 жылы Courtaulds Еуропадағы қолдан жасалған талшық индустриясына үстемдік еткен төрт топтың бірі болды (неміс VGF және голландтық AKU-ны бір топ ретінде санап, сонымен қатар Францияда CTA (кейіннен Рона-Пуленкке қосылды) және Италияда Snia Viscose). Континентальдық Еуропада Courtaulds компаниясының қызметі Францияда 3 000 адамды жұмыспен қамтыған вискоза талшықтары өндірісі бойынша толық меншікті бір кәсіпорыннан, Германиядағы ұқсас кәсіпорынның 50% үлесінен (оның қалған 50%-ы ірі бәсекелес VGF-ға тиесілі) және итальяндық Snia Viscosa компаниясының 20% дауыс беру капиталына иелік ететін шағын үлестен тұрады, бұл кәсіпорын да негізінен вискоза талшықтары өндіруші болып табылады. Бұл қызмет 1960 жылға дейін кеңейтілді, содан кейін бұл өнімдер жаңа әзірлемелерге ауыстырылды. 1964 жылы Courtaulds Fine Spinners and Doublers компаниясын 14 миллион фунт стерлингке, ал Lancashire Cotton Corporation компаниясын 22 миллион фунт стерлингке сатып алды.
Wishing to reduce their dependence on natural silk, in 1904 Courtaulds acquired the Cross and Bevan's patents to the viscose process for manufacturing artificial silk or rayon from dissolving pulp. They set up the first factory to produce it in Coventry UK in 1905. The early yarns were first woven into fabrics at the Halstead Mill in Essex in March 1906, but the process remained troublesome until further inventions improved yarn strength. However, in a few years the process became highly successful and was responsible for transforming the silk weaver into the world's leading man made fibre production company. In the interwar era, Courtaulds, along with its domestic rival, British Celanese, both benefitted from tariff protection extended to the rayon industry by the Finance Act of 1925. Courtaulds also entered the market of cellulosics (viscose and acetate) in North America with the setting up of the American Viscose Corporation (AVC) in 1909. The investment in the US was highly successful, but its sale at a knock down price was enforced in 1941 as part of the negotiations which preceded Lend Lease. Courtaulds was Canada's only rayon manufacturer in the 1980s, and was criticized for polluting Cornwall, Ontario. By 1989 the company was dumping "an average of 12 million litres of water a day, loaded with acids, zinc, murky solid materials and other contaminants Tests in 1986 showed the company's waste killed healthy trout within five minutes." In Europe Courtaulds expanded its cellulosics business both directly and in joint ventures, including British Cellophane. In 1945 Courtaulds remained one of the four groups which dominated the man made fibre industry in Europe (counting the German VGF and the Dutch AKU as one group, and including also the CTA—later merged into Rhone Poulenc in France, and Snia Viscose in Italy). Courtaulds' activities in continental Europe consisted in a wholly owned, one factory viscose fibre business employing some 3,000 people in France, a 50% share in a similar business in Germany (of which the other 50% was owned by VGF, the major competitor), and a minority shareholding which controlled 20% of the voting capital in the Italian firm Snia Viscosa, also primarily a viscose fibre producer. This activity expanded until the 1960s, when these products were replaced by newer developments. In 1964 Courtaulds acquired Fine Spinners and Doublers for £14 million and the Lancashire Cotton Corporation for £22 million.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Расон өндірісінде қолданылатын көміртегі дисульфиді расон жұмыскерлерінде жүрек соғысы мен инсульт қаупін арттырады (басқа да денсаулыққа қауіп төндіретін факторлар арасында, олардың кейбіреулері 1800-жылдардан бері белгілі). Бұл қосымша қауіптер туралы мәліметтер 1960 жылдары пайда болды. Куртольдс бұл деректерді Ұлыбританияда жариялауға жол бермеу үшін көп күш салды. Куртольдс Ұлыбританиядағы экономика бөлімін құрған алғашқы компаниялардың бірі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі үш онжылдықта бұл департамент инвестицияларды бағалауды түсінуге және британдық, кейіннен еуропалық сауда саясатын қалыптастыруға елеулі үлес қосты. Бұл функция сонымен қатар Courtaulds компаниясының дамып, адам қолымен жасалған талшықтар өндірушісінен әлемдегі ең ірі тоқыма өндірушісіне айналуына маңызды рөл атқарды. Бұл компания 1970-ші жылдардың ортасында қол жеткізді. Экономикалық бөлім компанияның кейіннен жүргізілген ауқымды қайта құруының алғашқы кезеңдеріне ықпал етті, бұл процесс 1990 жылдың наурыз айында оның тоқыма өнімдері бойынша қызметін бөлек саудаға шығарылған компания ретінде бөліп шығарумен аяқталды. 1962 жылы Империя химиялық өндірісінің сатып алу әрекеті сәтсіз аяқталды. 1980 жылдары Куртольдс амин оксидтерін қолдана отырып, еріткішпен оралған целлюлоза талшықтары бойынша зерттеулер жүргізді. Бұл процесті бұрын Истман Кодак ұсынған болатын, бірақ олардың патенті мерзімі аяқталып барады. 1990 жылдары бұл зерттеулер пилоттық масштабтағы қондырғыларға және Ленцингпен патенттік шайқасқа әкелді. Бұл компаниялар бастапқыда лицензияны өзара алмастырды, бірақ Lyocell процесі 1998 жылы Courtaulds Plc компаниясының жойылуынан кейін Lenzing меншігіне айналды. Лиоцелл процесінде көмір дисульфиді пайдаланылмайды.
Carbon disulfide, used in rayon production, increases the risk of heart attacks and strokes in rayon workers (among other health risks, some of them known since the 1800s). Data on these additional risks came out in the 1960s. Courtaulds worked hard to prevent publication of this data in the UK. Courtaulds was one of the earliest companies in the UK to establish an economics department. In the three decades following World War II that department made notable contributions to the understanding of investment appraisal and the formulation of British, and later European, trade policy. The function also played a significant role in the development of Courtaulds from a rather sedate, man made fibres producer to the world's largest textile manufacturer, a position the company attained in the mid 1970s. The economics department then influenced the early stages of the subsequent extensive restructuring of the company, a process that culminated in the demerging of its textile activities as a separately quoted company in March 1990. In 1962 a hostile takeover attempt by Imperial Chemical Industries was defeated. Throughout the 1980s, Courtaulds conducted research on solvent spun cellulose fibres, using amine oxides. This process had previously been suggested by Eastman Kodak, but their patent was nearing expiration. By the 1990s, this research led to pilot scale facilities and a subsequent patent battle with Lenzing. These companies initially cross licensed, but the Lyocell process became Lenzing property after the demise of Courtaulds Plc in 1998. The lyocell process does not use carbon disulfide.
Courtaulds plc
1990 жылы компания Tencel-дің пилоттық өндірісін бастады. 1993 жылдың қаңтарында АҚШ-тың Алабама штатындағы Мобил қаласындағы Tencel зауыты жылына 20 000 тонна толық өндіріске жетті, бұл кезде Courtaulds Tencel-ді дамытуға 100 миллион фунт стерлинг және 10 жыл жұмсады. Tencel-дің 1993 жылғы кірісі 50 миллион фунт стерлинг болады деп болжанды. 1991 жылы компания Франциядағы Кале қаласында вискоза зауытын жапты, бұл оның басқа зауыттарына өндірісті 93% -ға дейін арттыруға мүмкіндік берді, бұл саланың орташа көрсеткіші 75% -ға тең. Акция бағасы бөліністен кейінгі алғашқы үш жылда екі есеге өсті. Бас директор Сипко Хьюсманс компанияны рационализациялау мен шығындарды қысқартуға бағыттады: "Біз шығынды қысқартуымыз керек. Біз сатудың өсуіне арқа сүйемей, көбірек ақша аламыз немесе сүйікті заттарымызды көбірек сатып аламыз деп үміттенбеуіміз керек". 1998 жылы ол бәсекелес Akzo Nobel компаниясымен бірікті. "Кортольдс" деген атау жоғалып кетті. Бұл кезде "Tencel" өндірісі жылына 80 000 тоннаны құрады. 2000 жылдың қыркүйегінде Courtaulds Fibers Inc. компаниясы АҚШ-тың Алабама штатындағы Axis зауытының сыртындағы қоршаған ортаны көміртек дисульфидімен ластағаны үшін абайсызда кінәлі деп танылды. 1991 жылы шығарындылары Алабамадағы тоғыз басқа зауыттың қосындысынан екі еседен астам болды және АҚШ-тың Таза ауа туралы заңына 1990 жылғы түзетулерді сақтау үшін минималды жақсартулар жасалды. Еуропада Куртольдс шығарындыларды азайту бойынша әлдеқайда қатаң шаралар қабылдады.
In 1990, the company began pilot production of Tencel, In January 1993, the Tencel plant in Mobile, Alabama, US reached full production levels of 20,000 tons per year, by which time Courtaulds had spent £100 million and 10 years on Tencel development. Tencel revenues for 1993 were estimated as likely to be £50 million. In 1991, the company closed a viscose plant in Calais, France, allowing its other plants to boost output to 93% capacity, compared with an industry average of 75%. The share price doubled in the first three years following the demerger. CEO Sipko Huismans had focused the company on rationalisation and cost cutting, saying "We have to cut costs. We can't count on sales growth to pay us more or to allow us to buy more of our favorite things." In 1998 it merged with competitor Akzo Nobel. The name "Courtaulds" disappeared. At this time "Tencel" production was at 80,000 tonnes/year. In September 2000, Courtaulds Fibers Inc. was found guilty of negligence for polluting the environment outside its plant in Axis, Alabama, US with carbon disulfide. 1991 emissions were more than double those of the nine other plants in Alabama combined, and made minimal improvements to abide by the 1990 amendments to the United States' Clean Air Act. In Europe, Courtaulds had taken much more stringent emissions reduction measures.
Кортольдс Аэрокосмикалық
2000 жылдың қазан айында PPG Industries Courtaulds Aerospace компаниясын 512,5 миллион долларға сатып алуға келіскенін жариялады. Глендейл қаласында орналасқан, Калифорния, АҚШ аэроғарыш бизнесі жыл сайын шамамен 240 миллион АҚШ долларын құрайтын, 1200 адамды жұмыспен қамтыған. АҚШ-та ол Глендейл, Калифорния, АҚШ және Англияның Шильдон қаласында герметик материалдарды, Мохаве, Калифорния, АҚШ-та қаптамалар мен герметик материалдарды, Глостер Сити, Нью-Джерси, АҚШ-та шыны герметик материалдарды, сондай-ақ Франциядағы Гонфревиллде қаптамалар өндіреді. Сонымен қатар компания Солтүстік Америка, Еуропа, Африка, Азия және Австралияда 14 қолдау орталығымен жұмыс істейді.
In October 2000, PPG Industries announced it had agreed to buy Courtaulds Aerospace for $US512.5 million. Based in Glendale, California, US the aerospace business has annual sales of approximately $US240 million, employs 1,200 people. In the US it manufactures sealants in Glendale, California, US and Shildon, England; coatings and sealants in Mojave, California, US; glazing sealants at Gloucester City, New Jersey, US; and also coatings at Gonfreville, France. The business also operates 14 application support centres in North America, Europe, Africa, Asia and Australia.